บทที่ 7

อุ๊ย! ผู้ชายให้ขี่หลัง นี่มันชีวิตจริงหรือซีรีส์เกาหลีเนี่ย ผู้ชายหล่อ กล้ามแน่นลีนสุด ๆ คนนี้ให้พอใจขี่หลัง

“นี่ยั่วพี่”

“อะไร!” กำลังฟิน ๆ กับกลิ่นหอมสะอาดและไออุ่นจากกายแกร่ง แต่คนที่เธอขี่ เอ้ย!ขี่หลังกำลังคิดอะไรเนี่ย

“เอานมถูพี่ขนาดนี้ตั้งใจยั่ว”

“ที่พี่ยอช์ตถอดเสื้อ ก็ตั้งใจยั่วพอใจเหมือนกันนั่นแหละ”

“แล้วยั่วขึ้นไหม” คนให้ขี่เอ่ยถาม

“ไม่เลยสักนิด” ยั่วไม่ขึ้นค่ะ แต่ตอนนี้เยิ้มมาก เฮ้อ…ท่องไว้พอใจรักนวลสงวนตัว

แต่ถ้ารักนวลสงวนตัวแล้วเป็นแบบเจ่เจ้เพียงกับเจ้รักล่ะ เรียนจบแล้วยังไม่มีแฟนด้วยกันทั้งคู่ยิ่งเจ้รักนี่จะสามสิบแล้วไหมนะ

ไม่ได้ ๆ รักนวลสงวนตัวพอเป็นพิธีก็พออย่าเยอะเลยเดี๋ยวอด ยังไงต้องลองจูบพี่ยอช์ตอีกสักครั้งว่าความรู้สึกจะเป็นไง ไปต่อหรือพอแค่นี้

บทที่ 5 วันนี้ฟ้าสวย

ภวัตวางพอใจไว้กลางห้องนั่งเล่นเขารื้อหาอุปกรณ์ปฐมพยาบาลออกมา ล้างแผลเธอด้วยน้ำเกลือเบื้องต้นและบอกให้คนตัวเล็กไปอาบน้ำเพราะทรายเลอะเต็มตัว จากนั้นเขาจะใส่ยาให้อีกครั้ง

“อาบน้ำเสร็จแล้วเรียกพี่ เดี๋ยวพี่ทายาให้”

หัวใจของหญิงสาวเต้นไม่เป็นส่ำ อาบน้ำไปด้วยก็ตื่นเต้นโอย ใส่ชุดนอนตัวไหนดี

อาบน้ำเสร็จแล้วพอใจก็ย่องออกจากห้องคิดว่าเขาน่าจะอยู่ชั้นล่างเพราะตอนเธอขึ้นมาเขายังไม่ได้ขึ้นมา คิดว่าน่าจะนั่งรับลมอยู่ริมทะเล

พอใจกระชับเสื้อคลุม ชุดนอนที่พี่สาวจัดมาให้เป็นเพียงชุดนอนผ้าไหมแขนสั้นขาสั้น อีกอย่างเธอไม่ชอบใส่บราในตอนนอนจึงไม่มีสิ่งใดใต้ชุดนอนนี้

ลมเย็นปะทะร่างบางจนต้องกอดอกเพื่อให้ตัวเองอุ่นขึ้น สายตากวาดหาคนตัวโตก็สะดุดเข้ากับร่างสูงที่ยืนมองทะเลกระดกเบียร์ในมือขึ้นดื่ม

“พี่ยอช์ต” เอ่ยเรียกเพียงเท่านั้นเขาก็โยนกระป๋องเบียร์ลงถังขยะ

แค่ท่าโยนกระป๋องนั่นก็ทำเธอใจสั่นให้มันได้อย่างนี้สิ ยายพอใจ เห็นผู้ชายไม่ได้ต้องใจสั่นทุกที

“ไม่ต้องออกมาลมแรง”

เนี่ย...ผู้ชายเป็นห่วง

หญิงสาวผู้บอบบางต้องรีบก้าวขากลับเข้าบ้าน นั่งรอเขาที่ห้องนั่งเล่นเช่นเดิม อุปกรณ์ปฐมพยาบาลยังคงวางอยู่ตรงที่เดิม

ภวัตนั่งตรงหน้าเธอ มองแผลถลอกจากการล้มแล้วต้องขมวดคิ้ว

“จะเป็นแผลเป็นไหม”

“ไม่เป็นหรอกมั้งแผลนิดเดียว” เจ้าของขาเรียวเอ่ยบอก มองขาตัวเองแล้วอดไม่ได้ที่จะมองเลยไปยังแผ่นหลังกว้างตอนนี้เขาสวมเสื้อเรียบร้อยแล้วเธอเลยอดมองกล้ามแน่น ๆ

พี่ยอช์ตไปปั้นกล้ามตอนไหน จำได้ว่าก่อนจะไปเรียนต่อเมืองนอกเขายังสูงเก้งก้าง กล้ามตอนนั้นมีไหมนะ เธอไม่เคยเห็นเขาถอดเสื้อด้วยสิเลยจำไม่ได้

“อุ้ย...ซี้ด” เพราะความแสบทำให้เธอต้องซี้ดปากอย่างห้ามไม่ได้ เขาเงยหน้าขึ้นมองเธอ ในจังหวะที่สองสายตาประสานกัน เมื่อเขายื่นหน้าเข้ามาใกล้และฝ่ามือเย็นวางข้างแก้ม เวลานั้นราวกับโลกทั้งโลกหยุดหมุน

เธอหลับตาลงเมื่อภาพเขาตรงหน้าพร่าเลือนเพราะความใกล้ เมื่อเปลือกตาปิดลงสัมผัสอุ่นร้อนก็ทาบทับริมฝีปากของเธอ

สองขาเรียวอ้าออกให้คนตัวโตได้แทรกกายให้อยู่ระหว่างกลาง เขานั่งคุกเข่าเงยหน้าขึ้นจูบเธอ ส่วนเธอนั้นก็ก้มหน้าจูบเขา สองมือเรียววางไว้บนไหล่กว้างบีบแน่นด้วยความตื่นเต้น

เรียวลิ้นหนาแทรกผ่านริมฝีปากนุ่ม เขาตวัดเลียสลับกับดูด รุกเร้า ผิวกายของเธอร้อนวูบวาบกับสัมผัสหวาม ฝ่ามือหนาใหญ่ลูบไล้แผ่นหลังบาง กดแผ่นหลังเธอให้แอ่นขึ้นเพื่อจะได้แนบความนุ่มหยุ่นเข้ากับอกแกร่ง

ทั้งสองเริ่มแนบชิดแน่นสนิท ร่างสาวคล้ายกำลังล่องลอยอยู่ ณ ดินแดนที่เธอไม่เคยพบเจอ ความวาบหวามทวีคูณขึ้นเมื่อเขาลูบไล้ต้นขาเรียวที่ไร้สิ่งปกปิด

มือสากลากจากเหนือเข่าเรียวลากไล้พาให้ขากางเกงชุดนอนร่นขึ้น จากนั้นเขาก็สอดฝ่ามือรุกล้ำบีบเคล้นแก้มก้น กายสาวร้อนผ่าวตามรอยมือที่เขาลูบผ่าน

โครม!!! เสียงดังจากชั้นบนทำให้ทั้งสองผละออกจากกัน เป็นภวัตที่ได้สติและวิ่งไปชั้นบนทันที เป้าหมายคือห้องของรักคุณ

ส่วนพอใจยังคงนั่งกะพริบตาไล่ความมึนงง ออกจากสมองอันน้อยนิดของตัวเอง

จูบอีกครั้งระหว่างเขากับเธอ เวลานี้พอใจรู้แล้วว่าหัวใจของตัวเองคิดอย่างไรกับพี่ยอช์ต

“เจ้รัก!” เมื่อได้สติคนตัวเล็กก็วิ่งขึ้นชั้นบนด้วยความรีบร้อน

ภาพตรงหน้าคือภวัตกำลังอุ้มคนเมากลับมาที่เตียง

“ไปอ้วกแล้วสะดุดกะละมังในห้องน้ำ” ภวัตอธิบาย

“เจ้ไม่ได้เป็นไร พอใจไปนอนเถอะ” รักคุณโบกไม้โบกมือบอกคนที่ยืนหน้าแดงปลายเตียง

“ให้พอใจนอนด้วยไหม” คำถามนี้ทำให้ภวัตมองหน้าคนตัวเล็ก

“ดีเลย มานอนนี่” รักคุณตบที่นอนปุ๊ ๆ เมื่อเห็นว่าพี่สาวต้องการให้เธอนอนด้วยพอใจก็กระดี๊กระด๊าขึ้นเตียงโดยไม่รู้เลยว่าสายตาคมจ้องมองเธอราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

จะไม่ให้คาดโทษทางสายตาได้อย่างไร ในเมื่อเวลานี้เขาค้างและค้างมากด้วย