Masuk“ลองดูมั้ยล่ะ”อาหารที่หญิงสาวทำด้วยความตั้งใจเป็นหม้ายเก้อเพราะพวกเขามีเวลาไม่มากพอในการจะเสียกับอย่างอื่นไปพอสมควรเลยไม่มีเวลากินมัน“หน้าตานี่เบิกบานมาเลยนะ”“ก็คนมันอารมณ์ดี”“เหอะ แพรทิ้งนายนี่อีกสักทีก็ดีนะ” แววตาแข็งกระด้างสาดใส่แคลอรีนอย่างจริงจัง“ล้อเล่นน่า ถ้านายไม่เลวใครจะไปทิ้งจริงมั้ยแ
Special episode.เพียงชั่วแว้บหนึ่งเท่านั้นที่มีความคิดว่าควรให้โอกาสเธอก็มอบมันให้เขาอย่างง่ายดาย จากที่เดิมทีตั้งใจว่าจะไม่กลับมาแน่มันชั่ววูบจริง ๆแหวนไข่มุกไม่ใช่ของหมั้น ไม่ใช่ของแต่ง เขาบอกว่าให้เพราะอยากให้เธอจำว่าความรักครั้งใหม่มันเกิดขึ้นที่ไหน ให้จำแค่ตรงนั้นพอ“แพร” ชายหนุ่มสวมเพียงกางเ
“ระหว่างที่รอก็ไม่เคยว่างเลย เอาอะไรมาบ่น”“ก็มันไม่รู้ว่ารอแล้วได้อะไร”“งั้นก็กลับไปรักสนุกเถอะ มาฝืนตัวเองอยู่ทำไม”“ไม่ได้ฝืน เธอก็เห็นว่าตอนนั้นฉันไม่มองใครอีกเลย” ความรู้สึกผิดถูกเหวี่ยงมาให้หญิงสาวอย่างตั้งรับไม่ทัน เมื่อตอนนั้นเธอบอกว่ารู้สึก เขาก็พร้อมจะเปลี่ยนอย่างไม่ต้องปรับตัว“เจ็บอยู่ห
ตอนที่38 น้ำแตงโมแสนหวาน (จบ)แสงแดดที่แรงจนพื้นหาดทรายร้อนกรุ่นไม่ทำให้พริตาชะลอความเร็วของเท้าที่เดินฉับ ๆ ไปอย่างไม่มีจุดหมาย โดยที่หญิงสาวนั้นรู้ดีว่ามีอีกคนคอยเดินตามมาไม่ห่างนัก เธอเดินเรื่อย ๆ จนจากที่หงุดหงิดให้พี่ชายก็เริ่มเย็นลง สองเท้าก็ก้าวช้าลงเช่นกัน ก่อนจะมีเสื้อเชิ้ตตัวหนึ่งมากางบังแ
“น้องกูจะไปไหนต้องรายงานมึงด้วย?” พีระเดินออกมาจากบันไดเมื่อหยุดมองทั้งสองคนมาพักหนึ่งแล้ว มุ้งมิ้งงุ้งงิ้งกันจนเขาจะอ้วกอยู่แล้ว ชายหนุ่มนั่งลงที่เก้าอี้อีกตัวไม่ไกลกันนักมองหน้าสองคนนั้นสลับกันไปมาอย่างครุ่นคิด“ไอ้เอว่าจะมาพาไปกินข้าว”“เดี๋ยวผมพาไปกินเอง”“เสือกอะไรด้วยมึงน่ะ”“เมียผม ทำไมต้องให
ตอนที่37 ไม่รู้จะพูดคำไหนหลังอาบน้ำเสร็จดีแลนก็สวมเพียงกางเกงขาสั้นโดยไม่ลืมคว้าเสื้อยืดขึ้นพาดบ่ามาด้วย เขาเดินมาหาพริตาที่ร้านค้าของรีสอร์ท วันนี้บรรดาแม่บ้านจึงได้รู้เองว่าฝรั่งที่พวกเธอกลัวคือคนรู้จักของน้องสาวเจ้านายนี่เอง“ทายาให้หน่อย”“วินล่ะ”“หลับ”“แคล...”“ไม่เอาหรอก เราไม่ชอบกลิ่นยา” ห
ตอนที่3 หรือจะเอาส้นตีน“เป็นยังไงบ้างแคล”“อ้อ ฉันกลับมานอนแล้วลืมบอกแพรเลย”“ไม่เป็นไรจ้ะ เราห่วงนึกว่าแคลมีปัญหา”“มีสิ คืนนี้เราต้องติดรถสองหนุ่มนั่นไปนะ”“ได้สิ แคลนอนต่อเถอะแพรไม่กวนแล้ว” หลังวางสายแคลอรีนที่ห้องอยู่ติดกันเธอก็เดินไปหยุดอยู่ที่หน้าตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่ ถึงเธอจะดูอ่อนหวานแต่ก็ชอบ
พรึ่บ“อะไรวะ ยังไม่ทันเมา”“เบื่อ มึงอยู่กับยัยนี่มาก ๆ ระวังได้กันเองล่ะ”“กู ไม่ใช่มึงครับ” วชิรวิชญ์ตอบด้วยรอยยิ้มร้ายกาจและมันก็ยิ่งทำให้แคลอรีนสงสัยหนัก“พูดเรื่องอะไรกัน”“ไปละ” ดีแลนเดินไม่กี่ก้าวก็ถึงห้องของตัวเอง เขากวาดสายตาจนทั่วก็ไม่เจอพริตาอยู่แล้วรวมถึงกระเป๋าเสื้อผ้าของเธอด้วย“ตัวร้
ตอนที่6 แพรเกลียดแดนเป็นเวลานานเท่าไรไม่รู้ที่พริตาเจ็บปวดเหมือนตกนรกทั้งเป็น เจ็บทั้งร่างกายและจิตใจแต่อ่อนล้าแค่ไหนก็ไม่สามารถข่มตาลงนอนได้เลย“ทำอะไรนั่นมือถือของแพรนะ!”“มันมีอะไรฉันถึงจับไม่ได้” น้ำเสียงของดีแลนเจือความครุกรุ่นแถมยังไม่ยอมคืนมือถือให้เธอง่าย ๆ พริตานอนตะแคงปล่อยน้ำตาให้ไหลมองด
“ฉันไม่ใช่คนใจดีซะด้วยสิแพร ถ้าหงุดหงิดขึ้นมาเธอนั่นแหละที่จะแย่”กรี๊ดดด!มือหนาปล้ำถอดบราเซียของพริตาออก และเมื่อทำสำเร็จชายหนุ่มก็ต้องนิ่งงันให้กับความสวยงามของยอดอกสีหวานบริสุทธ์ของเธอ หญิงสาวบกมือขึ้นปิดแต่ความอวบอัดของเธอก็ล้นฝ่ามือตัวเองอยู่ดี เลือดกายในร่างสูงแล่นพล่านอยากจะขย้ำเธอให้แหลกเป็







