พลาดท่ามาลุ้นรัก

แนะนำตัวละครออกัส นักธุรกิจหนุ่มลูกครึ่งสวีเดน ใบหน้าหล่อเหลา จมูกโด่งเป็นสัน ผิวขาว หุ่นดี สมาร์ท ด้วยความหล่อ รวย เบ้าหน้าฟ้าประทาน แค่เขาเอ่ยแค่คำเดียว ผู้หญิงทั้งหลายต้องวิ่งเข้ามาหาเขาเป็นพวน"กูจะค่อยดูว่าสักวันมึงจะเป็นเหมือนกูไหม ถ้ามึงเจอคนที่มึงรักเขาจริงจังแบบหมดใจ""กูไม่มีวันนั้นหรอกค่อยดู หึ มึงกลัวเมียไอ้เหนือ""มึงจำคำที่มึงพูดไว้นะกูจะค่อยดู ไอ้ออกัส""มึงค่อยดู กูไม่มีวันนั้นแน่นอน"ลัลน์ลลิต ชื่อเล่นว่า ลิตา ชื่อเดิมคือกุ้งนาง เป็นเพราะมารดาอยากให้มีแฟน จึงบังคับให้กุ้งนางเปลี่ยนชื่อ จากกุ้งนางที่เป็นชื่อเรียกตั้งแต่เด็ก กลายมาเป็น ลัลน์ลลิต หรือ ลิตา ที่แปลว่าสาวสวย แต่ก็สวยสมชื่อแหละ ด้วยผิวที่ขาวเนียนละเอียด หุ่นแซบ ใบหน้ามล จมูกคม ปากอวบอิ่มสีชมพูเป็นธรรมชาติ เธอเป็นผู้หญิงที่มั่นใจในตัวเองสูง ไม่ง้อผู้ชาย เพราะเธอเป็นผู้หญิงทำงานเพราะต้องช่วยบิดาดูแลธุรกิจของครอบครัว จะมีทำไมแฟนให้มาเป็นภาระอยู่คนเดียวก็สบาย อยากไปไหนก็ได้ไป"อืม! ผู้ชายเหรอฉันไม่สนใจหรอก สมัยนี้แล้วอยู่คนเดียวก็ได้ แค่มีเงินเท่านั้น อย่างอื่นไม่ใช่ปัญหา""แค่ครั้งเดียวเขาไม่นับว่าเป็นผัวหรอก

อีกด้านหลังจากออกัสมาส่งสาวกลับคอนโดเรียบร้อยแล้วขณะที่รถยนต์คันหรูกำลังแล่นบนท้องถนนที่การจราจรหนาแน่น กว่าจะถึงคอนโดของตัวเองน่าจะใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมง แต่ขณะที่รถจอดติดไฟแดงอยู่นั้น ทำให้เขาคิดอะไรได้บ้างอย่าง ปลายนิ้วเคลื่อนหาเบอร์โทรแล้วต่อสายหาเจ้าของคอนโดที่เขามีหุ้นส่วนถึงครึ่งหนึ่งทันที"พี่นที คุยได้ไหมครับ ผมออกัสเอง"เสียงทุ้มเอ่ยถามคนปลายสายเมื่อได้ยินเสียงที่บ่งบอกว่าตอนนี้คนปลายสายได้กดรับสายของตนแล้ว"คุยได้สิ มีอะไรหรือเปล่า"นทีเจ้าของคอนโดเอ่ยถามเมื่อได้ยินบทสนทนาทางโทรศัพท์"คอนโด DD ที่พี่เป็นเจ้าของโครงการยังพอมีห้องว่างเหลือไหมครับผมอยากได้ห้องที่วิวสวยๆๆ สักห้องครับ"ชายหนุ่มไม่รอช้าบอกจุดประสงค์ให้คนปลายสายรับทราบทันที"น่าจะมีนะ เดี๋ยวพี่ให้เลขาพี่เช็คดูให้แล้วกัน ถ้าได้เรื่องอย่างไงเดี๋ยวพี่โทรไปบอกนะ""ครับผม"หลังจากวางสายผมยกยิ้มอย่างพอใจกับคำตอบที่ได้รับ พร้อมกับพรึ่มพร่ำขึ้นมาคนเดียว"อีกไม่นานเราจะได้อยู่ใกล้กันแล้วนะ แมวน้อยของพี่"1 อาทิตย์ต่อไป ฉันนั่งทำงานในห้องที่ต้องรีบเคลียร์เอกสารมากมายบนโต๊ะ ก็เป็นถึงรองประธานงานเกือบทุกอย่างเลยมากองอยู่ที่ฉ

ออกัส ผมเริ่มไม่พอใจกับผู้ชายที่เขามาทักทายแมวน้อยของผม ไม่ว่าจะเป็นแววตา คำพูดที่สื่อไปในทางเดียวกันคือ เขาคนนั้นสนใจแมวน้อยที่แสนน่ารัก ผมเริ่มชักสีหน้าไม่พอใจทุกครั้งเวลาที่ผู้ชายคนนั้นแซวพูดจาหยอกล้อ ตอนแรกผมคิดว่าจะปล่อยแมวน้อยให้พักผ่อนสบายๆ เพราะพรุ่งนี้เราก็ได้เจอกันอีก แต่ความคิดนั้นต้องถูกพับเก็บเอาไว้ก่อน ผมว่าผมต้องทำอะไรสักอย่างแล้วเพื่อที่จะให้แมวน้อยของผม ไม่ต้องไปอ่อยคนอื่นได้อีก เมื่อคิดได้เช่นนั้นแผนการสยบแมวน้อยของผมจึงเริ่มขึ้น รถยนต์คันหรูถูกขับเคลื่อนโดยชายรูปร่างสูงโปร่งตามหลังรถยนต์สีแดง แบบเงียบ ๆ ตลอดการเดินทางจากร้านอาหารถึงคอนโด ระยะการเดินทางกินเวลาราว ๆ ครึ่งชั่วโมงโดยรถยนต์คันหน้าไม่ล่วงรู้เลยว่ามีรถอีกคันขับตามหลังมาเงียบ ๆ จนรถทั้งสองคันขับมาจอดนิ่งที่ลาดจอดรถของคอนโด DD ร่างบางสาวเท้าลงจากรถยนต์มือบางดันประตูรถยนต์ปิด ปลายนิ้วกดลงรีโมทเพื่อที่จะล๊อกรถยนต์เหมือนทุกครั้ง สายตากับสะดุดกับชายที่รูปร่างสูงโปรง ใบหน้าอันหล่อเหลา ที่ลงจากรถยนต์คันหรู เขาสาวเท้ามายังหญิงสาวที่ยืนข้างรถยนต์สีแดง ฉันจำได้ทันทีว่าชายผู้ที่กำลังสาวเท้ามาทางฉันคือใคร....คุณ

ร่างบอบบางหยุดดิ้นเมื่อพบว่าใต้กางเกงสแล็คเหมือนมีสิ่งมีชีวิตดันที่ก้นงามงอนความรู้สึกบอกว่าในอนาคตตัวเองอาจจะตกอยู่ในอันตรายเพราะไอ้ที่อยู่ใต้กางเกงดันก้นไม่มีทีท่าว่ามันจะหยุดดัน"คุณเลิกกอดฉัน ปล่อยฉันก่อนได้ไหมคะ"ฉันบอกคนที่กอดรัดรั้งเอวฉันไว้ให้ปล่อยฉันเสียที่ ถ้าเข้าไม่ปล่อยให้ฉันเป็นอิสระไม่แน่ไอ้ท่อนที่อยู่ใต้กางเกงมันอาจจะทะลุออกมาจากกางกางสแล็คก็เป็นไปได้"วันนี้ขอผมนอนด้วยคนได้ไหม"เสียงทุ้มเอ่ยขอร้องขณะวงแขนยังไม่ยอมปล่อยคนในอ้อมกอดให้เป็นอิสระ เมื่อคนได้ยินเสียงคนที่ตัวโตอย่างกับยักษ์ทำเสียง 2 เสียง 3 อ้อนเธอมีเหรอเธอจะยอมใจอ่อนยอมง่าย ๆ ถ้าให้นอนด้วยสงสัยคืนเธอต้องตกเป็นเหยื่อเขาแน่ ๆ"ไม่ได้คะ เราเพิ่งจะเริ่มคบกัน ฉันว่าคุณกลับไปพักผ่อนเถอะคะ ฉันก็อยากอาบน้ำและพักผ่อน ตอนนี้ฉันเหนื่อยและง่วงมากด้วย"ฉันบอกพร้อมยกเหตุผลขึ้นมาอ้าง แต่ไอ้คนหน้ามึนก็ยังไม่ยอมจบเสียที"ไม่ได้ จริง ๆ เหรอ"เสียงคนตัวโตที่ออดอ้อนเสียงเล็กเสียงน้อยฟังเหมือนน่าสงสารเห็นใจ แต่ฉันไม่เห็นใจหรอกใครเขาจะให้มานอนด้วยหละเพิ่งจะตกลงคบกัน แล้วให้นอนห้องเดียวกันดูใจง่ายไปไหม เห็นแบบนี้ฉันก็ไม่ง่ายนะอยากบอกค

ตอนนี้ฉันนั่งอยู่บนรถยนต์คันหรูของแฟนหมาด ๆ โดยที่ฉันไม่เต็มใจสักเท่าไหร่ แต่ก็ยอมโดยสารมาด้วยอย่างใจจำยอม ย้อนไปเหตุการณ์ที่คนตัวใหญ่เสร็จจากการงานเมื่อช่วงบ่ายลากยาวไปถึงตอนเย็นแต่ยังไม่ถึงจะค่ำ "เสร็จงานแล้วครับ เมื่อยจังเลย"ขณะที่ผมรีบเคลียร์งานเอกสารอยู่บนโต๊ะทำงานอย่างเร่งรีบ งานบ้างานบออะไรก็ไม่รู้เยอะขนาดนี้ ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้น้องสาวผมยังอยู่ต่างประเทศเพื่อดูแลบริษัทอีกสาขาที่ประเทศสวีเดน ผมคงไม่ยุ่งมากขนาดนี้ เมื่อไหร่จะเสร็จแล้วรีบบินมาช่วยงานผมก็ไม่รู้ ที่จริงสาขาที่นั้นก็มีพ่อของผมดูแลอยู่ไม่รู้จะเรียกตัวไปช่วยงานทำไมก็ไม่รู้คิดแล้วก็เบื่อพ่อตัวเองแต่สายตากับสะดุดกับร่างบางที่ตอนแรกจำได้ว่าคนตัวเล็กขอแยกตัวเองไปนั่งรอบนโซฟาแต่ตอนนี้เวลานี้คนตัวเล็กคงน่าจะเพลียเพราะตอนนี้ได้หลับเป็นที่เรียบร้อยแล้วผมค่อย ๆ ก้าวเท้าด้วยน้ำหนักที่เบาราวกับนุ่ม ไปหาคนตัวเล็กที่นอนหลับตาพริ้ม คนอะไรขนาดเวลานอนแล้วยังน่ารักอีกผมยกฝ่ามือค่อย ๆ เตะที่กรอบหน้าอย่างแผ่วเบา โน้มหน้าคมหาคนตัวเล็กจมูกโด่งคลอเคลียที่แก้วนวลไปมา"อืม..อย่ากวน"คนโดนกวนเอ่ยบอกอย่างรำคาญเมื่อรู้สึกว่าเหมือนมีอะไรมาไตร่