บทที่79 พระเอกตัวจริงของคุณนักเขียนแก้มหอม ได้ท็อปซีเคร็ต

แก้มหอมนั่งรอคุณหมอของเธออยู่ที่บ้านของเขา โดยมีเจ้าเหมียวคอยนั่งอยู่ใกล้ๆ ไม่ห่าง และพาพี่น้องของมันมาด้วย

ป้าแมวเอาขนมมาเสิร์ฟให้เธอ “คุณหนูให้ป้าตั้งโต๊ะเลยไหมคะ”

“รอคุณโลมาก่อนดีกว่าค่ะ”

ป้าแมวยิ้มแล้วก็เดินกลับเข้าไปในครัว

สักพักเสียงรถของเขาเข้ามาจอดในบ้าน ไม่นานคนตัวโตก็เดินเข้ามา แก้มหอมยิ้มทักทายเขา

โลมารีบเดินมานั่งลงใกล้ๆ คนตัวเล็กด้วยใบหน้าที่เกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มดีใจ

“หิวไหมคะ”

“หิวสิหิวมากเลยด้วย ไปกันเลยไหม” เขาพูดแกล้งเธอเล่นไปอีกความหมาย

“คุณหมอแก้มถามคือหมายถึงหิวข้าวค่ะ”

“อ้าว! เหรอน่าผิดหวังจัง ใครมันจะไปหิวข้าวอะไรนักหนาล่ะ ก็กินอยู่ทุกวัน” เขาแกล้งพูดโอดโอยไปตามประสา

แก้มหอมหัวเราะ โผเข้าไปกอดเขาแน่น “เมนยังไม่หมดเลยค่ะ งอแงไปได้คุณน่ะ”

“หึ! มาดีกับผมแบบนี้ แปลว่ากลัวที่ผมขู่เหรอ ไม่ต้องห่วงผมทุบแน่กำแพงน่ะ ผมโทรคุยกับเพื่อนแล้วให้มาจัดการให้ และจัดสวนใหม่ให้ด้วย”

แก้มหอมเงยหน้ามองเขา “ไม่ใช่เรื่องนั้นสักหน่อย”

โลมามองสบตาเธอเป็นคำถาม

“วันนี้แก้มไปเจอคุณหมอพีท กับคุณแยมส้มมาค่ะ คุยเรื่องคุณ สองคนยืนยันเสียงแข็งให้คุณเลยนะคะ จ่ายไปเยอะไหมคะ”