เข้าสู่ระบบไทม์ที่กลับมาถึงบ้านในเวลาสี่ทุ่มเศษ ทว่าขณะที่ไทม์เปิดประตูเข้ามาในบ้าน คนที่เขาคิดว่านอนกับวิ่งอุ้มตุ๊กตาเข้ามากอดขาด้วยความคิดถึง“ป๊ะป๋า มาแล้ว ป๊ะป๋าทำงานเหนื่อยไหมคะ” เสียงเจื้อยแจ้วเอ่ยถามบิดา ทำเอาไทม์ที่คิดว่าลูกเข้านอนแล้วนั้น ถึงจะเป็นคำถามทั่วๆ ไปที่แสนธรรมดา แต่พอเป็นลูกถามเช่นนี้ ไทม์ถึงกับน้ำตาซึม“เหนื่อยครับ แต่พอป๊ะป๋าได้กอดทับทิม ป๊ะป๋าก็หายเหนื่อย เลยลูก” ไทม์เอ่ยเสียงเรียบ ไม่คิดว่าลูกจะยังรอ เพราะนี้เลยเวลาเข้านอนของทับทิมแล้ว“งั้นป๊ะป๋ากอด น้อนนะคะ กอดนานๆจะได้หายเหนื่อย ค่ะ” ไทม์ทั้งกอดทั้งฟัดลูกสาวตัวแสบ สองขวบกว่าๆ แต่รู้ความมาก“ทำไม ไม่นอนละครับ”“รอนอนพร้อม ป๊ะป๋าค่ะ” คนเป็นพ่อถึงกับจุกอก เขาทำงานจนลูกต้องรอ ไทม์รู้สึกผิด ใบหน้าอันหล่อเหลาน้ำตาคลอเบ้า“ป๊ะป๋า ขอโทษนะลูก ป๊ะป๋ามีงานด่วนกับอาไนท์ สัญญาจากนี้ไป ป๊ะป๋าจะไม่ให้น้องรอ” ไทม์ จุ๊บเหม่งน้อยของลูกสาว เขาจุกแน่นไปหมดทั้งหัวใจ ที่ทับทิมและปลายฝันยังรอเขา ลูกไม่ยอมนอนแต่ปลายฝันก็ไม่ปริปาก รบกวนเวลาทำงานของเขา“พี่ไทม์มาเหนื่อยๆ ไปอาบน้ำ พักผ่อนเถอะนะคะ” เสียงหวานเอ่ยกับสามี เธอยิ้มให้กำลังใจหัวหน้าครอ
ด้านไทม์หลายวันต่อมา หลังจากที่ปลายฝันและลูกสาวน้อยยอมใจอ่อน ตามป๊ะป๋าไทม์มาใช้ชีวิต เริ่มต้นครอบครัวของเราอีกครั้งที่ไทย โดยที่การมาครั้งนี้ผมและปลายฝัน ไม่ได้กลับไปอยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลเรียว แต่ลูกและเมียของผมเธอเลือกที่จะมาอยู่เรือนหอ ที่มาดามชิและคุณนายรีนลดายกให้ผมและปลายฝันในวันแต่งงานของเรา แต่ผมและปลายฝันเราก็พาทับทิมไปทานข้าวที่บ้านคุณปู่คุณย่าสัปดาห์ละ 3 วัน ตามคำมั่นสัญญาที่เคยให้ไว้กับคุณเรียวตะและคุณนายรีนลดา ถ้าไม่พาทับทิมไปเยี่ยมคุณปู่คุณย่า คุณแม่ท่านคงไม่ยอมให้ผมและปลายฝันออกเรือน มาอยู่เรือนหอของพวกเรา เพราะติดหลานสาวตัวแสบเอามากๆส่วนเรื่องที่ผมมีลูกสาวที่น่ารักกับปลายฝัน อดีตภรรยา ที่ตอนนี้เป็นภรรยาคนเดียวของผม มีลูกโตทันใช้แบบนี้ ไอ้มาคัสรู้โลกรู้ ทำเอาเพื่อนๆ ญาติพี่น้องคนในตระกูลของผมช็อกไปตามๆกัน ไม่คิดว่าปลายฝันและผมเราจะมีเบบี๋ด้วยกัน เมื่อสัปดาห์ก่อน ก่อนที่จะย้ายมาอยู่ที่นี่ ผมก็จัดงานเลี้ยงเล็ก ๆ เปิดตัวลูกสาว และเมียใหม่ คนเดียว และคนเดิมของผมไปแล้ว ตอนนี้ทุกคนทราบแล้วว่าผม ไม่โสด ไม่ใช่พ่อหม้ายอย่างที่ไอ้ฟรอสต์ ไอ้หมอ ไอ้มาคัส เรียกผมมา 3 ปี“พ่อหม้าย” คำ
ด้านรีนลดาและเรียวตะ“หนูปลาย ตาไทม์ กลับมาเป็นครอบครัวเดียวกันสักทีนะลูก” รีนลดายิ้มให้ลูกชาย ลูกสะใภ้และหลานตัวแสบ คนที่ดูมีความสุข คุณปู่คุณย่ารีนลดา ไม่คิดว่าตนที่เห็นภาพน่ารัก ครอบครัวอบอุ่นของลูกชาย คนเป็นแม่ถึงกับน้ำตาคลอ“ครับคุณแม่/ค่ะ คุณแม่” ปลายฝันและไทม์มองหน้ากัน เขายิ้มเธอยิ้ม โดยที่มีลูกสาว หัวเราะคิกคิก อ้อนปู่อ้อนย่าจากนั้นก็อ้าแขนขึ้น เด็กแสบก็ยกแขนขึ้นมาทั้งสองข้าง อ้อนปู่อ้อนย่า เสร็จก็ถึงที อ้อนป๊ะป๋าไทม์“ป๊ะป๋า อุ้ม อุ้ม...”“จะให้อุ้มไปไหนละครับ หึ...” ไทม์เอ่ยพร้อมกับงับเข้าแก้มเด็กแสบไปหนึ่งฟอดใหญ่“ไปดู ปลา ดูปลาค่ะ ป๊ะป๋า” บ่อน้ำปลาที่สวนหลังบ้าน พึ่งจะลงเครื่องขับรถมาเหนื่อย ๆ แค่ไหนแต่ลูกสาวอ้อนเก่งแบบนี้ มือหนาอุ้มลูกสาวขึ้นมา จากนั้นก็พาทับทิมไปดูปลาสัปดาห์ต่อมาด้านปลายฝันหลังจากที่ฉันตัดสินใจกลับไทยกับพี่ไทม์ เขาก็พาฉันไปจดทะเบียนสมรสใหม่ มีสามีใหม่แต่คนเดิม และคนเดียว โดยการจดทะเบียนครั้งนี้มี คุณพ่อคุณแม่ และที่พิเศษสุดก็พยานรักตัวน้อยของเราไปด้วยยังไงละ หลังจากที่เราจดทะเบียนสมรสเสร็จ ฉันกับพี่ไทม์เราก็แยกกับคุณพ่อคุณแม่มาที่บริษัท ซึ่งวันนี้พี่
ด้านไทม์หลังจากที่ผมตามปลายฝัน และลูกสาวมาที่ญี่ปุ่น และวันนี้ก็เป็นข่าวดีสำหรับผมที่ปลายฝันเธอยอมพาลูกกลับไทยพร้อมผม เราสามคนพ่อแม่ลูกก็ไม่ต้องห่างกันอีกแล้ว ส่วนคุณพ่อของปลายฝัน มีพยาบาลคอยดูแล อีกอย่างก่อนที่จะพาลูกสาวและหลานสาวของ ท่านกลับไทย ผมก็ได้ปรึกษาทางครอบครัวปลายฝันเรียบร้อยแล้วพ่อตาแม่ยายไฟเขียวครับ@Thailand@คฤหาสน์ตระกูลเรียวปลายฝันในรอบเกือบ 4 ปีที่ฉันไม่ได้กลับไทย ร่างบางรู้สึกใจเต้นตุบๆ ตับๆ ถึงจะเคยอยู่ เคยนอนที่นี่ แต่ก็ตื่นเต้นไม่น้อย พี่ไทม์พาฉันกลับไทย โดยที่ไม่บอกไม่กล่าวใคร บอกจะเซอร์ไพรส์คุณพ่อ คุณแม่ของเขายังไงละ รถสปอร์ตคันหรูวิ่งมาจอดภายในคฤหาสน์หลังใหญ่ เมื่อฉันอุ้มทับทิมลงจากรถของพี่ไทม์“บ้านใครคะ ป๊ะป๋า” พอรถวิ่งมาจอดภายในคฤหาสน์หลังใหญ่เด็กแสบของฉันก็ถามป๊ะป๋าทันที นี้เป็นครั้งแรกที่ทับทิมมาบ้านพี่ไทม์“บ้านคุณปู่ คุณย่าครับคนเก่ง” น้ำเสียงนุ่มละมุนหูเอ่ยตอบลูกสาว“คุณปู่ คุณย่า” เด็กน้อยตาโต พอป๊ะป๋าบอกบ้าน คุณปู่คุณย่าเท่านั้นแหละ ลงจากรถได้ไม่ทันไร ทับทิมก็วิ่งเข้าไปในบ้านโดยที่ฉันและพี่ไทม์ไม่ได้บอก ทับทิมวิ่งเข้าไปในบ้านโดยไม่มีท่าทีกลัวใคร เหม
“ใครบอกว่าพี่จะกลับโรงแรม ละครับ ไม่กลับโรงแรมที่ไหนทั้งนั้น คืนนี้พี่จะนอนกับเมีย” ใบหน้าสวยขมวดคิ้ว“นอนกับเมีย...ใครเมียพี่ไทม์ ถ้าหมายถึงปลาย พี่ไทม์ต้องพูดให้จบนะคะ เมียเก่า” คนฟังถึงกับคอแข็ง“จุกชิบหาย คำก็เมียเก่า สองคำก็เมียเก่า ไม่น่าหย่าเลยเรา” ไทม์พึมพำแต่นั้นก็ไม่พ้นหูปลายฝัน“ไม่มีทะเบียนสมรส ปลายก็ยังไม่ใช่ เมียพี่ไทม์ค่ะ” ปลายฝันหันมาระบายยิ้มให้เขา“ในห้องน้ำที่โรงแรมนั้น เธอยังไม่ได้เป็นเมียพี่เหรอครับ”“ต้องทะเบียนสมรส เท่านั้นค่ะ ปลายถึงจะยอมเป็นเมียพี่ไทม์”“โอเค ครับเมีย กลับไทยเราไปจดทะเบียน หรือจะจัดงานแต่งอีกรอบพี่ก็ไม่ติด พี่ได้ทั้งนั้น ตามใจเมีย” ไทม์ไม่พูดเปล่า ในคืนพระจันทร์เต็มดวง บรรยากาศหนาวเย็น ท่ามกลางมีหิมะโปรยปราย มือหนายื่นมาโอบคนตัวเล็กทว่าขณะที่ปลายจมูกโด่งคมสันของไทม์ปักเข้าพวงแก้มของปลายฝันนั้น“ป๊ะป๋าไทม์ ขา...” ลูกสาวตัวน้อยกับวิ่งเข้ามา ทำให้ป๊ะป๋าอดจุ๊บแก้มหม่ามี้“ว่าไงคะ คนเก่ง ทับทิมไม่นอนกับคุณตาแล้วเหรอคะลูก” ไทม์ย่อตัวและอุ้มลูกสาวพร้อมกับฟัดแก้มน้อยๆกลมๆ ไปอีก สองฟอดใหญ่ คนบอกคิดถึงจะนอนกอดคุณตาขาตอนนี้ไม่นอนแล้ววิ่งกอดตุ๊กตาออกมาจา
ด้านไทม์เมื่อเขาตัดสินใจ ตามปลายฝันและทับทิมกลับญี่ปุ่น ไม่ปล่อยสองแม่ลูกเดียวดายอีกแล้วนั้น มือหนาอุ้มลูกสาวในอ้อมแขนของตนไม่ยอมปล่อย ราวกับกลัวว่าพ่ออย่างเขานั้นจะหายไปนั้นร่างสูงมาหยุดตรงหน้าบ้านหลังหนึ่งซึ่งเป็นบ้านปูนชั้นเดียว เป็นหมู่บ้านชนบทในต่างจังหวัดของประเทศญี่ปุ่น สภาพที่เห็นทำเอาไทม์ถึงกับจุกแน่นไปหมด ทั้งหัวใจ ปลายฝันและลูกของเขา ไม่ได้สุขสบายอย่างที่เธอบอกกับเขา เพราะบ้านที่ปลายฝันอาศัยอยู่นั้นทั้งเล็กและแคบ อยู่ห่างไกลความเจริญ“ปลายกับทับทิม อยู่ที่นี่กับคุณพ่อค่ะ” เพียงแค่ปลายฝันและทับทิมจะพาเขาไปเจอคุณตาของเธอ ทำเอาไทม์ถึงกับใจเต้นตุบๆตับๆ เขารู้สึกประหม่า ยอมรับที่ผ่านมาไม่เคยรู้พื้นเพของปลายฝัน ไม่รู้ว่าที่ผ่านมาปลายฝันและลูกของตนจะลำบากแค่ไหน ไทม์ถึงกับน้ำตาคลอเบ้า มือเรียวของปลายฝันจับเข้าที่มือของไทม์ เย็นเฉียบจนอีกฝ่ายรู้สึกได้“คุณพ่อ ท่านใจดีค่ะ พี่ไทม์ ไม่ต้องกลัวนะคะ” เสียงหวานเอ่ยกับอดีตสามี ราวกับให้กำลังใจเขา ไหนๆ พี่ไทม์ก็ตามมาส่งฉันกับลูกที่ญี่ปุ่นแล้ว จะใจร้ายใจดำให้เจอครอบครัวของฉันก็จะกระไรอยู่“พี่ไม่ได้กลัวครับ พี่แค่ตื่นเต้นที่จะเจอพ่อตาแม่ยาย
“มีอะไรจะคุยกับฉันก็รีบๆ พูดมาเถอะค่ะ” ท่าทีหยิ่งเมินเฉยของปลายฝัน ทำเอาไทม์เดือดปุๆ เขาพยายามข่มอารมณ์สุดๆ หนีออกจากบ้านไปสองวัน พึ่งจะกลับมา มาถึงก็ตั้งแง่ใส่เขาเลย“ทำไม จะรอกลับพร้อมไอ้เดลต้า ให้มันไปส่งหรือไง หรือเธอชอบที่คนอื่นเอาเรื่องฉันกับเธอไปนินทาจนสนุกปาก”“ฉันไม่สนอยู่แล้ว คนอื่นจะเอาฉ
ไทม์ไม่พูดเปล่า มือหนาฉกเข้าที่ข้อมือเล็ก!! พรึ่บ !!“พี่ไทม์” ปลายฝันเรียกเขาด้วยสีหน้าตกใจ พี่ไทม์ในตอนนี้เขาดูน่ากลัวมาก“ทำฉันแล้ว จะซิ่งงั้นเหรอ” เขาเอ่ยด้วยสีหน้าเอาเรื่องสุดๆ“ป่าว...นะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุ ขอโทษละกัน” แต่นั้นใช่ว่าคนหลายอารมณ์อย่างเขาจะคิดฟัง ร่างสูงฉกมือเรียว
@ห้างสรรพสินค้า Sปลายฝันหลังจากที่เดลต้าพาฉันซิ่งบิ๊กไบค์ออกจากมหาลัย ฉันก็มาเลือกซื้อของขวัญวันเกิดให้พี่สาวสุดที่รักพี่ไนท์คนสวยน้องสาวของพี่ไทม์ยังไงละ ไปซื้อสัปดาห์หน้าฉันคงไม่ว่างแน่ เพราะเป็นช่วงใกล้สอบ เมื่อได้ของขวัญที่ถูกใจแล้วนั้น“เดลต้า นายจะกลับเลยไหม แยกกันตรงนี้ก็ได้” เพราะนี้ฉันรบก
1 เดือนต่อมา @มหาลัย BxMax ปลายฝันร่างบางในชุดนักศึกษาที่เดินลงบันไดตึกคณะนิเทศ ทว่าขณะที่ฉันวุ่นวายคุยงานกับทางอีเจนซี่ที่ฉันรับงานไว้นั้น ปลายที่เดินลงบันไดด้วยความเร่งรีบไม่มองทาง!! พรึ่บ !! หน้าผากของเธอกับชนกับร่างสูงใหญ่เข้าอย่างจัง“ว้าย...” ถ้าเขาไม่คว้าแขนฉันไว้คงตกบันไดเป็นผีเฝ้าคณะนิเ







