You're my baby. ตื๊อรักลุงจอมโหด

ภิณ ทอตะวัน ลูกสาวคนเล็กของภูกับเอรินในวัย 12 ปี มาเที่ยวสนามแข่งของธาม ดูการซ้อมแข่งรถกับพี่ๆ น้องๆภิณเดินมาเข้าห้องน้ำกับฟ้าใส หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จจึงออกมายืนรอฟ้าใสด้านนอก ยืนมองไปยังพิทสตอปของทีมนักแข่งรถ มองการทำงานของทุกคนด้วยความตื่นตาตื่นใจ และด้วยความอยากรู้อยากเห็นทำให้เธอเดินเข้าไปใ

"ไปร้านมาเหรอวะ" นิคถามเมื่อรัณย์มาถึงสนามแข่งรถ"มีคนรายงานแล้วนี่ แล้วมึงจะถามกูทำไม" รัณย์ว่าอย่างไม่ใส่ใจพลางเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนักแข่งรถ"ก็เผื่อมีเรื่องที่ยังไม่รู้ไง แล้วก็เผื่อพ่อมึงถามกู กูก็ต้องรู้ไว้บ้าง กูตอบไม่ได้พ่อมึงก็ด่ากูอีก" พ่อของรัณย์ฝากฝังให้นิคดูแลน้องชายคนนี้ด้วยรู้ดีว่ารั

รัณย์กลับเข้ามายังห้องทำงานของตัวเองภายในร้านจิลเวลรี่หลังจากที่สองพ่อลูกกลับไป เขาเดินมาทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ทำงาน เอนหลังพิงไปกับพนัก ดวงตาคู่คมค่อยๆ ปิดลง แล้วภาพของเด็กสาวเจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มก็ฉายชัดขึ้นมาในมโนภาพของเขาแทบจะในทันที รอยยิ้มสดใส ดวงตาที่เจิดจ้าเป็นประกาย น้ำเสียงใสๆ ที่เอื้อนเอ่

"คุณพ่อ" ภิณลืมตาตื่นขึ้นมาระหว่างทางที่นั่งรถกลับบ้าน มีตักแกร่งของคนเป็นพ่อแทนหมอน โดยมีบอดี้การ์ดที่เขาให้ตามดูแลภิณอยู่ห่างๆ ทำหน้าที่คนขับ"พ่อว่าภิณจะทำตัวสนิทสนมกับผู้ชายคนนั้นมากไปแล้วนะ อย่างวันนี้พ่อไม่ชอบเลยที่ภิณไปนอนหลับอยู่ในห้องกับเขา ภิณรู้ไหมว่ามันอันตรายมาก ถ้าเขาเกิดทำอะไรภิณขึ้นม

หลังจากที่คนตัวเล็กกลับไป รัณย์ไปที่สนามแข่งรถของเขาทันที และนำรถแข่งลงสนาม ขับรถระบายอารมณ์และความรู้สึกสับสนของตัวเองเหมือนอย่างเคย"หลายวันมานี้มึงเป็นอะไร" นิคถามหลังจากรัณย์ได้ระบายอารมณ์ด้วยการขับรถไปเกือบสามชั่วโมง แต่อารมณ์ของเขายังคงคั่งค้างไม่สามารถจัดการความรู้สึกและอารมณ์ของตัวเองได้ ทั้