LOGINไทม์ไม่พูดเปล่า มือหนาฉกเข้าที่ข้อมือเล็ก
!! พรึ่บ !!
“พี่ไทม์” ปลายฝันเรียกเขาด้วยสีหน้าตกใจ พี่ไทม์ในตอนนี้เขาดูน่ากลัวมาก
“ทำฉันแล้ว จะซิ่งงั้นเหรอ” เขาเอ่ยด้วยสีหน้าเอาเรื่องสุดๆ
“ป่าว...นะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุ ขอโทษละกัน” แต่นั้นใช่ว่าคนหลายอารมณ์อย่างเขาจะคิดฟัง ร่างสูงฉกมือเรียวเดินมาจนกระทั่งถึงห้องน้ำชาย
“พะ...พี่ไทม์ นี้พี่จะทำอะไร” ไทม์ไม่พูดเปล่า และกับดันคนตัวเล็กเข้าห้องน้ำชาย ท่ามกลางความตกใจของนักศึกษาหลายคนที่ผ่านไปมา
ร่างสูงปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตจนกระทั่งถึงเม็ดสุดท้าย ขณะที่เขาดันแผ่นหลังเธอติดในห้องน้ำ ฉันพยายามทำตัวลีบและเล็กที่สุด
!! พรึ่บ !! แต่นั้นเขากับโยนเสื้อนักศึกษาคลุมที่หัวของฉัน
‘ให้้ตายสิ ที่คอนโดวันนั้นว่าขาวมากแล้ว แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะขาวมากกว่า’ ซิกแพ็คเอย กล้ามท้องหนาเป็นมัดๆ ปลายฝันที่เห็นเช่นนั้น ถึงกับตาเบิกกว้าง
“พี่จะทำอะไร...นี้ฉันยังไม่พร้อมนะ” นี้เขาถอดเสื้อทำไม อย่าบอกนะว่าเขา มือหนายันเข้าที่ผนัง ใบหน้าเรียวไร้เครื่องสำอาง ต้องเป็นผู้หญิงแบบไหน ที่ออกจากห้องในสภาพแบบนี้
“ถอยไปหน่อยได้ไหม พี่ใกล้ฉันเกินไปแล้ว” ไทม์ที่จะเอาเรื่องเด็กดื้ออย่างปลายฝัน ทว่าเขากับสะดุดเลือดแดงๆ ที่ติดปลายจมูกเล็กเชิดๆ ของเธอ
มือหนาแตะที่ปลายจมูกเรียวสวย แต่นั้นคนตัวเล็กกับถอยหลังชิดผนัง
“ฉันน่ากินมากขนาดนั้น” ไทม์ที่เห็นเลือดกับเดาเด็กแสบไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว เขาจะโกรธเธออยู่แล้วเชียว พอเจอยัยเด็กดื้อทำหื่นใส่เขาไทม์จากหน้าโหดๆ ต้องเปลี่ยนโหมดกลั้นขำไม่ไหว
“ใคร ฉันเหรอ” ยังๆ ไม่รู้ตัวอีก สายตาที่ล่อกแล่กมองเขามานั้น ปลายฝันยัยเด็กหื่น
“ถ้าอยากมากขนาดนั้น ก็เอาสิ” ไทม์ ไม่พูดเปล่า แต่ร่างสูงที่ยืนเปลือยเปล่าหน้าอกส่วนบน สวมเพียงกางเกงสีเข้ม โน้มหน้าอกเข้าหาเธอในตำแหน่งตรงกับปากของเธอ
“อยากเลียไหมละ” ปลายฝันตาเบิกกว้าง
!! ตึก ตึก !! หัวใจดวงเล็กๆ เต้นสั่นแรงอย่างไม่เป็นจังหวะ เธอหลบสายตาขณะที่ไทม์โน้มเข้าหาเธอ
“ฉันป่าวนะ” ปลายฝันตอบไม่เต็มเสียง ฉันนี้นะ อยากเลียหัวนมพี่ไทม์ เห้ย... ไม่...ไม่จริง
“แต่เลือดกำเดาเธอไหล ยัย...” ให้ตายสิ ฉันเนี่ยนะเลือดกำเดาไหล มือเรียวแตะเข้ารูจมูกของตน
“หื่น...”
“ฉันป่าวนะ” มือเรียวหยิบทิชชู่ขึ้นมาซับเลือดของฉัน ฉันอยากจะหายตัวออกไปจากตรงนี้ น่าอายชะมัด ฉันเนี่ยนะมีอารมณ์กับพี่ไทม์ เขาปากร้าย ใจร้ายกับฉันยิ่งกว่าอะไร
“ส่วนเสื้อฉัน ทำความสะอาดให้เรียบร้อย ห้ามให้เหนียว ฉันให้เวลาเธอ 3 นาที เร็ว” ไทม์ตวาดตัวต้นเหตุ
“วันนี้ฉันมีสอบฉันเข้าสอบไม่ทันเธอโดนหนักแน่” ไทม์เอ่ยจบ ปลายฝันวิ่งออกจากห้องน้ำ และรีบเอาทิชชู่ซับน้ำหวานและล้างเสื้อของไทม์ทันที เพราะฉันเองก็มีสอบ
“พี่ไทม์ ฉันขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ มันเป็นอุบัติเหตุ” เธอยื่นเสื้อเชิ้ตนักศึกษาให้กับเขา ด้วยสีหน้าสำนึกผิด
!! พรึ่บ !! ไทม์สวมเสื้อและเดินออกจากห้องน้ำ โดยที่ไม่เอ่ยคำพูดใดๆ กับเธอ เขาเดินออกจากห้องน้ำ
“ชิ...สมน้ำหน้า” ทว่าขณะที่ร่างสูงก้าวขาไม่ทันจะพ้น ประตูนั้น ไทม์หันมาชี้หน้าเธอ
“ฝากไว้ก่อนเถอะ วันนี้โชคเข้าข้างเธอ ฉันรีบ” เอ่ยจบไทม์ก็รีบเดินเข้าห้องสอบ
“ก็แค่เสื้อโดนน้ำหวาน นี้จะอะไรนักหนา” ปลายฝันได้แต่บนอุบอิบ จากนั้นก็เดินไปยังชั้น 8 เพราะนี้ก็ใกล้ถึงเวลาเข้าสอบแล้ว
พอมาถึงหน้าห้องสอบเท่านั้นแหละ สายตาหลายคู่จับจ้องมาที่ฉัน วูบวาบมาก
“ทำไม ทำไมทุกคนมองฉันด้วยสายตาแบบนี้”
“ฉันเห็นพี่ไทม์ ฉุดเธอเข้าห้อง เป็นไงบ้างปลายฝัน ฟินป่าวละ” คนถูกถามทำหน้างงงวย
“อะไรของพวกเธอ”
“แหม ปลายฝัน พวกฉันเดินผ่านห้องน้ำชาย ชั้น 5 เห็นนะ เธอกับพี่ไทม์”
“เลิกคิดค่ะ ฉันแค่ทำน้ำหวานหกใส่เสื้อเขา พี่ไทม์แค่ให้ฉันล้างเสื้อให้ไม่มีอะไร เลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว” ทว่าภาพในห้องน้ำเมื่อครู่กับฉายวับเข้ามาในหัวฉัน นมชมพูเอย ซิกแพคนั้นเอย แต่อีกใจกับค้านขึ้นมา ไม่นะพี่ไทม์ไกลสเปคฉันมาก แต่ที่น่าอายฉันดันทำหื่นใส่เขาอีกนี้น่ะสิ
สัปดาห์ต่อมา
@คฤหาสน์ตระกูลเรียว
ด้านไทม์ร่างสูงในชุดเสื้อยืดกางเกงสบายๆ ที่นั่งดื่มกับกลุ่มเพื่อนๆ บริเวณริมสระว่ายน้ำ วันนี้พิเศษหน่อยที่มีกลุ่มเพื่อนๆ ผมและเพื่อนๆ คนสนิทของยัยไนท์ วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของพวกผมสองคน ธีมงานวันนี้ในลุคสบายๆ ปาร์ตี้ริมสระว่ายน้ำนั้นเอง ซึ่งงานนี้คนที่รีเควสธีมนี้คือน้องสาวผมนั้นเอง
“ทำไม ปีนี้มึงเลือกจัดที่บ้านวะ ปกติ มึงจัดที่โรงแรมนี้หว่า” มาคัสหนุ่มจอมทะเล้นถาม
“ปีนี้ยัยไนท์เป็นแม่งาน มึงก็รู้ถ้าเป็นกูจัดคงไม่จัดที่บ้าน” เพราะเวลาเมาเขาคว้าสาวๆ ค้างที่บ้านไม่ได้ คุณนายรีนลดาเข้มงวดเรื่องนี้มาก
“ทำไมละคะไทม์” แต่ปาร์ตี้วันเกิดฉลองวันเรียนจบของผมคืนนี้จะขาดลูกน้ำ สาวสวยคนโปรดของผมคืนนี้ไปไม่ได้
“เพราะคุณแม่ไทม์ ท่านค่อนข้างดุ ยังไงละครับ คืนนี้เราคงอดสนุกกันในบ้าน แต่ถ้าลูกน้ำอยากเซอร์ไพรส์ไทม์ เราไปต่อข้างนอกกันได้นะครับ ไทม์สะดวก” ไทม์เอ่ยขณะที่ลูกน้ำนั่งบนตักของเขา
“ได้สิคะ คืนนี้ลูกน้ำมีท่าเด็ดๆ เซอร์ไพรส์ไทม์เยอะเลยละคะ” หญิงสาวไม่พูดเปล่า แต่กับลากเรียวลิ้นร้อนแทะที่บริเวณต้นคอของเขา
“เชี่ยไทม์ ถ้ามึงจะเกินหน้าเกินตาพวกกูแบบนี้ ก็ขึ้นห้องไปเลยไหม” ฟรอสต์แซว
“ได้ไง มึงแม่กูอยู่”
“คนอย่างมึงนินะ กลัวป้ารีน” ภีมภพว่าให้ไทม์ไปหนึ่งดอก
“ไอ้หมอ ยังกะมึงไม่กลัวน้ามิริณ สัสทำเป็นว่ากู” ทว่าขณะที่สี่หนุ่ม และอีกสี่สาวนั่งดริ้งดื่มกันอย่างสนุกนั้น สายตาคมเข้มกับสะดุดเข้ากับร่างบางในชุดเสื้อสายเดี่ยวกางเกงยีนส์ขาสั้นที่นั่งร่วมกลุ่มกับน้องสาวของตน
“หึ...” นี้ยัยเด็กนั้นมาด้วยเหรอ
“สุขสันต์วันเกิดพี่ไนท์คนสวยของน้อง มีความสุขมากๆนะคะ สวยแล้วสวยอีกน๊าา” ปลายฝันไม่พูดเปล่า แต่กับยื่นกล่องของขวัญให้กับไนท์
“ขอบคุณนะคะ น้องปลายคนน่ารักของพี่” ไนท์เอ่ยพร้อมกับยื่นแขนไปโอบรุ่นน้อง เพราะปลายฝันนั้นคือน้องรักที่ไนท์ทั้งรักเอ็นดูเธอมากๆ
“จริงๆ น้องปลายไม่ต้องให้พี่ก็ได้นะ แค่น้องปลายมาพี่ก็ดีใจมากแล้ว”
“ได้ไงคะ วันเกิดพี่ไนท์ และฉลองเรียนจบทั้งที ยินดีกับพี่ไนท์ด้วยค่ะ”
“จ้า น้องรัก ขอบคุณมากๆ นะ”
ปลายฝันเอาจริงฉันก็อึดอัดและไม่ชินหรอกนะ ที่มาร่วมงานปาร์ตี้วันเกิดของพี่ไนท์ เพราะแขกที่มาล้วนมีแต่หนุ่มสาวไฮโซที่อยู่ในระดับเดียวกับลูกเขา ลูกหลานคนใช้คงมีแค่ฉันนี้แหละ ทว่าเมื่อฉันนั่งดื่มกับพี่ไนท์ไปได้สักพัก ฉันนึกขึ้นได้ฉันมีขนมมาฝากพี่ดอกแก้วแม่บ้านที่นี่ด้วย
ขณะที่ร่างบางถือกล่องขนมเดินมายังเรือนแม่บ้านนั้น สายตาฉันกับสะดุดเข้ากับเจ้าของวันเกิดที่ทำหน้านิ่งใส่เธอข้างต้นไม้ ดูเหมือนว่าเขาออกมาคุยโทรศัพท์กับใครสักคน ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตฮาวาย ในปากเขาดูดอมยิ้ม ...เหมือนเด็กน้อยซะมัด ปลายฝันที่สบตากับไทม์นั้น หึ...คิดว่าดูดบุหรี่ พี่ไทม์ดูดอมยิ้มด้วยเหรอ “ไม่อยากจะเชื่อแฮะ” ปลายฝันหลุดยิ้ม ในมุมที่เธอไม่เคยเห็น ทว่าขณะที่ฉันจะหลบ แต่จะหลบยังไงเมื่อพี่ไทม์เขาเห็นฉันแล้ว
“มาทำไม ใครเชิญ”...นั่นไง คำแรกที่เจ้าของวันเกิดทักทายฉัน อะไรเข้าสิงเขา เจอทีเคยพูดดีๆ กับฉันที่ไหน
“พี่ไนท์ค่ะ พี่ไนท์ชวนมา” คนถูกถามลอยหน้าลอยตา ไทม์ปลายสายตามองคนตัวเล็กในมือหิ้วถุงกล่องของขวัญ
“ไหนของขวัญวันเกิด...ฉัน” หึ...เขาไม่ได้ชวนฉันมีหน้ามาทวงของขวัญอีก เธอทำหน้าเลิกลั่ก ‘อะไรของพี่ไทม์’
“พี่ไทม์ไม่ได้เชิญฉัน ฉันไม่มีให้พี่หรอกค่ะ” ทว่าในจังหวะนั้นสายตากับเหลือบไปเห็นดอกแก้วแม่บ้านของไทม์
“พี่แก้วคะ ปลายมีขนมมาฝากพี่แก้วด้วยนะ” ปลายฝันเอ่ยด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มสดใส เธอเลิกสนใจเจ้าของงานคนก่อกวน หิ้วกล่องในมือยื่นให้ดอกแก้วต่อหน้าต่อตาเขา ไทม์ได้แต่มองตาม
‘ให้้ตายสิ ยัยเด็กนี้’ ไม่มีให้เขา แต่มีให้พี่ดอกแก้ว พี่แก้วเกิดวันนี้อีกคนหรือไง
มาวันเกิดเขาทีกับไม่มีอะไรติดไม้ติดมือมาให้เขา แต่มีให้พี่ดอกแก้ว ปลายฝันยัยเด็กบ้านี้ต้องเป็นผู้หญิงแบบไหนกัน
“เออ แล้วทำไมฉันต้องอยากได้อะไรจากเธอ” จากที่คิดจะมาหาที่คุยโทรศัพท์เงียบๆ กับมาเจอปลายฝัน ไทม์ถึงกับหมดอารมณ์เดินหงุดหงิดกลับเข้าไปในงาน ยัยไนท์ชวนเด็กนี้เข้ามาร่วมทำไมกัน เสียบรรยากาศหมด ไม่เข้าใจน้องสาวที่โอ้ ปลายฝัน ยิ่งกว่าพี่ชายแท้ๆ อย่างเขาเสียอีก
ไทม์ที่กลับมาถึงบ้านในเวลาสี่ทุ่มเศษ ทว่าขณะที่ไทม์เปิดประตูเข้ามาในบ้าน คนที่เขาคิดว่านอนกับวิ่งอุ้มตุ๊กตาเข้ามากอดขาด้วยความคิดถึง“ป๊ะป๋า มาแล้ว ป๊ะป๋าทำงานเหนื่อยไหมคะ” เสียงเจื้อยแจ้วเอ่ยถามบิดา ทำเอาไทม์ที่คิดว่าลูกเข้านอนแล้วนั้น ถึงจะเป็นคำถามทั่วๆ ไปที่แสนธรรมดา แต่พอเป็นลูกถามเช่นนี้ ไทม์ถึงกับน้ำตาซึม“เหนื่อยครับ แต่พอป๊ะป๋าได้กอดทับทิม ป๊ะป๋าก็หายเหนื่อย เลยลูก” ไทม์เอ่ยเสียงเรียบ ไม่คิดว่าลูกจะยังรอ เพราะนี้เลยเวลาเข้านอนของทับทิมแล้ว“งั้นป๊ะป๋ากอด น้อนนะคะ กอดนานๆจะได้หายเหนื่อย ค่ะ” ไทม์ทั้งกอดทั้งฟัดลูกสาวตัวแสบ สองขวบกว่าๆ แต่รู้ความมาก“ทำไม ไม่นอนละครับ”“รอนอนพร้อม ป๊ะป๋าค่ะ” คนเป็นพ่อถึงกับจุกอก เขาทำงานจนลูกต้องรอ ไทม์รู้สึกผิด ใบหน้าอันหล่อเหลาน้ำตาคลอเบ้า“ป๊ะป๋า ขอโทษนะลูก ป๊ะป๋ามีงานด่วนกับอาไนท์ สัญญาจากนี้ไป ป๊ะป๋าจะไม่ให้น้องรอ” ไทม์ จุ๊บเหม่งน้อยของลูกสาว เขาจุกแน่นไปหมดทั้งหัวใจ ที่ทับทิมและปลายฝันยังรอเขา ลูกไม่ยอมนอนแต่ปลายฝันก็ไม่ปริปาก รบกวนเวลาทำงานของเขา“พี่ไทม์มาเหนื่อยๆ ไปอาบน้ำ พักผ่อนเถอะนะคะ” เสียงหวานเอ่ยกับสามี เธอยิ้มให้กำลังใจหัวหน้าครอ
ด้านไทม์หลายวันต่อมา หลังจากที่ปลายฝันและลูกสาวน้อยยอมใจอ่อน ตามป๊ะป๋าไทม์มาใช้ชีวิต เริ่มต้นครอบครัวของเราอีกครั้งที่ไทย โดยที่การมาครั้งนี้ผมและปลายฝัน ไม่ได้กลับไปอยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลเรียว แต่ลูกและเมียของผมเธอเลือกที่จะมาอยู่เรือนหอ ที่มาดามชิและคุณนายรีนลดายกให้ผมและปลายฝันในวันแต่งงานของเรา แต่ผมและปลายฝันเราก็พาทับทิมไปทานข้าวที่บ้านคุณปู่คุณย่าสัปดาห์ละ 3 วัน ตามคำมั่นสัญญาที่เคยให้ไว้กับคุณเรียวตะและคุณนายรีนลดา ถ้าไม่พาทับทิมไปเยี่ยมคุณปู่คุณย่า คุณแม่ท่านคงไม่ยอมให้ผมและปลายฝันออกเรือน มาอยู่เรือนหอของพวกเรา เพราะติดหลานสาวตัวแสบเอามากๆส่วนเรื่องที่ผมมีลูกสาวที่น่ารักกับปลายฝัน อดีตภรรยา ที่ตอนนี้เป็นภรรยาคนเดียวของผม มีลูกโตทันใช้แบบนี้ ไอ้มาคัสรู้โลกรู้ ทำเอาเพื่อนๆ ญาติพี่น้องคนในตระกูลของผมช็อกไปตามๆกัน ไม่คิดว่าปลายฝันและผมเราจะมีเบบี๋ด้วยกัน เมื่อสัปดาห์ก่อน ก่อนที่จะย้ายมาอยู่ที่นี่ ผมก็จัดงานเลี้ยงเล็ก ๆ เปิดตัวลูกสาว และเมียใหม่ คนเดียว และคนเดิมของผมไปแล้ว ตอนนี้ทุกคนทราบแล้วว่าผม ไม่โสด ไม่ใช่พ่อหม้ายอย่างที่ไอ้ฟรอสต์ ไอ้หมอ ไอ้มาคัส เรียกผมมา 3 ปี“พ่อหม้าย” คำ
ด้านรีนลดาและเรียวตะ“หนูปลาย ตาไทม์ กลับมาเป็นครอบครัวเดียวกันสักทีนะลูก” รีนลดายิ้มให้ลูกชาย ลูกสะใภ้และหลานตัวแสบ คนที่ดูมีความสุข คุณปู่คุณย่ารีนลดา ไม่คิดว่าตนที่เห็นภาพน่ารัก ครอบครัวอบอุ่นของลูกชาย คนเป็นแม่ถึงกับน้ำตาคลอ“ครับคุณแม่/ค่ะ คุณแม่” ปลายฝันและไทม์มองหน้ากัน เขายิ้มเธอยิ้ม โดยที่มีลูกสาว หัวเราะคิกคิก อ้อนปู่อ้อนย่าจากนั้นก็อ้าแขนขึ้น เด็กแสบก็ยกแขนขึ้นมาทั้งสองข้าง อ้อนปู่อ้อนย่า เสร็จก็ถึงที อ้อนป๊ะป๋าไทม์“ป๊ะป๋า อุ้ม อุ้ม...”“จะให้อุ้มไปไหนละครับ หึ...” ไทม์เอ่ยพร้อมกับงับเข้าแก้มเด็กแสบไปหนึ่งฟอดใหญ่“ไปดู ปลา ดูปลาค่ะ ป๊ะป๋า” บ่อน้ำปลาที่สวนหลังบ้าน พึ่งจะลงเครื่องขับรถมาเหนื่อย ๆ แค่ไหนแต่ลูกสาวอ้อนเก่งแบบนี้ มือหนาอุ้มลูกสาวขึ้นมา จากนั้นก็พาทับทิมไปดูปลาสัปดาห์ต่อมาด้านปลายฝันหลังจากที่ฉันตัดสินใจกลับไทยกับพี่ไทม์ เขาก็พาฉันไปจดทะเบียนสมรสใหม่ มีสามีใหม่แต่คนเดิม และคนเดียว โดยการจดทะเบียนครั้งนี้มี คุณพ่อคุณแม่ และที่พิเศษสุดก็พยานรักตัวน้อยของเราไปด้วยยังไงละ หลังจากที่เราจดทะเบียนสมรสเสร็จ ฉันกับพี่ไทม์เราก็แยกกับคุณพ่อคุณแม่มาที่บริษัท ซึ่งวันนี้พี่
ด้านไทม์หลังจากที่ผมตามปลายฝัน และลูกสาวมาที่ญี่ปุ่น และวันนี้ก็เป็นข่าวดีสำหรับผมที่ปลายฝันเธอยอมพาลูกกลับไทยพร้อมผม เราสามคนพ่อแม่ลูกก็ไม่ต้องห่างกันอีกแล้ว ส่วนคุณพ่อของปลายฝัน มีพยาบาลคอยดูแล อีกอย่างก่อนที่จะพาลูกสาวและหลานสาวของ ท่านกลับไทย ผมก็ได้ปรึกษาทางครอบครัวปลายฝันเรียบร้อยแล้วพ่อตาแม่ยายไฟเขียวครับ@Thailand@คฤหาสน์ตระกูลเรียวปลายฝันในรอบเกือบ 4 ปีที่ฉันไม่ได้กลับไทย ร่างบางรู้สึกใจเต้นตุบๆ ตับๆ ถึงจะเคยอยู่ เคยนอนที่นี่ แต่ก็ตื่นเต้นไม่น้อย พี่ไทม์พาฉันกลับไทย โดยที่ไม่บอกไม่กล่าวใคร บอกจะเซอร์ไพรส์คุณพ่อ คุณแม่ของเขายังไงละ รถสปอร์ตคันหรูวิ่งมาจอดภายในคฤหาสน์หลังใหญ่ เมื่อฉันอุ้มทับทิมลงจากรถของพี่ไทม์“บ้านใครคะ ป๊ะป๋า” พอรถวิ่งมาจอดภายในคฤหาสน์หลังใหญ่เด็กแสบของฉันก็ถามป๊ะป๋าทันที นี้เป็นครั้งแรกที่ทับทิมมาบ้านพี่ไทม์“บ้านคุณปู่ คุณย่าครับคนเก่ง” น้ำเสียงนุ่มละมุนหูเอ่ยตอบลูกสาว“คุณปู่ คุณย่า” เด็กน้อยตาโต พอป๊ะป๋าบอกบ้าน คุณปู่คุณย่าเท่านั้นแหละ ลงจากรถได้ไม่ทันไร ทับทิมก็วิ่งเข้าไปในบ้านโดยที่ฉันและพี่ไทม์ไม่ได้บอก ทับทิมวิ่งเข้าไปในบ้านโดยไม่มีท่าทีกลัวใคร เหม
“ใครบอกว่าพี่จะกลับโรงแรม ละครับ ไม่กลับโรงแรมที่ไหนทั้งนั้น คืนนี้พี่จะนอนกับเมีย” ใบหน้าสวยขมวดคิ้ว“นอนกับเมีย...ใครเมียพี่ไทม์ ถ้าหมายถึงปลาย พี่ไทม์ต้องพูดให้จบนะคะ เมียเก่า” คนฟังถึงกับคอแข็ง“จุกชิบหาย คำก็เมียเก่า สองคำก็เมียเก่า ไม่น่าหย่าเลยเรา” ไทม์พึมพำแต่นั้นก็ไม่พ้นหูปลายฝัน“ไม่มีทะเบียนสมรส ปลายก็ยังไม่ใช่ เมียพี่ไทม์ค่ะ” ปลายฝันหันมาระบายยิ้มให้เขา“ในห้องน้ำที่โรงแรมนั้น เธอยังไม่ได้เป็นเมียพี่เหรอครับ”“ต้องทะเบียนสมรส เท่านั้นค่ะ ปลายถึงจะยอมเป็นเมียพี่ไทม์”“โอเค ครับเมีย กลับไทยเราไปจดทะเบียน หรือจะจัดงานแต่งอีกรอบพี่ก็ไม่ติด พี่ได้ทั้งนั้น ตามใจเมีย” ไทม์ไม่พูดเปล่า ในคืนพระจันทร์เต็มดวง บรรยากาศหนาวเย็น ท่ามกลางมีหิมะโปรยปราย มือหนายื่นมาโอบคนตัวเล็กทว่าขณะที่ปลายจมูกโด่งคมสันของไทม์ปักเข้าพวงแก้มของปลายฝันนั้น“ป๊ะป๋าไทม์ ขา...” ลูกสาวตัวน้อยกับวิ่งเข้ามา ทำให้ป๊ะป๋าอดจุ๊บแก้มหม่ามี้“ว่าไงคะ คนเก่ง ทับทิมไม่นอนกับคุณตาแล้วเหรอคะลูก” ไทม์ย่อตัวและอุ้มลูกสาวพร้อมกับฟัดแก้มน้อยๆกลมๆ ไปอีก สองฟอดใหญ่ คนบอกคิดถึงจะนอนกอดคุณตาขาตอนนี้ไม่นอนแล้ววิ่งกอดตุ๊กตาออกมาจา
ด้านไทม์เมื่อเขาตัดสินใจ ตามปลายฝันและทับทิมกลับญี่ปุ่น ไม่ปล่อยสองแม่ลูกเดียวดายอีกแล้วนั้น มือหนาอุ้มลูกสาวในอ้อมแขนของตนไม่ยอมปล่อย ราวกับกลัวว่าพ่ออย่างเขานั้นจะหายไปนั้นร่างสูงมาหยุดตรงหน้าบ้านหลังหนึ่งซึ่งเป็นบ้านปูนชั้นเดียว เป็นหมู่บ้านชนบทในต่างจังหวัดของประเทศญี่ปุ่น สภาพที่เห็นทำเอาไทม์ถึงกับจุกแน่นไปหมด ทั้งหัวใจ ปลายฝันและลูกของเขา ไม่ได้สุขสบายอย่างที่เธอบอกกับเขา เพราะบ้านที่ปลายฝันอาศัยอยู่นั้นทั้งเล็กและแคบ อยู่ห่างไกลความเจริญ“ปลายกับทับทิม อยู่ที่นี่กับคุณพ่อค่ะ” เพียงแค่ปลายฝันและทับทิมจะพาเขาไปเจอคุณตาของเธอ ทำเอาไทม์ถึงกับใจเต้นตุบๆตับๆ เขารู้สึกประหม่า ยอมรับที่ผ่านมาไม่เคยรู้พื้นเพของปลายฝัน ไม่รู้ว่าที่ผ่านมาปลายฝันและลูกของตนจะลำบากแค่ไหน ไทม์ถึงกับน้ำตาคลอเบ้า มือเรียวของปลายฝันจับเข้าที่มือของไทม์ เย็นเฉียบจนอีกฝ่ายรู้สึกได้“คุณพ่อ ท่านใจดีค่ะ พี่ไทม์ ไม่ต้องกลัวนะคะ” เสียงหวานเอ่ยกับอดีตสามี ราวกับให้กำลังใจเขา ไหนๆ พี่ไทม์ก็ตามมาส่งฉันกับลูกที่ญี่ปุ่นแล้ว จะใจร้ายใจดำให้เจอครอบครัวของฉันก็จะกระไรอยู่“พี่ไม่ได้กลัวครับ พี่แค่ตื่นเต้นที่จะเจอพ่อตาแม่ยาย
“มีอะไรจะคุยกับฉันก็รีบๆ พูดมาเถอะค่ะ” ท่าทีหยิ่งเมินเฉยของปลายฝัน ทำเอาไทม์เดือดปุๆ เขาพยายามข่มอารมณ์สุดๆ หนีออกจากบ้านไปสองวัน พึ่งจะกลับมา มาถึงก็ตั้งแง่ใส่เขาเลย“ทำไม จะรอกลับพร้อมไอ้เดลต้า ให้มันไปส่งหรือไง หรือเธอชอบที่คนอื่นเอาเรื่องฉันกับเธอไปนินทาจนสนุกปาก”“ฉันไม่สนอยู่แล้ว คนอื่นจะเอาฉ
@ห้างสรรพสินค้า Sปลายฝันหลังจากที่เดลต้าพาฉันซิ่งบิ๊กไบค์ออกจากมหาลัย ฉันก็มาเลือกซื้อของขวัญวันเกิดให้พี่สาวสุดที่รักพี่ไนท์คนสวยน้องสาวของพี่ไทม์ยังไงละ ไปซื้อสัปดาห์หน้าฉันคงไม่ว่างแน่ เพราะเป็นช่วงใกล้สอบ เมื่อได้ของขวัญที่ถูกใจแล้วนั้น“เดลต้า นายจะกลับเลยไหม แยกกันตรงนี้ก็ได้” เพราะนี้ฉันรบก
1 เดือนต่อมา @มหาลัย BxMax ปลายฝันร่างบางในชุดนักศึกษาที่เดินลงบันไดตึกคณะนิเทศ ทว่าขณะที่ฉันวุ่นวายคุยงานกับทางอีเจนซี่ที่ฉันรับงานไว้นั้น ปลายที่เดินลงบันไดด้วยความเร่งรีบไม่มองทาง!! พรึ่บ !! หน้าผากของเธอกับชนกับร่างสูงใหญ่เข้าอย่างจัง“ว้าย...” ถ้าเขาไม่คว้าแขนฉันไว้คงตกบันไดเป็นผีเฝ้าคณะนิเ
ยัยนี้เป็นเด็กทุนของคุณแม่ของผมที่ท่านให้ทุนเรียน ปลายฝันเป็นหลานสาวแม่บ้านที่รีสอร์ตของครอบครัวที่เขาใหญ่ ไม่แปลกที่ผมจะรู้จักเธอ เพราะเธอมักเข้าออกบ้านผมเป็นประจำ เธอสนิทกับยัยไนท์น้องสาวฝาแฝดผม ทุกคนในบ้านทั้งรักและเอ็นดูยัยเด็กบ้านนอก หัวแข็งคนนี้ แต่ยกเว้นผมไว้คนหนึ่งละกัน ปากเก่ง อวดดี ทุกครั







