LOGINเขาจัดการกับชุดของเธอได้อย่างช่ำชอง ซึ่งหญิงสาวไม่มีโอกาสได้ยับยั้ง ส่งผลให้เธอมีเพียงชุดชั้นในสีขาวปิดบังสิ่งสงวนเอาไว้
“อ้า... อืม” เพียงแค่ถูกฝ่ามือของชายตรงหน้าสัมผัสกับทรวงอกอวบอิ่ม บวกกับริมฝีปากอุ่นยังคงจูบอย่างดูดดื่ม ส่งผลให้หญิงสาวส่งเสียงครางออกมาด้วยความพอใจ ทำให้เขาหยอกล้อดึงดูดความสนใจด้วยรสจูบวาบหวามมากขึ้นเป็นทวีคูณ
ในขณะที่เขาหันไปจัดการกับชุดของตัวเองได้อย่างรวดเร็ว คนตัวเล็กใต้ร่างไร้อาภรณ์ปิดกั้นเช่นกัน จนเธอรู้สึกสั่นสะท้านเนื่องจากผิวเนื้อบอบบางสัมผัสกับมวลกล้ามเป็นมัด ๆ
เธอยกตัวเข้าหาชายตัวโต บดเบียดทรวงอกอบอิ่มเข้าหาอีกฝ่าย จนเนื้อแนบเนื้อสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งกำยำ มือของชายหนุ่มเริ่มอยู่ไม่เป็นสุขทั้งบีบนวดเคล้าคลึง จนกายสาวยกตัวขึ้นสู้มือแกร่งด้วยความรู้สึกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
โรมราชันใช้จังหวะนั้นลูบไล้เล้าโลม ทำเอาเฌอรีนถึงกับเสียวกระสันไปทั้งร่างอรชร ชายหนุ่มแทบคลั่งเมื่อคนตัวเล็กใต้ร่างตอบสนองได้อย่างน่ารัก
“ผมจะทำให้คุณลืมไม่ลงเลยคอยดู” เขากระซิบข้างหูของเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ราวกับว่าหญิงสาวคือกระต่ายน้อย
ใบหน้าสวยเชิดขึ้นเล็กน้อย เพื่อเปิดโอกาสให้จมูกคมเป็นสันกดลงไปยังซอกคอหอมกรุ่ม เขาทำแบบนั้นอยู่บ่อยครั้ง ก่อนจะหันมาจัดการกับเม็ดบัวอมชมพู
“อ๊า... อืม... อื้อ” หญิงสาวถึงกับครางกระเส่า เมื่อปลายลิ้นร้อนแตะลงไปยังเม็ดบัวอมชมพู เขาค่อย ๆ ไต่ระดับความร้อนแรง จนเธอแทบทนไม่ไหวไม่คิดว่าการถูกเล้าโลมแบบนี้ จะส่งผลต่อเลือดลมในกายให้เกิดความปรารถนาความเป็นชายเกินต้านทานได้
ริมฝีปากร้อนยังคงครอบครองเม็ดบัวอมชมพู ขณะที่ฝ่ามือเริ่มอยู่ไม่เป็นสุข เขาลูบไล้ลงต่ำเรื่อย ๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ใต้ท้องน้อย จากนั้นโรมราชันค่อย ๆ ใช้ปลายนิ้วรุกล้ำเข้าหากลีบกุหลาบงามบานเบ่ง
“อืม... อื้อ โรม! อ๊า...” เธอเผลอเรียกชื่ออีกฝ่ายออกมาด้วยน้ำเสียงกำหนัด ส่งผลให้ชายหนุ่มพึงพอใจกับท่าทีอันเย้ายวนชวนให้หลงใหล จนยากจะห้ามใจอยากได้มาเธอมาแนบกาย
เรือนกายขาวผ่องกับสรีระแสนเซ็กซี่ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ความเป็นชายของเขาแข็งตัว จนอยากปลดปล่อยให้หลุดพ้นจากความเสียวกระสัน
พรึบ!!!
“อืม... อ๊า!” คนทั้งคู่ครางกระเส่าออกมาพร้อมเพรียงกัน เมื่อเจ้าท่อนเอ็นลำเขื่องรุกล้ำเข้าไปในร่องสวาท
ความรู้สึกราวกับถูกดึงดูดโอบรัด ส่งผลให้เจ้ามังกรยักษ์คับแน่นแทบทนไม่ไหว สะโพกหนาเริ่มโยกเข้าออกด้วยจังหวะหนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ ทำเอาคนตัวเล็กใต้ร่างตัวสั่นกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงโยก
“อ๊า... อืม เบาหน่อยได้ไหม” หญิงสาวพูดพลางใช้ฝ่ามือดันอกแกร่งอีกฝ่าย เพื่อให้เขาอ่อนโยนลงบ้าง
“เจ็บหรือเปล่า” เขาตั้งคำถามทั้งที่ท่อนเอ็นลำเขื่องยังคงคับแน่นเต็มร่องสวาทของหญิงสาว ทำเอาเฌอรีนเขินอายจนหน้าแดง
“ปะ...ปะ เปล่า” เธอตอบกลับด้วยความเหนียมอาย ทว่าชายตัวโตได้เผยรอยยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์
“นับตั้งแต่นี้ไปคุณคือภรรยาของผม” ชายหนุ่มกระซิบลงข้างใบหูเล็ก พลางบรรจงจูบอย่างดูดดื่มอีกครั้ง เขาส่งปลายลิ้นร้อนเข้าไปสำรวจกวาดต้อนฉกชิมเอาความหอมหวานจากโพรงปากของเธออย่างไม่รู้จักพอ
หญิงสาวคล้อยตามราวกับต้องมนต์ ชายหนุ่มผละริมฝีปากออกด้วยความอ้อยอิ่ง ก่อนจะใช้ปลายจมูกแตะซอกคอหอมกรุ่น จากนั้นเขาได้เล้าโลมจนเธอเกิดอารมณ์วาบหวามในกาย
“อืม... อื้อ” เสียงครางเล็ก ๆ ตอบสนองได้อย่างน่ารัก ความรู้สึกแปลกประหลาดแทรกเข้ามาแทนที่ เธอหยุดต่อต้านอีกทั้งถ่างขาออกกว้าง แล้วยังเผลอลืมตัวยกสะโพกมนเข้าหาช่วงจังหวะของการตอกอัด ประหนึ่งคนที่กำลังปรารถนาอยากปล่อยให้ผีเสื้อนับล้านนับพันตัว โบยบินอยู่รอบกายของเขาและเธอ
สองมือถูกรวบประสานกดลงกับเตียงนุ่ม ไฟสวาทเริ่มแผดเผาราวกับเปลวเพลิงที่กำลังลุกโชน เลือดลมในกายพลุ่งพล่านยากที่จะต้านทาน หญิงสาวสะดุ้งเฮือกดวงตาเบิกโพลง เมื่อช่วงจังหวะของการสอบสะโพกเข้าออกเริ่มร้อนแรงขึ้นตามลำดับ
คนตัวเล็กใต้ร่างส่ายร่อนรับแรงกระแทกกระทั้นของแก่นกายด้วยความรู้สึกปั่นป่วนวูบไหว เธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนรินรดต้นคอ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังคับห้อง เมื่อเขากระแทกแก่นกายความเป็นชายเข้าหาร่องเสียวอย่างไม่ยั้ง ผิวเนียนบนใบหน้าคมเริ่มชื้นเหงื่อราวกับกำลังออกกำลังกายอย่างหนัก
“อืม... ที่รักผมไม่ไหวแล้ว” โรมราชันเรียกคนตัวเล็กใต้ร่างว่าที่รักได้อย่างเต็มปาก หญิงสาวรู้สึกหน่วงในท้อง จนกระสับกระส่ายไปมา เพียงเพราะถูกท่อนเอ็นลำเขื่องจ้วงลึกสุดลำ
เขาตอกอัดความเป็นชายเข้าออกอย่างบ้าคลั่ง ฝ่ามือเล็กผละออกจากการถูกรวบ จากนั้นเธอได้โอบแผ่นหลังคนตัวโตไว้แน่น ก่อนจะกดจิกลงไปจนเกิดรอยเล็บ
“อ๊า... อืม” เสียงครางดังประสานกันราวกับคนทั้งคู่ได้เดินทางไปถึงดวงจันทร์ คนตัวเล็กใต้ร่างเกร็งสะท้าน น้ำลาวาขาวขุ่นพวยพุ่งเข้าไปในช่องแคบฉ่ำเยิ้ม ทำเอากายสาวสั่นระริกด้วยความเสียวซ่าน
“อืม...” โรมราชันเผยยิ้มมุมปากด้วยความพอใจ เมื่อได้เป็นคนแรกของเธอ เขาเป็นหมอเรื่องแบบนี้พิสูจน์เองได้โดยไม่ต้องสงสัย ถึงอย่างไรไม่ว่าเฌอรีนจะเคยมีอดีตหรือไม่เขาก็รักเธอด้วยหัวใจ ขอแค่ปัจจุบันได้มีเธออยู่ข้างกายก็เป็นพอ
เวลาผ่านไปหลายวัน สิ่งที่แพทย์หญิงโรซานน่าน่าตระหนักได้ นั่นคือความรักที่ธนภัทรมีให้กับเธอและลูกน้อย ผู้ช่วยคนสนิทได้พูดอะไรบางอย่างให้เธอได้เข้าใจในสิ่งที่เคยมีอคติ “นายน้อยรักคุณหมอมากเลยนะครับ เขายอมละทิ้งทุกอย่างแม้แต่ความฝัน เพื่อเลือกทางเดินที่ทำให้ตัวเองไม่สะดุด สามารถใช้ชีวิตไปกับคุณหมอและลูกได้อย่างราบรื่น” “ฉันเองก็ไม่เคยคิดว่าเขาจะถูกลอบทำร้ายปางตาย” “นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของนายน้อย เพียงแต่ครั้งนี้สาหัสกว่าครั้งไหน ๆ บวกกับความหวังที่อยากมีชีวิตอยู่ค่อย ๆ หมดลงไป จนทำให้นายน้อยไม่อยากตื่นขึ้นมารับรู้เรื่องราวเหล่านั้น” “เขายังมีโอกาส คุณกลับไปพักเถอะค่ะ คืนนี้ฉันจะเฝ้าไข้เขาเอง”“รบกวนคุณหมอด้วยนะครับ ยังไงผมก็ขอบคุณคุณหมอแทนนายน้อยด้วยนะครับ” เมื่อผู้ช่วยคนสนิทของธนภัทรเดินออกไป แพทย์หญิงโรซานน่าเดินมานั่งข้างเตียงคนไข้ เธอมองใบหน้าของธนภัทรด้วยแววตารู้สึกผิด ความหล่อเหลาที่เคยหลอกล่อผู้หญิงมานับไม่ถ้วน เวลานี้เธอเองก็กำลังถูกช
หลายเดือนผ่านไป หลังจากด็อกเตอร์นายแพทย์ปริญตัดขาดจากทางโลก พึ่งพระธรรมในการยึดเหนี่ยวจิตใจ ทำให้โรมราชันเข้ามารับช่วงต่อ เขากลายเป็นผู้บริหารโรงพยาบาลอย่างเต็มตัว “เป็นไงบ้างหมอโรม หมอโรสปลอดภัยดีใช่ไหมหลานแม่แข็งแรงหรือเปล่า” รสามีท่าทีห่วงใยอีกทั้งยังตื่นเต้นดีใจที่จะได้อุ้มหลาน “ปลอดภัยดีครับแม่ ตามผมมาครับ” “เดี๋ยวก่อน นายจะไม่โทรบอกคุณธนภัทรหน่อยเหรอ” เฌอรีนเองก็แอบสงสารธนภัทรที่เขาง้อแพทย์หญิงโรซาน่าไม่สำเร็จ “ผมโทรบอกแล้วครับ เขาอยู่ฮ่องกงเดี๋ยวเขาคงมา” “ดีเลยแม่เองก็อยากให้หมอโรสคืนดีกันสักที ไม่รู้ทำไมเธอถึงใจแข็งจัง” “ได้แม่มาเต็ม” โรมราชันหันมาแซวมารดาของเขา “กรณีของแม่กับคุณธนภัทรมันต่างกันนะ ตั้งแต่คุณธนภัทรบอกรักหมอโรสเขาก็ไม่เคยนอกใจเธอเลยสักครั้ง” “แต่ลูกสาวของแม่เกือบตายเพราะผู้หญิงของคุณธนภัทรนะครับแม่”
“พวกแกจะทำอะไร ถอยไปนะ! รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร” เธอคิดหาทางขู่ทั้งที่รู้ว่ามันคงไม่ได้ผล “เป็นใครพวกเราไม่สน หากคุณนิภาดายกให้ก็สบายใจได้” พวกมันกำลังยืนห้อมล้อมราวกับเสือร้าย กำลังต้อนกระต่ายน้อยให้จนมุม “แก้มัด” ชายคนหนึ่งพูดขึ้น ซึ่งทำให้แพทย์หญิงโรซานน่าแอบดีใจ อย่างน้อยโอกาสก็ยังคงมีอยู่บ้าง ถึงแม้จะริบหรี่ก็ตามที “อย่าคิดหนีเลยสาวน้อย ที่นี่ห่างไกลผู้คนถ้าคิดหนีก็มีแต่ร่างที่ไร้วิญาณเท่านั้น” “ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันยินดีจ่ายไม่อั้น” “แต่พวกเราไม่ได้ต้องการเงิน” หมับ! “ปล่อยนะ” “สวยจัง ผิวขาวยังกับไข่ปอก” เมื่อฝ่ามือหยาบกร้านสัมผัสลงมายังใบหน้าของเธอ ทำให้แพทย์หญิงโรซานน่าถึงกับหลั่งน้ำตาออกมาอย่างสิ้นหวัง มือสองข้างถูกจับไขว้หลังด้วยแรงขอ
เมื่อมาถึงบ้านเขาไม่รอช้า พอจอดรถได้รีบลงจากรถแล้วเข้าไปข้างในทันที ซึ่งเวลานี้สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทำให้เขาพูดไม่ออก ความดีใจกำลังทำให้ชายหนุ่มอยากโอบกอดแพทย์หญิงโรซานน่า พร้อมกับบอกเธอว่าเขารักเธอ รักเธอและก็รักเธอ “ยินดีด้วยนะคะ คุณธนภัทรกำลังจะได้เป็นพ่อคนแล้ว” เฌอรีนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นไม่แพ้กัน“แม่เองก็กำลังจะกลายเป็นคุณยาย หลังพายุโหมกระหน่ำท้องฟ้าก็กลับมาสดใสอีกครั้ง แม่อยากอุ้มหลานเต็มทีแล้ว” “หลานคนแรกของบ้าน จะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายกันนะ” โรมราชันเดินเข้ามาโอบไหล่เฌอรีนเอาไว้ เมื่อพูดถึงสมาชิกใหม่ของบ้านเขาดูมีอาการตื่นเต้นเป็นพิเศษ “แล้วคุณหมอล่ะครับ” “อ้าว! แม่คิดว่ากลับมาพร้อมกันเสียอีก” “ผมไปรับเธอที่โรงพยาบาลแต่ไม่เจอ ถามใครเขาก็บอกว่าคุณหมอกลับไปแล้ว ผมติดต่อหมอโรสไม่ได้เลย” ธนภัทรเริ่มร้อนรนใจ เมื่อเขาสัมผัสได้ว่าแพทย์หญ
ภายในบ้านพักตากอากาศเต็มไปด้วยบรรยากาศแสนโรแมนติก ธนภัทรกลายเป็นผู้ชายคลั่งรัก เขาสลัดลายเสือถอดเขี้ยวเล็บทิ้งเหลือเพียงเค้าโครงของเจ้าแมวเหมียวขี้อ้อน “ทำไมที่รักหน้าซีดจังเลยครับ” “คงเป็นเพราะโรสพักผ่อนไม่เพียงพอ แล้วนี่คุณทำอะไรคะน่าทานจัง” “ของโปรดคุณทั้งนั้น” “ผมเพิ่งโทรหาแม่ของคุณช่วงเช้าตรู่ เลยได้เมนูพวกนี้มา” “ฮะ!... แสดงว่าแม่ก็รู้เรื่องของเราแล้วสิค่ะ” แพทย์หญิงโรซานน่าแสดงสีหน้าตกใจ เพราะเธอไม่คิดว่าธนภัทรจะกล้าพูดเรื่องนี้กับมารดาของเธอ “ใช่ครับ ผมยังบอกท่านว่าเราสองคนแต่งงานกันแล้ว” “อะไรนะคะ!” “ที่รักไม่ต้องตกใจนาดนั้นหรอกครับ ไม่ใช่แค่แม่ของคุณนะ คนทั้งโลกก็คงรู้กันหมดแล้วเพราะผมเพิ่งอั
ทางด้านเซนต์กำลังถูกบิดาทำโทษอย่างหนัก เขาถูกจำกัดวงเงินในแต่ละเดือน อีกทั้งรถและบ้านยังถูกเจ้าสัวธาดายึดไว้หมด เขาสั่งให้ลูกชายเดินทางไปกบดานต่างประเทศ จนกว่าข่าวฉาวโฉ่จะซาลง “จบสิ้นแล้วชื่อเสียงที่เคยสร้างเอาไว้ พอกันทีกับงานแต่ง” “ผมต่างหากที่ต้องพูดคำนี้” ด็อกเตอร์นายแพทย์ปริญพูดขึ้นด้วยท่าทีไม่เป็นมิตรอีกต่อไป “เรื่องนี้คุณหมอเองก็มีส่วนผิดนะครับ” “ผมผิดอะไรเหรอครับท่านเจ้าสัว” “ก็ผิดที่ดูแลผู้หญิงตัวเองไว้ไม่ดีไง งามหน้าไหมล่ะทีนี้ นอกจากพวกเขาจะรู้ว่าคุณหมอหย่าขาดจากภรรยา ทุกคนยังรู้อีกว่าเธอเป็นเด็กเลี้ยงของคุณหมอ” “ท่านเจ้าสัวค่ะ ทุกคนกำลังเข้าใจอรผิดนะคะ” “หุบปาก! มาลากเธอออกไป พวกแกรู่ใช่ไหมว่าจะทำยังไงกับผู้หญิงคนนี้ดี” “ทราบครับ” ชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาประชิดตัวเอมอร ซึ่งทำให้หล่อนกลัวจนตัวสั่นระริก
เซนต์กับเอมอรกำลังบรรเลงเพลงรักอยู่บนเตียงด้วยท่าทีเร่าร้อน บทสวาทของคนทั้งคู่กำลังกลายเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ถึงความไม่เหมาะสม จนเป็นที่ฮือฮาของบรรดาแขกเหรื่อที่มาร่วมงาน ทำเอาเจ้าสัวธาดาถึงกับโกรธจัด “ไอ้ลูกชายเฮงซวยเอ๊ย!” เขาสบถออกมาด้วยสีหน้าแดงก่ำคงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เ
ในที่สุดวันแต่งงานของแพทย์หญิงโรซานน่ากับเซนต์ก็มาถึง แขกในงานล้วนมีหน้ามีตาในสังคม รวมทั้งนักธุรกิจในย่านเอเชียและยุโรป ต่างก็มารวมกันที่งานนี้ “แม่ขอโทษนะที่ช่วยอะไรหมอโรสไม่ได้ แม่อยากสับผู้ชายคนนั้นให้เป็นชิ
โรมราชันพาเฌอรีนกลับมาที่บ้านของเธอ หญิงสาวถูกวางลงเตียงนุ่มอย่างเบามือ เขาอยากจับกดเธอให้เข็ดให้สมกับที่หญิงสาวแอบไปเที่ยวโฮสต์ แต่พอมองหน้าเธอทีไรเขาก็อดยิ้มให้กับความน่ารักของเฌอรีนไม่ได้
เมื่อสิ่งที่เฌอรีนยังคงคาใจ คือผู้หญิงในไดอารี่ที่โรมราชันเพ้อฝันประหนึ่งเธอคือคนสำคัญ จึงทำให้หญิงสาวตัดสินใจเอ่ยถามเขาออกไปตามตรง เพราะไม่อยากให้เรื่องนี้กลายเป็นจุดแตกหักของความสัมพันธ์“พี่สาวนายก็กลับมาแล้ว ฉันขอตัวกลับบ้านนะ” “ทำไมล่ะ คุณอยู่ที่นี่มีอะไรหร







