ท่านประธานสุดกวนกับยัยนักเขียนสุดแสบ

ท่านประธานสุดกวนกับยัยนักเขียนสุดแสบ

last update最後更新 : 2026-03-24
作者:  Jammy Witty已完成
語言: Thai
goodnovel18goodnovel
評分不足
83章節
474閱讀量
閱讀
加入書架

分享:  

檢舉
作品概覽
目錄
掃碼在 APP 閱讀

故事簡介

ความรักหวาน

อีโรติก

พระเอกเก่ง

เลขานุการ

คู่กัด

รักแรกพบ

แอบรัก

เธออยากจะเขียนฉากเลิฟซีนฟินๆแต่เธอยังไม่มีประสบการณ์ ต้องหาแฟนให้ได้ แต่ดันไปถูกใจกับประธานที่ภายนอก ดูเป็นผู้ใหญ่น่าเชื่อถือ แต่จริงๆแล้วเป็นพวกบ้ากาม ปากหมา แทนที่จะมาเป็นผัว กลายมาเป็นคู่กัดซะงั้น

查看更多

第 1 章

บท1

西尾絃葉(にしお いとは)はスマホを握りしめ、力の入った指先がうっすらと白くなっていた。

――ついに、5年もの間待ち続けた電話が来た。

祖父が最も信頼する秘書の日野(ひの)からだった。

「お嬢様。澤木様とのご結婚は、会長が定めた5年間の試験期間を無事に通過されました。

会長のご指示により、澤木様とご一緒にご帰宅いただくことを許可いたします。また、全財産を前倒しでお嬢様に名義変更の手続きも進めております。ご都合はいかがでしょうか」

「本当?!」

絃葉は込み上げる歓喜を抑えきれず、声がわずかに震えた。

「やった......!今日でいいから。今すぐ向かうよ!」

電話を切ると、ようやく肩の力が抜けた。

――よかった。

祖父はついに、かつて自ら結婚を選び、家の政略結婚と後継者としての立場を捨てた自分を許してくれたのだ。

そして彼女は澤木凪杜(さわき なぎと)と結婚したことも。

それはつまり、彼女の選択は間違っていなかったということ。

凪杜は、すべてを捨ててでも選ぶ価値のある男だった。

今日は試験期間の終わりであると同時に、二人の結婚五周年の記念日でもある。

彼に、とびきりのサプライズと、正当な未来を贈るつもりだった。

公証役場のロビーには、紙とインクの匂いが漂っている。

絃葉は胸の高鳴りを抱えながら、5年間大切にしまってきた書類を、そっと職員に差し出した。

真実を知ったときの凪杜の驚きと喜びを思い浮かべ、彼女の唇には自然と柔らかな笑みが浮かぶ。

だが――

職員はシステムで何度も照合した後、眉を深くひそめ、顔色を曇らせた。

顔を上げ、鋭い視線を絃葉に向けると、疑いようのない厳しい口調で告げた。

「申し訳ありませんが、こちらの書類は偽造したものです。戸籍を確認しましたが、西尾様の現在の婚姻状況は、未婚となっています」

「未婚......?」

絃葉の笑みが凍りつき、目を見開いた。

「そんなはずが......」

職員は彼女の動揺を意に介さず、冷然と言い続ける。

「なお、澤木様は既婚となっており、法的な妻は円藤野々花(えんどう ののか)という方です」

――頭の中で何かが弾けた。

絃葉の脳裏は一瞬で真っ白になる。

彼女は椅子から勢いよく立ち上がり、鋭い声を上げた。

「嘘よ!そんなはずない!これは夫が自分で渡してくれたものよ、偽物なわけがない!」

「ですが、システムにはそう書いてあります」

職員は無表情のまま続けた。

「さらに、お二人の間には娘が一人。5歳で、母親の姓を名乗り、名前は円藤那乃葉(えんどう なのは)です」

「......え?」

絃葉はよろめき、一歩後ずさる。

娘?

5歳?

――ということは、自分が娘のように可愛がっていた子、那乃葉が......凪杜と野々花の実の娘だというのか?

「システムによれば、澤木様と円藤様は5年前に婚姻届を提出しています。婚姻期間は、西尾様が持っていた書類と完全に一致します」

視界が暗転し、絃葉の身体は力なく後ろへ崩れ落ちそうになった。

その瞬間、背後にいた日野が素早く支える。

「お嬢様!」

怒りを含んだ声が震える。

「なんという裏切りを......!すぐに会長へご報告を――」

「ダメ!」

絃葉は鋭く遮った。

額を押さえ、爪が掌に食い込む。

「お願い、日野さん。おじいちゃんには言わないで......私に、少し時間を。自分で確かめたいの......だからこの件は、どうか内密に」

ふと何かを思い出し、かすれた声で続ける。

「その那乃葉という子の誕生日は、いつですか」

キーボードを叩く音が、やけに耳障りに響いた。

「202X年6月29日、午後4時39分です」

その冷たい数字は、鋭い針のように、絃葉の記憶の奥深くに突き刺さる。

――あの日だ。

彼女が転倒し、流産して入院した日だった。

ようやく授かった子は、その日の夜8時13分、完全に彼女の体から失われた。

涙が、堰を切ったように溢れ出す。

あれほど多くの薬を飲み、不妊治療の注射を打ち続けて、ようやく授かった命だったのに。

まだ妊娠二ヶ月にも満たず、安定もしないうちに、理由もわからないまま家で転び、失ってしまった。

もともと妊娠しにくい体だった彼女にとって、その流産は致命的だった。

冷たい病室のベッドの上で、彼女は痛みに打ちのめされていた。

だが凪杜は、ただ軽く背中を叩き、静かな声でこう言った。

「そんなに落ち込むな。子どもがいなくなったのは、むしろよかったじゃないか。俺たちはまだ事業を立ち上げたばかりだ。子どもを持たないほうがいい」

――持たないほうがいいじゃなかった。

その日、すでに彼は「持っていた」のだ。

彼女が失った宝物は、ただ彼にとって予定外の余りものにすぎなかった。

職員は偽の書類を彼女に返した。

力の抜けた手から、それはパタンと、音を立てて床に落ちる。

その白い紙は、大きな平手打ちのように彼女の頬を打ち、5年間のすべてがただの笑い話だったのだと嘲笑っているようだった。

役場を出ると、冷たい風が正面から吹きつける。

頭の混乱はわずかに晴れたが、胸の冷えは消えない。

後ろから日野が追いつき、心配そうに声をかける。

「お嬢様、あんなに酷い男のことです。会長に頼れなくて本当にいいのですか?」

絃葉はゆっくりと首を横に振った。

その目はすでに、崩壊寸前のパニックから、冷たく揺るぎない光へと変わっていた。

深く息を吸い、静かに言う。

「お気遣いありがとう、日野さん。でもいいの。それよりおじいちゃんに伝えて。

一ヶ月後、この件の答えを持って帰ります。家業は必ず継ぎますから、どうか安心してください、と」

そう言い残し、彼女は振り返ることなくタクシーを止め、凪杜の会社の住所を告げた。

展開
下一章
下載

最新章節

更多章節
暫無評論。
83 章節
บท2
บท 2 “แล้วฉันจะทำยังไงดีละเนี่ยย” นิยายรักโรแมนติกถ้าไม่มีฉากเลิฟซีนมันก็ไม่ฟินน่ะสิ แฟนก็ไม่มี วัน ๆ ก็เอาแต่อยู่ในห้อง นานทีถึงจะออกไปซื้อของมาตุนไว้ เพราะไม่อยากออกไปหลายรอบ“หรือฉันต้องหาแฟนให้ได้ก่อน แล้วค่อยทำความเข้าใจให้ลึกซึ้ง โอ๊ย! แค่คิดก็ฟินแล้วอะ” กริ๊ง!! กริ๊ง!! กริ๊ง!!“ใครมันมาขัดจังหวะความสุขฉันวะเนี่ย” หลังจากที่โดนขัดความสุขไปแล้ว ฉันเลยจำใจต้องลุกขึ้นมาเปิดประตู เพื่อที่จะดูว่าเป็นใครที่มาเคาะประตูเวลานี้“ยัยนักเขียนถังแตก มาเปิดประตูช้าจังเลยนะยะ ถอยไปเลย” ทันทีที่เปิดประตู เสียงบ่น เสียงด่าก็แล่นเข้าหูพุ่งตรงไปที่โซนประสาท"มาถึงก็ปากแซ่บเลยนะ ยัยไม่ทำการทำงาน" ฉันสวนกลับทันควัน“ประทานโทษนะคะ พอดีว่าเกิดมารวย ก็เลยนั่งกินนอนกินได้” น่าหมั่นไส้จริงๆ“แล้วลูกคุณหนูอย่างเธอจะมาหาฉันที่ห้องทำไมคะ ไสหัวไปเลยไป” ฉันเดินกลับไปนั่งที่เตียง แล้วทำเป็นไม่สนใจ“ก็จะมาดูไง ว่าสภาพการเป็นอยู่มันเป็นยังไง จากที่มองดูแล้วก็.......รังเก็บขยะชัด ๆ เลย” เอื้อออ เจ็บจี๊ดดดด“ฮึก เจ็บไปถึงสรวงใน เจ็บจนหยั่งลึกไปถึงแกนสมอง พูดแบบนั้นออกมาได้ยังไง แกทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไ
閱讀更多
บท3
บท 3 "เธอมีแฟนนี่ เล่าความรู้สึกให้ฉันฟังหน่อยสิ มันเป็นยังไงอะ" ฉันนั่งรอคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ เพื่อที่จะได้เก็บข้อมูล แล้วเอามาเขียนนิยายให้มันฟิน ๆ"อืม.....มันก็....จะว่ายังไงอะ มันจะตื่นเต้นมาก ๆ เหมือนมีผีเสื้อมาบินวนอยู่ในท้องอะ อธิบายไม่ถูกหรอก" อลันทำท่านึกคิดถึงอารมณ์ตอนที่กำลังพลอดรักกัน แต่มันก็อธิบายเป็นคำพูดยากอะ"โถ่ ช่วยเพื่อนคนนี้สักครั้งเถอะนะ ถ้าเธอช่วยฉัน เธอจะขออะไรฉันก็ได้หนึ่งอย่าง""เรื่องแบบนี้เธอต้องเจอกับตัวเองสิ จะให้บอกได้ไงเล่า""ช่วยฉันเถอะ อะไรก็ได้นะๆๆๆ" ฉันเข้าไปกอดขาอลันแล้วพยายามทำตัวน่ารักๆ ไว้ เผื่ออลันจะเห็นใจเธอทำท่าคิดสักพัก เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ผู้หญิงซกมกอย่างเพื่อนเธอจะหาแฟนได้ยังไง นี่ถ้าไม่ติดว่าหลวมตัวเข้ามาละก็ ฉันก็ไม่คบยัยนี่เหมือนกันนั่นแหละ"ก็ได้ ๆ เลิกเกาะแข้งเกาะขาฉันสักที ปล่อยได้แล้ว" อลันสะบัดขาเพื่อให้ฉันหลุดออกไป"จะช่วยฉันจริง ๆ เหรอ ฉันรักเธอที่สุดเลยอลันนนน" ฉันเปลี่ยนจากการเกาะขา เป็นกอดแทน"โอ๊ย!! ถ้ายังไม่หยุด ฉันจะไม่ช่วยแล้วนะ" เสียงตวาดดังขึ้น ในน้ำเสียงนั้น เริ่มเต็มไปด้วยความไม่พอใจ"หยุดแล้วจ้า" ฉ
閱讀更多
บท4
บท 4 พวกเราเผลอหลับกันไปนานมาก ๆ พอตื่นขึ้นมาก็ปรากฏว่าฟ้ามืดแล้ว"ไปเตรียมตัวได้แล้ว จะได้ไปกัน สองทุ่มแล้ว" ลินเร่งฉันเพราะมันสองทุ่มแล้ว เดี๋ยวพี่เธอจะไปซะก่อน"ไปชุดนี้แหละ""ไปผับชุดนี้เนี่ยนะ โห เธอนี่สุดยอดจริง ๆ" ลินทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ ว่าฉันจะกล้าใส่ชุดนี้ไปผับ มีใครที่ไหนใส่ชุดอย่างกับป้าไปเที่ยว แถมยังเป็นผับชื่อดังอีก ทนเห็นไม่ได้จริง ๆ"ก็ใส่สบายดีออก จะใส่รัด ๆ ให้มันไม่สบายตัวทำไมละ" ฉันไม่จำเป็นต้องเตรียมตัวอะไรมากหรอก เพราะเสื้อผ้าก็มีแต่โทนเดิม ซ้ำ ๆ ไม่ใช่สายแฟชั่น ก็เลยไม่ค่อยทันเทรนสมัยนี้สักเท่าไหร่"ไม่....ไม่ได้ ฉันทนเห็นไม่ได้ ไปที่บ้านฉันก่อนเลย ตามมาเร็ว ๆ เลย" สายแฟชั่นอย่างเธอทนเห็นความอดสูนี้ไม่ไหว คงต้องจับแปลงโฉมกันสักหน่อยแล้ว"โถ่ ไปชุดนี้ก่อนก็ได้ คราวหน้าค่อยเปลี่ยนใหม่ไง" ฉันเกิดอาการอิดออดไม่อยากไป เพราะมันจะเสียเวลา ฉันอยากหาแฟนได้เร็ว ๆ อะ"ตาม! มา! เร็ว!" ฉันจำใจต้องเดินตามอลันไปที่รถทันทีที่ลงมาถึงรถ พวกเราก็ขับออกไปทันที อลินตรงกลับไปที่บ้านก่อน เพราะต้องการที่จะแปลงโฉมฉัน และได้โทรไปบอกพี่อลันไว้แล้ว ว่าให้รอก่อน เดี๋ยวไปหาและปรึ
閱讀更多
บท5
บท 5 "เป็นอะไรไหมครับ?" ในตอนที่กำลังจะล้มเพราะเหน็บมันกินจนขาฉันไม่รู้สึกอะไรแล้ว ก็มีผู้ชายรูปหล่อคนหนึ่งมาคว้าฉันเอาไว้ ใส่สูทผูกไทป์มาดนักธุรกิจ ดูเป็นผู้ใหญ่ ท่าทางอบอุ่นราวกับไมโครเวฟ นี่มันสเปคฉันเลยนี่นา โอ๊ยย เจอแล้วสินะ พ่อของลูกฉัน"คุณครับ เป็นอะไรไหมครับ" เธอเคลิ้มอะไรของเธอว่ะเนี่ย มันหนักนะโว้ยย ชายหนุ่มคิดในใจ แต่ก็ไม่ได้พูดออกมา"คะ.....อ่อ ไม่เป็นไรแล้วค่ะ พอดีเมื่อกี๊เหน็บกินขาน่ะค่ะ ขอบคุณนะคะที่มาช่วยไว้" เธอลุกออกไปจากอ้อมแขนของผม พอมองเต็ม ๆ ก็ดูสวยดี แต่ไม่เห็นนมเลย สงสัยจะเล็กพอมองเขาเต็ม ๆ ตัวแล้ว ก็ยิ่งใช่สเปคไปอีก โอ๊ยย ฉันตกหลุมรักเขาไปแล้ว นี่สินะที่แรกว่ารักแรกพบ"งั้นผมไปก่อนนะครับ เดินกลับดีๆ นะครับ" เขากำลังจะเดินไปแล้วเดินเข้าไปขอเบอร์เขาไว้สิ เดินไป (Devil) ไม่ได้เจอกันครั้งแรกจะไปทำแบบนั้นได้ยังไง มันไม่งาม (Angel)สมัยนี้แล้วท่าไม่รุกก่อน ระวังจะโดนคาบไปแดกนะจ๊ะ (Devil) แต่ทำแบบนี้มันก็ไม่ดีอยู่ดีอะ (Angel) สองความคิดในหัวตีกันให้ยุ่งเหยิงไปหมดโอ๊ยยย ไม่สนแล้ว"เอ่อ....เดี๋ยวก่อนค่ะ" พะ....พูดออกไปแล้ว"มีอะไรเหรอครับ?" เธอจะเร
閱讀更多
บท6
บท 6 "นี่ฉันอกหักตั้งแต่ยังไม่เริ่มเลยเหรอเนี่ยยย แง ๆ ๆ" ฉันเข้าไปกอดลิน แล้วงอแงเหมือนเด็ก"เขาแย่ขนาดนั้นเลยเหรอพี่ลัน" ลินยกมือขึ้นมาปลอบฉัน พร้อมกับถามพี่ลันให้แน่ใจอีกครั้ง"หยุดร้องไห้ได้แล้ววี่ มันไม่ดีจริง ๆ พี่จะโกหกเราทำไม หื้มม" พี่อลันลุกออกมาจากโต๊ะแล้วเข้ามาโอ๋ฉัน แต่มันไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้นเลยสักนิด"ฮึกก หนูขอถามอะไรหน่อยสิ" ฉันหยุดร้องไห้แล้วเตรียมท่าจะถามพี่อลัน"ว่ามาสิ""เขาชื่ออะไรเหรอ?" ฉันถามออกไปด้วยใบหน้าที่คาดหวังกับคำตอบมาก ๆ"เฮ้อ พี่เหนื่อยใจริง ๆ เลย" พี่อลันพูดพร้อมกับทำหน้าเหนื่อยหน่าย เพราะรู้ว่าเธอไม่ฟังที่เขาเตือนแน่นอน"ชื่ออะไรเหยอออ บอกมาเถอะนะ สัญญาว่าจะระวังตัวให้ดี" ฉันทำท่าเหมือนลูกเสือสำรองกำลังปฏิญาณตน ด้วยการชู สองนิ้ว"พี่เตือนแล้วนะวี่ มันชื่อ 'เซอร์เวย์' " เขาจำใจต้องบอกออกไป ทั้งที่ในใจไม่อยากให้เธอรู้จักแม้แต่ชื่อของมันพี่อลันกับอลิน พร้อมกันส่ายหัวไปมา เพราะว่าพอจะรู้ความคิดของหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงนี้ เพราะเขาสองคนรู้ดีว่าเธอเป็นคนยังไง ถ้ายังไม่ได้พิสูจน์กับตัวเองหรือทำมันจนสำเร็จ ก็จะไม่มีทางหยุดแน่นอน“รู้ชื่อเขาแล้ว
閱讀更多
บท7
บท 7 "เงินวางอยู่บนโต๊ะ อยากได้เท่าไหร่ก็หยิบไป แต่งตัวแล้วก็ออกไปซะ"หญิงสาวทำตามอย่างว่าง่าย ไม่นานเธอก็แต่งตัวและออกไปทันที เพราะก่อนที่เธอจะได้มาร่วมรักกับเขา เขาได้พูดอย่างชัดเจนแล้ว ว่าเป็นแค่ความสัมพันธ์เล่น ๆ เท่านั้น เจอกันข้างนอกก็แค่ทำเป็นไม่รู้จักกันแค่นั้น ถ้าทำไม่ได้และฝ่าฝืน ก็เตรียมตัวไม่มีที่ยืนในสังคมได้เลยเซอร์เวย์ หลังจากที่เสร็จจากภารกิจอันเหน็ดเหนื่อย ก็ลุกขึ้นและเตรียมตัวไปจัดการชำระร่างกาย เพื่อที่จะได้กลับมานอนพัก เพราะพรุ่งนี้ยังมีงานที่ต้องทำตู๊ด......ตู๊ด.....ตู๊ด....."ว่าไงครับ พ่อหนุ่มเอาไม่เลือกหน้า คนนี้พอใจไหมวะ" เสียงเจื้อยแจ้วดังออกมาจากโทรศัพท์ เซอร์เวย์เป็นคนโทรไปเอง เพราะมีเรื่องที่ต้องคุยนิดหน่อย"หาให้ดีกว่านี้ไม่ได้แล้วเหรอวะ หลวมฉิบหาย กว่าจะทำให้กูเสร็จได้" เขาโทรมาเพื่อบ่น เพราะเพื่อนเขาคนนี้ส่งของที่ไม่พึงพอใจมาให้เขา เลยต้องโทรมาด่าสักหน่อย"เอาน่า คนหน้ารับรองดีแน่นอน" คนปลายสายพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจ ว่าจะต้องหาให้ดีแน่นอน"ช่วงนี้หยุดก่อนวะ มีงานต้องไปทำที่ต่างประเทศ สองอาทิตย์นู้นกว่ากูจะกลับ""งั้นเหรอวะ ถ้าอยากได้ตอนไหน
閱讀更多
บท8
บท 8ระหว่างที่ฉันนั่งรอมาประมาณสามชั่วโมงกว่า ๆ ฉันก็ได้เข้าสอบสัมภาษณ์สักที หลังจากที่ส่งใบสมัคร เขาก็ตรวจทันทีเลยว่าผ่านหรือไม่ผ่าน จากที่มีคนมาสมัครประมาณร้อยกว่าคน ตอนนี้เหลือไม่ถึงห้าสิบแล้วละ รอสอบสัมภาษณ์แล้วจะประกาศผลในตอนเย็นผ่านหน้าเว็บไซต์บริษัท พรุ่งนี้เริ่มงานได้เลย หรือใครมีเหตุที่เริ่มงานพรุ่งนี้ไม่ได้ ให้เข้ามาแจ้งก่อนฉันเดินเข้าไปในห้อง ก็เห็นว่ามีผู้หญิงอายุราว ๆ 30ปี นั่งกันอยู่สองคน ฉันเลยเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ด้านหน้าที่พวกเขาน่าจะจัดเตรียมไว้"สวัสดีค่ะ" ฉันกล่าวทักทายพร้อมกับยกมือไหว้อย่างนอบน้อม พวกเขาสองคนก็พยักหน้ารับ"ทำไมถึงอยากจะเข้าทำงานที่บริษัทนี้คะ?" หนึ่งในสองคน เปิดคำถามฉันต้องตอบว่าอะไรดีนะ ถ้าบอกว่ามาหาผู้ชายมันจะเป็นการดูไม่ดีสักเท่าไหร่ แถมผู้ชายคนนั้นยังเป็นประธานบริษัทเขาอีก"อยากลองอะไรใหม่ ๆ น่ะค่ะ" ตอบไปแบบนี้คงได้มั้ง ไม่เคยสอบสัมภาษณ์งานซะด้วยสิ ปกติเขาตอบกันยังไงอะ"ในเรซูเม่ที่ส่งมาให้ ไม่มีประวัติการทำงานเลยนี่คะ จบมาหลายปีแล้วไม่ใช่เหรอ" อีกคนนึงที่นั่งดูเรซูเม่ฉันเป็นคนถาม"ค่ะ พอดีว่าทำอาชีพอื่นที่ไม่ได้อยู่ในสารบบน่ะค่ะ" อ
閱讀更多
บท9
บท 9 “เลขาฝึกหัด?”“ใช่จ่ะ เลขาฝึกหัด พอดีงานเลขาที่นี่เปลี่ยนคนค่อนข้างบ่อย สองสามเดือนเปลี่ยนทีน่ะ เลยต้องฝึกไว้ก่อน” เธอรู้ดีว่างานเลขาที่นี่ไม่ค่อยได้ทำงานบริษัท แต่ทำงานอย่างอื่นซะมากกว่า เลยต้องรับสมัครบ่อย ๆ แถมเธอยังโดนนายหญิงใหญ่ของที่นี่สั่งมาอีก ว่าให้หาคนที่คิดจะมาทำงานจริง ๆ หน่อย ไม่ใช่ว่าเบื่อแล้วก็เขี่ยทิ้ง แต่ท่านประธานก็ไม่เคยฟังเลยสักครั้ง ผลกรรมเลยมาตกที่เธอแทน“ฝึกเป็นเลขาของใครเหรอคะ” ฉันถามออกไป เพราะคงไม่ได้เป็นอย่างที่ฉันคิดหรอกเนอะ อะไรมันจะง่ายดายขนาดนั้น พระเจ้าจะช่วยฉันจริง ๆ เหรอฉันพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ตัวเอง ที่อาจจะออกเกินหน้าเกินตาไป เพราะในใจฉันตอนนี้มันตื่นเต้นมาก ๆ“ท่านประธานจ่ะ” ที่เธอเลือกคนนี้ ก็เป็นเพราะว่า ในตัวของเธอไม่ตรงสเปคท่านประธานเลยสักนิด น่าจะอยู่ได้นาน เธอก็จะได้ไม่ต้องโดนนายหญิงใหญ่บ่นอีก“อ๋อค่ะ” ขอบคุณนะคะพระเจ้า อร้ายยยยย“งั้นงานแรก ก็ทำความเข้าใจเอกสารพวกนี้ละกันจ่ะ”“ทะ.....ทั้งหมดนี้เลยเหรอคะ?” ที่ฉันต้องถามออกไปแบบนี้เพราะว่ากองเอกสารที่ได้จัดวางอยู่บนโต๊ะ ย้ำว่า กองเอกสาร คือโต๊ะอยู่ระดับเอวฉัน แต่ไอ้กองเอกสารนี่เ
閱讀更多
บท10
บท 10 พี่มาร์คและพี่ลิตาได้แต่ทำหน้าเจื่อน ๆ และได้แยกย้ายกลับไปทำหน้าที่ของตัวเอง พี่ลิตาก็ก้มหน้าลงทานก๋วยเตี๋ยวโดยที่ไม่ได้ถามอะไรฉันทั้งนั้น ทั้งที่ฉันพึ่งจะทำกิริยาแบบนั้นออกไปฉันรู้ว่าเป็นกิริยาที่ไม่น่ารัก แต่จะให้ฉันแสร้งทำเป็นยิ้มต่อหน้าคนที่เคยทำฉันเจ็บไว้ไม่ได้หรอก ฉันเล่นละครไม่เก่งช่วงเวลาที่ได้คบกับพี่มาร์ค มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขจริง ๆ ถึงตอนนั้นเขาจะเสแสร้งทำก็เถอะ แต่มันก็ทำให้ฉันคลั่งเขาได้ แต่พอรู้ความจริงทั้งหมด ฉันก็ยิ่งเจ็บไปอีก คนที่แสนดีกับฉันแบบนั้น กล้าทำกับฉันได้ยังไง มาทำลายความรู้สึกดี ๆ ที่ฉันมีให้เขาได้ยังไง ตอนนี้ฉันก็ยังไม่หายโกรธเขาเลย มันฝังเรื่องราวนั้นลงไปในสมองฉันแล้วหลังจากที่ทานอาหารเสร็จ โดยที่พี่มาร์คก็ไม่ได้คิดเงินแม้แต่บาทเดียว ฉันกับพี่ลิตาก็พากันเดินกลับบริษัทฉันก็กลับไปอ่านเอกสารต่อ จนถึงเวลาเลิกงาน ฉันก็ขอเอาเอกสารไปอ่านต่อที่บ้าน พี่ลิตาเชื่อใจฉันก็เลยให้เอากลับไปได้เมื่อกลับมาถึงห้อง ฉันก็ยังนั่งอ่านเอกสารอยู่อย่างนั้น ตั้งใจทำงานขนาดนี้ต้องได้โล่พนักงานดีเด่นแล้วไหมล่ะก๊อก ก๊อก ก๊อก“วี่!!! ฉันซื้อขนมมาฝาก” เสียงเคา
閱讀更多
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status