บทที่ 9

ทำไมต้องเขินด้วย ก็แค่จูบ ใช่ว่าเธอไม่เคยจูบกับใคร ก็ไม่เคยน่ะสิ จูบดูดดื่มที่ชวนสยิวและเวลานี้กำลังเล่นงานเธอ พอใจเผลอเลียริมฝีปากเพราะรู้สึกว่าเวลานี้ริมฝีปากแห้งผ่าว

“พอใจไปนอนตรงข้างหน้ายอช์ต ใช้มือเท้าศีรษะมองมาที่กล้องนะ” รักคุณสั่งพร้อมทั้งดึงตัวพอใจให้นอนตรงหน้าชายหนุ่ม คนที่มีชนักติดหลังและเมื่อคืนก็ชิดใกล้ เกือบจะเกินเลยต่างมองหน้ากันแวบหนึ่งจากนั้นก็ต้องมองกล้องเมื่อรักคุณเรียกให้ทั้งสองมองกล้อง

ภวัตแอบเหลือบตาลงมองเจ้าของร่างบางที่นอนอยู่ตรงหน้า ยิ่งนอนท่านี้ส่วนเว้า ส่วนโค้งของเธอยิ่งทำให้เขาหายใจไม่ทั่วท้อง

ให้มันได้อย่างนี้สิ!

“สวยมาก พอใจดี ๆ” รักคุณเอ่ยชม ถ่ายรูปเสร็จก็กดดูภาพในกล้องถ่ายรูปหลายรอบเพราะก่อนหน้านี้เธอรัวชัตเตอร์ไม่หยุด เดี๋ยวค่อยให้ทีมงานเลือกสักรูปเพื่อโพรโมต

        แต่เมื่อพิจารณาอีกที ก็ขัดใจกับเสื้อคลุมของทั้งสองฝ่าย ถ้าไม่มีน่าจะดีกว่า

        “ถอดเสื้อคลุมออกดีกว่าพอใจ ยอช์ตถอดเสื้อกล้ามออกด้วย”

        “ไม่เอา!” เสียงเข้มปฏิเสธแต่มือกลับกำชายเสื้อของพอใจไว้แน่น

        “อะไรเจ้ายอช์ต จะดึงเสื้อน้องทำไม มาทะเลใคร ๆ เขาก็ใส่บิกินี” รักคุณเท้าสะเอวซึ่งเวลานี้เจ้าตัวก็ใส่เช่นเดียวกัน

        “ใส่แต่ไม่จำเป็นต้องถ่ายรูปก็ได้นี่”

        “แกหัวโบราณตั้งแต่ตอนไหน พวกฉันใส่บิกินีถ่ายรูปเป็นเรื่องปกติ ออกกำลังกายเพื่อหุ่นแซ่บก็เพื่อบิกินีนี่แหละ จริงไหมพอใจ”

        คนโดนถามต้องรีบพยักหน้าเห็นด้วย เวลานี้เจ้รักอารมณ์เสียแล้วใครจะกล้าขัด

        “ไม่โป๊” พอใจกระซิบกระซาบบอกคนข้างหลัง ถึงจะได้ยินอย่างนั้นแต่หน้าภวัตก็แสดงออกถึงความไม่พอใจอย่างชัดเจน

        “ถ้าแกไม่อยากถ่ายก็ออกมาเดี๋ยวฉันถ่ายเดี่ยวพอใจเอง” รักคุณเอ่ยอย่างอ่อนใจกับความเรื่องเยอะของน้องชาย

        “ไม่ ผมจะถ่าย” พูดเท่านั้นคนตัวโตก็ดึงเสื้อกล้ามออกจากร่างหนา พอใจที่อยู่ในระยะกล้ามกระแทกหน้าแทบลืมหายใจ เมื่อคืนว่ากล้ามเขาแน่นแล้วแต่เพราะมันมืดก็เลยเห็นไม่ชัดแต่เวลานี้ยามที่ท้องฟ้าสว่างจ้าเช่นนี้

        กล้ามชัดจนพอใจตาลาย ราวกับโดนมัดกล้ามนั้นกะแทกหน้าจนมึนเมา

        “อยากจับไหม” คำถามนั้นถูกเสียงคลื่นกลบแน่นอนว่ารักคุณซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่ได้ยิน แต่คนตรงหน้าเขาได้ยินชัดเจนแน่นอน

        “บ้า!!!” กระแทกเสียงว่าเขาแล้ว พอใจก็จัดการเสื้อซีทรูออกจากร่างบางเช่นกัน แต่คราวนี้คนที่ต้องกลืนน้ำลายคือภวัต

        ขาวเนียนตั้งแต่หัวจรดเท้า ปลายเท้าเล็กน่ารักเสียจริง เอวคอดกิ่ว สะโพกผายรับกับช่วงอก ช่วงเอว หน้าท้องแบนราบสีขาวเนียนตัดกับสีแดงสดของชุดว่ายน้ำ

        สายผูกปมที่อยู่ข้างเอวนี่ชวนให้มือซุกซนของเขาอยากลองกระตุกเชือกนั้นเสียจริง

        ทำไม่ได้ได้แต่คิดในใจ

        “ว้าว! สวยมาก เหมือนนายแบบนางแบบมืออาชีพกันเลย ยอช์ตนายน่าจะไปเป็นนายแบบนะ”

        “ไม่เอาจะถ่ายก็รีบถ่าย ร้อน” เขาน่ะ ไม่ร้อนมากหรอกแต่คนตรงหน้านี่สิ ผิวขาว ๆ จะเสียเพราะแดดเมืองไทยนี่แหละ

        “เออ ลืมเลย ทาครีมกันแดดยัง”

        “ยัง ก็บอกให้รีบถ่ายไง” ภวัตไม่สนใจจะทาครีมกันแดดอะไรเวลานี้ ถ้าทาให้คนตรงหน้าก็ว่าไปอย่าง

        “พอใจทาครีมกันแดดยัง”

        “ทาแล้วค่ะ แต่หลังยังไม่ได้ทา” สายตาของชายหนุ่มไล่มองตามคำพูดแผ่นหลังยังไม่ได้ทา เห็นปมเชือกของบิกีนีแล้วเขาก็อยากทาให้เธอทั้งตัว

        “ดีมากมองสบตากันแบบนั้นแหละ พอใจเอนศีรษะหนุนตักยอช์ตเลย” เสียงสั่งของช่างถ่ายภาพมือสมัครเล่นออกคำสั่งซึ่งพอใจก็พร้อมทำตามทันที

        ในขณะที่ภวัตต้องกลั้นลมหายใจเพราะเธอเล่นนอนหนุนขาใกล้ตำแหน่งความเป็นชาย ระวังเถอะแม่คุณ ระวังจะโดนของแข็งทิ่มหัว

        เมื่อทำอะไรไม่ได้สิ่งที่ภวัตทำได้เวลานี้แค่เพียง ตั้งสติให้มั่น สงบจิต สงบใจไม่ให้อะไรดันทะลุกางเกงว่ายน้ำออกมา

        แต่เมื่อเห็นสายตาที่เหลือบมองส่วนนั้นของเขาแล้ว อันกร่างของเขาคงไม่รอดพ้นสายตาเธอ

        ให้มันได้อย่างนี้สิ!!!

        “มาพักก่อน เดี๋ยวพอใจเปลี่ยนเป็นสีดำนะ”

        “หา ยังไม่พออีกเหรอเจ้” ภวัตเอ่ยทักท้วง

        “อยากให้พอใจเปลี่ยนบิกินีอีกสักสองสามสี”

        “พอใจไหวค่ะ” พอใจรีบเข้ามาห้ามสองพี่น้องที่เวลานี้ภวัตทำตาขวางส่วนรักคุณก็ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวในความโกรธของน้องชาย

        เมื่อเห็นว่าพอใจเดินเข้าบ้าน เขาคิดว่าเธอน่าจะไปเปลี่ยนชุดหรือไม่ก็กินน้ำ

        ภวัตไม่รอช้าคว้าครีมกันแดดที่วางไว้บนเสื้อคลุมซึ่งทายว่าน่าจะเป็นของรักคุณวิ่งตามน้องไป

        รักคุณเงยหน้าจากกล้องในมือก็เห็นหลังไว ๆ ของน้องชาย

        “ปวดขี้หรือไง รีบขนาดนั้น” คนเป็นพี่บ่นเสียงไม่ดังนักไล่หลังน้องชาย

        กดดูรูปอย่างพึงพอใจ ได้นายแบบนางแบบหน้าตาดีอีกทั้งยังฟรีอีกด้วย