เข้าสู่ระบบ"ถ้าพวกฉันเห็นเธอไปกับไอ้หน้าจืดนั่นอีกเธอโดนดีแน่ไข่มุก!" ไหนบอกไม่ชอบไงทำไมตามราวีเธอไม่หยุดเลยล่ะ
ดูเพิ่มเติมตึก! ตึก! ตึก!
เสียงฝีเท้าของนักศึกษาที่วิ่งกรูกันมาขณะฝนตกไข่มุกนักศึกษาสาวปี 2 เธอกำลังวิ่งผ่าฝนมาหลบที่ตึกวิศวะเพราะว่าเธอต้องเอาสมุดการบ้านของรุ่นพี่คนสนิทมาให้เนื่องจากว่าทั้งสองหนุ่มลืมเอาไว้ที่คอนโดและเธอก็ต้องแบกหน้าไปเอาที่คอนโดมาส่งให้ถึงตึกคณะ
ไข่มุกมองซ้ายมองขวาเพื่อหาเจ้าของสมุดการบ้านทั้งสอง เมื่อคืนทั้งสองไม่ได้กลับคอนโดและเธอก็ไม่ได้มานอนพักที่คอนโดของพวกเขาแม้เธอจะมีห้องนอนที่แสนหรูหราอย่างห้องรับแขกแต่เธอก็เบื่อกับการต้องมาคอยช่วยงานช่วยการบ้านของทั้งสองหนุ่ม
"ไปไหนกันนะ!"
ไข่มุกเริ่มจะหงุดหงิดเธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์โทรหาลีอองแฝดพี่ที่ไม่ค่อยคาสายกับผู้หญิงคนไหนเธอกดโทรไม่ถึง 3 วินาทีก็ถูกดึงโทรศัพท์ไปกดวางสายจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเจ้าของปลายสายที่เธอโทรหา
"ทำไมเพิ่งมาไม่รู้หรือไงก็พวกฉันมีเรียนตอน 9:00 น.?"
ลีอองถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเขากดวางสายโทรศัพท์แล้วส่งโทรศัพท์คืนเธอก่อนจะหยิบสมุดการบ้านมาตรวจเช็กความเรียบร้อยรวมทั้งของน้องชายเขาด้วย
"แล้วทำไมพวกพี่ไม่กลับไปเอาเองล่ะมาใช้ฉันทำไมฉันก็มีหน้าที่มีการมีงานของฉันทำเหมือนกันนะ"
"แค่ไปเฝ้าร้านเพชรไม่เห็นต้องไปค้างที่บ้านเลยในเมื่อรู้ว่าพวกฉันไม่อยู่แทนที่จะมานอนที่คอนโดตอนเช้าจะได้เอาเสื้อผ้ากับงานของฉันติดมาด้วย"
"พี่ลีอองมันจะมากเกินไปแล้วนะ"
ชายหนุ่มชักสีหน้าก่อนจะดึงสมุดการบ้านและงานเอกสารต่างๆ ที่เหลือจากมือเธอเดินกลับขึ้นตึกวิศวะให้ทันเวลาเรียนส่วนไข่มุกเธอได้แต่ยืมร่มของรุ่นพี่วิศวะเดินกลับมาที่ตึกบัญชีด้วยความโมโห
ปึ้ง!
มาถึงเธอก็โมโหเป็นฟืนเป็นไฟโยนกระเป๋าลงบนโต๊ะอยากจะกรี๊ดก็ทำได้แค่กระทืบเท้าปึ้งๆ จนพลอยกับน้ำหันมามองด้วยความตกใจ
"น้ำแกช่วยห้ามมันหน่อยมันเป็นอะไรไปกินรังแตนที่ไหนมาวะ"
"พลอยแกเงียบไปเลยแกรู้ไหมว่าเมื่อวานฉันต้องไปเฝ้าร้านเพชรให้คุณแม่กว่าจะปิดบิลทำบัญชีเสร็จ ฉันก็กลับไปนอนที่บ้านแต่เมื่อเช้าฉันกำลังนอนฝันหวานพี่ลีอองโทรมาหาฉันให้ฉันไปเอางานที่คอนโดมาส่งก่อน 9:00 น. แล้วฉันมีเรียนตั้ง 10 โมงแกลองคิดดูว่าพวกเขาทรมานฉันขนาดไหน!"
"เออแกใจเย็น ๆ แล้วทำไมพวกพี่เขาถึงไม่กลับไปนอนที่คอนโดวะหรือว่าออกแรดกันอีกแล้ว"
"ก็ใช่น่ะสิเมื่อคืนพี่ลีอองพึ่งลงสตอรี่ไอจีจูบกับผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้ส่วนพี่อองรีก็เหมือนกันหลงรูปหอมแก้มผู้หญิงไม่อายชาวบ้านชาวช่องเลย"
"ดูท่าคงจะจัดหนักจนกลับไม่ได้แกก็เนอะไม่น่าจะต้องมาเกี่ยวดองกับบ้านนี้เลย"
น้ำพูดเพราะความเห็นใจเห็นเพื่อนกำลังโมโหก็รีบช่วยกันปลอบใจจนถึงเวลาเรียนทั้งสามรีบพากันขึ้นห้องเรียนจะได้ลืมเรื่องวุ่นวายเมื่อสักครู่เสียที
ช่วงพักกลางวันไข่มุกเดินมานั่งที่โรงอาหารโต๊ะประจำกับเพื่อนแต่วันนี้โต๊ะของเธอถูกดีเอาพาสาวนิเทศมานั่งเสียแล้วเธอจึงขยับไปนั่งโต๊ะถัดไปแต่ก็ถูกอองรีเรียกใช้ให้ไปซื้อของให้เขาอย่างหน้าไม่อาย
"ไข่มุกไปซื้อน้ำให้หน่อยอ่ะนี่ตังค์แล้วก็ทิปของเธอ 20 บาท"
"มาใช้ฉันทำไม ทำไมพี่อองรีไม่ไปซื้อเองล่ะ ฉันยังไม่ทันจะกินข้าวเลยพี่ก็ใช้ฉันแล้วมันจะมากเกินไปแล้วนะ"
"ใช้แค่นี้ไม่ได้หรือไงวะ"
"มีมือมีตีนก็เดินไปเองสิ!"
อองรีชี้หน้าไข่มุกด้วยความโมโหแต่เขาก็ตัดสินใจที่จะเดินไปซื้อเองกลับมาอีกทีเพื่อนๆ ของเขาก็มานั่งเฮฮาสนุกสนานอยู่ที่โต๊ะผู้หญิงคนเมื่อคืนที่อองรีหอมแก้มก็คือน้องดาวสาวสวยประจำคณะนิเทศที่เขาพามาในวันนี้
"ไอ้ลีอองคืนนี้มึงจะกลับคอนโดไหมถ้ามึงจะกลับก็คงต้องอดทนหน่อยก็แล้วกัน"
ที่บอกให้อดทนเพราะคืนนี้สงครามบนเตียงคงจะส่งเสียงเราครวญครางตลอดทั้งคืน
"ก็ต้องมาลองดูว่าห้องมึงกับกูใครจะเสียงดังกว่ากัน"
สองพี่น้องคุยกันสนุกสนานไข่มุกทนฟังไม่ไหวกับความอุบาทว์ครั้งนี้เธอกับเพื่อนรีบเก็บของแล้วเดินออกมาจากโรงอาหารทำให้หนุ่มๆ ตะโกนแซวตามมาติดๆ
"ยัยแว่นคืนนี้สนใจไปร่วมสนุกด้วยกันไหมอยากจะสวิงกิ้งไหมล่ะ ฮ่าๆๆ"
"ไอ้พี่อองรีไอ้ลามกไอ้บ้ากาม! ไอ้เปรต!!"
"โหด่าได้อีกไหมขอแรงๆ กว่านี้ได้ป่ะแค่นี้มันไม่เจ็บว่ะฮ่าๆๆ"
"คนอย่างพี่สองคนด่าไปก็เท่านั้นแหละเปลืองน้ำลายตายไปเป็นผียมบาลยังไม่รับเลยฝังไว้ใต้ต้นมะม่วงหนอนยังไม่แดกเลย!"
"เฮ้ยแล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันไอ้อองรีมันแซวเธอฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเธอเลยสักคำ!"
"ไปตายซะไอ้พวกเหี้ย!!!"
ไข่มุกวิ่งหนีมาพร้อมกับเพื่อนทั้งสองคนขืนอยู่นานกว่านี้รองเท้าของเธอทั้งสองข้างคงจะได้ปาเข้าหน้าสองหนุ่มโชคดีที่พลอยกับน้ำพาเธอออกมาเสียก่อนไม่เช่นนั้นคงจะบันเทิงน่าดู
❤️❤️❤️❤️❤️
ฝากนักเขียนตัวน้อยๆ ด้วยนะคะแม่ๆ
บทที่ 47ตอนพิเศษของเจ้าสามแสบบ้านอภิรักษ์โยธารินทร์เสียงรถสปอร์ตท่อดังกระหึ่มดังมาจากหน้าบ้านตามด้วยเสียงเอะอะโวยวายจนฉันต้องรีบเดินออกมาดูจะมีอะไรอีกนอกจากลูกสาวคนเล็กถูกพี่ชายบังคับขู่เข็ญให้กลับบ้านอีกตามเคย "คุณแม่ขาคุณแม่ช่วยด้วยค่ะ พี่อลินกับพี่อรัญนิสัยไม่ดีเลยค่ะ!""เกิดอะไรขึ้นอีกอลิส พวกพี่ไปก่อเรื่องอะไรอีกบอกแม่มาเดี๋ยวแม่จัดการเอง""วันนี้อลิสมีซ้อมเต้นกับเพื่อนๆ แต่พี่อลินกับพี่อรัญบังคับให้อลิสกลับบ้านค่ะ!""อลิน อรัญ! ทำไมทำแบบนี้น้องต้องทำกิจกรรมบังคับให้น้องกลับบ้านทำไม"อลินหันมามองหน้าน้องสาวพร้อมส่งสายตาอำมหิตแม่ตัวดีก็แลบลิ้นปลิ้นตาใส่ ฉันเนี่ยปวดหัวจริงๆ ลูกๆ ทั้งสามได้เชื้อของฉันมาเต็มๆ "แค่เต้นทำไมต้องแต่งตัวทุเรศด้วยกระโปรงก็สั้น""แต่มันมีกางเกงอยู่ข้างในมันไม่ได้โป๊เลย คุณแม่ขาไม่ไหวแล้วนะคะถ้าเป็นแบบนี้อลิสจะไปอยู่คอนโดค่ะ!""ฝันไปเถอะพวกฉันไม่ให้เธอไปอยู่คอนโดหรอก""พี่อรัญ!!"เมื่อรถของพี่ลีอองกับพี่อองรีขับเข้ามาจอด แม่ตัวดีก็รีบวิ่งแจ้นไปฟ้องคุณพ่อของเธอ เธอกอดแขนของคุณพ่อคนละข้างแล้วรีบฟ้องเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเล่าเป็นตุเป็นตะเลย "อลิน อรัญ!""คร
บทที่ 46ครอบครัวที่แสนอบอุ่น ตอนจบอดหลับอดนอนที่แท้ทรู! ใช่แล้วค่ะตั้งแต่ที่พี่อองรีแอบเอาชุดบอลมาให้คุณหนูอลิสใส่ลูกสาวของฉันก็งอแงทั้งคืนจนฉันต้องจับเปลี่ยนเสื้อผ้าใส่ชุดนอนลายการ์ตูนเจ้าหญิง ลูกสาวของฉันถึงได้หยุดร้องไห้และนอนหลับปุ๋ยอยู่ข้างฉันยังไม่ทันจะ 8 โมงฉันก็ต้องสะดุ้งตื่นเพราะเสียงลูกสาวร้องปี๊ดตลอด แถมยังทำให้อลินกับอรัญร้องตามไปด้วย สงครามในห้องฉันกำลังจะเริ่มต้นขึ้นพี่ลีอองรีบวิ่งออกมาจากห้องน้ำเขาแทบจะถีบพี่อองรีกระเด็นไปอีกทางเพราะความโมโห"อุแว้!!!!!" "ไอ้อองรีมึงทำเหี้ยอะไรของมึงเนี่ย!""ลูกกูเด็กหงส์มึงจะทำไม""เอาอีกแล้วนะพี่อองรีเอาชุดบอลมาให้ลูกใส่อีกแล้ว ก็บอกอยู่ว่าลูกไม่ชอบพี่ก็ใส่อยู่นั่นแหละ!"จะไม่ให้ฉันโมโหได้ยังไงก็ดูสิเอาอีกแล้ว แทนที่ฉันจะได้นอนฉันต้องตื่นมาโอ๋ลูกอุ้มลูกเหนื่อยนะเนี่ยง่วงก็ง่วง โชคดีที่พี่ลีอองเข้ามาช่วยทั้งสามคนจึงยอมสงบศึกลงชั่วคราวเท่านั้น"ลูกชอบเจ้าหญิงชอบอะไรสวยๆ มึงต้องหัดเรียนรู้เอาไว้บ้างไม่ใช่บังคับให้ลูกมึงใส่แต่ชุดบอล""ก็ทีมกูได้แชมป์อะครับ""ถุ้ย!" พอลูกหลับฉันก็ต้องรีบทานข้าวอาบน้ำมานอนพัก ไม่รู้ว่าลูกจะตื่นขึ้นมาเ
บทที่ 45สามจิ๋วเสียงสุดท้ายที่ฉันได้ยินมันทำให้ฉันเป็นลมหมดสติไปตอนนี้ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น ไม่รู้สึกเจ็บปวดไม่รู้สิอะไรทั้งนั้นฉันได้ยินแต่เสียงร้องไห้ของพี่ลีอองกับพี่อองรี ได้ยินเสียงคุณหมอและพยาบาลกำลังวุ่นวายจนทุกอย่างมันดับวูบไปตื่นมาอีกทีก็เพราะว่าเสียงทารกน้อยกำลังร้องโหวกเหวกโวยวายเพราะหิวนม ฉันตื่นขึ้นมารีบมองหาลูกคนแรกอยู่กับพี่ลีอองอีกคนอยู่กับพี่อองรีแล้วคนที่สามล่ะ"เจ้าจิ๋วอยู่ไหน! ฮือออ ลูกฉันอยู่ไหนพวกพี่เอาลูกฉันไปไว้ที่ไหน!!" ฉันร้องไห้หนักมากตอนนี้ลูกฉันอยู่ที่ไหน คุณแม่ของฉันรีบวิ่งมาหาแล้วปลอบใจให้ฉันใจเย็นๆ ฉันพยายามจะลุกแต่มันก็เจ็บแผลคุณพ่อของพี่ลีอองรีบมาปรับเตียงให้ฉันขยับตัวขึ้นมานั่งฉันไม่ไหวฉันอยากหาลูก"ยัยมุกใจเย็นๆ ลูก เจ้าจิ๋วไม่ได้เป็นอะไรตอนนี้ปลอดภัยแล้วแต่คุณหมอยังให้อยู่ในตู้อบคุณแม่ย่ากำลังตามไปดูแล""มุกเจ้าจิ๋วเป็นผู้หญิงนะ""ฉันกับไอ้ลีอองแทบจะบ้าตอนอยู่ในห้องคลอด"พี่อองรีเล่าให้ฟัง ตอนที่คุณหมอบอกว่าเจ้าจิ๋วหัวใจหยุดเต้นพวกเขาก็แทบหัวใจหยุดเต้นตามไปด้วย รีบวิ่งไปดูคุณหมอปั๊มหัวใจจนลูกสาวของฉันส่งเสียงร้องไห้ออกมาทุกคนถึงกับป
บทที่ 44นาทีชีวิตกว่าเรื่องทุกอย่างจะจบลงก็ดึกดื่นพอดี ฉันเผลอหลับไปอีกครั้งตื่นขึ้นมาก็เจอแค่พี่ลีอองกับพี่อองรีกำลังนั่งคุยกันอยู่ ทั้งสองคนเป็นห่วงฉันกับลูกมากเขาคุยกับหมอและย้ำกับหมอให้ตรวจให้ละเอียดที่สุด ต้องเสียเงินเท่าไหร่พวกเขาก็ยอมแต่คุณหมอก็ยังยืนยันคำเดิมว่าคนที่น่าเป็นห่วงคือเจ้าตัวจิ๋วที่มีคลื่นหัวใจผิดปกติ ฉันจึงต้องอยู่โรงพยาบาลต่อไปอาจจะต้องอยู่จนคลอดเลยก็ได้ ตอนนี้ฉันท้องได้ห้าเดือนมีสิทธิ์ที่จะคลอดก่อนกำหนดในเดือนที่เจ็ดและแปด คงอยู่ไม่ถึงเก้าเดือน "ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม ทำไมพวกพี่ถึงโหดแบบนี้ฉันได้ยินเมื่อคืนหัวใจแทบวาย""ถ้าคนที่เจ็บตัวจนต้องเข้าโรงพยาบาลเป็นพวกฉัน ฉันไม่ว่าเลย แต่อย่ามาทำลูกเมียฉัน ฉันไม่ยอมเด็ดขาด"พี่อองรีจอมโหดใบหน้าแทบไม่มีรอยยิ้มเลย ตอนนี้พวกเขาเครียดมากกลัวว่าลูกจะเป็นอะไรไป แม้แต่พี่ลีอองฉันก็ไม่เคยเห็นเขาในมุมนี้มาก่อนเขาโกรธจนเลือดขึ้นหน้า"โชคดีนะที่ไม่เป็นอะไรมากหลังจากนี้เต็มที่แค่เดินเข้าห้องน้ำก็พอนะ ไม่ต้องเดินไปไหนไม่ต้องลงจากเตียง"พี่ลีอองถึงขั้นขอร้องฉัน เมื่อคืนฉันเห็นเขาแอบร้องไห้ตอนที่แอบฟังคลื่นหัวใจของลูกด้วย"ฉันจ
บทที่ 10 รุมกินหอยมุก NCฉันถูกพามาที่คอนโดร่างกายของฉันมันแปลกๆ มันทั้งร้อนทั้งหนาวควบคุมตัวเองไม่ได้ฉันไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นรู้แค่ว่าถูกฉุดกระชากแล้วพาขึ้นรถ รู้ตัวอีกทีก็มานอนอยู่ในคอนโดแล้วพี่ลีอองช่วยเช็ดตัวให้ฉันส่วนพี่อองรีหายาดมมาให้ฉันดมแต่ฉันจับมือของทั้งสองแล้วปัดออกมันร้อน..
บทที่ 9อาการหนักวันนี้ฉันตื่นมาก็ไม่เจอใครแล้วพี่ลีอองกับพี่อองรีต้องเดินทางไปไซต์งานตั้งแต่เช้าฉันจึงรีบอาบน้ำอาบท่าเก็บโต๊ะจัดห้องรับแขกให้ดีอีกสักพักเพื่อนๆ ก็คงจะเดินทางมาถึงไม่ถึง 1 ชั่วโมงทั้งสามคนก็เดินทางมาฉันจึงลงไปรับด้านล่างเพื่อพาขึ้นมาบนห้องทุกคนตกใจในความอลังการหรูหราของห้องพี่ลีออ
บทที่ 8พ่อมึง พ่อกูวันต่อมาฉันตื่นแต่เช้าลงไปซื้อกับข้าวด้านล่างขึ้นมาให้พวกพี่ทั้งสองคนพอเขาออกมาจากห้องก็ไปนั่งทานข้าวด้วยกันไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นอะไรคงจะเครียดเรื่องเรียนหรือไม่ก็เรื่องที่บ้านเมื่อคืนไม่ได้ออกไปไหนไม่ได้หิ้วสาวที่ไหนเข้ามาด้วย"วันนี้วันศุกร์พวกพี่ไปเที่ยวไหนกันหรือเปล่าตามสบายเ
บทที่ 7ไอ้เด็กนั่นมันยังจีบเธออยู่ไหมในที่สุดฉันก็ถูกพามายังร้านชาบูใกล้ๆ มหาวิทยาลัยเป็นการทานที่ฉันโคตรจะรำคาญฉันถูกนั่งประกบซ้ายขวาตัวเองอยู่ตรงกลางส่วนเพื่อนฉันทั้งสองคนนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามฉันกลายเป็นตัวเล็กตัวน้อยถูกผู้ชายกล้ามใหญ่ประกบจะขยับไปไหนก็ไม่ได้"ที่ตั้งกว้างมานั่งเบียดกันทำไมก็ไม่ร