เข้าสู่ระบบ"ไอริสชอบให้พ่ออุ้ม" ฮาเซลหันกลับมาส่งยิ้มให้และจูบลงบนหน้าผาก"ต่อให้ลูกไม่ชอบลูกก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ เพราะพ่อจะอุ้มอย่างเดียวเลย" คนติดลูกแบบเขายังจะกล้าพูดว่าลูกชอบให้อุ้ม"แล้วตื่นมาทำไม เคทเหนื่อยมาทั้งวันแล้วนะทำไมไม่นอน" เขาเป็นสามีที่เข้าใจถึงการเลี้ยงลูกได้อย่างดีจริง ๆ"ก็ไม่อยากนอนคนเดียวเ
หลายเดือนต่อมาคฤหาสน์หลังใหญ่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเราทั้งคู่ เพียบพร้อมไปด้วยผู้ดูแลมากมาย แต่ต่อให้ทั้งบ้านจะหลังใหญ่โตมากแค่ไหน ฮาเซลก็ไม่เคยห่างจากฉันเลย"ไม่ทำงานได้ไหม" ฮาเซลถามคำนี้กับฉันทุกวัน เพราะฉันเอาแต่วุ่นวายกับคอลเลคชั่นสุดท้ายก่อนจะพักเพื่อเตรียมตัวคลอด"ขอแค่คอลเลคชั่นนี้เอง ฉันตั้งใจทำ
ณ สุสานประจำเมืองดอกบลูบอนเน็ทพลิ้วไหวตามแรงลม ดอกไม้แห่งความเศร้า การบอกลา ความเสียใจปนเหงา ความหมายของมันยังลึกซึ้งมากกว่านั้น 'แม้จะเจ็บปวด แต่จะขอจดจำเอาไว้ไม่ลืมเลือน' แม้ความหมายของมันจะเศร้าโศก แต่ความงามของดอกไม้กับชโลมใจของผู้มาเยือนได้อย่างน่าตกตะลึงกระถางดอกฮิกันบานะหรือพลับพลึงสีแดง
"ทั้งสองเป็นคู่ที่เหมาะสมกันที่สุด" คำพูดของคิงทำให้ฉันยิ้มกว้างออกมา มือของฮาเซลเอื้อมมากุมมือฉันไว้"แน่อยู่แล้วค่ะ ฮาเซลเขาเฝ้าของเขามาตั้งแต่เด็ก" ฉันรู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาเมื่อได้ยินสิ่งที่ควีนพูดแต่ก่อนที่จะได้คำแซวมากกว่านี้ อาหารก็ถูกยกมาเสิร์ฟ เมื่ออาหารถูกวางลงตรงหน้าฉันก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นเ
"จะไปตายไหนก็ไป" พูดจบก็เดินตรงไปทางลิฟต์ทันที โดยคนโดนไล่ก็ยังไม่สำนึก เพราะเขารู้ดีว่าเรื่องแค่นี้ไม่สามารถทำให้มาร์ชินโกรธได้ก็แค่โดนด่าปกติแบบทุก ๆ วัน"ขอบคุณครับบอส" (เคท)"ฮัลโหล ๆ หมุนหน่อย~" เฮเลนพูดใส่โทรศัพท์เมื่อได้ยินคำสั่งของผู้เป็นนาย ชิงช้าขนาดใหญ่กลางสวนสนุกก็เริ่มทำงาน ร่างของหญิ
(มาร์ชิน)(หลังจากที่โทมัสให้ของขวัญกับเคท)คอนโดใจกลางเมืองติ้ง!ตึก ตึก ตึก !เสียงฝีเท้าดังไปตามทางเดินตรงยังห้องพักของตัวเอง ร่างสูงกำกุญแจรถในมือแน่น ตอนนี้เขาคิดอยู่อย่างเดียวคือต้องออกไปเมืองนี้ให้เร็วที่สุดแม้ในใจจะอยากย้อนเวลากลับไปแก้ไขสิ่งที่ตัวเองทำผิดพลาด แต่เงินจำนวนมหาศาลที่ไม่ว่ายั
"ฉันพูดไปเรื่อย แต่พวกที่คิดจะทำอะไรไปเรื่อยน่ะ ดูแลตัวเองเอาไว้ดี ๆ " การพูดคุยที่มีแค่เราสองคนเท่านั้นที่ได้ยิน แต่คนรอบข้างก็เห็นแค่รอยยิ้มที่เราส่งให้กัน"ขอบใจนะ เก็บชีวิตให้อยู่รอดได้ยืนยาวมากกว่าแม่ล่ะ""ขอบใจนะ เก็บปากและสมองไว้คิดหาวิธีให้ตัวเองมีชีวิตไปตลอดรอดฝั่งมากกว่าแม่ฉันล่ะ" ฉันส่งยิ
"อื้อ~"เสียงครางในลำคอของหญิงสาวที่พยายามดันแขนหนัก ๆ ที่พลาดกลางลำตัวออก แต่ก็ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผล จนในที่สุดเธอต้องลืมตาตื่นจ้อง~ดวงตาสีฟ้าจ้องมองใบหน้าของคนตัวเล็กที่ลืมตาหันมามองทางเขา"มองแบบนี้หมายความว่ายังไง" ฉันขยี้ตาและเอ่ยปากถามเขาด้วยความสงสัย"ยัยขี้เซา""ก็ฉันเหนื่อยนิ" หลับเป็น
"...""เจ้าชายจะไม่เชื่อก็ได้นะคะ ฉันก็แค่พูดให้ฟังในสิ่งที่เห็น""..." ตอนนี้เรียกได้ว่ามีแค่ยัยเกรซี่เท่านั้นที่เอาแต่พูดไม่หยุดปาก"หยุดเรื่องไร้สาระอะไรแบบนี้เถอะ เคทเข้าไปในงานกับเจ้าชายสิ อย่าไปสนใจอะไรแบบนี้เลย"เฮเลนเป็นฝ่ายหยุดเรื่องทั้งหมดนี่เอง ซึ่งฉันก็เห็นด้วยกับเธอ ถ้าเดินออกไปตั้งแต่ท
"อยู่ในงานไงคะ" ฉันยกแก้วไวน์ขึ้นจิบและเหลือบสายตามองเขา ถ้าอยู่ในงานตลอดก็ต้องรู้สิเพราะเขาเป็นผู้ช่วยเลขาธิการนะ แต่นี่ถามเหมือนกับว่าพึ่งมา"อ่อ จริงด้วยสินะครับผมนี่ถามอะไรแปลก ๆ" ดูเหมือนว่าเขาจะสังเกตเห็นสายตาจับผิดของฉัน โทมัสหัวเราะกลบเกลื่อน"ฉันขอตัวนะคะ" ความรู้สึกแปลกนี่มันอะไรกัน ไม่ชอบ




![คลั่งรักนายมาเฟีย [SM] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


