เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 1 โลกเหวี่ยงเรามาเจอกันอีกครั้ง (7)
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-01 23:49:13“แต่ถึงอย่างนั้นเราสองคนก็ไม่ได้ติดต่ออะไรกันแล้ว เลิกแล้วต่อกันเถอะค่ะ ฉันมีครอบครัวแล้ว เราไม่ควรทำแบบนี้” นรินดาบอกอย่างใจสู้ เพราะเธอเหนื่อยที่จะต้องสู้รบตบมือกับชายหนุ่มเหนือร่างเธอคนนี้แล้ว
“พูดอะไรหัดมองความจริงบ้าง ในเมื่อฉันเจอเธอแล้วคิดว่าฉันจะโง่ปล่อยเธอไปอย่างนั้นเหรอ ชาติหน้าตอนบ่ายๆ เถอะ!”
“จะทำแบบนี้เพื่ออะไรคะ ฉันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงของคุณที่คุณจะทำอะไรก็ได้อีกแล้วนะคะ ตอนนี้ฉันมีอิสระแล้ว ฉันอยู่กับคนที่ฉันรักแล้ว!!”
เมื่อจบคำพูดของนรินดา มือหนาทั้งสองข้างของเคย์เดนก็จัดการกดไหล่บางจมไปกับเตียงอย่างรุนแรงจนหญิงสาวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ เนื่องจากมือราวกับคีมขนาดใหญ่ที่บีบลงมามันแรงมากจนเธอรู้สึกเจ็บร้าวไปถึงกระดูก
“โอ๊ย!!!”
“รักอย่างนั้นเหรอ เมื่อก่อนเธอบอกรักฉันไม่ใช่เหรอน้ำตาล...เธอเคยพูด”
เคย์เดนบอกอย่างหงุดหงิดใจเมื่อคนใต้ร่างบอกรักผู้ชายคนอื่นทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเธอทั้งรักทั้งบูชาเขายิ่งกว่าสิ่งใด เมื่อก่อนเคย์เดนไม่เคยสนใจเลยว่าผู้หญิงที่ตัวเองนอนด้วยจะรู้สึกยังไง แต่สำหรับนรินดา เธอกลับทำให้หัวใจแกร่งของเขาสั่นไหวอย่างประหลาด
“เรื่องมันผ่านมาตั้งสี่ปีแล้ว คุณคิดว่าฉันจะยังรักคุณอย่างนั้นเหรอคะ...อย่ามาทำแบบนี้กับฉัน!!” เพราะมือที่ถูกพันธนาการด้วยเข็มขัดทำให้เธอไม่สามารถเอามือบางของตัวเองปัดป้องได้
“สี่ปีแล้วไง ข้างล่างของเธอก็ยังเป็นของฉันอยู่ดี ต่อให้ที่ผ่านมาเธอจะไปเร่ให้คนอื่นเอา แต่ฉันไม่สน เพราะหลังจากนี้เธอต้องรับของฉันคนเดียว!”
“คุณเคย์เดน! อย่ามาพูดจาดูถูกฉันนะ!!”
“เธอมีสิทธิ์อะไรมาต่อต้านฉันฮะ!!”
ใบหน้าหวานแดงก่ำเพราะกำลังโกรธผู้ชายตรงหน้า เขาทำเหมือนเธอไม่มีชีวิตจิตใจ ทำเหมือนเธอเป็นเพียงสัตว์เลี้ยงที่เขาเลี้ยงเอาไว้แค่คลายเหงา แต่เธอไม่ต้องการอยู่ในกรงขังที่เขาสร้างขึ้น เธอมีจิตใจ เธออยากมีอิสระ และอยากอยู่กับคนที่เธอรักและรักเธอ
“สิทธิ์ของการที่ฉันเป็นเจ้าของร่างกายของตัวเอง คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้”
“เหรอ...งั้นเดี๋ยวคืนนี้จะทวงสิทธิ์ทุกอย่างเอง ผัวใหม่ชื่ออะไรนะ...คินน์ใช่ไหม...เดี๋ยวฉันจะทำให้มันเป็นผัวเก่าเองหลังจากนี้!!” สภาพของคุณชายที่ทุกคนเห็น แต่เบื้องหลังเหมือนซาตานแสนจะโหดร้ายที่ทำร้ายร่างกายและจิตใจของเธอสารพัดจนต้องหนีออกมา
“มะ...ไม่” เสียงหวานขาดห้วงเมื่อมือสากเลื่อนมาแตะที่หน้าท้องอันแบนราบของนรินดา จนเธอร้อนวูบวาบไปหมด ชายตรงหน้ารู้เป็นอย่างดีว่าอะไรที่ทำให้เธอเสียวได้ และเขากำลังทำมันตอนนี้
“หึ...แค่แตะนิดแตะหน่อยร่างกายของเธอก็ร้อนเป็นไฟแล้ว ไม่มีใครรู้ใจร่างกายของเธอเท่าฉันอีกแล้วน้ำตาล และต่อจากนี้อย่าฝันเลยว่าฉันจะปล่อยเธอไปอีก”
เมื่อพูดจบมือหนาก็จัดการแยกเรียวขาสวยของนรินดาออก จากนั้นดวงตาคมกริบก็มองดูช่องทางรักของหญิงสาวว่ามันเสียหายไปมากน้อยแค่ไหน แต่สิ่งที่ทำเอาหัวใจแกร่งสั่นไหวก็คือร่างกายของเธอยังดูสดใหม่ราวกับไม่เคยต้องมือชายใดนอกจากเขา แต่ถึงกระนั้นเขาไม่มีทางเชื่อหรอก เพราะเวลามันผ่านไปนาน นานเกินกว่าที่นรินดาจะไม่มีใคร แต่เขาไม่แคร์สักนิด เพราะหลังจากนี้เธอจะต้องมีเขาแต่เพียงผู้เดียว
“อ๊ะ...อย่าทำอย่างนี้” นรินดาบอกด้วยเสียงขาดห้วงเมื่อเห็นสายตาราวกับเหยี่ยวจ้องมองเบื้องล่างของเธอราวกับจะกลืนกินมันเสียให้ได้
“ทำไมจะไม่ได้ ที่ตรงนี้มันเป็นของฉัน และเป็นมานานแล้ว แต่เธอก็ยังมีหน้าไปให้คนอื่นเอา หลังจากนี้ฉันจะสั่งสอนเธอว่าอย่าเอาร่างกายนี้ไปนอนกับใคร ถ้าฉันรู้ มันจะต้องตายเพราะน้ำมือของฉัน”
เคย์เดนกัดฟันกรอดด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธเมื่อนึกถึงยามที่นรินดาร้องครวญครางใต้ร่างชายอื่นนอกจากเขา เขาอยากจะจัดการมันแล้ว อยากให้พวกมันรู้ว่านรินดาเป็นของเขามาก่อน
บทล่าสุด
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 14 เมียและลูกหายไป (4)
เคย์เดนนั่งรอสักพักลูกน้องก็หยิบของบางอย่างมาให้ มันเป็นถุงที่ใส่กล่องสมาร์ตโฟนกับแท็บเล็ต จนคาร์เตอร์สงสัยว่าพี่ชายจะให้คนซื้อมาทำไม“จะซื้อมาทำไม มีหลายเครื่องแล้วไม่ใช่เหรอ”“เอามาให้น้ำตาล...” เคย์เดนตอบนิ่งๆ จากนั้นก็ทำการเปิดหน้าจอโทรศัพท์มือถือเพื่อเตรียมข้อมูลให้พร้อม“อ๋อ...เอามาให้เมีย”“ไม่ใช่เมีย แค่แม่ของลูก” เคย์เดนตอบแบบนั้น แต่คาร์เตอร์กลับอมยิ้ม เพราะรู้ว่าคนอย่างเคย์เดนเนี่ยจะพูดอะไรที่มันตรงกับใจนั้นยากเหลือเกิน“อ๋อ...แม่ของลูก...แล้วแม่ของลูกมีแฟนใหม่ได้ไหม”“มึงจะพูดอะไร!” เคย์เดนตวัดหางตามองน้องชายของตัวเองด้วยสายตาหงุดหงิด“แค่อยากถามดู น้ำตาลเองก็น่ารัก ถ้ามีแฟนใหม่น่าจะไม่ยากนะ เผลอๆ ได้แฟนดี น้องก็สบายไปด้วย” คาร์เตอร์พยายามพูดยั่วยุอารมณ์ของพี่ชายตัวเอง“คิดว่าฉันจะให้แม่นั่นหาผัวใหม่หรือไง ฝันไปเถอะ” กรามแกร่งของเคย์เดนขบเข้าหากันอย่างรุนแรงเมื่อน้องชายพูดเรื่องนี้ขึ้นมา“หึง...”“อะไร”“มึงหึงน้องเหรอ” คาร์เตอร์ถามย้ำอีกครั้งจนเคย์เดนเสหน้าไปทางอื่น เพราะไม่อยากให้ใครมาจับความรู้สึกของเขาได้“ใครหึง...ไม่มีทั้งนั้น กูแค่ไม่อยากให้ลูกตัวเองเรียกคนอื่นว่าพ่
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 14 เมียและลูกหายไป (3)
“คุณแม่อย่าทิ้งหนูไปนะคะ หนูรักคุณแม่ม้ากมาก รักเท่าจักรวาลนี้เลย” จบคำพูดของลูกสาวทำเอาคนเป็นแม่ถึงกับน้ำตาแตก เพราะเธอรับรู้ถึงความรักที่ลูกมีให้กับเธอ มันเต็มเปี่ยมจนเธอรู้สึกเจ็บ ถ้าวันหนึ่งเคย์เดนจะแยกเธอและลูกออกจากกัน “แม่ก็รักหนูมากนะคะ หนูคือทุกสิ่งทุกอย่างของแม่เลย แม่ไม่อยากให้หนูต้องเสียใจอะไร แม่อยากเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของหนูตลอดไปนะลูก” “คุณแม่ร้องไห้ทำไม” นิ้วน้อยๆ ทำการยกเช็ดคราบน้ำตาที่ไหลออกมาของแม่ “น้องควีน” “คุณแม่ชอบแอบร้องไห้ น้องควีนเห็น คุณแม่ไม่ร้องนะคะ คุณแม่เก่งอยู่แล้ว” ด้วยความที่น้องควีนฉลาดเกินเด็ก ทำให้คำพูดคำจาดูโตกว่าเด็กรุ่นเดียวกัน “แม่จะไม่ร้องไห้แล้วค่ะน้องควีน งั้นเดี๋ยวเราไปนอนพักผ่อนกันก่อนนะคะ บ่ายๆ ลุงคาร์เตอร์คงจะมาตาม” “ค่ะ” ร่างเล็กของน้องควีนกระโดดขึ้นไปนอนบนเตียง และไม่นานลูกสาวของเธอก็เข้าสู่ห้วงนิทรา ซึ่งนรินดาก็ขึ้นไปนอนกอดลูกสาวแล้วผล็อยหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย เคย์เดนเดินทางมาถึงรีสอร์ตหลังจากที่นรินดาและคาร์เตอร์มาถึงไม่เกินสามชั่วโมง ชา
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 14 เมียและลูกหายไป (2)
นรินดาและน้องควีนเดินทางมาถึงรีสอร์ตในเครือโอเวนตัน ซึ่งที่นี่เพิ่งเปิดใหม่ได้ไม่นาน อีกทั้งยังเป็นรีสอร์ตหรูระดับห้าดาวติดชายหาดที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา “น้ำตาลจะไปพักก่อนไหม เดี๋ยวพี่จะให้คนพาไป” “ค่ะ” “งั้นเดี๋ยวน้ำตาลตามพนักงานไปได้เลยนะ เดี๋ยวพี่ขอไปคุยงานก่อน” คาร์เตอร์บอกสาวร่างเล็ก ซึ่งนรินดาก็รับคำแล้วเดินจูงมือลูกสาวที่ทำท่าเหมือนจะง่วงนอนตลอดเวลา อาจจะเพราะเพลียที่ต้องขึ้นเครื่องบินเป็นครั้งแรก “ง่วงแล้วเหรอคะน้องควีน” “ค่ะคุณแม่...ง่วงมากเลย” มือน้อยขยี้ตาไปมาด้วยอาการสะลึมสะลือ จนกระทั่งจังหวะนั้นนรินดาก็บังเอิญชนเข้ากับร่างใหญ่ของใครบางคน ตุ๊บ!! “อุ๊ย” นรินดาร้องเสียงหลงเมื่อโดนชนจนไม่สามารถยืนทรงตัวที่พื้นได้อีกต่อไป แต่ยังดีที่มีมือหนาของใครบางคนมาประคองที่เอวบางเอาไว้ จนเธอไม่ต้องล้มหงายหลังลงไปกับพื้น “คุณแม่” “เป็นอะไรมากไหมครับ” เสียงภาษาอังกฤษที่ดังชัดเจน ทำให้หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองและพบกับใบหน้าหล่อเหลาของหนุ่มต่างชาติคนหนึ่ง แต่ถึงกระนั้นเธอก็ไม่ใ
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 14 เมียและลูกหายไป (1)
“ไปต่างจังหวัดค่ะ” “อะไรนะ!!” คำตอบของแม่บ้านเก่าแก่ของบ้านร้องบอก ทำเอาเคย์เดนถึงกับขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจว่านรินดากับน้องควีนไปต่างจังหวัดทำไม อีกทั้งทำไมเขาถึงไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน “น้ำตาลกับน้องควีนไปต่างจังหวัดค่ะ พอดีเมื่อเช้าคุณคาร์เตอร์ให้คนเอารถมารับ” “ไอ้เตอร์เกี่ยวอะไรด้วย” “ป้าไม่ทราบเหมือนกันค่ะ” ป้าจีตอบสิ่งตรงข้ามกับที่ตัวเองรู้ เพราะนางอยากดูปฏิกิริยาของเจ้าของบ้านว่าจะทำอย่างไร และมันเป็นไปตามคาด เคย์เดนกระแทกเท้าปึงปังขึ้นไปชั้นสองอย่างฉุนเฉียว “เฮ้อ...” ป้าจีมองหนุ่มรุ่นลูกแล้วส่ายหน้าไปมา เคย์เดนเมื่อรู้เรื่องที่นรินดาไปต่างจังหวัดก็งุ่นง่านขึ้นมาทันที จะโทรศัพท์หาเธอก็ไม่ได้ ในเมื่อเขาเป็นคนโยนโทรศัพท์เครื่องใหม่ของหญิงสาวทิ้งเมื่อสองวันก่อน ทำให้ตอนนี้ไม่สามารถติดต่อได้ แต่มีคนหนึ่งที่เขาติดต่อได้คือน้องชายฝาแฝดของตัวเอง ตู๊ด!! “ไอ้เตอร์! มึงเอาลูกกับเมียกูไปไหน” เสียงทุ้มกระแทกกระทั้นถามด้วยความหงุดหงิด (ถ้ามึงทำเสียงแบบนี้ กูก็ไม่บอกมึงหรอก) คนปลายสายบอกอ
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 13 โหยหา (5) NC25+
ช่องทางรับบีบตัวอย่างรุนแรง ถึงแม้จะได้รับการปลดปล่อยไปแล้วก็ตาม แต่เขากลับปลุกไฟในตัวของเธอให้ลุกโชนขึ้นอีกครั้งได้อย่างง่ายดาย มือหนาลูบไล้ที่ผิวสวยซึ่งมีรอยแดงจากเชือกเต็มไปหมด แต่ยังดีที่มันไม่ได้เป็นแผลจนน่ากลัว สองสามวันรอยเหล่านี้ก็จะหายเองตามธรรมชาติ เขาชอบเห็นยามที่คู่นอนร้องครวญครางออกมาอย่างเจ็บปวด ซึ่งสำหรับนรินดาก็เช่นเดียวกัน แต่เธอกลับพิเศษกว่านั้น เขาแทบไม่อยากเล่นของเล่นเหล่านั้น แต่อยากใช้มือของตัวเองทำรอยบนร่างกายของเธอมากกว่า ร่างเล็กสะดุ้งยามที่ปลายนิ้วลากไล้ไปที่ผิวซึ่งเกิดรอยของเธอ มันทั้งเจ็บและเสียวในเวลาเดียวกัน “อ๊า...น้ำตาล” เคย์เดนโน้มลงมาใช้ปากของตัวเองดูดดึงยอดถันสีหวานของนรินดา แต่ไม่ได้ขบกัดอย่างเช่นทุกครั้ง เนื่องจากร่างกายของเธอมันช้ำ เพราะน้ำมือของเขามามากพอแล้ว “อื้อ...” จ๊วบ! “อยากแตกในร่องของเธอจังน้ำตาล ฉันชอบอยู่ในร่องอุ่นๆ ของเธอแบบนี้” เสียงเคย์เดนแหบพร่า จากนั้นเขาก็ทำการกระแทกกระทั้นตัวตนหนาของตัวเองเข้าใส่คนตัวเล็กอย่างรุนแรง จนร่างบางสั่นคลอนไป
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 13 โหยหา (4) NC25+
คำพูดอ่อนโยนของเคย์เดนมันคือสิ่งที่ทำให้นรินดาอดใจเต้นแรงไม่ได้ เขาไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อน จนเธออดสงสัยไม่ได้ แต่ถึงกระนั้นเธออยากจะเก็บเวลานี้เอาไว้ให้นานที่สุด “คุณเคย์...” “จ๋า...” มือหนาจัดการแยกเรียวขาเล็กๆ ของนรินดาออกช้าๆ แล้วกดแนบมันกับที่นอนหนานุ่มเพื่อที่เขาจะได้เอากายใหญ่ของตัวเองไปแทรกระหว่างขาเรียวเล็กของเธอได้อย่างง่ายดายมากขึ้น “ไม่เอาแล้วค่ะ น้ำตาลไม่เอา” ใบหน้าหวานส่ายไปมาเพื่อต้องการปฏิเสธความต้องการของตัวเอง และไม่อยากเป็นผู้หญิงใจง่ายที่โอนอ่อนต่อสัมผัสที่อ่อนโยนของเขา ทั้งๆ ที่ความจริงเธอควรขัดขืนไม่ใช่ร้องเรียกหาเขาแบบนี้ “เอาครับ...เอาแรงๆ ด้วย อดใจไม่ไหวจริงๆ” “แต่คุณเคย์เอากับคนอื่นมาแล้ว น้ำตาลไม่อยากได้” เสียงหวานร้องบอกอย่างน้อยใจ “ไม่ได้เอาใครเลย ถ้าเอาแล้วจะกลับมาเอามาน้ำตาลทำไม...” เสียงทุ้มร้องบอกให้เธอมั่นใจ ซึ่งตัวเขาเองก็ไม่ได้มีอารมณ์กับมินนี่ด้วยซ้ำ “อื้อ...” “ไม่ได้เอาคนอื่นมาจริงๆ แล้วเอาน้ำตาลเลยได้ไหม ทนไม่ไหวแล้ว” ตอนนี้ต่อให้เอาอะไรมาฉ
บางทีคุณอาจจะชอบ
คลั่งรัก | คุณป๋า
ลำเจียก12.5K viewsHeartless Stakes เดิมพันรักมังกรไร้ใจ
Hz.Bloom5.6K viewsคู่หมั้นทายาทมาเฟีย
มายาตรี4.7K viewsคู่หมั้นมาเฟีย
มดตัวจี๊ด5.5K viewsนิทรามาเฟีย
นงพะงา 47 viewsเหตุเกิดจากคืนนั้น
MaNIE-STORY2.3K viewsพยศรักนายวายร้าย
คาราเมลคัสตาร์ด897 viewsอสูรร้อนซ่อนรัก (NC20+)
อัญญาณี494 views
