Se connecterเมื่อคุณนักเขียนแก้มหอมหลุดเข้าไปอยู่ในนิยายของตัวเอง และโดนพระเอกนางเอกที่เธอสร้างเขาขึ้นมา ไม่พอใจในบทบาทที่เธอเขียนให้พวกเขา และพากันต่อว่าเธอสาระพัด บอกว่าเธอไม่มีวันเป็นนักเขียนที่ดีได้หรอก 💞แก้มหอม💞 สาวสวยที่คิดเสมอว่าตัวเองเกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์ ในการเขียน เธอมีอาชีพเป็นนักเขียนนิยาย และคิดว่าเธอจะประสบความสำเร็จในอาชีพนี้ให้ได้ 🐬โลมา ศ.พน.ชโลทร ทรัพย์สมุทร อาจารย์แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านประสาทศัลยศาสตร์ ผู้ชายที่เพียบพร้อม เมื่อโลกมันกลมและพาทั้งคู่มาเจอกัน และที่แปลกไปกว่านั้น คือ พระเอกที่อยู่หน้าปกนิยายของคุณนักเขียนแก้มหอม ดันมาหน้าเหมือน คุณหมอโลมาอย่างกับคน คนเดียวกัน เรื่องราววุ่นๆ ของคุณนักเขียนแก้มหอมจะเป็นยังไงต่อ โปรดติดตามกันได้เลยนะคะ
Voir plusท่านพยักหน้าแล้วยิ้ม “พระแม่จัดสรร ให้เราได้มาเจอกัน” แก้มหอมยิ้มให้ท่าน เป็นที่เข้าใจซึ่งกันและกัน หนึ่งเดือนหลังงานแต่งของโลมากับแก้มหอม “ที่รักคุณแม่โทรมาชวนไปหาอะไรทานกันครับ” โลมาเดินมากอดภรรยาที่โต๊ะเขียนหนังสือ เกยคางบนไหล่เล็กของเธอ “ได้ค่ะ” “ที่รัก คำนั้นที่รักพิมพ์ผิด” “โอ๊ะ! จริงด้วย ขอบคุณค่ะ” แก้มหอมแก้คำผิดแล้ววางมือ เซฟงานแล้วหันมาจุ๊บแก้มเขา “ไปตอนนี้เลยใช่ไหมคะ แก้มขอไปเปลี่ยนชุดก่อน” “ครับ ที่รักชุดสบายๆ นะคุณแม่ชวนไปร้านโปรดของท่าน” แก้มหอมยิ้ม “ได้ค่ะ” ทั้งคู่ จอดรถเรียบร้อย แล้วก็เดินไปหาคุณแม่ตรงที่ท่านนัดหมายกันไว้ คุณกัญญาโบกมือให้แก้มหอมกับโลมา ทั้งคู่รีบเดินไปหาคุณพ่อคุณแม่ที่ยืนรออยู่ “โลมาหนูแก้มหอม คุณแม่เรานัดมากินก๋วยเตี๋ยวร้านโปรดของเขาน่ะ” คุณชนนทีพูดแล้วก็มองภรรยายิ้มๆ “ใช่จ้ะ ก่อนไปกินก๋วยเตี๋ยว เราไหว้พระแม่กันหน่อยดีกว่านะลูก นี่จ้ะแม่เตรียมพวงมาลัยที่สวยที่สุดมาสำหรับไหว้ขอบคุณพระแม่ให้หนูด้วยแก้มหอม” ท่านยิ้มให้แก้มหอม “ขอบคุณค่ะคุณแม่” แก้มหอมรับพวงมาลัยดอกไม้สีชมพูแสนสวยมาจากคุณแม่ของโลมา “ที่รักชุดคุณสีชมพูเข้ากับพวงมาลั
@บ้านท่านรัฐมนตรีชนนที “พร้อมไหม” โลมาจับมือเล็กบีบเบาๆ แก้มหอมสูดลมหายใจลึกๆ “พร้อมค่ะ” โลมายิ้มให้เธอ แล้วพากันเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ของคุณพ่อเขา “ลูกชายมากันแล้ว” คุณกัญญาเอ่ยทักและยิ้มให้ทั้งคู่ “สวัสดีครับ / สวัสดีค่ะ” “นั่งก่อนลูก แม่ไปตามคุณให้นะ แป๊บเดียว” คุณกัญญาเดินออกไปจากห้องรับแขก แก้มหอมมองไปรอบๆ ห้องรับแขกของบ้านหลังใหญ่ แล้วยิ้มให้เขา “ยิ้มอะไรครับ” “ก็เพิ่งรู้ว่าแก้มมีแฟนรวยมาก แถมเป็นลูกชายรัฐมนตรี” “ก็คุณไม่เคยถามผมนะที่รัก” “ก็จริงค่ะ แต่แก้มตัดสินคุณที่หน้าตาไปแล้วค่ะ ไม่ได้คิดถึงเรื่องฐานะเลยด้วย” “หล่อมากแหละเนอะ” เขาพูดยิ้มๆ แก้มหอมย่นจมูกใส่เขา คุณพ่อกับคุณแม่เดินเข้ามาพอดี ทั้งคู่สวัสดีท่าน พร้อมกัน “นั่งเถอะลูก ตามสบายนะหนูแก้มหอม เป็นกันเองเหมือนอยู่บ้านตัวเองได้เลยลูก” แก้มหอมยิ้ม “ค่ะ” “หนูเรียกพ่อกับแม่ เหมือนที่โลมาเรียกได้เลยนะลูกนะ” ท่านรัฐมนตรีพูดด้วยความนึกเอ็นดูว่าที่ลูกสะใภ้ที่ดูยังมีความเกร็งอยู่มาก “ค่ะคุณพ่อ คุณแม่” คุณกัญญายิ้มให้ มองคนสวยของลูกชายด้วยสายตาที่อบอุ่น “วันนี้เป็นวันที่หนังสือหนูได้วางขายวันแรกใช่ไหมจ๊ะ”
แก้มหอมรับช่อดอกไม้มือถือไว้ “สวยจังขอบคุณนะคะ แก้มคิดว่าคุณจะมาไม่ได้ซะแล้ว” “ต้องมาได้สิครับ เมื่อเช้าผมแค่แกล้งคุณเล่น คุณเป็นคนสำคัญของผมนะครับ วันนี้เป็นวันพิเศษของที่รักของผม จะพลาดได้ยังไงละครับ” แก้มหอมยิ้มหวานให้เขา “น่ารักจังเลยนะคะ แก้มเซ็นให้นะคะ แล้วทำไมสี่เล่มคะ” “ด้านนอกเหลืออยู่แค่นี้ ถ้ามีเยอะกว่านี้ก็จะเหมาให้หมดเลยครับ “คุณเซ็นให้คุณแม่ผมหนึ่งเล่มนะครับ ท่านบอกว่าอยากอ่านหนังสือของว่าที่ลูกสะใภ้หน่อย เสร็จงานแล้วขอให้พาไปเจอด้วยได้ไหมครับ” “ได้ค่ะ แล้วที่เหลือของใครบ้างคะ” “ของคุณแยมส้มกับของคุณมัดหมี่ แล้วก็ของสามีคุณหนึ่งเล่มครับ” “พูดอะไรของคุณน่ะ อายคนอื่นเขา” แก้มหอมต่อว่าเขาเสร็จแล้วก็ มองซ้ายมองขวา แล้วก็เจอสายตาหลายคู่ ที่พากันหันมามองเธอกับเขาด้วยความสนใจ และแก้มหอมก็พอจะเข้าใจได้ว่าเพราะอะไร เพราะทุกคน มองหน้าเขาแล้วก็มองที่ปกหนังสือแล้วยิ้ม “ที่รักเซ็นให้สามีคุณรึยัง” “เรียบร้อยค่ะ” แก้มหอมยื่นหนังสือให้เขา โลมาเปิดดู เธอเขียนว่า มอบให้พระเอกตัวจริงของแก้มหอม ลงชื่อนามปากกา แก้มหอม เขายิ้มออกมาเมื่ออ่านครบทุกประโยค “ผมไปยืนรอตรงนั้นนะครับ
หนึ่งเดือนต่อมา “ที่รักวันนี้แก้มเปิดตัวหนังสือนะคะ คุณพอจะว่างไปได้ไหมคะ” “ผมยังไม่แน่ใจเลยที่รัก ว่าจะปลีกตัวไปได้ไหม ขอโทษนะครับ” โลมาจูบผมนุ่ม “อยากให้คุณไปด้วยจัง” แก้มหอมเงยหน้ามองสบตาเขาส่งสายตาออดอ้อน “ผมก็อยากไป ถ้ามีเวลาจะรีบไปเลยดีไหม แต่บอกคุณไว้ก่อนว่าอาจจะไม่ได้ อย่างอนนะครับ” “ค่ะ ไม่งอนหรอกแก้มเข้าใจ” จุ๊บ เธอจุ๊บแก้มเขา แล้วก็จูงมือกันมาที่รถ โลมาขับรถไปส่งแก้มหอมที่สถานที่จัดงาน ที่บริษัทJCจัดขึ้น เพื่อเปิดตัวหนังสือของแก้มหอม แล้วก็เปิดตัวซีรีส์ด้วย แก้มหอมลงจากรถโบกมือบ๊ายบายและยิ้มให้เขา เธอเดินเข้าไปในงาน แอบเศร้านิดหนึ่งเมื่อคิดว่าเขาอาจจะมาไม่ได้ “คุณแก้มหอม เชิญทางนี้ค่ะ” ทีมงานพาเธอไปนั่งรอในห้องพักรวมกับนักเขียนของอีกสี่เรื่อง และไม่นานงานก็เริ่มขึ้น มันยิ่งใหญ่จนแก้มหอมดีใจจนน้ำตาซึม ปลื้มใจจนแทบกลั้นน้ำตาแห้งความสุข ความสำเร็จเอาไว้ไม่อยู่ “คุณนักเขียนฮึบไว้นะคะ เดี๋ยวไม่สวย” ผู้อำนวยการของบริษัทJCโอบไหล่แก้มหอม เอ่ยพูดเบาๆ แล้วก็ยิ้มให้ อย่างเข้าใจถึงความรู้สึกของเธอ “คุณเก่งมากเลยนะคะ” “ขอบคุณผู้อำนวยการด้วยนะคะ ที่ชอบผมงานของฉัน และทำให้
แก้มหอมโบกมือตะโกนถาม “พูดอะไรคนเดียวคะ แก้มไม่ได้ยิน” “ผมบอกว่า ทั้งคนทั้งแมวแก้มอ้วนเหมือนกันเลย” โลมาตะโกนตอบแกล้งเธอเล่น “ชิ! คนนิสัยไม่ดี” แก้มหอมแลบลิ้นใส่เขา แล้วก็อุ้มเจ้าเหมียวเดินกลับเข้ามาในห้องนอน “อ้าว! งอนเฉย” เขายิ้มแล้วก็ส่ายหัว นั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิน เช้าวันต่อมา ก่อนที่โล
ช่วงเที่ยงโลมาก็บินกลับไปช่วยงานที่ต่างจังหวัดต่อ ที่พูดกับเขาไปแบบนั้น แก้มหอมก็รู้สึกไม่สบายใจ แต่แค่ยังสงสัย และอยากให้ตัวเองมั่นใจจริงๆ ว่าเขาไม่ได้โกหก สองสามวันต่อมา “วันนี้แค่นี้นะทุกคน พวกเราพร้อมกันแล้วเนอะ ใกล้จะเปิดกล้องกันแล้ว ตอนนี้ก็พักผ่อนให้เต็มที่เตรียมร่างกายให้พร้อมจะได้ลุยง
ก๊อกๆ “ที่รักผมมาแล้ว” แก้มหอมเปิดประตู รับถุงผ้าที่คนตัวโตยื่นมาให้ แล้วก็รีบแต่งตัว เดินออกมา “มาหอมแก้มหน่อยสิ” แก้มหอมเดินเข้าไปใกล้เขา เขย่งเท้าจุ๊บแก้มเขา แล้วก็โดนเขาหอมคืนไปหลายฟอด “ผมไปอาบน้ำก่อน คุณจะกินผมไม้ไหม เมื่อกี้ป้าแมวถาม ป้าแมวจะเอาขึ้นมาให้” “เดี๋ยวแก้มลงไปเอามาเองค่ะ คุณโ
แก้มหอมนั่งรอคุณหมอของเธออยู่ที่บ้านของเขา โดยมีเจ้าเหมียวคอยนั่งอยู่ใกล้ๆ ไม่ห่าง และพาพี่น้องของมันมาด้วย ป้าแมวเอาขนมมาเสิร์ฟให้เธอ “คุณหนูให้ป้าตั้งโต๊ะเลยไหมคะ” “รอคุณโลมาก่อนดีกว่าค่ะ” ป้าแมวยิ้มแล้วก็เดินกลับเข้าไปในครัว สักพักเสียงรถของเขาเข้ามาจอดในบ้าน ไม่นานคนตัวโตก็เดินเข้ามา แก้ม





