บทที่ 10

บทที่ 7 ทาครีมกันแดด (NC เบา ๆ)

        พอใจชะงักเท้าเมื่อเห็นว่าใครที่นั่งหน้าบอกบุญไม่รับตรงที่เดิมเมื่อคืน ตรงโซฟาที่เราสองคนเพิ่งจูบกันไปเมื่อคืน นี่อย่าบอกนะ ว่าเขาอยากสานต่อเรื่องเมื่อคืน

        ไม่ได้นะ! เวลานี้ไม่ได้กลางวันแสก ๆ ถ้ากลางคืนพอใจก็จะขัดขืนพอเป็นพิธีจากนั้นก็ให้เลยตามเลย

        ประสบการณ์ชีวิตอะเนอะ

        “ทาครีมกันแดดให้หน่อย” ภวัตยื่นครีมกันแดดในมือให้คนตรงหน้า บิกินีสีแดงว่าทำให้เขาร้อนวูบวาบแล้ว แต่สีดำกลับให้ความรู้สึกร้อนเร่าจนน่าหนักใจกับพฤติกรรมของตัวเอง เพิ่งรู้ตัวว่าแค่มองผู้หญิงนุ่งบิกินีเขาก็มีอารมณ์

        “ทาตรงไหนบ้างคะ” พอใจรับครีมกันแดดมาไว้ในมือ มองหน้าเขาอย่างหวาดหวั่น ไม่ใช่ไม่กล้าทา เธอตื่นเต้นต่างหากจะได้ลูบไล้ผิวเนื้อผู้ชายตัวเป็น ๆ ครั้งแรกใครบ้างที่ไม่ตื่นเต้น

        “หลัง” อันนี้เธอโอเคเพราะเข้าใจว่าเขาทาไม่ถึง

        “แขน” อันนี้พอใจอยากจะแย้งสักหน่อยว่าเขาน่าจะทาได้แต่อาจไม่ถนัดนัก

        “อก” แต่อันนี้พอใจขอเถียงใจขาดว่าเขาทาด้วยตัวเองได้

        “มาเร็วสิ เจ้รักรออยู่” ภวัตเร่งและแน่นอนว่าทุกคำที่อยากจะเถียงออกไปพอใจเถียงไม่ออก

        เทครีมกันแดดลงบนไหล่กว้างจากนั้นก็ละเลงทั่วแผ่นหลังกว้าง ทุกพื้นที่ที่มือสัมผัสแตะต้องบ่งบอกได้ดีว่ากล้ามเนื้อทุกสัดส่วนของภวัตแน่น

        ไม่สิ แน่นมาก ๆ

        “ลูบให้ทั่วนะ ตรงขอบกางเกงด้วย ล้วงเข้าไปทาลึก ๆ ” ปากเขาสั่งมือเธอก็ทำตามอย่างว่าง่ายเมื่อลากมือผ่านขอบกางเกง

        “ล้วงมาทาข้างหน้าด้วยไหม” เมื่อเห็นว่าเธออ้อยอิ่งอยู่กับส่วนที่อยู่ลึกกว่าขอบกางเกงนานภวัตก็เอ่ยแซว

        “ขอโทษค่ะ เพลินไปหน่อย เอ้ย! พอใจหมายถึง พอใจคิดอย่างอื่นเพลินไปหน่อย”

        “พี่ก็เพลิน”

        “พี่ยอช์ต!” ไม่ว่าเปล่าฝ่ามือเล็กยังฟาดเขาไปหนึ่งที แต่คนโดนฟาดกลับหัวเราะชอบใจ เขาหันหน้ามาหาเธอพร้อมทั้งยื่นแขนทั้งสองมาให้เธอทาครีมกันแดด

        เธอก็ว่าง่ายเสียเหลือเกินทาให้เขาทั้งแขน

        “ให้พี่นอนไหม”

        “พี่จะนอนทำไม!” หญิงสาวตาโตเมื่ออยู่ ๆ เขาก็ชวนเธอนอน

        “เราจะได้ทาถนัด ๆ”

        “ไม่ต้องพอใจทาได้” แค่คิดภาพตาม พอใจก็เห็นภาพ สิบแปดบวก ยี่สิบบวกแล้ว ไม่ได้นะเป็นผู้หญิงต้องไม่แสดงความหื่นจนเกินงาม

        บอกตัวเองอย่างนั้นเธอก็บีบครีมกันแดดลงบนอกเขา

        แหมะ!!! สองสายตามองตามครีมกันแดดที่หล่นเป็นก้อนจากอกลงไปกองอยู่กลางเป้ากางเกงของภวัต ด้วยเป็นกางเกงสีดำสนิทจึงทำให้เห็นเนื้อครีมสีขาวอย่างชัดเจน

        “พอใจขอโทษค่ะ พอใจเช็ดให้...” ร่างกายของเธอคงทำงานเร็วตามสัญชาตญาณเมื่อมือหนึ่งของพอใจคว้าหมับตรงก้อนครีมกันแดด แต่สิ่งที่ได้กลับมาหาใช่แค่ครีมกันแดด ซึ่งได้ก้อนใหญ่และแข็งกว่าเนื้อครีม

        “ว้าย! ขอโทษค่ะ พอใจไม่ได้ตั้งใจ” ปากบอกขอโทษไม่ได้ตั้งใจ แต่คุณเธอก็ไม่ยอมปล่อยมือ กำแน่นและบีบจนภวัตต้องนิ่วหน้าเพราะความเจ็บ

        “เจ็บ!” ภวัตต้องรีบตะครุบมือบางไว้ก่อนที่เธอจะดึงของเขาขาดติดมือ

        “พอใจขอโทษ งือ พอใจไม่ได้ตั้งใจ” เวลานี้มือบางรีบปล่อยของเขาออกราวกับต้องของร้อน

        “ไม่เป็นไร พี่เต็มใจ” คนหน้าแดงยิ่งแดงกว่าเดิมเมื่อได้ยินคำว่าเต็มใจจากเขา เต็มใจทำอะไร เต็มใจเรื่องไหน อย่าบอกนะว่าเรื่องให้เธอจับไอ้นั่นของเขา

        “พี่ยอช์ตทาเองเลย” พอใจทำท่าจะลุกขึ้นแต่ภวัตเร็วกว่าคว้าร่างบางไว้ได้ทัน แต่เพราะพอใจยืนขึ้นเกือบเต็มความสูงแล้วเมื่อเขาดึงเธอให้นั่งลง เธอกลับไม่ได้นั่งลงที่เดิม เธอนั่งลงบนตักเขา

        “อย่าเดี๋ยวเจ้รักมาเห็น”

        “พี่ทาครีมกันแดดให้พอใจก่อน”

        “พอใจทาเองได้”

        “ข้างหลังก็ทาถึงเหรอ” คำถามเขาแผ่วเบาอยู่ข้างใบหู นั่น ยิ่งทำให้เธอสะท้านทั่วร่างกาย ไหนจะท่อนเนื้อที่เธอจับก่อนหน้านี้ มันทั้งใหญ่และแข็ง เวลานี้ก็กำลังดุนดันร่องรักของเธอราวกับมีชีวิต ดีที่ว่ามีเนื้อผ้ากั้นกลางระหว่างส่วนอ่อนไหวของเราทั้งสอง

        “พี่ทาให้นะ”

        “อืม” เธอขานรับ เขาจะได้รีบทาและเธอจะได้รีบออกไปเสียที เข้ามานานแล้วป่านนี้เจ้คงน่าจะใกล้เข้ามาตามแล้ว

        “ทาแบบนี้ไม่ถนัด” พอใจได้ยินเขาพูดว่าไม่ถนัดจากนั้นเขาก็จัดแจงเธอให้อยู่ในท่าถนัดของเขาทันที ท่าถนัดที่เขาว่าคือเธออ้าขาคร่อมอยู่บนตักของเขา จากนั้นเขาก็ละเลงครีมกันแดดทั่วแผ่นหลังบาง

มือหนาสอดใต้สายบิกินีลากมือใหญ่ผ่านผิวเนื้อเนียนสวยอย่างนุ่มนวล

“รีบหน่อยค่ะ เดี๋ยวเจ้รักเข้ามา”

“อีกหน่อยนะ” เขากดแผ่นหลังบางให้ส่วนด้านหน้าของพวกเขาแนบชิดกัน

“พี่ยอช์ตพอแล้ว อื้อ” ปากร้องห้ามเมื่อเขาไล้ฝ่ามือผ่านเนื้อผ้ามาถึงทรวงงามด้านหน้า เขาบีบเคล้นและเธอกำลังร้องห้ามเพราะกลัวว่ารักคุณจะเข้ามาเห็นภาพไม่ดีไม่งาม