로그인บทที่ 9
อาการหนัก
วันนี้ฉันตื่นมาก็ไม่เจอใครแล้วพี่ลีอองกับพี่อองรีต้องเดินทางไปไซต์งานตั้งแต่เช้าฉันจึงรีบอาบน้ำอาบท่าเก็บโต๊ะจัดห้องรับแขกให้ดีอีกสักพักเพื่อนๆ ก็คงจะเดินทางมาถึง
ไม่ถึง 1 ชั่วโมงทั้งสามคนก็เดินทางมาฉันจึงลงไปรับด้านล่างเพื่อพาขึ้นมาบนห้องทุกคนตกใจในความอลังการหรูหราของห้องพี่ลีอองกับพี่อองรีแต่พอรู้ว่าฉันนอนอยู่ที่โซฟาเปตองก็นึกเป็นห่วงคงจะรู้ว่าฉันถูกแกล้งให้นอนโซฟาแต่ไม่เป็นไรหรอกนอนโซฟาก็สบายดีเหมือนกัน
"ฉันชอบคอนโดของพี่ลีอองกับพี่อองรีมากเลยนะแต่ราคาโคตรแพงฉันเคยคุยกับคุณแม่แล้วคุณแม่บอกว่าไปถูกรางวัลที่หนึ่ง 10 ใบจะซื้อให้อะ"
"ฉันขำแม่ไอ้น้ำมากเวลาไอ้น้ำอยากจะได้อะไรแม่มันจะบอกว่ารอถูกหวยก่อนฮ่าๆๆ"
ฉันกับเปตองฟังทั้งสองคนคุยกันก็พลอยหัวเราะตามไปด้วยเปตองช่วยงานได้เยอะเลยเพราะไม่ค่อยติดเล่นเหมือนพวกฉันขนมนมเนยน้ำอัดลมฉันเอาออกมาให้เพื่อนๆ ทานจนทั้งสองสาวขอเดินไปนั่งเล่นที่ระเบียงเพื่อยืดเส้นยืดสายจนเหลือแค่ฉันกับเปตองที่ยังนั่งช่วยกันแก้งานอยู่
"เราเป็นห่วงมุกนะมีอะไรให้เราช่วยก็บอกได้เลยถ้าเกิดโดนแกล้งก็ไปนอนที่คอนโดเราได้เดี๋ยวเราหนีไปนอนห้องน้องสาวเอง"
"ไม่เป็นไรถึงพวกพี่สองคนจะชอบแกล้งก็อยู่ในขอบเขตไม่เคยทำให้ฉันเสียหายอะไรมากเต็มที่ก็แค่ปากหมาเท่านั้นแหละ"
"แล้วนี่พวกเขาไปไหนไปเที่ยวเหรอ?"
"ไปดูไซต์งานให้คุณลุงน่ะเป็นบ้านโครงการราคา 10 กว่าล้านบาทเลยนะบางหลังรวมเฟอร์นิเจอร์ของตกแต่งด้วยอยู่ที่ 20 กว่าล้านเลย"
"ต้องตายแล้วเกิดใหม่อีกกี่ชาตินะถึงจะได้เกิดมาในครอบครัวมหาเศรษฐีแบบนี้"
"นั่นสิทั้งสองคนเกิดมาในครอบครัวที่เพียบพร้อมมีทุกอย่างทั้งเงินทองทรัพย์สมบัติอำนาจ"
"จะว่าไปครอบครัวของมุกก็มีฐานะนะเปิดร้านจิวเวลรี่เลยมีตั้งหลายสาขาไม่ใช่หรือไง"
"แต่ถ้าเทียบความรวยสู้ครอบครัวของพี่ลีอองกับพี่อองรีไม่ได้หรอกนะ"
ฉันนั่งทำงานจัดงานไปเรื่อยไม่รู้หรอกว่าตอนนี้ใครจะคิดอะไรยังไงเอาเป็นว่าฉันขอเดินสายกลางใครดีมาฉันก็ดีไปใครทำฉันเจ็บฉันก็จะเอาคืนโดยเฉพาะแฝดนรกคู่นั้นแต่พักหลัง 2-3 วันมานี้พวกเขาดูพูดน้อยไม่ค่อยแกล้งฉันเหมือนเมื่อก่อนไม่รู้ว่ามีปัญหาอะไรเหมือนกัน
ช่วงบ่ายขณะที่พวกฉันกำลังนั่งทำงานประตูคอนโดก็ถูกเปิดเข้ามาพี่ลีอองกับพี่อองรีมีอาการเหนื่อยล้าสงสัยวันนี้น่าจะตากแดดพวกเขาเข้ามานั่งที่โซฟามองงานที่ฉันทำและมองข้าวของในห้องทุกอย่างยังอยู่เหมือนเดิมไม่มีอะไรเสียหายหรือสึกหรอทั้งนั้น
"ขอน้ำแก้วนึงดิ"
"มึงจะแดกคนเดียวเลยหรือไงไอ้ลีอองมาให้ฉันด้วยแก้วนึง"
ฉันรีบตักน้ำแข็งใส่แก้วเปิดน้ำอัดลมเทใส่แก้วให้พวกพี่ทั้งสองคนดื่มคงจะเหนื่อยจริงๆ ดื่มน้ำเสร็จก็แยกย้ายกันเข้าห้องไปอาบน้ำอาบท่าแล้วก็ปิดประตูเงียบจนพวกฉันรู้สึกเกรงใจจึงแยกย้ายกันก่อนดีกว่าเอาไว้พรุ่งนี้ค่อยนัดเจอกันที่ร้านกาแฟ
หลังจากที่เพื่อนๆ กลับไปประตูห้องทั้งสองก็เปิดออกมาวันนี้จะมีงานวันเกิดของเพื่อนพี่ลีอองกับพี่อองรีพวกเขาคุยกันออกมาฉันได้แต่นั่งฟังเงียบๆ คงจะหิ้วผู้หญิงกลับมากินอีกเหมือนเดิมสิท่า
"มุกเธอจะไปไหมเผื่อพวกฉันเมาเธอจะได้ขับรถให้พวกฉัน"
"นี่ฉันต้องมารับบทคนขับรถให้พวกพี่ด้วยเหรอจะให้ฉันคนเดียวทำทุกตำแหน่งเลยใช่ไหม?"
"อย่าบ่นได้ไหมช่วงนี้ไม่รู้ใครคาบข่าวไปบอกแม่ฉันว่าฉันชอบควงผู้หญิงมาที่คอนโดเลยโดนจี้โดนส่งคนตามมาดูตลอดเลย"
"เธอหรือเปล่าที่ไอ้อองรีมันพูดมาเมื่อกี้คือเธอใช่ไหม!"
"จะบ้าหรือไงไม่เกี่ยวกับฉัน ฉันไม่เคยพูดจะพูดทำไมพูดไปก็ไม่ได้เงิน"
"ดีแล้วเพราะถ้าเป็นเธอที่พูดฉันจะจับเธอมัดแล้วฟาดด้วยแส้เอาให้เลือดซิบเลย"
"โรคจิต!"
ฉันเดินหนีเข้ามาในห้องพี่ลีอองเพื่อหาชุดที่จะไปคืนนี้อยากรู้จังว่าใครเป็นคนไปบอกเรื่องนี้กับคุณป้าถึงว่าคุณป้าถึงได้ให้ฉันเข้ามาอยู่ที่นี่เพื่อคอยสอดส่องดูพฤติกรรมของสองหนุ่มนี่เอง
ผับS
ฉันเดินเข้ามาด้วยชุดมินิเดรสสีขาวส่วนสองหนุ่มมาด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวธรรมดาพวกเขาสนุกสนานเฮฮาแต่โลกมันก็กลมเหลือเกินเพราะฉันดันเจอเปตองที่นี่เปตองชวนฉันไปนั่งคุยกับเพื่อนๆมีเพื่อนที่ร่วมคลาสเรียนแค่สองคนที่เหลือเป็นเพื่อนจากสถาบันอื่นทั้งผู้หญิงและผู้ชายแต่ละคนดูเป็นสายปาร์ตี้ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าเด็กเรียนอย่างเปตองจะมีเพื่อนแบบนี้ด้วย
"อันนี้ cocktail มีแอลกอฮอล์น้อยมากเผื่อมุกไม่ชอบดื่มแอลกอฮอล์"
"ขอบคุณนะเราคงดื่มมากไม่ได้เผื่อต้องขับรถพาพวกพี่ๆ กลับน่ะ"
ฉันสนุกสนานกับเพื่อนๆ จากที่ไม่อยากดื่มแต่ไอ้น้ำสีๆ นี่มันดันอร่อยเหลือเกินรู้ตัวอีกทีฉันก็ถูกหิ้วออกมาจากผับตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้
"ไปหนายย~ จะพาฉันไปหนายย~"
"มึงขับไหวไหมไอ้ลีอองให้กูขับแทนไหม"
"คราวหลังอย่าเสือกพายัยนี่มาก็แล้วกันภาระฉิบหายหมดสนุกเลยกู"
ลีอองฝืนขับรถกลับมาที่คอนโดเขาปล่อยให้ไข่มุกนอนอยู่เบาะหลังไม่รู้ว่าเธอไปโดนตัวไหนมาตอนนี้ทั้งเมาทั้งเพ้อบางทีก็ร้องไห้หัวเราะอาการท่าจะหนักทั้งสองจึงรีบพากลับมาที่คอนโดก่อนที่เธอจะอาเจียนใส่รถของลีออง
บทที่ 47ตอนพิเศษของเจ้าสามแสบบ้านอภิรักษ์โยธารินทร์เสียงรถสปอร์ตท่อดังกระหึ่มดังมาจากหน้าบ้านตามด้วยเสียงเอะอะโวยวายจนฉันต้องรีบเดินออกมาดูจะมีอะไรอีกนอกจากลูกสาวคนเล็กถูกพี่ชายบังคับขู่เข็ญให้กลับบ้านอีกตามเคย "คุณแม่ขาคุณแม่ช่วยด้วยค่ะ พี่อลินกับพี่อรัญนิสัยไม่ดีเลยค่ะ!""เกิดอะไรขึ้นอีกอลิส พวกพี่ไปก่อเรื่องอะไรอีกบอกแม่มาเดี๋ยวแม่จัดการเอง""วันนี้อลิสมีซ้อมเต้นกับเพื่อนๆ แต่พี่อลินกับพี่อรัญบังคับให้อลิสกลับบ้านค่ะ!""อลิน อรัญ! ทำไมทำแบบนี้น้องต้องทำกิจกรรมบังคับให้น้องกลับบ้านทำไม"อลินหันมามองหน้าน้องสาวพร้อมส่งสายตาอำมหิตแม่ตัวดีก็แลบลิ้นปลิ้นตาใส่ ฉันเนี่ยปวดหัวจริงๆ ลูกๆ ทั้งสามได้เชื้อของฉันมาเต็มๆ "แค่เต้นทำไมต้องแต่งตัวทุเรศด้วยกระโปรงก็สั้น""แต่มันมีกางเกงอยู่ข้างในมันไม่ได้โป๊เลย คุณแม่ขาไม่ไหวแล้วนะคะถ้าเป็นแบบนี้อลิสจะไปอยู่คอนโดค่ะ!""ฝันไปเถอะพวกฉันไม่ให้เธอไปอยู่คอนโดหรอก""พี่อรัญ!!"เมื่อรถของพี่ลีอองกับพี่อองรีขับเข้ามาจอด แม่ตัวดีก็รีบวิ่งแจ้นไปฟ้องคุณพ่อของเธอ เธอกอดแขนของคุณพ่อคนละข้างแล้วรีบฟ้องเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเล่าเป็นตุเป็นตะเลย "อลิน อรัญ!""คร
บทที่ 46ครอบครัวที่แสนอบอุ่น ตอนจบอดหลับอดนอนที่แท้ทรู! ใช่แล้วค่ะตั้งแต่ที่พี่อองรีแอบเอาชุดบอลมาให้คุณหนูอลิสใส่ลูกสาวของฉันก็งอแงทั้งคืนจนฉันต้องจับเปลี่ยนเสื้อผ้าใส่ชุดนอนลายการ์ตูนเจ้าหญิง ลูกสาวของฉันถึงได้หยุดร้องไห้และนอนหลับปุ๋ยอยู่ข้างฉันยังไม่ทันจะ 8 โมงฉันก็ต้องสะดุ้งตื่นเพราะเสียงลูกสาวร้องปี๊ดตลอด แถมยังทำให้อลินกับอรัญร้องตามไปด้วย สงครามในห้องฉันกำลังจะเริ่มต้นขึ้นพี่ลีอองรีบวิ่งออกมาจากห้องน้ำเขาแทบจะถีบพี่อองรีกระเด็นไปอีกทางเพราะความโมโห"อุแว้!!!!!" "ไอ้อองรีมึงทำเหี้ยอะไรของมึงเนี่ย!""ลูกกูเด็กหงส์มึงจะทำไม""เอาอีกแล้วนะพี่อองรีเอาชุดบอลมาให้ลูกใส่อีกแล้ว ก็บอกอยู่ว่าลูกไม่ชอบพี่ก็ใส่อยู่นั่นแหละ!"จะไม่ให้ฉันโมโหได้ยังไงก็ดูสิเอาอีกแล้ว แทนที่ฉันจะได้นอนฉันต้องตื่นมาโอ๋ลูกอุ้มลูกเหนื่อยนะเนี่ยง่วงก็ง่วง โชคดีที่พี่ลีอองเข้ามาช่วยทั้งสามคนจึงยอมสงบศึกลงชั่วคราวเท่านั้น"ลูกชอบเจ้าหญิงชอบอะไรสวยๆ มึงต้องหัดเรียนรู้เอาไว้บ้างไม่ใช่บังคับให้ลูกมึงใส่แต่ชุดบอล""ก็ทีมกูได้แชมป์อะครับ""ถุ้ย!" พอลูกหลับฉันก็ต้องรีบทานข้าวอาบน้ำมานอนพัก ไม่รู้ว่าลูกจะตื่นขึ้นมาเ
บทที่ 45สามจิ๋วเสียงสุดท้ายที่ฉันได้ยินมันทำให้ฉันเป็นลมหมดสติไปตอนนี้ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น ไม่รู้สึกเจ็บปวดไม่รู้สิอะไรทั้งนั้นฉันได้ยินแต่เสียงร้องไห้ของพี่ลีอองกับพี่อองรี ได้ยินเสียงคุณหมอและพยาบาลกำลังวุ่นวายจนทุกอย่างมันดับวูบไปตื่นมาอีกทีก็เพราะว่าเสียงทารกน้อยกำลังร้องโหวกเหวกโวยวายเพราะหิวนม ฉันตื่นขึ้นมารีบมองหาลูกคนแรกอยู่กับพี่ลีอองอีกคนอยู่กับพี่อองรีแล้วคนที่สามล่ะ"เจ้าจิ๋วอยู่ไหน! ฮือออ ลูกฉันอยู่ไหนพวกพี่เอาลูกฉันไปไว้ที่ไหน!!" ฉันร้องไห้หนักมากตอนนี้ลูกฉันอยู่ที่ไหน คุณแม่ของฉันรีบวิ่งมาหาแล้วปลอบใจให้ฉันใจเย็นๆ ฉันพยายามจะลุกแต่มันก็เจ็บแผลคุณพ่อของพี่ลีอองรีบมาปรับเตียงให้ฉันขยับตัวขึ้นมานั่งฉันไม่ไหวฉันอยากหาลูก"ยัยมุกใจเย็นๆ ลูก เจ้าจิ๋วไม่ได้เป็นอะไรตอนนี้ปลอดภัยแล้วแต่คุณหมอยังให้อยู่ในตู้อบคุณแม่ย่ากำลังตามไปดูแล""มุกเจ้าจิ๋วเป็นผู้หญิงนะ""ฉันกับไอ้ลีอองแทบจะบ้าตอนอยู่ในห้องคลอด"พี่อองรีเล่าให้ฟัง ตอนที่คุณหมอบอกว่าเจ้าจิ๋วหัวใจหยุดเต้นพวกเขาก็แทบหัวใจหยุดเต้นตามไปด้วย รีบวิ่งไปดูคุณหมอปั๊มหัวใจจนลูกสาวของฉันส่งเสียงร้องไห้ออกมาทุกคนถึงกับป
บทที่ 44นาทีชีวิตกว่าเรื่องทุกอย่างจะจบลงก็ดึกดื่นพอดี ฉันเผลอหลับไปอีกครั้งตื่นขึ้นมาก็เจอแค่พี่ลีอองกับพี่อองรีกำลังนั่งคุยกันอยู่ ทั้งสองคนเป็นห่วงฉันกับลูกมากเขาคุยกับหมอและย้ำกับหมอให้ตรวจให้ละเอียดที่สุด ต้องเสียเงินเท่าไหร่พวกเขาก็ยอมแต่คุณหมอก็ยังยืนยันคำเดิมว่าคนที่น่าเป็นห่วงคือเจ้าตัวจิ๋วที่มีคลื่นหัวใจผิดปกติ ฉันจึงต้องอยู่โรงพยาบาลต่อไปอาจจะต้องอยู่จนคลอดเลยก็ได้ ตอนนี้ฉันท้องได้ห้าเดือนมีสิทธิ์ที่จะคลอดก่อนกำหนดในเดือนที่เจ็ดและแปด คงอยู่ไม่ถึงเก้าเดือน "ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม ทำไมพวกพี่ถึงโหดแบบนี้ฉันได้ยินเมื่อคืนหัวใจแทบวาย""ถ้าคนที่เจ็บตัวจนต้องเข้าโรงพยาบาลเป็นพวกฉัน ฉันไม่ว่าเลย แต่อย่ามาทำลูกเมียฉัน ฉันไม่ยอมเด็ดขาด"พี่อองรีจอมโหดใบหน้าแทบไม่มีรอยยิ้มเลย ตอนนี้พวกเขาเครียดมากกลัวว่าลูกจะเป็นอะไรไป แม้แต่พี่ลีอองฉันก็ไม่เคยเห็นเขาในมุมนี้มาก่อนเขาโกรธจนเลือดขึ้นหน้า"โชคดีนะที่ไม่เป็นอะไรมากหลังจากนี้เต็มที่แค่เดินเข้าห้องน้ำก็พอนะ ไม่ต้องเดินไปไหนไม่ต้องลงจากเตียง"พี่ลีอองถึงขั้นขอร้องฉัน เมื่อคืนฉันเห็นเขาแอบร้องไห้ตอนที่แอบฟังคลื่นหัวใจของลูกด้วย"ฉันจ
บทที่ 43ผู้ใหญ่ที่เปรตกว่าคืนนี้ทั้งสองฝากน้ำกับพลอยและเปตองดูแลไข่มุกให้พวกเขาด้วย เพราะพวกเขาจะออกตามล่าไอ้บอยกับน้องสาวของเปตองให้มากราบขอโทษลูกๆ เขาให้ได้ ไอ้พวกระยำทำได้แม้กระทั่งคนท้องคุณกับเทเดินทางมาถึงร้านอาหารกึ่งบาร์มีดนตรีสด ตอนนี้ไอ้บอยกับเมียกำลังนั่งสังสรรค์ดื่มฉลองวันเกิดเพื่อนของพวกมันอยู่ด้านใน ไม่รู้สึกละอายใจเลยสักนิดว่าตัวเองไปทำความผิดอะไรมาคุณกับเทเคลียร์กับเจ้าของร้านแล้วพวกเขาจัดการย้ายโต๊ะของไอ้บอยไปอยู่ในห้อง VIP เป็นสวัสดิการของทางร้านที่อยากจะขอโปรโมตให้ฟรีๆ ทำให้ไอ้บอยเกิดหน้าใหญ่ใจโตแอบอ้างว่าตัวเองเป็นคนรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทุกอย่างเมื่อพวกมันย้ายโต๊ะไปอยู่ในห้อง VIP อองรีก็ไม่รอช้าให้เด็กเสิร์ฟเข้าไปปิดผ้าม่านทำให้คนภายนอกห้องกระจกไม่มีใครสามารถมองเห็นว่าข้างในกำลังเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดขึ้นอองรีเดินเข้าไปพร้อมปืนตามด้วยลีอองตัวเขาเองก็ถือปืนเข้าไปเหมือนกันจุดหมายปลายทางคือหัวไอ้บอย ทั้งสองคนจ่อปืนเข้าที่หัวของไอ้บอยจนทุกคนที่โต๊ะลุกขึ้นส่งเสียงหวีดร้องด้วยความตกใจ แต่เสียงเพลงที่ดังกลบทำให้ไม่มีใครได้ยินเทกับคุณยืนขวางประตูพร้อมปืนอีกคนละหนึ่งกระ
บทที่ 42 ถ้าลูกกูเป็นอะไรขึ้นมากูจะฆ่าน้องมึงฉันบอกแล้วว่าเพื่อนฉันใครอย่าแตะง่ายๆ หลังจากที่พลอยมันคุยกับเปตองว่าจะมาอยู่กับฉันเพราะฉันอาการไม่ค่อยดีเปตองมันก็ต้องทำงาน พวกฉันก็เลยนัดช่างมาติดกล้องวงจรที่คอนโดของเปตองโดยเฉพาะห้องนอนที่พลอยมันใช้ชีวิตอย่างกับบ้านเช่าที่มีหม้อไฟฟ้ามีตู้เย็นส่วนตัวมีของใช้ส่วนตัวทุกอย่าง จากห้องกว้างๆ ตอนนี้มันเหลือทางเดินแค่นิดเดียว"แกลำบากหรือเปล่าเนี่ยไอ้พลอยทำไมแกอยู่ห้องเท่ารูหนูแบบนี้ที่ตั้งใหญ่ตั้งโต!""ฉันไม่ได้ลำบากอะไรเลย ฉันแค่รำคาญบางทีของใช้พวกนี้ฉันไม่อยากใช้รวมกับใคร ของกินด้วยเอาไว้ตู้เย็นข้างนอกก็มาประโคมกินของฉันกันทั้งคืนพอเวลาฉันหิวฉันก็ไม่มีกินไง""แกเคยคุยกับเปตองเรื่องย้ายไปอยู่ข้างนอกไหม""ก็เคยแต่เปตองมันห่วงน้องสาวมัน""ถ้าไม่ติดว่ามันเป็นผัวแกฉันจะด่าให้มันกลับบ้านไม่ถูกเลย!" ฉันกับน้ำเดินมานั่งที่โซฟาด้านนอกมองดูรอบๆ ห้องถ้าไม่ได้เพื่อนฉันกับเปตองซื้อของมาเติมยัยเด็กนั่นไม่มีปัญญาที่จะดูแลตัวเองเลย เสื้อผ้าก็ไม่ยอมซักที่ผ่านมาเปตองเป็นคนซักและดูแลทำความสะอาดให้ทุกอย่าง เกิดเป็นผู้หญิงแท้ๆ ทำอะไรไม่เป็นไม่รู้มีผัวไปได้ยัง
บทที่ 10 รุมกินหอยมุก NCฉันถูกพามาที่คอนโดร่างกายของฉันมันแปลกๆ มันทั้งร้อนทั้งหนาวควบคุมตัวเองไม่ได้ฉันไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นรู้แค่ว่าถูกฉุดกระชากแล้วพาขึ้นรถ รู้ตัวอีกทีก็มานอนอยู่ในคอนโดแล้วพี่ลีอองช่วยเช็ดตัวให้ฉันส่วนพี่อองรีหายาดมมาให้ฉันดมแต่ฉันจับมือของทั้งสองแล้วปัดออกมันร้อน..
บทที่ 8พ่อมึง พ่อกูวันต่อมาฉันตื่นแต่เช้าลงไปซื้อกับข้าวด้านล่างขึ้นมาให้พวกพี่ทั้งสองคนพอเขาออกมาจากห้องก็ไปนั่งทานข้าวด้วยกันไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นอะไรคงจะเครียดเรื่องเรียนหรือไม่ก็เรื่องที่บ้านเมื่อคืนไม่ได้ออกไปไหนไม่ได้หิ้วสาวที่ไหนเข้ามาด้วย"วันนี้วันศุกร์พวกพี่ไปเที่ยวไหนกันหรือเปล่าตามสบายเ
บทที่ 7ไอ้เด็กนั่นมันยังจีบเธออยู่ไหมในที่สุดฉันก็ถูกพามายังร้านชาบูใกล้ๆ มหาวิทยาลัยเป็นการทานที่ฉันโคตรจะรำคาญฉันถูกนั่งประกบซ้ายขวาตัวเองอยู่ตรงกลางส่วนเพื่อนฉันทั้งสองคนนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามฉันกลายเป็นตัวเล็กตัวน้อยถูกผู้ชายกล้ามใหญ่ประกบจะขยับไปไหนก็ไม่ได้"ที่ตั้งกว้างมานั่งเบียดกันทำไมก็ไม่ร
บทที่ 6แค้น!!!ต้องบอกว่าวันนี้ทั้งวันฉันเจอหน้าพี่ลีอองกับพี่อองรีทั้งวันนี่ก็บ่ายโมงกว่าแล้วพวกเขาทั้งสองยังวนเวียนอยู่ตรงตึกบัญชีที่ฉันเรียนอยู่ พวกเขาทำงานก่อสร้างขนาดโดนแดดมีเหงื่อท่วมตัวอย่างหล่อสมาร์ตหุ่นดีไม่รู้ว่าเอาเวลาที่ไหนไปเข้าฟิตเนสกัน"มุกไปซื้อน้ำให้หน่อยดิเอาเงินที่ไอ้ลีอองไปซื้







