บทที่ 4

โอย...ยิ่งคิดยิ่งเขิน

“หนุ่มคนใหม่งี้เหรอ” คิมมี่ยังไม่ละความพยายาม

“อืม”

“หวังว่าคงไม่ใช่ไอ้มาร์ช” ใบข้าวถามพร้อมทำท่าขนลุกขนพองเมื่อพูดถึงอีกฝ่าย

“จะบ้าเหรอ พอใจไม่สิ้นคิดขนาดนั้นหรอก เพิ่งเดตกัน”

“แล้วคนนี้ก็เดตกันเหรอ” คิมมี่เอ่ยถามอย่างสงสัย นั่นสิ เธอกับภวัตไม่ใช่ทั้งเดตและชอบกัน แล้วเขามาจูบเธอทำไมกัน

“ยังไงเพื่อน” ใบข้าวกลั้นยิ้มเมื่อเห็นว่าเพื่อนหน้าร้อนบิดมือไปมา คุณหนูพอใจผู้มั่นหน้ามั่นใจทำไมถึงได้เป็นเช่นนี้

“เขาจูบเรา เขาน่าจะเมา” พอใจตอบอ้อมแอ้ม ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมต้องเขินขนาดนี้เนี่ย

“แล้วแกละเมาไหม” ใบข้าวถามพลางลอบส่งสายตาหาคิมมี่ยิ้มมุมปากอย่างรู้กัน

“พอใจไม่ได้เมาค่ะ พอใจแค่มีใจ” คิมมี่เองก็ไม่ได้ทำให้ใบข้าวผิดหวังเธอจีบปากจีบคอล้อเลียนเพื่อน ส่วนคนเขินก็ยกแก้วโซดามะนาวดูดพรวด ๆ

มีใจไหมไม่รู้ตอนโดนจูบก็แอบจูบตอบเขาไปด้วย

‘คนบ้า!’

บทที่ 3 ต้องลอง

        “บ้า ไม่ใช่สักหน่อย พอใจแค่รู้สึกแปลก ๆ ก็พี่ยอช์ตเขาเป็นน้องพี่นนท์ก็เท่านั้น”

        “ตาย! จะเอาทั้งพี่ทั้งน้องไม่ได้นะคะ ที่นี่ประเทศไทยมิใช่ภูฏานที่ได้น้องแล้วจะเอาพี่หรือได้พี่แล้วจะได้น้องไปด้วย” คิมมี่ยกมือขึ้นทาบอก พร้อมทั้งเอ่ยถึงประเทศที่ผู้หญิงสามารถมีสามีได้หลายคนและนิยมมีสามีเป็นพี่น้องกัน เพื่อป้องกันการแย่งสมบัติ

        “บ้านะสิ ได้อะไรกันเราแค่จูบกัน ดูปากพอใจนะคะแค่จูบ” หญิงสาวเน้นย้ำไม่อยากให้เพื่อนคิดเกินเลย

        “แล้วจูบตอบเปล่าอะ” ใบข้าวถามอย่างอยากรู้

“จูบตอบอยู่แล้วฉันพนันได้เลย” ยัง ๆ ยังไม่หยุดอีกคิมมี่ รู้ดีราวกับผีพรายที่นั่งข้างสระน้ำ แต่เพราะเป็นความจริงสิ่งที่ทำได้จึงเพียงแก้มแดง ก็คนมันเขินนี่นา

        “ครอบครัวพวกแกสนิทกันเหรอ” ใบข้าวเอ่ยถาม เธอเคยได้ยินเพื่อนเล่าเรื่องรักแรกอย่างพี่นนท์มาตั้งแต่ปีหนึ่ง แต่น้องชายพี่นนท์นี่เพิ่งเคยได้ยิน

        “ใช่ พ่อพอใจเป็นเหมือนน้องชายของลุงคีย์กับลุงภาค[1]” พอใจเล่าถึงตรงนี้คิมมี่ก็ยกมือขึ้นห้ามไม่ให้พูดต่อ

        “กรุณาเขียนแผนผังด้วยจ้า” คำขอของคิมมี่ทำให้พอใจต้องกลอกตามองบนแต่ก็ยอมหยิบไอแพดขึ้นมาวางบนโต๊ะแล้วก็เริ่มเล่าประวัติครอบครัวของสองตระกูล

        “ลุงคีย์กับลุงภาคเป็นพี่น้องกัน ตอนนั้นพ่อพอใจทำงานเป็นเลขาลุงภาค จากนั้นลุงภาคก็ชอบกับมี้ด้าใช่ปะ แม่เราสนิทกับมี้สุดท้ายก็ลงเอยกันอีกคู่ ส่วนลุงคีย์เขารักกับป้าลิตาเห็นว่ารักกันนานมากกว่าจะได้แต่งนะ”

        “หูย ชีวิตจริงยิ่งกว่านิยาย” คิมมี่ผู้ซึ่งชอบอ่านนิยายมองภาพที่เพื่อนเขียนและเรื่องเล่าด้วยตาเป็นประกาย

        “แม่เรามีพี่ชายสองคน ลุงใหญ่กับลุงชวี[2] ลุงชวีแต่งงานกับป้าเจเจเพื่อนของแม่กับมี้ด้า ส่วนลุงใหญ่แต่งงานกับญาติของป้าเจเจ”

        “โห พันกันยุ่งเหยิงนับญาติกันถูกไหมเนี่ย” ใบข้าวถามอย่างสงสัย

        “นับถูกมั้งไม่ถูกมั้งนั่นแหละ มาที่ครอบครัวลุงคีย์ดีกว่า ลุงคีย์มีลูกสาวหนึ่งคน ลูกชายสองคน” พอใจวาดกลม ๆ สามอันต่อเส้นที่โยงความสัมพันธ์ของภาคีกับลลิตา พร้อมทั้งเขียนชื่อกำกับ

        “ชื่อรักคุณ?” ใบข้าวสะดุดกับชื่อลูกสาวคนโตของคีย์

        “ใช่เจ้รัก คนนี้พอใจสนิทมาก สวยสุด ๆ”

        “พี่นนท์คือลูกคนกลาง ส่วนพี่ยอช์ตคือลูกคนเล็ก อยากเห็นหน้าจังแกมีรูปปะ” คิมมี่เอ่ยถาม รู้สึกสนใจเรื่องชาวบ้านยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ

        “เดี๋ยวนะขอดูในไอจีก่อน” พอใจเปิดไอจีและเลื่อนดูรูปที่รักคุณเพิ่งลงเมื่อวันเกิดนนท์เป็นภาพครอบครัวของพวกเขา

        “โห หน้าตาดีทั้งบ้าน คนนี้ใช่ปะพี่นนท์”

        “ใช่” พอใจขานรับ

        “งั้นคนนี้ก็คนที่จูบแก” ใบข้าวจิ้มนิ้วไปยังหน้าจอตรงผู้ชายหน้าดุแต่โคตรหล่อ

        “อืม” ตอบเพื่อนที่ปากแต่แก้มกลับแดง

        “ตอนนี้แกก็เลยเปลี่ยนใจจากพี่นนท์มาเป็นพี่ยอช์ต” คิมมี่เดาซึ่งใบข้าวก็พยักหน้าเห็นด้วย

        “ไม่รู้” คนโดนจูบก็ยังตอบไม่ได้

        “แหม คิมมี่จูบครั้งเดียวจะรู้ได้ไงว่าชอบ ฉันว่าคงต้องลองอีกสักจูบ” ใบข้าวว่าพร้อมทั้งหัวเราะคิกคักกับคิมมี่

        “อันที่จริง พอใจก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”

        “ยายพอใจ!!!” ใบข้าวที่ตอนแรกตั้งใจแค่แซวเพื่อนแต่เมื่อเพื่อนพูดเช่นนี้เธอก็อดตาโตตกใจไม่ได้

        “แกจะตกใจทำไมข้าวแค่จูบ อย่าบอกนะว่าแกยังไม่เคยจูบ” คิมมี่หรี่ตาจับผิดเพื่อน สมัยนี้อายุเท่าพวกเธออย่าว่าแต่จูบเลยเซ็กซ์ส่วนมากก็มีประสบการณ์กันแล้วทั้งนั้น

        “กลับกันเถอะ พวกแกไม่คิดจะกลับบ้านกลับช่องหรือไง” คนไม่ตอบคำถามเพื่อนยกนาฬิกาขึ้นดูราวกับเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องกลับคอนโด

[1] ภาค พระเอกจากเรื่อง ท่านรองฯร้อนแรง เป็นสามีของดาด้า(รริดา) มีลูกทั้งหมดสามคน คนแรกภาม คนที่สองรันรดาและคนสุดท้องคือหนูดี รมิตา

[2] ชวีและเจเจ (เจนิตา) จากเรื่องคุณชายมาเฟียร้ายรัก มีลูกทั้งหมดสามคน ชาร์ม ณอห์นและซินซิน