Share

ชื่อมงคล

Penulis: Dragon Author
last update Terakhir Diperbarui: 2025-11-17 14:36:09

ขาเรียวสวยสาวเท้าจนมาถึงหน้าประตูห้องตัวเองก่อนจะหยุดยกฝ่ามือหยิบคีย์การด์จากกระเป๋าขึ้นมาแตะ ติ๊ด !!! เสียงสัญญาณของประตูดังขึ้น

เมื่อปลดล็อคประตูเรียบร้อยแล้วจึงผลักบานประตูเพื่อเข้าห้องทันที พลันเสียงโทรศัพท์แจ้งเตือนเกิดดังขึ้น ติ้ง!

ฉัน เปิดดูข้อความที่หน้าจอมือถือยิ่งทำให้ไม่สบอารมณ์ เมื่อเห็นว่าเป็นใครที่ส่งข้อความเข้ามา

[ อย่าลืมกินยานะ ยาอยู่ในกระเป๋าเสื้อสูทที่คุณใส่ ]

เมื่ออ่านข้อความจบฉันโยนโทรศัพท์ลงบนโซฟาอย่างไม่สบอารมณ์พร้อมกับทำเสียง จิ๊จ๊ะ ในลำคอไม่พอใจที่โดนผู้ชายคนเมื่อคืนส่งข้อความมาทำให้หงุดหงิดใจ

แต่ถึงแบบนั้นฉันก็หยิบสิ่งที่เขาบอกขึ้นมาดูทันทีก่อน....กล่องยาที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อสูทสีเข้มถูกฉันหยิบกล่องยาขึ้นมาก่อนจะพลิกซ้ายพลิกขวาอ่านว่ายานั้นคือยาอะไรอันตรายหรือเปล่า....'ยาคุมฉุกเฉินอย่างนั้นเหรอ อืมลืมไปเลย ว่าแต่เขาไปซื้อตอนไหนกันนะ หรือจะเป็นตอนนั้น ที่เขาขอลงไปซื้อน้ำที่ร้านสะดวกซื้อ ที่มีร้านขายยาอยู่ข้าง ๆ ก็ดีเหมือนกันป้องกันไว้ก่อนฉันก็ไม่อยากที่จะทำพลาดเหมือนกัน อะไรก็เกิดขึ้นได้ถึงแม้จะแค่ครั้งเดียวก็ตามเถอะ'

เมื่ออ่านฉลากยาจนละเอียดแล้วถึงได้แกะเม็ดยา เม็ดเล็ก เข้าปากเดินไปหยิบน้ำในตู้เย็นขึ้นมาดื่ม และคิดว่าน่าจะนอนพักผ่อนเสียหน่อย

อาจเป็นความเหนื่อยล้าจากกิจกรรมที่ไม่คาดคิด ฉันนอนลงโซฟาภายในห้องพลางคิดเรื่องเมื่อเดือนก่อนที่ มารดาเรียกฉันเข้าไปหาอย่างเร่งด่วน

เหตุการณ์เมื่อเดือนก่อนหน้า

กรี๊งๆๆๆๆ

" มีอะไรคะแม่ กุ้งนางทำงาน กำลังยุ่งอยู่เลย เดี๋ยวเคลียร์งานเสร็จกุ้งนางค่อยโทรหาแม่ได้ไหมคะ " ฉันหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูมาเปิดดู เมื่อเห็นว่าเป็นมารดาที่โทรเข้ามา แล้วด้วยตอนนี้กำลังวุ่นวายกับงานตรงหน้า จึงเอ่ยบอกมารดาอย่างร้อนรนเพื่อที่จะสะสางงานให้เสร็จเสียก่อน

[ แม่ขอพูดแป๊บเดียวอย่าเพิ่งวางสาย วันนี้กุ้งนางช่วยกลับบ้านมาหาแม่หน่อยนะ แม่มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย ] ปลายสายเอ่ยบอกฉันด้วยน้ำเสียงถึงความร้อนใจเช่นกัน

"ได้ เดี๋ยวตอนเย็นกุ้งนางไปหาที่บ้านนะคะ ตอนนี้กุ้งนางของทำงานก่อนนะคะ " ฉันบอกคนปลายสาย เพื่อที่จะรีบวางสายแล้วเคลียร์งานด้านหน้าให้เสร็จ

[ได้ แต่วันนี้ต้องเข้ามาหาแม่ให้ได้นะ แม่มีธุระด่วนมาก ๆ ] คุณแม่ย้ำฉันอีกรอบ ก่อนฉันจะตอบรับท่านด้วยความเบื่อหน่าย ถ้าให้คาดเดาคงจะนัดทานข้าวกับลูกชายเพื่อนแม่อีกนั้นแหละ

" คะ แม่ " ฉันตอบรับคำขอของมารดาและกดวางสาย วางโทรศัพท์มือถือลงที่โต๊ะทำงานอย่างเบื่อหน่ายก่อนจะสลัดความคิดออกเพื่อที่จะหันมาสนใจงานบนโต๊ะ ที่กองพะเนินอยู่ตอนนี้

"เรียกหนูมาทำไมคะหรือมีธุระด่วน"ทันทีเมื่อเดินเข้ามาถึงประตูหน้าบ้านสายตาเห็นแม่ตัวเองที่นั่งอยู่บนโซฟาภายในห้องรับแขก มีแผ่นกระดาษสีขาววางอยู่บนโต๊ะกลางของชุดโซฟาในห้องรับแขก

แม่หยิบกระดาษส่งให้ฉัน คิ้วเรียวสวยขมวดขึ้นจนเป็นปม มองที่แผ่นกระดาษสีขาวยังไม่เข้าใจว่ามารดาของฉันจะส่งมาให้ฉันทำไม

"กระดาษอะไร คะแม่"ฉันรับแผ่นกระดาษก่อนจะถามมารดาด้วยความมึนงง ถึงกระนั้นก็ไม่ลืมพลิกแผ่นกระดาษเพื่อดู....และนั้นฉันเห็นเพียงแค่ตัวอักษรที่เขียนบนแผ่นกระดาษคาดเดาว่าน่าจะเป็นชื่อของใครสักคน แล้วชื่อใครละ ยิ่งคิดยิ่งงง

"นี่ชื่อ ไปเปลี่ยนใหม่นะ ชื่อนี้เป็นมงคลมาก แม่ไปดูกับอาจารย์หมอที่รู้จักมาเขาบอกว่าให้เปลี่ยนชื่อ แล้วแกจะมีคู่ เพราะชื่อนี้สามารถดึงดูดเพศตรงข้ามได้"

"โอ้ยแม่ ชื่อเก่าก็ดีอยู่แล้ว คุณปู่ตั้งให้เลยนะคะ"ฉันตอบแม่ด้วยความจริงเพราะชื่อจริงกับชื่อเล่นคุณปู่เป็นคนตั้งให้ตั้งแต่เกิด

"เถอะนะ เปลี่ยนไปก็ไม่เสียหายหรอก เอาตรง ๆ เลยนะ ฉันได้ยินว่าเพื่อนแกสองคนแต่งงานมีครอบครัวกันหมดแล้ว ฉันก็อยากให้แกมีแบบเพื่อนแกบ้าง อยู่คนเดียวมันเหงานะ"

"เอาจริง ๆ นะแม่ สมัยนี้แล้วผู้หญิงอยู่คนเดียวเยอะแยะไป ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาผู้ชาย ผู้หญิงกับผู้ชายเท่าเทียมกันแล้วนะแม่ ทำไมชอบผลักไสให้หนูมีแฟนจังเลย ถ้ามันจะมีถึงเวลามันก็มาเองแหละ ไม่ต้องไปดูหรอก หมอดงหมอดู ดูไปก็เสียเงินเปล่า ๆ "ปากเล็กพร่ำบอกกับมารดาตัวเองอย่างใจคิด

"เอาเถอะ แม่ขอนะช่วยเปลี่ยนชื่อให้แม่หน่อย ถ้ามันมีก็ดี แต่ถ้ามันไม่มี ก็ไม่เป็นไร ถือว่าแม่ขอร้องก็แล้วกันนะ"คุณแม่บอกฉันพร้อมส่งมือมาจับที่มือของฉันเบา ๆ ไม่เพียงเท่านั้นคุณแม่ยังส่งสายตาแกมขอร้องจนฉันเริ่มใจอ่อน

"คะ แค่เปลี่ยนชื่อใช่ไหมคะ ถ้าหนูเปลี่ยนชื่อให้แล้วแม่ต้องเลิกจับคู่ให้หนูนะคะ ให้หนูอยู่อย่างสงบบ้างนะคะแม่ พอสักทีดูตงดูตัว หนูต้องช่วยพ่อดูแลบริษัท ไม่มีเวลาไปนั่งดูตัวหรอก"

"แม่ขอแกเรื่องนี้เรื่องเดียว แล้วแม่จะไม่ยุ่งเรื่องจับคู่อีกเหรอ"

"ให้จริงเถอะ"

"คุยอะไรกันครับสาว ๆ "

"ทำไมพ่อเพิ่งถึงบ้านคะ หนูนึกว่าพ่อออกจากบริษัทก่อนหนูซะอีก "

"พ่อมีนัดคุยงานกับบริษัทผู้ว่าจ้างเจ้าใหม่ ตกลงเรื่องเซ็นสัญญา ที่จะขนส่งสินค้าเรา เนี่ยยังตกลงกันไม่ได้เลย"

"คุยกับบริษัทใหม่เหรอคะ แล้วบริษัทเก่าไม่ดีเหรอ ถึงต้องเปลี่ยนบริษัทขนส่งใหม่"

"บริษัทเก่าทำงานผิดพลาดเยอะ พ่อไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ พอดีหมดสัญญาพอดีเลยให้คุณนิกรเลขาของพ่อหา บริษัทขนส่งให้ใหม่ คุณนิกรบอกพ่อว่าบริษัทนี้ ทำงานดี ไม่ค่อยผิดพลาด แต่ถ้าผิดพลาดทางบริษัทก็มีค่าเสียหายให้"

"แล้วทำไมเขาไม่ตกลงคะพ่อ"

"พ่อยื่นเปลี่ยนข้อเสนอนิดหน่อย เขาเลยบอกว่าขอถามเจ้านายเขาดูก่อนว่า โอเค ไหม"

"พอแล้วคะ หยุดคุยเรื่องงานสักที ไปทานข้าวกันได้แล้ว"ผู้เป็นแม่และเมียส่งเสียงปราม คนเป็นสามีและลูกสาวเมื่อเจอหน้ากันก็คุยแต่เรื่องงานอย่างเดียว ก่อนจะสาวเท้าไปยังโต๊ะอาหารที่ถูกจัดเรียงไว้เรียบร้อยแล้ว

"ไปทานข้าวลูก เดี๋ยวอย่างไงเราค่อยคุยต่อที่บริษัทก็ได้ แม่ลูกงอนเดินตูดบิดไปละ"คุณพ่อพูดฉันถึงอดขำไม่ได้

" คริ คริ พ่อก็ไปแซวแม่"ฉันยกมือขึ้นปิดปากหัวเราะขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของคุณพ่อที่ชอบแซวคุณแม่จนเป็นเรื่องปกติไปแล้ว

"อ๋อ พ่อก็ลืมถามเราเลยว่า ทำไมวันนี้ถึงกลับบ้านได้หละ"คุณพ่อถามฉันเมื่อฉันนั่งลงที่โต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว

"ก็แม่นะสิพ่อ โทรตามให้กลับบ้านด่วน พอหนูเคลียร์งานเสร็จก็รีบขับรถกลับมาบ้านเลย"ฉันบอกคนเป็นพ่อพร้อมกับตักอาหารเข้าปากเคี้ยวตุ้ย ๆ ก่อนจะกลืนลงคอ

"แล้วแม่เรามีเรื่องอะไรสำคัญขนาดให้เรารีบกลับมาบ้าน อย่าบอกนะว่าจะแนะนำหนุ่ม ๆ ให้ลูกอีกแล้ว คุณก็เพลา ๆ ลงบ้างเถอะ หาคู่ให้ลูกหนะ"คุณพ่อถามฉันก่อนจะหันไปถามคุณแม่ที่นั่งทานข้าว มองเราสองพ่อลูกคุยกัน

"ไม่ใช่เสียหน่อยคุณก็พูดไปเรื่อย"คุณแม่ตอบคุณพ่อพร้อมกับตักอาหารเข้าปากเหมือนไม่ใส่ใจ

"ไม่ใช่หรอกคะพ่อ แต่รอบนี้แม่เขาให้หนูเปลี่ยนชื่อ เขาบอกว่าชื่อเป็นมงคล"

"เฮ้ย! ตามใจแม่เขาหน่อยแล้วกัน พ่อผิดเองแหละที่มีหนูเป็นลูกสาวคนเดียว ถ้าหนูมีน้องชีวิตหนูคงไม่วุ่นวายแบบนี้หรอก"คุณพ่อถอนหายใจออกมา ด้วยความเบื่อหน่ายเช่นกันแต่ทำไงได้เมื่อภรรยาชอบจับคู่ให้ลูกคงเพียงเพราะอยากให้ลูกมีคู่ครองที่ดี และอยากจะมีหลานตัวน้อย ๆ เหมือนกับเพื่อนรุ่นเดียวกันที่ต่างก็มีหลาน ๆ ไว้ใช้เฉยชมสร้างสีสันคายความเหงาเวลาอยู่บ้านเพียงลำพัง

"คะพ่อ หนูก็หวังว่ารอบนี้จะเป็นรอบสุดท้าย เพราะแม่เขาสัญญากับหนูแล้วว่าจะไม่จับคู่ให้หนูอีก"ฉันบอกพ่อแต่ส่งสายตาไปยังมารดาที่นั่งฟังเราสองคนก่อนจะส่งเสียงดังส่งมาให้เราสองคนพ่อลูก

"หยุดคุยกันสักทีทานข้าวได้แล้ว เดี๋ยวอาหารก็เย็นหมดหรอก "

"คะแม่/ครับที่รัก"เราสองคนพ่อลูกขานรับพร้อมกัน

เฮ้ย เสียงลมหายใจดังออกมาอย่างหนักใจเมื่อคิดถึงเรื่องที่มารดาของตัวเองบังคับให้ไปเปลี่ยนชื่อ แม่ไม่เข้ามาวุ่นวายก็จริงแต่แม่ยังให้ลูกชายเพื่อนของแม่มาค่อยชวนไปทานข้าวตลอดแล้วแบบนี้จะเรียกว่าหยุดวุ่นวายจับคู่ได้ไง ยิ่งคิดยิ่งเซ็ง ขอนอนก่อนดีกว่า เหนื่อยเหลือเกินวันนี้

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • พลาดท่ามาลุ้นรัก   บทส่งท้าย เด็กชาย ออนิว

    3 ปีต่อมา หลังจากแต่งงานเราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมา 3 ปี มีพยานรักด้วยกัน 1 คน คือน้องออนิว หรือ ด.ช.ลลิตภัทร แอนดิสัน ความดื้อความซนไม่ต้องถาม ดื้อแบบเด็กผู้ชาย ปล่อยไว้ไม่ได้ ยายต้องตามจับตลอด แค่คนเดียวก็เหนื่อยแล้ว พี่ออกัสยังอยากจะมีเพิ่มอีกหลาย ๆ คน อ่อฉันลืมบอกไปว่าฉันโชคดีหน่อยที่แม่ของฉันอาสาเลี้ยง เจ้าเด็กแสบให้เพราะฉันต้องช่วยพ่อดูแลบริหารงานที่เป็นธุรกิจภายในครอบครัว ถึงแม้ตอนแรกพ่อฉันจะห้ามไว้ท่านบอกว่าสามารถดูแลบริหารงานเพียงคนเดียวได้ แต่ด้วยความเป็นห่วงกลัวท่านจะทำงานหนักเกินไป อีกอย่างท่านก็อายุมากแล้วพอหลังคลอดน้องออนิวได้ 6 เดือนฉันก็รบเร้าอยากจะไปทำงานถึงแม้ทุกคนจะไม่เห็นด้วยก็ตาม แต่ด้วยความลูกอ้อนสารพัดเลยทำให้ พ่อกับพี่ออกัสยอมใจอ่อน ยอมให้ฉันไปทำงานได้ ตอนเช้าก่อนจะไปทำงานฉันต้องพาน้องออนิวมาฝากไว้กับแม่ที่บ้านในพื้นที่เดียวกัน แต่เป็นบ้านอีกหลัง ที่พี่ออกัสสร้างบ้านอยู่ใกล้ ๆ บ้านพ่อและแม่ของฉันที่เป็นพื้นดินเดียวกันกับที่ดินของพ่อกับแม่ซึ่งพี่ออกัสก็ตามใจฉันให้ฉันสร้างบ้านใกล้กับพ่อแม่คงเพราะท่านทั้งสองก็อายุมากแล้วกลัวจะไม่มีใครดูแลนั้นเอง "กลับมาแล้วคะ

  • พลาดท่ามาลุ้นรัก   งานแต่งงาน ( จบ )

    หลังจากกลับจากภูเก็ตเราทั้งสองรีบบอกผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย ด้วยความรวดเร็วของแม่สุดที่รักของฉันท่านรีบไปหาอาจารย์ที่นับถือเพื่อหาฤกษ์แต่งงาน แม่บอกว่าฤกษ์ดีคือเดือนหน้าถ้าหลุดจากนี้ต้องรออีกสามปี ฉันนี่จะบ้าตายจะเร็วไปไหน แต่ไม่เป็นปัญหากับเราสองคนเพราะพ่อแม่ของเราทั้งสองต่างช่วยกันหา ออแกไนซ์มาช่วยเลยทำให้ง่ายสำหรับเราสองคนมาก งานแต่ง วันแต่งงานก็มาถึง ช่วงเช้าเราสองคนจัดงานพิธีแบบไทยมีแห่ขันหมากและรดน้ำสังข์อวยพรคู่บ่าวสาว โดยเจ้าสาวอย่างฉันสวมชุดไทยสีงาช้างเกล้าผมมวยสูงมีปิ่นเล็ก ๆ ปักที่มวยผม แต่งหน้าเบา ๆ เพิ่มลุกแบบสาวหวาน ส่วนเจ้าบ่าวมาในชุดสูทสีเทาผ้ามันเงาเซ็ทผมเล็กน้อยเพื่อให้เข้ากับชุด ช่วงแห่ขันหมากฉันได้ยินเสียงเพลงร้อง โห่ร้องอย่างสนุกสนามนำขบวบขันหมากเพื่อเข้ามายังหน้าบ้าน โดนเพื่อนทั้งสองที่เป็นเพื่อนเจ้าสาวอย่างยัยขวัญและยัยฝันต่างรีบออกไปกั้นประตูเงินประตูทองเพื่อรับซองจากเจ้าบ่าว เมื่อเจ้าบ่าวมาถึงหน้าประตูห้องเพื่อรับฉันไปทำพิธีมือบางดันประตูห้องออกก้าวเท้าไปหาคนตัวโตที่ยืนส่งยิ้มให้ฉัน "ลิตาวันนี้น้องสวยมากจริง ๆ "คนตัวโตโน้มตัวต่ำก้มลงกระซิบข้างใบหูฉันเบา ๆ เ

  • พลาดท่ามาลุ้นรัก   ขอแต่งงาน

    ปลายฝันเล่าเรื่องที่ยัยขวัญดื่มโซจูหลายขวดจนเมามายโดยมีพี่เหนือนั่งอยู่ข้าง ๆ ตลอดเวลา ฉันตลกนางเวลานางเมาแล้วนางชอบรั่วแต่เอ๊ะ นางเมาแล้วรั่วเหมือนฉันเลยนึกแล้วก็ขำเพื่อนกันนิสัยชอบรั่วเหมือนกันเลย "ฝันอ่ะ แกก็แซวฉันโน้นดูเพื่อนตัวดีโน้นสนใจเราสองคนที่ไหน ตั้งแต่มีแฟนตัวติดกันตลอดเลย"เสียงหวานของขวัญข้าวเอ่ย พาดพิงแก้มหยอกเย้ามาทางฉัน "อะไรกันค่าา อยู่ดี ๆ ก็วนมาที่ฉันเฉยเลย ตัวติดกันตรงไหนไม่จริง"ฉันเอ่ยบอกเพื่อนทั้งสองพร้อมกับพยายามเขยิบหนีแต่มือหนาของพี่ออกัสก็คว้าเอวฉันมากอดไว้ทำให้ร่างบางแทบจะขยับออกไปไหนไม่ได้เลย "นั้นไงหลักฐานเห็นคาตาจริงไหมฝัน"สายตาของขวัญข้าวมองมายังฉันที่โดนคนตัวโตล๊อกเอวไว้แน่นพร้อมกับเอ่ยบอก "จริงทำเป็นแก้ตัว เดี๋ยวตอนเย็น ๆ พี่นิวตันจะออกไปซื้ออาหารทะเล เอามาย่างกินกัน แกสองคนอยากเอาอะไรเพิ่มไหม พี่เหนือ พี่ออกัสเอาอะไรเพิ่มอีกไหมคะ อยากกินเหล้าหรือจะเอาเครื่องดื่มอย่างอื่นดี"ปลายฝันเอ่ยถามทั้งหมดเพราะจะให้สามีเตรียมให้ทีเดียวเลย "พี่ดื่มอะไรก็ได้ครับ/พี่ดื่มอะไรก็ได้"ผมเอ่ยบอกน้องสาวเพื่อนน้ำเหนือก็เอ่ยบอกเช่นกันเราทั้งสองคนดื่มอะไรก็ได้ไม่ขัดอยู่

  • พลาดท่ามาลุ้นรัก   เที่ยวภูเก็ต

    หนึ่งปีต่อมา ขณะที่ฉันเร่งเคลียร์เอกสารที่กองอยู่ตรงหน้าเพราะวันนี้พี่ออกัสจะเข้ามารับฉันไปดินเนอร์เนื่องในโอกาสวันสำคัญของเราสองคนซึ่งวันนี้เป็นวันที่คบรอบหนึ่งปีที่เราได้จัดงานหมั้น ขณะที่ฉันนั่งเซ็นเอกสารฉบับสุดท้ายอยู่นั่นก็มีเสียงดังจากข้อความแจ้งเตือนมาจากโทรศัพท์เครื่องหรูที่อยู่บนโต๊ะทำงาน ติ้ง ! มือบางหยิบโทรศัพท์ก่อนจะเปิดหน้าจออ่านข้อความที่แอพพิเคชั่นชื่อดังสีเขียวทันที ขวัญข้าว [ ลิตาวันเสาร์นี้แกว่างหรือเปล่าไปเที่ยวภูเก็ตกัน ส่วนเรื่องที่พักไม่ต้องเป็นห่วงนะเพราะเรามีเพื่อนเป็นเมียเจ้าของโรงแรมที่พักฟรีแกไม่ต้องเสียเงินค่าที่พักสักบาทเดียว ] ข้อความจากเพื่อนสนิทที่ส่งมาให้ฉัน ลิตา [ วันเสาร์เหรอคิดว่าน่าจะว่างนะ คงไม่มีธุระไปที่ไหน] ฉันตอบกลับข้อความเพื่อนทันที ดีเหมือนกันการเจอกันเพื่อนครั้งนี้ถือเป็นการเปิดตัวแฟนให้ทั้งสองคนได้รับรู้อย่างเป็นทางการด้วย ขวัญข้าว [ ถ้างั้นแสดงว่าแกตกลงไปกับฉันแล้วนะ เจอกันวันเสาร์ตอนเช้าที่สนามบิน ส่วนเวลาฉันจะบอกแกอีกที ] ลิตา ส่งสติกเกอร์โอเคไปให้เพื่อนสนิท ขวัญข้าว ส่งสติกเกอร์รูปหัวใจกลับมาให้เพื่อนสนิททันทีเช่นกัน

  • พลาดท่ามาลุ้นรัก   ขอหมั้น

    @ช่วงเช้าของวัน วันนี้เป็นการนัดพบเจอกับระหว่างครอบครัวพี่ออกัสและครอบครัวของฉันจากตอนแรกที่คิดว่าจะไปหาพ่อแม่พี่ออกัสที่บ้านเลยต้องเปลี่ยนแผนเพราะพ่อแม่ของพี่ออกัสอยากจะคุยเรื่องงานหมั้นของเราทั้งสองคน มือเรียวเปืดตู้เสื้อผ้าเลือกชุดที่ดูเป็นทางการที่ดูเรียบร้อยถูกกาละเทศะ สายตาไล่ดูชุดทีละชุด หยิบออกมาเทียบตัวเอง ก่อนจะเก็บใส่ตู้เหมือนเดิม ฉันทำแบบนี้อยู่หลายรอบพร้อมกับถอนหายใจยาวพรืดออกมา "เฮ้ย! ชุดไหนดีนะ หรือชุดนี้ดี ไม่เอาดีกว่า ชุดนี้ดีกว่า"ฉัน พึมพำพูดออกมาเบา ๆ ขณะที่คนตัวโตแต่งตัวเสร็จแล้วนั่งรอฉันอยู่บนเตียงสายตาคมจ้องมองฉันเป็นระยะก่อนเสียงทุ้มเข้มจะเอ่ยขึ้นมา "น้องลิตาครับ เลือกสักชุดเถอะ พ่อแม่พี่เขาเป็นคนสบาย ๆ แต่งตัวแบบไหนก็ได้"สายตาคมจ้องมองคนตัวเล็กที่หยิบเสื้อผ้าออกจากตู้ก่อนจะเก็บเข้าตู้เหมือนเดิมคนตัวเล็กทำวนไปวนมาแบบนี้อยู่หลายรอบขณะที่ผมแต่งตัวแค่เสื้อยืดกางเกงยีนส์นั่งรอคนตัวเล็กเลือกเสื้อผ้าราวครึ่งชั่วโมงได้ "พี่ออกัส ! อย่าว่าลิตาสิ ก็ลิตาไม่รู้จะใส่ตัวไหนดีให้พ่อแม่พี่ประทับใจ"ฉันแหวขึ้นเสียงสูงพร้อมกับส่งสายตาดุไปยังคนตัวโตที่นั่งสบายอารมณ์อยู่บนเตี

  • พลาดท่ามาลุ้นรัก   ทำตามสัญญา NC

    รถยนต์คันหรูถูกขับเข้ามาจอดยังลานจอดรถของคอนโด ผมพาคนตัวเล็กขึ้นมายังห้องพักของผม มือหนาผลักบานประตูเปิดออกจูงมือเรียวของคนตัวเล็กเข้ามายังห้อง ก่อนที่ผมจะทวงสัญญากับคนตัวเล็ก "สัญญาอะไรไว้ห้ามลืมนะครับ" "แล้วพี่จะให้ลิตาทำอะไรคะ"เสียงหวานเอ่ยทันควันถามผมอย่างสงสัย ขณะที่คนตัวเล็กเหมือนคิดอะไรออกใบหน้าหวานเริ่มขึ้นสีแดงจาง ๆ ลามไปถึงใบหูหลบสายตาต่ำจากการเขินอาย "ทำรักครับวันนี้น้องต้องขึ้นนะครับคนดี"ปากหนากระซิบลงข้างหูเบาไอร้อนจากลมปากพ่นใส่ใบหูอย่างแผ่วเบาก่อนจะจูงมือเรียวเข้ามายังห้องนอนก่อนจะเปิดแอร์เพื่อให้ความเย็นกระจ่างไปทั่วห้อง "พี่ไม่เหนื่อยเหรอคะขับรถมาตั้งไกล"เสียงหวานเอ่ยขึ้นขณะที่ผมกดบ่าคนตัวเล็กให้นั่งลงบนเตียง พร้อมกับถอดเสื้อผ้าของผมออกด้วยความไว จับมือเรียวขึ้นมากอบกุมท่อนเอ็นร้อนของผมไว้ คนตัวเล็กถึงกับชะงักเพียงครู่แต่ก็ยอมจับก่อนจะค่อยสาวท่อนเอ็นขึ้นลงจนท่อนเอ็นร้อนแข็งสู้มืออันนุ่มนิ่ม ใบหน้าหวานแดงแล้วแดงอีกเบนสายตามองด้านข้างทันที "ไม่เหนื่อยครับ"สิ้นเสียงผมยกมือเชิดคางมลขึ้นก่อนจะมอบจูบแสนหวานก่อนที่จะเร้าร้อนในเวลาต่อมา ก่อนจะยอมผละออกอย่างเสียดาย มือทั้ง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status