เล่ห์ลวง(ร้าย)นายแฟนเก่า | ภีมxน้ำชา

นิยายเรื่อง "เล่ห์ลวง(ร้าย)นายแฟนเก่า"ภีม ภวัต X น้ำชา นรีกุลคำเตือนก่อนอ่านนิยายนิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายแนวโรแมนติก อิโรติก และดราม่า อาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม ทั้งเรื่องเพศ ภาษา การกระทำ และด้านอื่นๆ ที่ไม่ควรแก่การประพฤติตาม เช่น การกระทำต่อร่างกายผู้อื่นโดยไม่ได้รับความยินยอม การกระทำทางเพศโดยไม่มีสติ ความรุนแรงอันเนื่องมาจากการดื่มสุราหรือของมึนเมา การมั่วสุ่มทำสิ่งที่ไม่ควรทั้งหมดของเนื้อหาในนิยาย จึงเหมาะแก่บุคคลที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป ผู้ที่อายุต่ำกว่า 18 ปี ควรได้รับคำแนะนำนิยายทั้งหมดของ นามปากกา พิชา - Phicha ถูกสร้างมาจากจินตนาการของผู้เขียน และแต่งเติมเรื่องราวเพื่อความบันเทิง ไม่ได้มีจุดประสงค์ ทำให้อาชีพ หรือหน้าที่การงาน ในทางใดทางหนึ่งของผู้อื่นเสื่อมเสีย และผู้เขียนไม่ได้มีความคิดที่จะสนับสนุนพฤติกรรมเหล่านั้น กรุณาอ่านอย่างมีอรรถรถ และความบันเทิงเท่านั้นค่ะ“นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัตลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามนำไปเผยแพร่ทำซ้ำ หรือดัดแปลงเนื้อหาไม่ว่ากรณีใดๆ หากพบเห็นจะดำเนินคดีตามกฎหมาย ให้ถึงที่สุด"เจ้าของลิขสิทธ์โดย "พิชา - Phicha”You can

'ภีม ภวัต' หนุ่มหล่อ นักดนตรีสุดเท่ ขวัญใจสาว ๆ ทั้งโรงเรียน เขามีดีกรีเป็นถึงนักกีฬาด้วยแถมยังหน้าตาดีมาก ทุกอย่างมันเลยดูเพอร์เฟคไปหมด และด้วยที่เป็นคนเฟรนลี่ ก็ย่อมมีคนมาชอบและเข้าหาเยอะปกติแล้วเขาก็ไม่ได้สนใจใครเลย เพียงแต่มีวันนั้นที่เกิดสดุดตาเพื่อนต่างห้องที่เข้าใจว่าเธอมาจีบ อย่าง 'น้ำชา นรีกุล' จนทั้งคู่ได้สถานะคู่รักมา ด้วยความบังเอิญ ก็เป็นที่น่าอิจฉากับคนทั้งโรงเรียน เพราะทั้งคู่ดูสวยหล่อเหมาะสมกันมาก จนตอนนี้ก็คบกันได้หลายเดือนแล้วณ คาเฟ่แห่งหนึ่ง"ตัวทางนี้" หญิงสาวโบกมือไว ๆ ให้แฟนหนุ่ม ที่กำลังหันซ้ายหันขวาหาเธออยู่"รอเค้านานไหม" เขาถามพร้อมกับยิ้มเจื่อน ๆ ให้เธอ"ไม่นานเท่าไหร่ เค้าสั่งเครื่องดื่มกับเค้กไปแล้วนะ ตัวจะเอาอะไรอีกไหม" ความจริงเธอก็มารอเขาได้สักพักแล้ว ซึ่งปกติก็จะเป็นแบบนี้เสมอ เพราะเขาค่อนข้างจะมาช้า"ไม่เป็นไร ตัวชอบอะไรเค้าก็ชอบอันนั้นแหละ" มือหนาก็เอื้อมไปบีบแก้มเธอเบา ๆ"อื้อ ภีมมม" เมื่อโดนจับแก้มแบบนี้ก็หน้าแดงซ่านเพราะความเขิน"แฟนเค้านี่แก้มนิ่มจังเลย" ชอบมากเวลาได้อยู่กับเธอตามลำพังแบบนี้"ไม่ต้องมาพูดดีเลย รีบกินเร็ว เค้าจะได้รีบกลับ""รีบไ

วันต่อมา"แหม่ อารมณ์ดีมาเชียวนะ" เมื่อเห็นรอยยิ้มสุดแสนจะมีความสุขของเพื่อนรัก นาบีก็อดจะแซวไม่ได้"แน่นอนอยู่แล้ว" คนถูกแซวก็เชิดหน้าขึ้นด้วยความพอใจ ก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ แหละ ตั้งแต่ที่คบกับแฟนหนุ่มก็รู้สึกเหมือนทุกอย่างเป็นสีชมพูไปหมด"สงสัยเมื่อคืนโดนไอ้ภีมบอกรักแน่ ๆ" เพิร์ธเห็นแบบนั้นก็รีบแซว"ไอ้เพิร์ธ หุบปากไปเลยมึงอ่ะ คนที่ไม่คบใครเป็นแฟนจริง ๆ จัง ๆ สักทีแบบมึงไม่เข้าใจหรอก""โอ้โห คุยกับแฟนนี่เสียงอ่อนเสียงหวาน คุยกับพวกกูนี่ แม่ง" บูมก็แซวขึ้นเช่นกัน"แล้วพวกมึงเป็นแฟนกูหรือไง กูถึงต้องพูดดีกับพวกมึงด้วย""อือหื้อ เจ็บใจจังเลยครับน้ำชาคนสวย""หึ หุบปากไปเลยบูม""เออ พวกเราจะไปงานแฟร์กันป่ะ เห็นว่าปีนี้จัดใหญ่มากด้วยนะ""ไปสิ กูอยากเดินซื้อของเยอะเลย""เอ่อ...พวกมึง ปีนี้กูคงไม่ได้ไปด้วยนะ นัดกับภีมไว้แล้ว""ก็ลืมไปว่าคนมีแฟน งั้นเราไปสองคนก็ได้เนอะออม""อิจฉาคนมีแฟน" ออมที่เงียบอยู่นานก็พูดขึ้น ซึ่งเธอเองก็พึ่งอกหักจากรุ่นพี่ไป ความรักช่างไม่ชื่นมื่นแบบคู่นี้เอาซะเลย"มึงไปกับกูก็ได้บี" เพิร์ธที่ฟังอยู่ก็พูดขึ้น"ไม่เอาอ่ะ สาว ๆ มึงเยอะจะตาย จะให้กูไปเป็นก้างขวางคอทำไม""แ

ลิ้นเรียวตวัดขึ้นลงไปมา ให้เป็นจังหวะ ยิ่งเธอบิดเร้าด้วยความเสียวซ่าน เขาก็ยิ่งรู้สึกชอบใจ เธอเกร็งจนตัวลอยหวือ เขาก็จับล็อคไป ปรนเปรอให้เธอต่ออย่างถึงใจ ด้วยความเร็วและรัวมากขึ้น"ดีมากเลยตัว อื้มมม" พูดจบเขาก็ลุกขึ้นทันทีเธอก้มลงมองเขาอีกครั้ง กลืนน้ำลายมากกว่าเดิม เมื่อเขาจ่อเอ็นใหญ่ ที่สวมถุงป้องกันเรียบร้อยมาที่ร่องรักของเธอ"อย่าเกร็งนะที่รัก ถ้าเกร็งมันจะเจ็บมาก แต่ยังไงครั้งแรกเจ็บหน่อยนะ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่สยิว จนเธอรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัวเขาเริ่มเบียดกระแทกส่วนหัวหยัก เข้ามาในร่องรักของเธอช้า ๆ ทั้งยังส่งเสียงครางในลำคอออกมา"อื้มมมม เจ็บอ่ะตัว อะ...เอาออกก่อนได้ไหม" เธอดันหน้าท้องแกร่งของเขาไว้ เนื่องจากตอนนี้รู้สึกว่าเจ็บ เหมือนมันจะฉีกขาดให้ได้ ถ้าเข้าไปทั้งลำ ก็ไม่รู้ว่าส่วนนี้ของเธอจะเป็นยังไงต่อ"ไม่ได้แล้วตัว อย่าเกร็ง อื้มมม เชื่อเค้านะ""อื้ออออ ภะ...ภีม ชาเจ็บบบบ"เขาที่ยัดไม่เข้าสักที ก็พยายามกดส่วนปลายหัวเข้าไป จนเขารับรู้ได้เมื่อมีเสียงหนึ่งเกิดขึ้น กึ่ด ๆ"เดี๋ยวนะ แน่นดีจริง ๆ อื้มมม ถ้าเค้าไม่รีบเข้ามันก็จะยิ่งเจ็บ" เขาบอกไปแบบนั้น พร้อมกับยังพยายามดันเข้า

"ชา เข้าไปสิลูก" ทัตเทพก็หันมาบอกลูกสาวที่ยังอึ้งอยู่ และเรื่องที่ภรรยาเขาเป็นแบบนี้ เขาก็ไม่เคยพูดถึง ทุกคนก็เลยไม่รู้ความเป็นอยู่ของอีกฝ่าย"ค่ะ สวัสดีค่ะ" แล้วเธอก็เดินเข้าไปใกล้ ๆ พร้อมกับนั่งลง เพื่อไม่เป็นการยืนเสมอผู้ใหญ่“เธอเรียกฉันว่าป้าก็ได้” จันทราพูดเสียงเรียบ“ค่ะ คุณป้า” เธอก็ตอบรับด้วยความรู้สึกที่เกร็งมาก ยิ่งเห็นใบหน้าเฉยชาไร้ความรู้สึกนี้ ยิ่งทำตัวไม่ถูก"ฉันดีใจที่ได้เจอเธอนะน้ำชา"ความจริงในตอนนี้จันทราก็ยังรู้สึกเคืองใจอยู่ เพราะเธอเองก็อยากมีลูกสาวที่น่ารัก ๆ แบบนี้มากแต่ก็มีไม่ได้ ยิ่งเห็นลูกสาวของสามี หน้าเหมือนพ่อแล้วยังสวยเหมือนกับแม่ ก็ยิ่งรู้สึกเจ็บปวดแต่เพราะช่วงนั้นอยู่ในช่วงปลงทุกอย่างในชีวิต ตั้งแต่ที่มีสภาพแบบนี้ การที่สามีไปมีบ้านเล็กบ้านน้อย เธอก็ไม่อาจไปโกรธได้ และยิ่งผู้หญิงคนนั้นไม่รู้แล้วด้วย เธอก็ยิ่งรู้สึกโทษตัวเองด้วยซ้ำ ที่มีสภาพเป็นแบบนี้ ให้ความสุขกับสามีไม่ได้ ทำให้สามีที่ยังหนุ่มและมีความต้องการ ต้องไปหาเศษหาเลยที่อื่น และได้ไปหลอกผู้หญิงคนนั้น จนมีเด็กผู้หญิงคนนี้เกิดมาแต่ยังไงด้วยความที่เป็นผู้หญิง ชาติตระกูลดี ทั้งมีหน้ามีตาทางสังคม