ท่านประธานสุดกวนกับยัยนักเขียนสุดแสบ

ท่านประธานสุดกวนกับยัยนักเขียนสุดแสบ

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-24
Oleh:  Jammy WittyTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
83Bab
575Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เธออยากจะเขียนฉากเลิฟซีนฟินๆแต่เธอยังไม่มีประสบการณ์ ต้องหาแฟนให้ได้ แต่ดันไปถูกใจกับประธานที่ภายนอก ดูเป็นผู้ใหญ่น่าเชื่อถือ แต่จริงๆแล้วเป็นพวกบ้ากาม ปากหมา แทนที่จะมาเป็นผัว กลายมาเป็นคู่กัดซะงั้น

Lihat lebih banyak

Bab 1

บท1

“Have you lost it?!” Lucas yelled as he rubbed his daughter's back, suppressing the cough which emitted from her.

Understanding the meaning behind that yell, the middle aged woman in front of the father and daughter immediately went on her knees as she begged with her hands clasped together.

“I am sorry Mr Logan, I will make sure this doesn't happen again,” 

The reply from her seemed to have built up a sudden rage in Lucas because he quickly carried a bottle of whiskey from his bar and smashed it in front of the lady.

Breathing heavily as though he just ran a hundred meters race, Lucas massaged his temple to calm himself otherwise he might end up doing something he would later regret, most especially not in front of his daughter.

Speaking of which, he quickly turned and rushed to her side, pulling her into a tight hug. Caressing her long and straight hair he whispered “Are you ok? Should I call the doctor” 

The little latter in his arms, pulled away from the hug and looked her father in the eyes. Shaking her head sideways she spat in disgust “No, don't call the doctor daddy. He is a bad man and I don't like him, he gives me painful shots.” she folded her hand on her chest.

*She really takes after her mother, scared of little things*

Lost in his own thoughts, Lucas reached for her face and placed a light peck on her forehead. After being mum for a while, he finally spoke.

“I can see that you are fine, sweetie, can you go to your room? He asked in the calmest tone but the latter didn't say a thing except giving him looks. 

Being the smart and ambiguous man he is, Lucas clearly understood the meaning of those looks. They were more vivid this time and he felt a huge blow in his heart. They were looks of disappointment and sadness.

Over the years of taking care of his daughter he was just too busy to spend some quality time alone with her whenever she'd asked. Furthermore, he would tell her to go into her room and wait for him but as always, he never came.

After mulling over the issue for a while, Lucas let out a stiff smile and placed his daughter on his thigh instead.

“Sweetie can you believe me this time?” he tucked her wet hair behind her ears “I really won't disappoint you” his voice was clearly mixed with emotions as he spoke.

The latter looked at her father, reading his countenance, she let out a sigh and stuck out her pinky finger to her father's face “Promise me” 

Letting out a chuckle, Lucas intertwined his pinky finger with hers “I promise you sweetie,” he replied calmly and she pecked him on the cheek before running upstairs.

“Careful, don't fall down” he yelled after her but she was already out of sight.

Meanwhile, seeing that the father and daughter session was over, the middle aged lady took the initiative and crawled over to where Lucas was seated before taking a hold of his legs.

Her face was stained with dried tears and her lips had already gotten pale, following swollen eyes. In a whisper her voice came out cracked as she stuttered “Mr Logan, I was a fool but please just forgive me this once and I guarantee you that it won't happen again,” 

*What an excuse for a fool* 

Scoffing inwardly Lucas lowered his head to her level “My daughter almost died in the swimming pool because her so called nanny wasn't there by her side...” he trailed off his words and stood up.

“What do you think could have happened if I didn't arrive on time?” 

Having heard the question, the middle aged broke into cold sweats. His question alone felt like a fiery path to walk through before answering. 

Anyone who knew Lucas Logan would testify of him being strict and arrogant. But right now, that was not the case because he was definitely different from what others had described. He was a heartless demon who gets rid of anyone that crossed the line and this woman was no different.

Letting out a throaty chuckle, Lucas turned to her “Was that question too hard to answer?” 

Again the woman kept quiet, contemplating whether to answer or not. After what felt like an hour she looked at him with tears filled eyes “Mr Logan please forgive, I am really...” 

“Sorry?” Lucas interjected “Sorry won't fix anything. You made a terrible mistake today and I can't let that repeat itself in the future.

Lucas turned to his assistant who stood at the entrance and ordered in a hoarse voice “Get her out of my sight and hold an interview for a new nanny.” 

“Understood Mr Logan” he bowed respectfully.

•••

Sofia Owen who was seated on a bench was thinking if she should leave the company or not. The dazzling sight of the other people that came for the interview made her lose her confidence. However, before Sofia could decide, a staff member suddenly called for her.

Upon hearing her name, Sofia raised her hand in signification. Carrying her bag quickly from the bench, she hung it around her shoulder and walked into the Interview room.

“Hello” She uttered in a rather sophisticated manner. Just then an interviewer ushered her to sit down.

One of the interviewer's faces held a placid expression as she asked, “Shall we begin Miss?” 

“Yes ma'am” Sofia's expression was rather full of excitement. Her expression had even caused the interviewers to wonder if she had been here before and knows everything about the company.

“Well miss...” the interviewer began.

Stepping out of the company, Sofia suddenly halted on her track and turned around, taking one last look at the company. 

Letting out a sigh her mind wandered back to the interview room. Back then the interviewers had told her that CV wasn't close to what they wanted.

Devastated Sofia flagged a taxi and headed back home. While in the taxi, Sofia thought of ways to get a new job in order to take proper care of her family. 

Prior to this, she had once imagined her life to turn out this way ever since the accident took place five years ago but right now, her imagination wasn't even close to what she was actually passing through.

Just then a muffled sentence could be heard from the radio.

*Mr Logan is currently on the search for a nanny for his five years old daughter...* 

Having heard the name *Logan* Sofia balled her fist but released it right after. Furthermore she tapped the driver and asked him to increase the volume.

*The interview is starting in two days and is going to take place in his company*

Sofia thought she had heard enough, so she brought out her phone to check if it was actually true. Just then a notification popped on her phone and there it was...it was actually true.

“This is awesome” Sofia's expression was rather placid. Up till now, she had never thought of a better way to get rid of Mr Logan and this seemed to be the most ulterior way.

*Just you wait Lucas Logan, I'm going to crush you soon* 

The fingers clenching her phone were turning white while her lips moved soundlessly.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
83 Bab
บท2
บท 2 “แล้วฉันจะทำยังไงดีละเนี่ยย” นิยายรักโรแมนติกถ้าไม่มีฉากเลิฟซีนมันก็ไม่ฟินน่ะสิ แฟนก็ไม่มี วัน ๆ ก็เอาแต่อยู่ในห้อง นานทีถึงจะออกไปซื้อของมาตุนไว้ เพราะไม่อยากออกไปหลายรอบ“หรือฉันต้องหาแฟนให้ได้ก่อน แล้วค่อยทำความเข้าใจให้ลึกซึ้ง โอ๊ย! แค่คิดก็ฟินแล้วอะ” กริ๊ง!! กริ๊ง!! กริ๊ง!!“ใครมันมาขัดจังหวะความสุขฉันวะเนี่ย” หลังจากที่โดนขัดความสุขไปแล้ว ฉันเลยจำใจต้องลุกขึ้นมาเปิดประตู เพื่อที่จะดูว่าเป็นใครที่มาเคาะประตูเวลานี้“ยัยนักเขียนถังแตก มาเปิดประตูช้าจังเลยนะยะ ถอยไปเลย” ทันทีที่เปิดประตู เสียงบ่น เสียงด่าก็แล่นเข้าหูพุ่งตรงไปที่โซนประสาท"มาถึงก็ปากแซ่บเลยนะ ยัยไม่ทำการทำงาน" ฉันสวนกลับทันควัน“ประทานโทษนะคะ พอดีว่าเกิดมารวย ก็เลยนั่งกินนอนกินได้” น่าหมั่นไส้จริงๆ“แล้วลูกคุณหนูอย่างเธอจะมาหาฉันที่ห้องทำไมคะ ไสหัวไปเลยไป” ฉันเดินกลับไปนั่งที่เตียง แล้วทำเป็นไม่สนใจ“ก็จะมาดูไง ว่าสภาพการเป็นอยู่มันเป็นยังไง จากที่มองดูแล้วก็.......รังเก็บขยะชัด ๆ เลย” เอื้อออ เจ็บจี๊ดดดด“ฮึก เจ็บไปถึงสรวงใน เจ็บจนหยั่งลึกไปถึงแกนสมอง พูดแบบนั้นออกมาได้ยังไง แกทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไ
Baca selengkapnya
บท3
บท 3 "เธอมีแฟนนี่ เล่าความรู้สึกให้ฉันฟังหน่อยสิ มันเป็นยังไงอะ" ฉันนั่งรอคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ เพื่อที่จะได้เก็บข้อมูล แล้วเอามาเขียนนิยายให้มันฟิน ๆ"อืม.....มันก็....จะว่ายังไงอะ มันจะตื่นเต้นมาก ๆ เหมือนมีผีเสื้อมาบินวนอยู่ในท้องอะ อธิบายไม่ถูกหรอก" อลันทำท่านึกคิดถึงอารมณ์ตอนที่กำลังพลอดรักกัน แต่มันก็อธิบายเป็นคำพูดยากอะ"โถ่ ช่วยเพื่อนคนนี้สักครั้งเถอะนะ ถ้าเธอช่วยฉัน เธอจะขออะไรฉันก็ได้หนึ่งอย่าง""เรื่องแบบนี้เธอต้องเจอกับตัวเองสิ จะให้บอกได้ไงเล่า""ช่วยฉันเถอะ อะไรก็ได้นะๆๆๆ" ฉันเข้าไปกอดขาอลันแล้วพยายามทำตัวน่ารักๆ ไว้ เผื่ออลันจะเห็นใจเธอทำท่าคิดสักพัก เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ผู้หญิงซกมกอย่างเพื่อนเธอจะหาแฟนได้ยังไง นี่ถ้าไม่ติดว่าหลวมตัวเข้ามาละก็ ฉันก็ไม่คบยัยนี่เหมือนกันนั่นแหละ"ก็ได้ ๆ เลิกเกาะแข้งเกาะขาฉันสักที ปล่อยได้แล้ว" อลันสะบัดขาเพื่อให้ฉันหลุดออกไป"จะช่วยฉันจริง ๆ เหรอ ฉันรักเธอที่สุดเลยอลันนนน" ฉันเปลี่ยนจากการเกาะขา เป็นกอดแทน"โอ๊ย!! ถ้ายังไม่หยุด ฉันจะไม่ช่วยแล้วนะ" เสียงตวาดดังขึ้น ในน้ำเสียงนั้น เริ่มเต็มไปด้วยความไม่พอใจ"หยุดแล้วจ้า" ฉ
Baca selengkapnya
บท4
บท 4 พวกเราเผลอหลับกันไปนานมาก ๆ พอตื่นขึ้นมาก็ปรากฏว่าฟ้ามืดแล้ว"ไปเตรียมตัวได้แล้ว จะได้ไปกัน สองทุ่มแล้ว" ลินเร่งฉันเพราะมันสองทุ่มแล้ว เดี๋ยวพี่เธอจะไปซะก่อน"ไปชุดนี้แหละ""ไปผับชุดนี้เนี่ยนะ โห เธอนี่สุดยอดจริง ๆ" ลินทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ ว่าฉันจะกล้าใส่ชุดนี้ไปผับ มีใครที่ไหนใส่ชุดอย่างกับป้าไปเที่ยว แถมยังเป็นผับชื่อดังอีก ทนเห็นไม่ได้จริง ๆ"ก็ใส่สบายดีออก จะใส่รัด ๆ ให้มันไม่สบายตัวทำไมละ" ฉันไม่จำเป็นต้องเตรียมตัวอะไรมากหรอก เพราะเสื้อผ้าก็มีแต่โทนเดิม ซ้ำ ๆ ไม่ใช่สายแฟชั่น ก็เลยไม่ค่อยทันเทรนสมัยนี้สักเท่าไหร่"ไม่....ไม่ได้ ฉันทนเห็นไม่ได้ ไปที่บ้านฉันก่อนเลย ตามมาเร็ว ๆ เลย" สายแฟชั่นอย่างเธอทนเห็นความอดสูนี้ไม่ไหว คงต้องจับแปลงโฉมกันสักหน่อยแล้ว"โถ่ ไปชุดนี้ก่อนก็ได้ คราวหน้าค่อยเปลี่ยนใหม่ไง" ฉันเกิดอาการอิดออดไม่อยากไป เพราะมันจะเสียเวลา ฉันอยากหาแฟนได้เร็ว ๆ อะ"ตาม! มา! เร็ว!" ฉันจำใจต้องเดินตามอลันไปที่รถทันทีที่ลงมาถึงรถ พวกเราก็ขับออกไปทันที อลินตรงกลับไปที่บ้านก่อน เพราะต้องการที่จะแปลงโฉมฉัน และได้โทรไปบอกพี่อลันไว้แล้ว ว่าให้รอก่อน เดี๋ยวไปหาและปรึ
Baca selengkapnya
บท5
บท 5 "เป็นอะไรไหมครับ?" ในตอนที่กำลังจะล้มเพราะเหน็บมันกินจนขาฉันไม่รู้สึกอะไรแล้ว ก็มีผู้ชายรูปหล่อคนหนึ่งมาคว้าฉันเอาไว้ ใส่สูทผูกไทป์มาดนักธุรกิจ ดูเป็นผู้ใหญ่ ท่าทางอบอุ่นราวกับไมโครเวฟ นี่มันสเปคฉันเลยนี่นา โอ๊ยย เจอแล้วสินะ พ่อของลูกฉัน"คุณครับ เป็นอะไรไหมครับ" เธอเคลิ้มอะไรของเธอว่ะเนี่ย มันหนักนะโว้ยย ชายหนุ่มคิดในใจ แต่ก็ไม่ได้พูดออกมา"คะ.....อ่อ ไม่เป็นไรแล้วค่ะ พอดีเมื่อกี๊เหน็บกินขาน่ะค่ะ ขอบคุณนะคะที่มาช่วยไว้" เธอลุกออกไปจากอ้อมแขนของผม พอมองเต็ม ๆ ก็ดูสวยดี แต่ไม่เห็นนมเลย สงสัยจะเล็กพอมองเขาเต็ม ๆ ตัวแล้ว ก็ยิ่งใช่สเปคไปอีก โอ๊ยย ฉันตกหลุมรักเขาไปแล้ว นี่สินะที่แรกว่ารักแรกพบ"งั้นผมไปก่อนนะครับ เดินกลับดีๆ นะครับ" เขากำลังจะเดินไปแล้วเดินเข้าไปขอเบอร์เขาไว้สิ เดินไป (Devil) ไม่ได้เจอกันครั้งแรกจะไปทำแบบนั้นได้ยังไง มันไม่งาม (Angel)สมัยนี้แล้วท่าไม่รุกก่อน ระวังจะโดนคาบไปแดกนะจ๊ะ (Devil) แต่ทำแบบนี้มันก็ไม่ดีอยู่ดีอะ (Angel) สองความคิดในหัวตีกันให้ยุ่งเหยิงไปหมดโอ๊ยยย ไม่สนแล้ว"เอ่อ....เดี๋ยวก่อนค่ะ" พะ....พูดออกไปแล้ว"มีอะไรเหรอครับ?" เธอจะเร
Baca selengkapnya
บท6
บท 6 "นี่ฉันอกหักตั้งแต่ยังไม่เริ่มเลยเหรอเนี่ยยย แง ๆ ๆ" ฉันเข้าไปกอดลิน แล้วงอแงเหมือนเด็ก"เขาแย่ขนาดนั้นเลยเหรอพี่ลัน" ลินยกมือขึ้นมาปลอบฉัน พร้อมกับถามพี่ลันให้แน่ใจอีกครั้ง"หยุดร้องไห้ได้แล้ววี่ มันไม่ดีจริง ๆ พี่จะโกหกเราทำไม หื้มม" พี่อลันลุกออกมาจากโต๊ะแล้วเข้ามาโอ๋ฉัน แต่มันไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้นเลยสักนิด"ฮึกก หนูขอถามอะไรหน่อยสิ" ฉันหยุดร้องไห้แล้วเตรียมท่าจะถามพี่อลัน"ว่ามาสิ""เขาชื่ออะไรเหรอ?" ฉันถามออกไปด้วยใบหน้าที่คาดหวังกับคำตอบมาก ๆ"เฮ้อ พี่เหนื่อยใจริง ๆ เลย" พี่อลันพูดพร้อมกับทำหน้าเหนื่อยหน่าย เพราะรู้ว่าเธอไม่ฟังที่เขาเตือนแน่นอน"ชื่ออะไรเหยอออ บอกมาเถอะนะ สัญญาว่าจะระวังตัวให้ดี" ฉันทำท่าเหมือนลูกเสือสำรองกำลังปฏิญาณตน ด้วยการชู สองนิ้ว"พี่เตือนแล้วนะวี่ มันชื่อ 'เซอร์เวย์' " เขาจำใจต้องบอกออกไป ทั้งที่ในใจไม่อยากให้เธอรู้จักแม้แต่ชื่อของมันพี่อลันกับอลิน พร้อมกันส่ายหัวไปมา เพราะว่าพอจะรู้ความคิดของหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงนี้ เพราะเขาสองคนรู้ดีว่าเธอเป็นคนยังไง ถ้ายังไม่ได้พิสูจน์กับตัวเองหรือทำมันจนสำเร็จ ก็จะไม่มีทางหยุดแน่นอน“รู้ชื่อเขาแล้ว
Baca selengkapnya
บท7
บท 7 "เงินวางอยู่บนโต๊ะ อยากได้เท่าไหร่ก็หยิบไป แต่งตัวแล้วก็ออกไปซะ"หญิงสาวทำตามอย่างว่าง่าย ไม่นานเธอก็แต่งตัวและออกไปทันที เพราะก่อนที่เธอจะได้มาร่วมรักกับเขา เขาได้พูดอย่างชัดเจนแล้ว ว่าเป็นแค่ความสัมพันธ์เล่น ๆ เท่านั้น เจอกันข้างนอกก็แค่ทำเป็นไม่รู้จักกันแค่นั้น ถ้าทำไม่ได้และฝ่าฝืน ก็เตรียมตัวไม่มีที่ยืนในสังคมได้เลยเซอร์เวย์ หลังจากที่เสร็จจากภารกิจอันเหน็ดเหนื่อย ก็ลุกขึ้นและเตรียมตัวไปจัดการชำระร่างกาย เพื่อที่จะได้กลับมานอนพัก เพราะพรุ่งนี้ยังมีงานที่ต้องทำตู๊ด......ตู๊ด.....ตู๊ด....."ว่าไงครับ พ่อหนุ่มเอาไม่เลือกหน้า คนนี้พอใจไหมวะ" เสียงเจื้อยแจ้วดังออกมาจากโทรศัพท์ เซอร์เวย์เป็นคนโทรไปเอง เพราะมีเรื่องที่ต้องคุยนิดหน่อย"หาให้ดีกว่านี้ไม่ได้แล้วเหรอวะ หลวมฉิบหาย กว่าจะทำให้กูเสร็จได้" เขาโทรมาเพื่อบ่น เพราะเพื่อนเขาคนนี้ส่งของที่ไม่พึงพอใจมาให้เขา เลยต้องโทรมาด่าสักหน่อย"เอาน่า คนหน้ารับรองดีแน่นอน" คนปลายสายพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจ ว่าจะต้องหาให้ดีแน่นอน"ช่วงนี้หยุดก่อนวะ มีงานต้องไปทำที่ต่างประเทศ สองอาทิตย์นู้นกว่ากูจะกลับ""งั้นเหรอวะ ถ้าอยากได้ตอนไหน
Baca selengkapnya
บท8
บท 8ระหว่างที่ฉันนั่งรอมาประมาณสามชั่วโมงกว่า ๆ ฉันก็ได้เข้าสอบสัมภาษณ์สักที หลังจากที่ส่งใบสมัคร เขาก็ตรวจทันทีเลยว่าผ่านหรือไม่ผ่าน จากที่มีคนมาสมัครประมาณร้อยกว่าคน ตอนนี้เหลือไม่ถึงห้าสิบแล้วละ รอสอบสัมภาษณ์แล้วจะประกาศผลในตอนเย็นผ่านหน้าเว็บไซต์บริษัท พรุ่งนี้เริ่มงานได้เลย หรือใครมีเหตุที่เริ่มงานพรุ่งนี้ไม่ได้ ให้เข้ามาแจ้งก่อนฉันเดินเข้าไปในห้อง ก็เห็นว่ามีผู้หญิงอายุราว ๆ 30ปี นั่งกันอยู่สองคน ฉันเลยเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ด้านหน้าที่พวกเขาน่าจะจัดเตรียมไว้"สวัสดีค่ะ" ฉันกล่าวทักทายพร้อมกับยกมือไหว้อย่างนอบน้อม พวกเขาสองคนก็พยักหน้ารับ"ทำไมถึงอยากจะเข้าทำงานที่บริษัทนี้คะ?" หนึ่งในสองคน เปิดคำถามฉันต้องตอบว่าอะไรดีนะ ถ้าบอกว่ามาหาผู้ชายมันจะเป็นการดูไม่ดีสักเท่าไหร่ แถมผู้ชายคนนั้นยังเป็นประธานบริษัทเขาอีก"อยากลองอะไรใหม่ ๆ น่ะค่ะ" ตอบไปแบบนี้คงได้มั้ง ไม่เคยสอบสัมภาษณ์งานซะด้วยสิ ปกติเขาตอบกันยังไงอะ"ในเรซูเม่ที่ส่งมาให้ ไม่มีประวัติการทำงานเลยนี่คะ จบมาหลายปีแล้วไม่ใช่เหรอ" อีกคนนึงที่นั่งดูเรซูเม่ฉันเป็นคนถาม"ค่ะ พอดีว่าทำอาชีพอื่นที่ไม่ได้อยู่ในสารบบน่ะค่ะ" อ
Baca selengkapnya
บท9
บท 9 “เลขาฝึกหัด?”“ใช่จ่ะ เลขาฝึกหัด พอดีงานเลขาที่นี่เปลี่ยนคนค่อนข้างบ่อย สองสามเดือนเปลี่ยนทีน่ะ เลยต้องฝึกไว้ก่อน” เธอรู้ดีว่างานเลขาที่นี่ไม่ค่อยได้ทำงานบริษัท แต่ทำงานอย่างอื่นซะมากกว่า เลยต้องรับสมัครบ่อย ๆ แถมเธอยังโดนนายหญิงใหญ่ของที่นี่สั่งมาอีก ว่าให้หาคนที่คิดจะมาทำงานจริง ๆ หน่อย ไม่ใช่ว่าเบื่อแล้วก็เขี่ยทิ้ง แต่ท่านประธานก็ไม่เคยฟังเลยสักครั้ง ผลกรรมเลยมาตกที่เธอแทน“ฝึกเป็นเลขาของใครเหรอคะ” ฉันถามออกไป เพราะคงไม่ได้เป็นอย่างที่ฉันคิดหรอกเนอะ อะไรมันจะง่ายดายขนาดนั้น พระเจ้าจะช่วยฉันจริง ๆ เหรอฉันพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ตัวเอง ที่อาจจะออกเกินหน้าเกินตาไป เพราะในใจฉันตอนนี้มันตื่นเต้นมาก ๆ“ท่านประธานจ่ะ” ที่เธอเลือกคนนี้ ก็เป็นเพราะว่า ในตัวของเธอไม่ตรงสเปคท่านประธานเลยสักนิด น่าจะอยู่ได้นาน เธอก็จะได้ไม่ต้องโดนนายหญิงใหญ่บ่นอีก“อ๋อค่ะ” ขอบคุณนะคะพระเจ้า อร้ายยยยย“งั้นงานแรก ก็ทำความเข้าใจเอกสารพวกนี้ละกันจ่ะ”“ทะ.....ทั้งหมดนี้เลยเหรอคะ?” ที่ฉันต้องถามออกไปแบบนี้เพราะว่ากองเอกสารที่ได้จัดวางอยู่บนโต๊ะ ย้ำว่า กองเอกสาร คือโต๊ะอยู่ระดับเอวฉัน แต่ไอ้กองเอกสารนี่เ
Baca selengkapnya
บท10
บท 10 พี่มาร์คและพี่ลิตาได้แต่ทำหน้าเจื่อน ๆ และได้แยกย้ายกลับไปทำหน้าที่ของตัวเอง พี่ลิตาก็ก้มหน้าลงทานก๋วยเตี๋ยวโดยที่ไม่ได้ถามอะไรฉันทั้งนั้น ทั้งที่ฉันพึ่งจะทำกิริยาแบบนั้นออกไปฉันรู้ว่าเป็นกิริยาที่ไม่น่ารัก แต่จะให้ฉันแสร้งทำเป็นยิ้มต่อหน้าคนที่เคยทำฉันเจ็บไว้ไม่ได้หรอก ฉันเล่นละครไม่เก่งช่วงเวลาที่ได้คบกับพี่มาร์ค มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขจริง ๆ ถึงตอนนั้นเขาจะเสแสร้งทำก็เถอะ แต่มันก็ทำให้ฉันคลั่งเขาได้ แต่พอรู้ความจริงทั้งหมด ฉันก็ยิ่งเจ็บไปอีก คนที่แสนดีกับฉันแบบนั้น กล้าทำกับฉันได้ยังไง มาทำลายความรู้สึกดี ๆ ที่ฉันมีให้เขาได้ยังไง ตอนนี้ฉันก็ยังไม่หายโกรธเขาเลย มันฝังเรื่องราวนั้นลงไปในสมองฉันแล้วหลังจากที่ทานอาหารเสร็จ โดยที่พี่มาร์คก็ไม่ได้คิดเงินแม้แต่บาทเดียว ฉันกับพี่ลิตาก็พากันเดินกลับบริษัทฉันก็กลับไปอ่านเอกสารต่อ จนถึงเวลาเลิกงาน ฉันก็ขอเอาเอกสารไปอ่านต่อที่บ้าน พี่ลิตาเชื่อใจฉันก็เลยให้เอากลับไปได้เมื่อกลับมาถึงห้อง ฉันก็ยังนั่งอ่านเอกสารอยู่อย่างนั้น ตั้งใจทำงานขนาดนี้ต้องได้โล่พนักงานดีเด่นแล้วไหมล่ะก๊อก ก๊อก ก๊อก“วี่!!! ฉันซื้อขนมมาฝาก” เสียงเคา
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status