เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 1 โลกเหวี่ยงเรามาเจอกันอีกครั้ง (8)
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-01 23:49:18“เปลี่ยนชื่อมาด้วยสินะ ถึงว่าฉันตามหาเธอไม่เจอ แต่หลังจากนี้ต่อให้เธอเปลี่ยนชื่อไปอีกร้อยชื่อ ฉันก็จะตามเธอจนเจอให้ได้” เคย์เดนรู้สึกหงุดหงิดใจที่นรินดาเลือกที่จะหนีเขาไปเมื่อสี่ปีก่อน และไม่รู้ว่าเหตุผลคืออะไร แต่หลังจากนี้เขาไม่มีทางให้เธอกลับไปหาให้ผู้ชายที่ชื่อคินน์อีกต่อไป
“ขอร้อง...อย่ามายุ่งวุ่นวายอะไรกับฉันเลยนะคะ ฉันกับคุณไม่ได้มีอะไรที่เกี่ยวข้องกันแล้ว” เสียงหวานบอกอย่างขาดห้วง การกระทำของเคย์เดนมันทำให้เธอเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า และต่อให้เธอกลับไปก็คงไม่ต่างจากสัตว์เลี้ยงที่เขาเลี้ยงเอาไว้บำบัดความใคร่เท่านั้น
“ฝันไปเถอะ!”
มือหนาจับขาทั้งสองข้างของนรินดาแยกออกจากกัน จากนั้นก็แบะจนหัวเข่ามนของหญิงสาวแนบชิดกับที่นอนสีขาวสะอาดตา
“อึก...ยะ...อย่า” ใจสาวหายวาบเมื่อบางอย่างที่แข็งร้อนของเคย์เดนปัดป่ายไปทั่วช่องทางรักของนรินดา จนเธอแทบหยุดหายใจ เธอกำลังกลัวมัน เนื่องจากตัวเองห่างหายจากเรื่องแบบนี้มานาน นานจนลืมความรู้สึกนั้นไปแล้ว
สวบ!!
ท่อนเนื้อของเคย์เดนกดย้ำเข้าไปในช่องทางรักของนรินดาอย่างรุนแรง จนใบหน้าหวานเหยเกด้วยความเจ็บปวด ร่างกายของเธอเจ็บร้าวไปหมด เนื่องจากเธอไม่เคยมีความสัมพันธ์กับใครเลยตลอดระยะเวลาสี่ปี อีกทั้งเรือนกายที่ใหญ่โตของเคย์เดนมันเกินกว่าที่คนตัวเล็กๆ อย่างเธอจะแบกรับไหว
“กรี๊ด!! ออกไปนะ เจ็บ!!” นรินดากรีดร้องอย่างเจ็บปวด น้ำตาของหญิงสาวไหลออกมาเมื่อเคย์เดนใส่ท่อนเนื้อของเขาเข้าไปจนสุดลำ
“แน่นฉิบ! Shit!” ใบหน้าหล่อเหลาเหยเกบิดเบี้ยวเมื่อช่องทางรักของนรินดามันแน่นจนเขาเริ่มหายใจไม่ออก มันแน่นกว่าเมื่อสี่ปีก่อนด้วยซ้ำ จนไม่อยากจะเชื่อว่าเธอแต่งงานมีสามีแล้ว หรือสามีของนรินดาไม่ค่อยทำเรื่องอย่างว่า ร่างกายของเธอถึงกระชับราวกับไม่ได้ต้องมือชายมาเลยตลอดสี่ปี
“อื้อ...เจ็บ...เอาออกไปได้ไหม น้ำตาลเจ็บ” เรียวขาทั้งสองข้างพยายามแยกออกจากกันเพื่อลดทอนความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น แต่มีหรือที่คนอย่างเคย์เดนจะหยุดง่ายๆ ในเมื่อนรินดาคือเหยื่ออันโอชะที่เขาจะกินไม่ให้เหลือ
“อ๊า...โคตรแน่นเลยน้ำตาล ผัวไม่เย...บ้างหรือไง ทำไมมันขนาดนี้วะ” ร่างกายที่มีน้ำหวานไหลออกมาน้อยนิดมันสร้างความเจ็บปวดให้กับนรินดาเป็นอย่างมาก
“อื้อ...ไม่...ออกไปนะไอ้คนเลว” เพราะความเจ็บปวด นรินดาเลยใช้มือที่ถูกรัดรึงเอาไว้พยายามดันร่างหนาให้ออกห่าง แต่คนที่เรี่ยวแรงเยอะกว่ามีหรือจะล่าถอย
“เออ...ด่าอีกดิ ด่าทีหนึ่งจะกระแทกให้ครางลั่นห้องเลย เอาเลยน้ำตาล” สัมผัสที่ห่างหายไปเกือบสี่ปีทำเอาเคย์เดนสติแทบหลุดเนื่องจากเขาคิดถึงร่องรักของนรินดาเป็นไหนๆ มันดีกว่าผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยนอน อีกทั้งเขาชอบยามที่เสียงหวานๆ ของคนตัวเล็กร้องคราง
“อะ...ออกไปนะ อื้อเจ็บ”
เสียงหวานร้องออกมาอย่างขาดห้วง ยิ่งยามที่มือหนาของเคย์เดนเลื่อนมาขยำหน้าอกอิ่มยิ่งสร้างความเจ็บและสั่นสะท้านไปพร้อมๆ กัน
“หึ...บอกให้ออกไป แค่บีบนม ห...เธอแม่งก็ปล่อยน้ำออกมาเท่าไรแล้วน้ำตาล ร่างกายของเธอมันเป็นของฉัน และหลังจากนี้เธอไม่มีสิทธิ์เอาร่างกายนี้ไปให้ใครเอาได้อีก” เสียงเข้มของเคย์เดนบอก จากนั้นก็โจนจ้วงเข้าไปในกายสาวอีกครั้ง และถอดถอนออกมาจนสุดเพื่อเสยเข้าไปใหม่อย่างรุนแรงเช่นเดียวกัน
“อื้อ...เจ็บ” เรียวขาทั้งสองข้างถูกมือหนาแยกออกจนมันตึงตรงขาหนีบไปหมด แต่เธอก็ขยับหนีไปไหนไม่ได้ด้วย พละกำลังที่มากของเคย์เดนกำลังกดทับร่างกายของตัวเองเอาไว้
“อ๊า...แน่นมากเลยคนสวย” ใบหน้าคมคายเหยเกไปมาเมื่อเขารู้สึกมีความสุขที่ได้เข้าไปในร่างกายของนรินดา สัมผัสที่หายไปนานมันกลับมาอีกครั้ง
“อื้อ...”
ฟันคมๆ ของเคย์เดนอ้างับยอดถันของนรินดาอย่างแรงจนร่างเล็กสะดุ้งเฮือก มันทั้งเจ็บและเสียวซ่านในเวลาเดียวกัน ความต้องการที่ไม่ได้รับการปลดปล่อยมาตลอดสี่ปีทำให้นรินดาอดคล้อยตามไม่ได้
“คุณเคย์” เสียงหวานร้องเรียกชื่อต้องห้าม ซึ่งมีแค่ตอนที่อยู่บนเตียงเท่านั้นที่เธอจะเรียกชื่อของเขาได้
บทล่าสุด
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 14 เมียและลูกหายไป (4)
เคย์เดนนั่งรอสักพักลูกน้องก็หยิบของบางอย่างมาให้ มันเป็นถุงที่ใส่กล่องสมาร์ตโฟนกับแท็บเล็ต จนคาร์เตอร์สงสัยว่าพี่ชายจะให้คนซื้อมาทำไม“จะซื้อมาทำไม มีหลายเครื่องแล้วไม่ใช่เหรอ”“เอามาให้น้ำตาล...” เคย์เดนตอบนิ่งๆ จากนั้นก็ทำการเปิดหน้าจอโทรศัพท์มือถือเพื่อเตรียมข้อมูลให้พร้อม“อ๋อ...เอามาให้เมีย”“ไม่ใช่เมีย แค่แม่ของลูก” เคย์เดนตอบแบบนั้น แต่คาร์เตอร์กลับอมยิ้ม เพราะรู้ว่าคนอย่างเคย์เดนเนี่ยจะพูดอะไรที่มันตรงกับใจนั้นยากเหลือเกิน“อ๋อ...แม่ของลูก...แล้วแม่ของลูกมีแฟนใหม่ได้ไหม”“มึงจะพูดอะไร!” เคย์เดนตวัดหางตามองน้องชายของตัวเองด้วยสายตาหงุดหงิด“แค่อยากถามดู น้ำตาลเองก็น่ารัก ถ้ามีแฟนใหม่น่าจะไม่ยากนะ เผลอๆ ได้แฟนดี น้องก็สบายไปด้วย” คาร์เตอร์พยายามพูดยั่วยุอารมณ์ของพี่ชายตัวเอง“คิดว่าฉันจะให้แม่นั่นหาผัวใหม่หรือไง ฝันไปเถอะ” กรามแกร่งของเคย์เดนขบเข้าหากันอย่างรุนแรงเมื่อน้องชายพูดเรื่องนี้ขึ้นมา“หึง...”“อะไร”“มึงหึงน้องเหรอ” คาร์เตอร์ถามย้ำอีกครั้งจนเคย์เดนเสหน้าไปทางอื่น เพราะไม่อยากให้ใครมาจับความรู้สึกของเขาได้“ใครหึง...ไม่มีทั้งนั้น กูแค่ไม่อยากให้ลูกตัวเองเรียกคนอื่นว่าพ่
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 14 เมียและลูกหายไป (3)
“คุณแม่อย่าทิ้งหนูไปนะคะ หนูรักคุณแม่ม้ากมาก รักเท่าจักรวาลนี้เลย” จบคำพูดของลูกสาวทำเอาคนเป็นแม่ถึงกับน้ำตาแตก เพราะเธอรับรู้ถึงความรักที่ลูกมีให้กับเธอ มันเต็มเปี่ยมจนเธอรู้สึกเจ็บ ถ้าวันหนึ่งเคย์เดนจะแยกเธอและลูกออกจากกัน “แม่ก็รักหนูมากนะคะ หนูคือทุกสิ่งทุกอย่างของแม่เลย แม่ไม่อยากให้หนูต้องเสียใจอะไร แม่อยากเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของหนูตลอดไปนะลูก” “คุณแม่ร้องไห้ทำไม” นิ้วน้อยๆ ทำการยกเช็ดคราบน้ำตาที่ไหลออกมาของแม่ “น้องควีน” “คุณแม่ชอบแอบร้องไห้ น้องควีนเห็น คุณแม่ไม่ร้องนะคะ คุณแม่เก่งอยู่แล้ว” ด้วยความที่น้องควีนฉลาดเกินเด็ก ทำให้คำพูดคำจาดูโตกว่าเด็กรุ่นเดียวกัน “แม่จะไม่ร้องไห้แล้วค่ะน้องควีน งั้นเดี๋ยวเราไปนอนพักผ่อนกันก่อนนะคะ บ่ายๆ ลุงคาร์เตอร์คงจะมาตาม” “ค่ะ” ร่างเล็กของน้องควีนกระโดดขึ้นไปนอนบนเตียง และไม่นานลูกสาวของเธอก็เข้าสู่ห้วงนิทรา ซึ่งนรินดาก็ขึ้นไปนอนกอดลูกสาวแล้วผล็อยหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย เคย์เดนเดินทางมาถึงรีสอร์ตหลังจากที่นรินดาและคาร์เตอร์มาถึงไม่เกินสามชั่วโมง ชา
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 14 เมียและลูกหายไป (2)
นรินดาและน้องควีนเดินทางมาถึงรีสอร์ตในเครือโอเวนตัน ซึ่งที่นี่เพิ่งเปิดใหม่ได้ไม่นาน อีกทั้งยังเป็นรีสอร์ตหรูระดับห้าดาวติดชายหาดที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา “น้ำตาลจะไปพักก่อนไหม เดี๋ยวพี่จะให้คนพาไป” “ค่ะ” “งั้นเดี๋ยวน้ำตาลตามพนักงานไปได้เลยนะ เดี๋ยวพี่ขอไปคุยงานก่อน” คาร์เตอร์บอกสาวร่างเล็ก ซึ่งนรินดาก็รับคำแล้วเดินจูงมือลูกสาวที่ทำท่าเหมือนจะง่วงนอนตลอดเวลา อาจจะเพราะเพลียที่ต้องขึ้นเครื่องบินเป็นครั้งแรก “ง่วงแล้วเหรอคะน้องควีน” “ค่ะคุณแม่...ง่วงมากเลย” มือน้อยขยี้ตาไปมาด้วยอาการสะลึมสะลือ จนกระทั่งจังหวะนั้นนรินดาก็บังเอิญชนเข้ากับร่างใหญ่ของใครบางคน ตุ๊บ!! “อุ๊ย” นรินดาร้องเสียงหลงเมื่อโดนชนจนไม่สามารถยืนทรงตัวที่พื้นได้อีกต่อไป แต่ยังดีที่มีมือหนาของใครบางคนมาประคองที่เอวบางเอาไว้ จนเธอไม่ต้องล้มหงายหลังลงไปกับพื้น “คุณแม่” “เป็นอะไรมากไหมครับ” เสียงภาษาอังกฤษที่ดังชัดเจน ทำให้หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองและพบกับใบหน้าหล่อเหลาของหนุ่มต่างชาติคนหนึ่ง แต่ถึงกระนั้นเธอก็ไม่ใ
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 14 เมียและลูกหายไป (1)
“ไปต่างจังหวัดค่ะ” “อะไรนะ!!” คำตอบของแม่บ้านเก่าแก่ของบ้านร้องบอก ทำเอาเคย์เดนถึงกับขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจว่านรินดากับน้องควีนไปต่างจังหวัดทำไม อีกทั้งทำไมเขาถึงไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน “น้ำตาลกับน้องควีนไปต่างจังหวัดค่ะ พอดีเมื่อเช้าคุณคาร์เตอร์ให้คนเอารถมารับ” “ไอ้เตอร์เกี่ยวอะไรด้วย” “ป้าไม่ทราบเหมือนกันค่ะ” ป้าจีตอบสิ่งตรงข้ามกับที่ตัวเองรู้ เพราะนางอยากดูปฏิกิริยาของเจ้าของบ้านว่าจะทำอย่างไร และมันเป็นไปตามคาด เคย์เดนกระแทกเท้าปึงปังขึ้นไปชั้นสองอย่างฉุนเฉียว “เฮ้อ...” ป้าจีมองหนุ่มรุ่นลูกแล้วส่ายหน้าไปมา เคย์เดนเมื่อรู้เรื่องที่นรินดาไปต่างจังหวัดก็งุ่นง่านขึ้นมาทันที จะโทรศัพท์หาเธอก็ไม่ได้ ในเมื่อเขาเป็นคนโยนโทรศัพท์เครื่องใหม่ของหญิงสาวทิ้งเมื่อสองวันก่อน ทำให้ตอนนี้ไม่สามารถติดต่อได้ แต่มีคนหนึ่งที่เขาติดต่อได้คือน้องชายฝาแฝดของตัวเอง ตู๊ด!! “ไอ้เตอร์! มึงเอาลูกกับเมียกูไปไหน” เสียงทุ้มกระแทกกระทั้นถามด้วยความหงุดหงิด (ถ้ามึงทำเสียงแบบนี้ กูก็ไม่บอกมึงหรอก) คนปลายสายบอกอ
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 13 โหยหา (5) NC25+
ช่องทางรับบีบตัวอย่างรุนแรง ถึงแม้จะได้รับการปลดปล่อยไปแล้วก็ตาม แต่เขากลับปลุกไฟในตัวของเธอให้ลุกโชนขึ้นอีกครั้งได้อย่างง่ายดาย มือหนาลูบไล้ที่ผิวสวยซึ่งมีรอยแดงจากเชือกเต็มไปหมด แต่ยังดีที่มันไม่ได้เป็นแผลจนน่ากลัว สองสามวันรอยเหล่านี้ก็จะหายเองตามธรรมชาติ เขาชอบเห็นยามที่คู่นอนร้องครวญครางออกมาอย่างเจ็บปวด ซึ่งสำหรับนรินดาก็เช่นเดียวกัน แต่เธอกลับพิเศษกว่านั้น เขาแทบไม่อยากเล่นของเล่นเหล่านั้น แต่อยากใช้มือของตัวเองทำรอยบนร่างกายของเธอมากกว่า ร่างเล็กสะดุ้งยามที่ปลายนิ้วลากไล้ไปที่ผิวซึ่งเกิดรอยของเธอ มันทั้งเจ็บและเสียวในเวลาเดียวกัน “อ๊า...น้ำตาล” เคย์เดนโน้มลงมาใช้ปากของตัวเองดูดดึงยอดถันสีหวานของนรินดา แต่ไม่ได้ขบกัดอย่างเช่นทุกครั้ง เนื่องจากร่างกายของเธอมันช้ำ เพราะน้ำมือของเขามามากพอแล้ว “อื้อ...” จ๊วบ! “อยากแตกในร่องของเธอจังน้ำตาล ฉันชอบอยู่ในร่องอุ่นๆ ของเธอแบบนี้” เสียงเคย์เดนแหบพร่า จากนั้นเขาก็ทำการกระแทกกระทั้นตัวตนหนาของตัวเองเข้าใส่คนตัวเล็กอย่างรุนแรง จนร่างบางสั่นคลอนไป
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 13 โหยหา (4) NC25+
คำพูดอ่อนโยนของเคย์เดนมันคือสิ่งที่ทำให้นรินดาอดใจเต้นแรงไม่ได้ เขาไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อน จนเธออดสงสัยไม่ได้ แต่ถึงกระนั้นเธออยากจะเก็บเวลานี้เอาไว้ให้นานที่สุด “คุณเคย์...” “จ๋า...” มือหนาจัดการแยกเรียวขาเล็กๆ ของนรินดาออกช้าๆ แล้วกดแนบมันกับที่นอนหนานุ่มเพื่อที่เขาจะได้เอากายใหญ่ของตัวเองไปแทรกระหว่างขาเรียวเล็กของเธอได้อย่างง่ายดายมากขึ้น “ไม่เอาแล้วค่ะ น้ำตาลไม่เอา” ใบหน้าหวานส่ายไปมาเพื่อต้องการปฏิเสธความต้องการของตัวเอง และไม่อยากเป็นผู้หญิงใจง่ายที่โอนอ่อนต่อสัมผัสที่อ่อนโยนของเขา ทั้งๆ ที่ความจริงเธอควรขัดขืนไม่ใช่ร้องเรียกหาเขาแบบนี้ “เอาครับ...เอาแรงๆ ด้วย อดใจไม่ไหวจริงๆ” “แต่คุณเคย์เอากับคนอื่นมาแล้ว น้ำตาลไม่อยากได้” เสียงหวานร้องบอกอย่างน้อยใจ “ไม่ได้เอาใครเลย ถ้าเอาแล้วจะกลับมาเอามาน้ำตาลทำไม...” เสียงทุ้มร้องบอกให้เธอมั่นใจ ซึ่งตัวเขาเองก็ไม่ได้มีอารมณ์กับมินนี่ด้วยซ้ำ “อื้อ...” “ไม่ได้เอาคนอื่นมาจริงๆ แล้วเอาน้ำตาลเลยได้ไหม ทนไม่ไหวแล้ว” ตอนนี้ต่อให้เอาอะไรมาฉ
บางทีคุณอาจจะชอบ
พิษรักคุณหมอมาเฟีย
มดตัวจี๊ด55.5K viewsขย้ำรักมาเฟีย
นิยายของเนม18.5K viewsBompวิศวะมาเฟีย
คุณดอกไม้4.8K viewsกำราบรัก
โซลสตาร์ seoulstar10.9K viewsรักเย็นชา MIDNIGHT
MaNIE-STORY3.3K viewsมาเฟียจ้าวชีวิต
รุ่งอรุโณทัย3.5K viewsเด็ก (ขายตัว) ของมาเฟีย NC20+
Naya Solene10.5K viewsi’m bad ผมมันเลว SM20+
ฅนบนดอย2.5K views
