FAZER LOGIN“นายจะทำอะไร”เสียงหวานเอ่ยขึ้นในตอนสายของวันใหม่ที่เธอเพิ่งจะตื่นนอนขึ้นมาด้วยเขากำลังขึ้นคร่อมเธออีกครั้งหลังจากที่เพิ่งจะพักกันไปแค่ไม่กี่ชั่วโมง“ก็จีบเธออีก อืม”ริมฝีปากหนาของชายหนุ่มเข้าดูดลำคอของหญิงสาวอย่างหิวกระหาย สร้างรอยแดงตรีตราจองเธอในทันทีพร้อมสองมือช่วยกันดึงรั้งชุดนอนตัวบางของเธอออกไปให้พ้นทาง ให้เธอโป้เหมือนกับเขาที่ไม่ได้ใส่อะไรเลยตอนนอน“อือ แต่เมื่อคืนมันก็หลายรอบแล้วนะ”หญิงสาวพยายามจะดิ้นหนีเขาเพราะวันนี้เธอมีเรียน แต่มันกลับทำให้เขาเข้าหาเธอได้มากขึ้นจนเธอไม่เหลือเสื้อผ้าสักชิ้นติดตัว“อ้าส์”สองมือหนาจับสองขาเรียวของเธอแยกออกจากกัน แล้วส่งท่อนเอ็นยักษ์ของเขาเข้าคลอเคลียแถมปุ่มเสียวของเธอ จัดการก่อกวนมันให้มันผลิตน้ำหวานออกมา“อืม”ร่างกายเธอตอบสนองเขาอย่างรวดเร็วด้วยการส่งน้ำหวานออกมาจำนวนมากแล้วท่อนเอ็นยักษ์ของเขาก็มุดเข้าไปในตัวเธอได้อย่างง่ายดาย ราวกับต่างเกิดมาเพื่อกันและกันบนเตียง“ซี๊ด อืม”สะโพกแกร่งขยับเข้าหาเธออย่างช้าๆเพื่อให้เธอที่ยังใหม่ปรับตัวรับเขาแล้วเปลี่ยนเป็นเร็วขึ้นแรงขึ้นอย่างเอาแต่ใจคนที่ค่อนข้างแข็งแรงอย่างเขาสองร่างต่างโถมเข้าใส่กั
“น่าอยู่ดีหนิ”เสียงหนาหันมาพูดกับเจ้าของห้องอย่างดารัญที่เพิ่งจะเปิดประตูของคอนโดเธอให้เขาได้เข้ามาภายในห้องภายในห้องพักเล็กๆที่มีหนึ่งห้องนอนหนึ่งห้องน้ำและหนึ่งห้องโถงใหญ่ที่มีมุมที่เป็นห้องครัวเล็กๆ ข้าวของภายในมีไม่กี่ชิ้นแต่ถูกจัดวางอย่างสวยงามทำเอาห้องเล็กช่างน่าอยู่จนเขาต้องเอ่ยชม“เดี๋ยว”ดารัญร้องเรียกเขาลั่นห้องพักของเธอ ด้วยเขานั้นกำลังเดินไปยังห้องนอนของเธอที่ไม่ได้ล็อกประตูเอาไว้“ตามสบายเลยนะ”ควินต์ไม่สนใจฟังเสียงของเธอ เขาเปิดประตูห้องนอนเข้าไปเลย และทิ้งตัวลงนอนบนเตียงเล็กๆของเธอในทันทีราวกับเหนื่อยล้าพร้อมกับโบกมือให้เจ้าของห้องอย่างดารัญเป็นนัยว่าให้เธอทำตัวตามสบายไม่ต้องมาต้อนรับขับสู้เขาเพราะเขาคงจะนอนพักสักตื่น“นั้นมันคำพูดของฉันนะ”หญิงสาวถึงกับทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาตัวเล็กภายในห้องโถงใหญ่ของเธอแล้วถอนหายใจพรืดยาวราวกับอยากจะเป็นลมซักสิบรอบเธอไม่น่าหลงกลพาเขากลับมาด้วยเลย น่าจะยอมใจร้ายใจดำปล่อยให้ไปหาที่พักเองก็ดี จะได้ไม่ต้องมาปวดหัวกับความหน้าด้านของเขาแบบนี้“ทำอะไร”ร่างหนาหุ่นนายแบบที่มีกล้ามเนื้อเล็กๆพอสวยงามบนเรือนกายเดินถอดเสื้อเข้ามาหาหญิงสาวที่กำลั
"จับตัวฉันมาทำไมเนี้ย คุณธารา"ดารัญโวยวายขึ้นมาถูกลูกน้องของมาเฟียจับตัวมา พาเธอมายังโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งที่ค่อนข้างไร้ซึ่งผู้คนด้วยที่นี้ค่ารักษาพยาบาลแพงหูฉี่แต่ยังไม่ทันได้รับคำตอบอะไรจากลูกน้องของมาเฟียเธอก็หันไปเจอเข้ากับหัวหน้ามาเฟียอย่างธาราเข้าก่อนทำเอาเธอรีบสงบปากสงบคำเพราะกลัวจะตายก่อนวัยอันควรเพราะเธอไม่ใช่อิงเดือนที่จะกล้าต่อกลอนกับมาเฟียทั้งแก๊งได้"ฉันมีคนให้เธอดูแล และส่งข่าวให้ทางบ้านของเขาได้รู้ด้วย"ธาราที่เพิ่งเดินลงมาจากห้องที่อิงเดือนพักรักษาตัวอยู่เข้ามาหาหญิงสาวที่เขามีเรื่องต้องให้เธอช่วยและรีบเดินนำเธอไปยังห้องพักคนไข้ที่มีควินต์นอนรักษาตัวอยู่ในนั้นเพราะเขานึกถึงเธอได้แค่คนเดียวที่พอจะหามาดูแลไอ้คนที่มันสลบไม่ยอมฟื้นสักทีนั้นได้ ด้วยไม่อยากสิ้นเปลืองลูกน้องดูแลมัน"ควินต์"ดารัญรีบเดินตามธาราไปโดยไม่ปริปากถามอะไรมากนัก แล้วก็ต้องอุทานออกมาเบาๆเมื่อได้พบกับใครบางคนที่หายหัวไปนานพอสมควรควินต์นอนนิ่งไม่ได้สติอยู่บนเตียงคนป่วย หน้าตาค่อนข้างเขียวช้ำไปหมด ตามแขนและขาบางมีจุดมีผ้าพันเอาไว้"ฝากด้วยนะ และขอให้ทุกอย่างเป็นความลับ ฉันไม่อยากให้เดือนต้องรู้เรื
“ปะป๊า นกๆ”เด็กชายธีรดนย์วัยสองขวบกว่าชี้นกที่บินอยู่บนท้องฟ้าให้กับคนเป็นพ่อที่กำลังอุ้มเขาอยู่ได้ดูไปพร้อมกับเขาพร้อมกับพูดเจื้อยแจ้วด้วยน้ำเสียงน่ารักน่าเอ็นดูไปด้วยตามประสาเด็กที่กำลังอยู่ในวัยเริ่มเรียนรู้“นกตัวใหญ่ไหมครับ”ธาราที่กำลังอุ้มลูกน้อยทั้งสองคนอยู่เคยถามลูกชายกลับเพื่อให้ลูกชายคนโตของเขาได้เรียนรู้ที่จะตอบคำถามพร้อมกับหันไปมาลูกชายคนเล็กวัยห้าเดือนกว่าแล้วหันไปมองท้องฟ้าเพื่อให้ลูกชายคนเล็กนั้นทำตามจะได้มองนกตามผู้เป็นพี่ชายเขากำลังดูแลลูกทั้งสองคนเป็นอย่างดีเหมือนที่เคยทำในทุกๆวันก่อนจะไปทำงานและหลังเลิกงานแบบนี้“ใหญ่ครับ”เด็กชายตัวน้อยที่แต่งตัวอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงขาวยาวสีดำแบบเดียวกับผู้เป็นพ่อเอ่ยตอบอย่างฉะฉานพร้อมกับชี้ไปมาที่นกตัวใหญ่ที่บินวนไปมาอยู่บนท้องฟ้าบริเวณสนามหญ้าหน้าบ้านของเขาที่เขานั้นใช้วิ่งเล่นในทุกวัน“แล้วเธียร์ล่ะครับชอบนกไหม”มาเฟียหนุ่มยิ้มกว้างตอบลูกชายคนโตของเขาอย่างไม่หลงเหลือคราบความร้ายของมาเฟียอยู่เลย แล้วก็หันไปถามลูกชายคนเล็กอีกคนที่กำลังอยู่ในวัยอ้อแอ้ด้วย“อ่ะอืม”ธนดนย์บุตรชายที่ในตอนนี้อยู่ในสถานะคนเล็กของบ้านเพราะ
“ตาหนูหลับแล้วเหรอคะ”อิงเดือนนั่งจ้องหน้าจอของโน๊ตบุ๊คของเขาที่เธอได้ทำการยึดมาเป็นของเธอเรียบร้อยแล้วเงยหน้าขึ้นมองเขาที่เดินกลับเข้ามาภายในห้องเพิ่งเล็กน้อยแล้วก็กลับหน้ากลับไปตามเดิม แล้วถึงเอ่ยถามถึงลูกน้อยวัยหกเดือนที่เขาพาไปกล่อมนอนที่อีกห้องหนึ่งตามหลังทั้งที่ก็รู้ดีว่าลูกน้อยนั้นหลับแล้วเพราะเธอแอบมองผ่านหน้าจอของโทรศัพท์มือถือด้วยภายในห้องนั้นมีกล้องติดอยู่“หลับแล้ว”ธาราแวะหอมแก้มศรีภรรยาของเขาฟอดใหญ่แล้วเดินมาผ่านเธอมานั่งลงที่เตียงนอนขนาดใหญ่ที่เธอนั้นนั่งเอาหลังพิงอยู่เอนแผ่นหลังกว้างที่ไม่มีเสื้อผ้าปกปิดใดๆพิงไปกับหมอนใบใหญ่ที่พิงหัวเตียงนอนอยู่ ยกขาคู่เรียวขึ้นวางพาดยาวไปบนเตียงนอนที่แสนนุ่มนิ่ม พักผ่อนร่างกายที่โหมงานหนักมาทั้งวัน“ป๊านอนก่อนได้เลยนะเดี๋ยวม้าทำตรงนี้อีกนิด”หญิงสาวเห็นเขาเตรียมตัวก็เลยรีบหันไปบอกให้เขาเข้านอนก่อนเธอได้เลยไม่ต้องรอเหมือนคืนอื่นๆเพราะเธอคงนั่งงมกับโน๊ตบุ๊คเครื่องนี้อีกนานจนอาจจะถึงเวลาที่ต้องปั๊มนมอีกรอบก็ได้หลังจากที่เพิ่งปั๊มเสร็จไป“ทำอะไร”มาเฟียหนุ่มที่วันนี้ใบหน้าเคร่งขรึมไปกว่าทุกวันเพราะยังไม่ได้โกนหนวดรีบผุดลุกออกจากเตียงนอ
“เหนื่อยหรือเปล่า”ธาราที่เพิ่งประชุมเสร็จรีบตรงดิ่งกลับบ้านในทันทีโดยมีจุดหมายปลายทางเป็นห้องของลูกชายวัยหกเดือนที่มีคนเป็นแม่อย่างอิงเดือนคอยเลี้ยงดูอยู่เพียงลำพังภายในบ้านหลังใหญ่ที่มีลูกน้องของเขาคอยอยู่ช่วยเหลือเธออยู่ห่างๆตามแต่ที่เธอจะเรียกใช้เท่านั้นเมื่อถึงห้องมาเฟียพ่อลูกอ่อนในชุดสูทราคาแพงก็รีบย่อตัวนั่งลงกับพื้นที่ลูกน้อยกำลังนอนคว่ำเล่นกับคนเป็นแม่อยู่ แล้วอุ้มลูกขึ้นมานั่งบนตักแกร่งของเขาในทันทีไม่เหลือภาพนักธุรกิจระดับร้อยล้านหรือมาเฟียที่แสนโหดร้ายป่าเถื่อนที่เคยสั่งฆ่าคนแบบง่ายดายแม้แต่นิดโดยมีอิงเดือนแอบมองภาพอันแสนอบอุ่นที่มีให้เห็นบ่อยๆที่ทำให้หัวใจเธอฟูเต็มไปด้วยความสุขอย่างเงียบๆ“ไม่เลยค่ะ”และเธอก็ยิ้มอย่างสดใสส่งให้กับเขาเพื่อบอกให้เขาสบายใจได้เลยว่าเธอไม่เหนื่อยเลย ด้วยลูกน้อยวัยหกเดือนเลี้ยงง่าย ไม่ค่อยร้องไห้งอแงออกแนวเงียบๆเหมือนคนเป็นพ่อนั้นแหละอีกอย่างเขาก็ช่วยเลี้ยงเสียเป็นส่วนใหญ่ด้วยเพราะกว่าเขาจะไปทำงานก็สายมากแล้ว เขาช่วยกล่อมลูกน้องเรียบร้อยแล้วในช่วงเช้า และไปทำงานไม่นานบ่ายแก่ๆเขาก็จะกลับมาช่วยเธอเลี้ยงลูกแล้ว ทำให้เธอโชว์ฝีมือเลี้ยงลูกคนเดีย







![เซ็กส์ปีศาจ [PWP] - (NC25+)](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)