Masuk“หนูมีแฟนแล้ว!!” “…” “นั่นไงแฟน” ฉันชี้นิ้วไปที่ผู้ชายที่กำลังจะเดินผ่านหน้าไป พร้อมกับรีบเดินเอามือไปดึงแขนอีกฝ่ายมากอดแนบไว้กับตัว . “เอาพี่ไปอ้างว่าเป็นแฟน ถามพี่รึยัง??”
Lihat lebih banyakThe heat under my skin was a slow burn, sharper than the scent of rain clinging to the Havencrest air. I should have been dead to the world after the moon-rite in Silverwood, but Jessa’s voice wouldn't stop echoing in my skull.
"Ever really scented a true Alpha, Mars?" Her laugh had been sharp, fueled by too much nectar. "You’re twenty-six. A prime Omega who’s never even shifted with a partner. Stop being a martyr. If you won't find a mate, at least find a thrill."
I lay across the furs of my bed at the Pacific Crest Resort, the room spinning in slow, nauseating circles. I was the pack outlier—the wolf who had never known a touch, a kiss, or a knot. Usually, my inner beast stayed on a short leash, but the fermented moonlight I’d downed earlier had snapped the collar.
My throat felt lined with silver dust. I sat up, shadows dancing against the walls. With trembling fingers, I grabbed my slate. The runes on the screen blurred into golden smudges as I scrolled.
Grant Walker.
The Alpha of Westline. My superior. A man who only knew me as the person filing his pack ledgers.
I typed with a boldness that didn't belong to me: Stop holding out. Send a scout to my quarters or send the scrolls. I’m in the VTN ROOM.
I added a flame sigil and hit send.
The silence that followed was heavy, pressing against my eardrums. I slumped back, my heart hammering against my ribs like a trapped bird. I expected a reprimand. A dead link. A cold realization of my own professional suicide.
Instead, the heavy oak door shuddered under a single, authoritative knock.
I stumbled up, thinking Jessa was playing a prank. But when the timber swung wide, the air was sucked out of the lungs.
Grant Walker stood there, a predatory silhouette against the torch-lit hall.
He’d just come from the ritual springs. Dark hair plastered to his forehead, droplets of water tracing the corded muscles of his chest. His ceremonial robe hung open, revealing the jagged, blackened ink of pack marks disappearing into the low-slung fabric at his hips. He smelled of cedar, ozone, and a dominant musk that turned my knees to water.
His eyes weren't their usual icy blue; they were glowing a molten, lupine gold.
"You summoned an Alpha, Mars?" His voice was a low vibration that settled deep in my bones.
"Mr. Walker? I... the message was..."
Before the lie could leave my lips, his hand—massive and scarred—cupped the back of my neck. He pulled me into his space, and the hallway vanished.
He tasted of dark honey and forbidden power. It wasn't a kiss; it was a claim.
A moment later, the rough furs of the bed were beneath me. His heavy frame pinned me down, my light tunic a pale ghost against his dark silhouette. Grant was intoxicated—not just by drink, but by the lunar cycle. There was no other reason the Alpha of Walker Ridge would be in a subordinate's room.
He wouldn’t remember this. He didn't even remember we’d run in the same juvenile pack ten years ago, or that I’d spent a year watching his back in the training pits. To him, I was a ghost in a suit.
A single night, my inner wolf howled in surrender. I reached up, tangling my fingers in his damp hair, and pulled the monster down to meet me.
วันจันทร์ถัดมาสายแล้ว!ฉันรีบเดินด้วยความเร็วหลังจากวนรถหาที่จอดอยู่นาน อีกแค่ 15 นาทีก็จะเข้าห้องสอบอยู่แล้วเพิ่งจะมาถึงแล้วยังไม่ได้ติวข้อสอบก่อนเข้าห้องสอบกับเพื่อนเลย จะไปทันเพื่อนๆมั้ยเนี่ยฉันรีบเดินมาตามทางด้วยความเร่งรีบ เสียงสั่นในโทรศัพท์ก็ยังไม่หยุด พวกเพื่อนๆต้องโทรตามแน่เลยครืด ครืดฉันทั้งเดินทั้งล้วงโทรศัพท์ในกระเป๋าไปด้วย อยู่ไหนนะ“ฮัลโหล กำลังไปๆ” ฉันรีบบอกปลายสายไปกำลังจะเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าแล้วเชียวตุ้บ!“โอ๊ย! อู้ยยย คนยิ่งรีบๆอยู่” เจ็บเป็นบ้าเลยจะมาสะดุดล้มอะไรตอนนี้ยิ่งรีบยิ่งช้า เงยหน้าขึ้นอีกทีก็เจอกับสายตาที่มองมาจากรอบข้างไม่ต่ำกว่า 50 คู่!กรี๊ดดด น่าอายเป็นบ้า!“เจ็บมากมั้ยครับน้อง” มีพี่ผู้ชายคนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาพยายามจะช่วยประคองให้ลุก“นิดนึงค่ะ ไม่เป็นไร” ฉันทรงตัวลุกขึ้นยืนก่อนจะมองหาโทรศัพท์ที่ตกหล่นตอนที่สะดุดล้มหลังเจอแล้วจึงก้มไปเก็บขึ้นมา หน้าจอแตกยับ! เออ! ซวยเข้าไปอะไรนักชีวิต ต้องไปทำบุญปล่อยนกปล่อยปลาให้หายซวยแล้ว“เข่าน้องเป็นแผล” ฉันหันไปมองตามที่พี่คนนั้นบอกก็เห็นเป็นแผลถลอกเลือดซิบอยู่“อ้อ ขอบคุณค่ะ”ฉันรีบเดินออกมาโดนที่ไม่มองไ
ฉันมองพี่ดินนิ่งๆ เขาก็สบตาไม่ยอมหลบเช่นกัน มันก็จริงที่เขามาช่วยฉันจากยานรกนั่นไม่งั้นฉันก็อาจจะเจอพี่คิวแทนพี่ดินก็ได้ มองดูสภาพร่ายกายของเขาที่ตามตัวมีรอยจ้ำแดง รอยเล็บ และรอยกัดก็ได้แต่กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ จะโทษเขาก็ไม่ได้ว่าไม่รู้จักควบคุมตัวเองในเมื่อตัวเองจะปล้ำเอาเขาให้ได้ขนาดนั้นต่อให้ไม่ใช่พี่ดินก็คงไม่มีใครทนได้ คนนี่เนาะไม่ใช่พระอิฐพระปูน!“ขอบคุณที่ช่วยค่ะ”“…”“…”“พี่ถามได้มั้ยว่าใครวางยา แล้วเพื่อนไปไหนทำไมอยู่คนเดียว”เขาคงสงสัยมากถึงได้ถามออกมา ปกติที่รู้จากที่เฟย์เล่าให้ฟังพี่ดินไม่ชอบยุ่งกับใคร เป็นคนดุหรืออาจจะดุ กว่าพี่รักษ์อีกส่วนเรื่องผู้หญิงนี่กลุ่มนี้ก็ไม่ได้มีใครน้อยหน้าใครเรื่องอย่างว่าไม่เคยขาด“คนที่พี่เจอหน้าลิฟต์นั่นล่ะ”“แล้วไหนบอกไม่ยุ่งเกี่ยวกันแล้ว ทำไมไปให้มันวางยาได้”“โอ๊ยยย แล้วใครจะอยากไปให้มันวางยาเล่า”“…” มาทำหน้าตึงมองฉันอีกแล้ว กวนประสาท “อลิซไปดูร้านให้พี่ชาย แต่มันขอให้ดื่มด้วยกันแล้วจะไม่มายุ่งอีกก็เลยดื่มไง”ที่เจ็บใจคือมันวางยาฉันได้ยังไงฉันต้องไปตามดูกล้องที่ร้านอีก กลัวแต่พี่อาชิจะรู้ว่าจะโดนวางยางั้นก็ต้องรอให้พี่อาชิไปเชียงใหม่
หลังจากเข้ามาในห้องพี่ดินได้พี่ดินก็อุ้มตัวฉันไปวางลงเตียงในห้องนอนสีเข้ม ร่างหนาตามมาคล่อมทับกดจูบตามตัว แล้วเสียบตัวตนเข้ามาในช่องรักอย่างดุดัน“อา..อ๊าส์” เสียงของฉันที่ทนกับความเสียวไม่ไหวหลุดออกมาจากปาก พี่ดินก้มลงมามอบจูบที่ดุดันจนเสียงครางที่หลุดออกมาเป็นเสียงน้ำลายที่เกิดจากการดูดลิ้นกันอย่างเมามันส์ส่วนล่างมันยังรู้สึกร้อนตุบๆตลอดเวลาเหมือนกับว่ายิ่งมีเซ็กซ์กับเขามากเท่าไหร่ มันยิ่งกระหายอยากให้เขามาเติมเต็มมากกว่าเดิม“ไม่..พอ”“พอแล้ว?”ปึก! ฉันยกมือขึ้นทุบบ่าเขา เสียบมันเข้ามาแล้วยังมาถามว่าพอแล้ว“มันไม่พอ”“ขอร้องพี่สิ”คนที่คุมเกมตอนนี้คือเขา ฉันส่งสายตาอ้อนวอนไปให้ มือก็ลูบไปที่แผ่นท้องที่มีมัดกล้ามตึงแน่น“เธอแม่ง!”“เอาหนูแรงๆที อื้อ..” “อ้าขากว้างๆ”“อื้อ”“อย่ามาขอร้องให้หยุดล่ะ”ตับ!ตับ!ตับ!เสียงสะโพกสอบที่อัดเข้าใส่อย่างแรงตามคำขอนั้นทำฉันหัวสั่นหัวคลอน ตาปรือมองร่างกำยำที่กำลังควบขยับตัวอย่างดุดัน ที่กลางหน้าอกมีรอยสักรูปมังกรสีสันสวยงามตัวใหญ่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน มันดูมีชีวิตชีวาเวลาที่เขาขยับตัวเข้าใส่ฉันอย่างบ้าคลั่ง ฉันยกมือขึ้นไปแตะตรงหน้าอกของเข้าลูบมัน
“พี่ดิน!”ฉันมองพี่ดินอย่างต้องการความช่วยเหลือ แต่ก็กลัวว่าเขาจะว่าฉันสร้างปัญหาให้จึงตัดสินใจบอกปัดไป“ไม่เป็นไรค่ะ”“จะกลับแล้ว?”“ค่ะ ไปก่อนนะคะ” ฉันรีบเดินมาที่รถก่อนที่พี่ดินจะถามไปมากกว่านี้ ตอนนี้อาการที่ควบคุมไม่ได้มันรุนแรงจนไม่รู้ว่าตัวเองจะขับรถถึงห้องได้ยังไง รีบล้วงกุญแจรถออกมาจากกระเป๋าตุบ!“ไอ้กุญแจไม่รักดี จะมาตกอะไรตอนนี้” ฉันบ่นพร้อมกับพยายามทรงตัวไม่ให้ตัวเองทรุดลงไปกับพื้นเพื่อจะหยิบเอากุญแจรถ มือสั่นอย่างไม่อาจควบคุมได้ หัวใจเต้นแรงมากเลย หมับ!ฉันรีบหันไปมองมือที่จับเอื้อมมาหยิบกุญแจรถจากมือฉันไปอย่างรวดเร็ว“พี่ดิน”“เป็นไร”“ก็บอกว่าไม่เป็นไรไง”“เป็นก็บอกว่าเป็นดิวะ จะทำอวดเก่งไปเพื่อ!?” พี่ดินว่าฉันพร้อมกับดึงฉันไปขึ้นรถฝั่งนั่งข้างคนขับ ส่วนตัวเองก็เดินมาเปิดประตูขึ้นฝั่งคนขับเมื่อขึ้นรถมาได้อาการร้อนตามตัวจนทนไม่ได้ยิ่งเป็นหนักกว่าเดิม ตอนนี้พี่ดินขับรถออกมาจากผับแล้ว หันมองอาการฉันเป็นระยะ ฉันรีบหันตัวเองเข้ามุมประตูรถอีกฝั่งพยายามควบคุมอารมณ์ต้องการของตัวเอง“โดนยางั้นหรอ?”“อือ”“ไปทำยังไงให้โดนได้ล่ะเนี่ย” สัมผัสที่เอื้อมมาจับตัวฉันให้หันไปหาทำฉันส
AhziClub23:40 น.ฉันมาถึงที่คลับก็ดึกมากแล้ว เมื่อเดินตัดผ่านขึ้นมาบนชั้นสามซึ่งเป็นห้องทำงานของเฮีย ก็เปิดประตูเข้าไปเลยโดยไม่ได้เคาะประตูก่อนเหมือนทุกครั้ง“อุ๊ย!”“ว้าย!”เสียงอุทานอย่างตกใจของฉันกับสาวที่นั่งบนตักพี่ชายร่างกายส่วนบนแทบจะเปลือยหมดอยู่แล้ว ทั้งคู่นั่งที่โซฟากลางห้องทำฉันหน้าเลิ่
วันนี้ฉันมีเรียนบ่ายแค่คาบเดียวก็ประมาณสองชั่วโมงเห็นจะได้ ฉันขับรถเข้ามาจอดในมหาลัย เมื่อจอดรถเสร็จก็เดินไปหาเพื่อนที่โต๊ะนั่งข้างตึกคณะอีกประมาณสัปดาห์กว่าๆก็จะสอบปิดเทอมแล้ว เดินมาใกล้จะถึงคณะฉันก็ต้องเดินผ่านคณะวิศวะก่อน เป็นอะไรที่น่าอายมากผู้ชายคณะนี้มันยังไงกันเดินผ่านทุกวันแซวมันทุกวันจริงๆ
ติ้ง!เสียงลิฟต์ดังขึ้นอีกรอบพร้อมกับเปิดออกที่ชั้น 12 พี่ดินเดินออกไปจากลิฟต์ส่วนฉันยังยืนขาตายที่เดิมเพราะไม่กล้าตามออกไป จะให้เข้าไปห้องผู้ชายกันสองต่อสองได้ไงอ่ะ เผื่อโดนทำมิดีมิร้ายขึ้นมาคนเสียหายนี่มันฉันนะ“รอไร ตามมาสิ” ฉันส่ายหน้าไปมา “ค่อยคุยกันได้มั้ยคะ พอดีอลิซไม่ว่าง” ฉันรีบบอกพี่ดินอ
หลังจากกลับมาจากมหาลัยฉันก็แวะเข้าห้างไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เก็ต พวกของใช้ส่วนตัวและพวกของสดไว้ทำกินติ้ง!เสียงแจ้งเตือนข้อความจากเฟสบุ๊คดังขึ้นระหว่างที่ฉันเดินเลือกซื้อของอยู่เลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดู ปรากฏว่าเป็นแชทจากคนที่ไม่อยากคุยด้วยที่สุด(ห้องแชทส่วนตัว P’Qคิว)P’Qคิว : พี่ไม่ได้รักอ้





