تسجيل الدخولمشاركة
พันธะผูกพัน (THE END)
تاريخ النشر:
2026-07-30 16:04:25
أحدث فصل
พันธะเพื่อนร้าย พันธะผูกพัน (THE END)
@ 2 ปีต่อมาบรรยากาศในห้องรับแขกของบ้านถูกตกแต่งไปด้วยลูกโป่งสีหวานสดใส เสียงเพลงฉลองวันเกิดดังขึ้นพร้อมกับแสงเทียนวับแวมบนเค้กน่ารักๆ"แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู... แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู... แฮปปี้เบิร์ดเดย์ แฮปปี้เบิร์ดเดย์... แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู...""ฟูววววว!"ปากเล็กๆ ของเด็กหญิงตัวน้อยเป่าลมดับเทียนบนเค้กอย่างน่าเอ็นดู ท่ามกลางเสียงปรบมือของพ่อและแม่"สุขสันต์วันเกิดนะคะลูกรัก" ชมพิ้งค์ยิ้มหวานลูบหัวลูกสาว"ขอให้หนูเป็นเด็กดี เป็นที่รักของทุกคนแบบนี้ตลอดไปนะครับ... ป๊ารักหนูมากนะ"พระรามยิ้มกว้างด้วยความสุข ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงหวานซ่าน"รักแม่ของลูกด้วยครับ!... ฟอดดด!!"จมูกคมกดหอมลงบนแก้มใสนุ่มของลูกสาวตัวน้อย ก่อนจะหันมาหอมฟอดใหญ่ที่แก้มเนียนของเมียรักด้วยความรู้สึกรักและหวงแหน สามคนพ่อแม่ลูกกอดกันกลม พร้อมกับยิ้มให้กันด้วยความสุขที่เปี่ยมล้น"ปีนี้ลูกอายุครบสองขวบแล้วนะ" พระรามเอ่ยขึ้นพลางมองลูกสาวที่กำลังเล่นของขวัญ"โตเร็วเหมือนกัน กว่าจะผ่านมาได้ เหนื่อยไม่ใช่น้อยเลยนะ" ชมพิ้งค์ถอนหายใจยิ้มๆ นึกถึงความยากลำบากที่ผ่านมา"อาทิตย์หน้าต้องบินไปญี่ปุ่นอีกใช่ไหม" พระรามถามด้วยความห
พันธะเพื่อนร้าย โอกาสมีแค่ครั้งเดียว
@ชมพิ้งค์สองคนนั่งมองสบตากันอยู่นานนับสามสิบนาที... พระรามกุมมือของชมพิ้งค์เอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย แม้ฝ่ามือจะสั่นเทา อีกคนได้แต่มองสบตา สายตาคมคู่เดิมบัดนี้คลอเบ้าไปด้วยน้ำตา ยิ่งมองชมพิ้งค์ก็ยิ่งรู้สึกหวั่นไหว หัวใจมันอ่อนยวบลงอย่างไม่อาจต้านทานจากที่เคยมั่นใจว่าตัวเองจะไม่มีวันใจอ่อนให้กับคนตรงหน้าอีก มั่นใจว่าสามารถตัดเขาออกไปจากชีวิตและหัวใจได้สำเร็จ แต่พอมาวันนี้กลับทำตามที่เคยพูดเอาไว้ไม่ได้เลยสักอย่าง หัวใจที่เคยแข็งแกร่ง ถูกสร้างเป็นกำแพงหนาเตี้ยม มันกลับถูกทำลายลงได้ง่ายๆ เพียงแค่เห็นน้ำตาแห่งความสำนึกผิดของคนตรงหน้า..."หยุดร้องได้แล้ว... เป็นผู้ชายนะ จะร้องอะไรหนักหนา"น้ำเสียงอ่อนโยนเอ่ยปลอบพร้อมกับยกปลายนิ้วหัวแม่มือ ค่อยๆ เช็ดคราบน้ำตาบนแก้มของพระรามออกทีละนิดอย่างเบามือ"รามแค่ต้องการคำตอบจากชม... รามสาบานเลยครับ รามจะไม่ทำให้ชมเสียใจอีกแล้ว... ให้โอกาสกันได้ไหม" พระรามเอ่ยขอร้องเสียงสั่นเครือ"แล้วถ้าชมตอบว่าไม่ล่ะ..." ชมพิ้งค์ลองใจ"........................"พระรามเงียบกริบ ไม่พูดอะไรออกมา สายตาวูบไหวมองต่ำลงที่พื้น พยายามกลั้นก้อนเนื้อในคอและน้ำตาไม่ให้ไหลทะลักออกมา
พันธะเพื่อนร้าย ละทิ้งศักดิ์ศรีเพื่อหัวใจ
@ห้องทำงานชมพิ้งค์"ดันต่อไปได้เลยค่ะ ชมให้ที่สามสิบล้าน""ค่ะ... บอกเขาว่าถ้าโอเค สัปดาห์หน้าชมพร้อมจะเซ็นสัญญา""โอเคค่ะ... ได้เรื่องยังไงแล้วแจ้งชมด้วยนะคะ""ขอบคุณมากค่ะคุณนัยนา..."ชมพิ้งค์กดวางสายจากนัยนาเลขาส่วนตัว ก่อนจะนั่งทิ้งตัวเอนหลังลงบนเก้าอี้ทำงาน ค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ พักสายตาให้หายเหนื่อย ช่วงนี้งานรุมเร้าเข้ามาจนแทบจะไม่ได้พักผ่อน แล้วไหนจะต้องดูแลลูกสาวตัวน้อยอีก ถึงแม้จะมีพี่เลี้ยงคอยช่วย แต่เธอก็ยังทำหน้าที่ของคนเป็นแม่ไม่เคยขาดตกบกพร่อง... เหนื่อย... มันเหนื่อยมากจริงๆหลับตาพักผ่อนอยู่ได้ครู่หนึ่ง ก่อนจะรู้สึกเหมือนมีใครบางคนเปิดประตูเข้ามาในห้อง คราแรกคิดว่าเป็นป้าแมวแม่บ้านเอาของว่างมาให้ แต่พอเอ่ยประโยคออกไป เสียงที่ตอบกลับมากลับไม่เป็นอย่างที่คิด..."แก๊ก...""ชมขอกาแฟสักแก้วนะคะป้าแมว...""พึ่งจะกินไปเมื่อกี้ไม่ใช่เหรอครับ..."เปลือกตาที่ปิดอยู่ลืมตาตื่นขึ้นโดยอัตโนมัติ ก่อนจะจ้องมองไปยังเจ้าของเสียงนุ่มทุ้มคุ้นหูที่ยืนอยู่ตรงหน้า"ราม...?" ชมพิ้งค์เบิ่งตากว้าง"เข้ามาได้ยังไง! รีบออกไปเลยนะก่อนที่คุณพ่อจะมาเห็น!""ไม่ไป!... รามไม่ไปไหนทั้งนั้น จะอยู่กับชมที่น
พันธะเพื่อนร้าย โอกาสสุดท้ายของพระราม
@ 3 เดือนต่อมาเหมือนตายแล้วเกิดใหม่... ครั้งสุดท้ายถูกพ่อตากระทืบยับ นอนพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลยาวถึงสองเดือนเต็ม พักฟื้นต่อที่บ้านอีกหนึ่งเดือน สภาพดูไม่ได้ ไม่มีจุดไหนที่ไม่ช้ำตามตัว ไม่มีส่วนไหนของร่างกายที่ไม่ได้รับความกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง แต่ถามว่าคุ้มไหม... มันคุ้ม คุ้มมากๆ!เพราะตอนนี้เขาได้มีโอกาสเข้ามานั่งอยู่ในบ้านของชมพิ้งค์ พร้อมด้วยผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย ด้วยเรื่องข้อตกลงที่ทำเอาไว้ก่อนที่พระรามจะได้นอนหยอดน้ำข้าวต้ม วันนั้นเจ็บเจียนตาย อีกนิดเดียวก็คงตายไปแล้ว แต่ด้วยความอดทนต่อความเจ็บปวดของร่างกาย อดทนเพื่อขอโอกาสจากคนที่รัก วันนี้จึงมาทวงคำสัญญาจากคุณพ่อตาที่เคยลั่นวาจาเอาไว้"มึงจะรับผิดชอบลูกกูยังไง!"พ่อของพระรามเอ่ยถามพ่อของชมพิ้งค์ขึ้นมาด้วยน้ำเสียงขึงขัง เมื่อมองดูลูกชายของตนเองที่ตามร่างกายและใบหน้ายังมีร่องรอยฟกช้ำดำเขียวหลงเหลืออยู่"รับผิดชอบอะไร!... มันเต็มใจให้กูกระทืบเอง!" พ่อของชมพิ้งค์ทำทีไม่รู้ไม่ชี้ ใครใช้ให้มันปากเก่ง ท้าใครไม่ท้า... มาท้านิรุษ อดีตนายทหารหน่วยรบพิเศษ!"แต่มึงก็ทำเกินไป! อีกนิดเดียวมันก็จะตายแล้วนะไอ้รุษ!" พ่อพระรามโต้กลับอย่างไม่ยอ
พันธะเพื่อนร้าย พูดแล้วห้ามคืนคำ
"มึงยังมีหน้ากลับมาบ้านกูอีกเหรอไอ้ราม!!!""คุณพ่อ!!!" ชมพิ้งค์สะดุ้งสุดตัว หันไปมองผู้เป็นพ่อที่เดินหน้าถมึงทึงเข้ามา"ครั้งที่แล้ว มันคงจะหนักไม่พอสินะ มึงถึงกล้ากลับมาวอแวกับลูกสาวกูอีก!" พ่อตาตวาดลั่น"ผมแค่อยากคุยกับลูกกับเมียผม! ผมรู้ว่าผมผิดกับเรื่องที่เคยทำพลาดไป แต่ผมรักชมพิ้งค์จริงๆ นะครับ! และผมก็อยากรับผิดชอบลูกของผมด้วย!" พระรามคุกเข่าลงต่อหน้าคุณพ่อตา ยืนยันหนักแน่น"มึงจะมารับผิดชอบอะไรตอนนี้!... มารู้สึกผิดทำไมตอนนี้!"ยิ่งพูดยิ่งโมโห เมื่อครั้งตอนเกิดเรื่องใหญ่ ไม่เห็นแม้แต่เงาของมัน มาตอนนี้มันบอกจะรับผิดชอบ ไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ!"ผมขอโทษครับ... ผมไม่รู้จริงๆ ว่าชมท้อง... พอผมรู้ผมก็รีบมาทันที ผมไม่เคยอยากทิ้งชมพิ้งค์ให้เผชิญปัญหาคนเดียวเลยนะครับ!""แล้วทำไมมึงพึ่งจะกลับมา! กลับมาในตอนที่ทุกอย่างมันลงตัวหมดแล้ว มาตอนนี้มันสายไปแล้วพระราม! มึงกลับไปก่อนที่กูจะหมดความอดทน!""ผมไม่กลับ! ผมจะอยู่กับลูกกับเมียที่นี่!" พระรามดื้อรั้น ไม่ยอมลุกไปไหน"ราม... กลับไปก่อน! มีอะไรค่อยคุยกัน!"ชมพิ้งค์รีบไล่ให้คนตรงหน้ากลับไป ขืนอยู่ต่อมีหวังได้เข้าไปนอนหยอดน้ำข้าวต้มในโรงพยาบาลอีก
พันธะเพื่อนร้าย โคตรคิดถึง
@หนึ่งสัปดาห์ต่อมาร่างกายที่เต็มไปด้วยร่องรอยฟกช้ำดำเขียว ใบหน้าหล่อปูดบวมจนเส้นเลือดฝอยในตาแทบจะแตก ร่างหนานอนพักฟื้นอยู่ที่โรงพยาบาลนานนับสัปดาห์ จนวันนี้คุณหมออนุญาตให้กลับบ้านได้ แต่มีหรือคนอย่างพระรามจะทำตามง่ายๆ ทั้งที่มีพ่อแม่มารอรับ แต่เขากลับไม่ยอมกลับไปยังบ้านของตนเอง สั่งคนขับรถให้มุ่งตรงไปยังบ้านของชมพิ้งค์ทันที!แผลเก่าที่คุณพ่อตาฝากเอาไว้ยังไม่ทันหายดี ลูกเขยเทวดาอยากลองของ ขอกลับไปซ้ำรอยเดิม ก็อยากจะรู้เหมือนกัน หากชมพิ้งค์เห็นเขาโดนทำร้ายซ้ำ เจ็บเจียนตายต่อหน้าต่อตา เธอจะยังทำเป็นเมินเฉยไม่สนใจกันได้จริงหรือ..."ตาราม... แม่ว่าเรากลับกันดีกว่านะ เรื่องหนูชมพิ้งค์ เดี๋ยวแม่กับป๋ามาคุยให้วันหลัง"แม่ของพระรามพยายามห้ามปรามลูกชายด้วยความวิตกกังวล ยิ่งรู้ว่าฝ่ายนั้นทั้งโกรธทั้งโมโห ตั้งแต่เกิดเรื่องใหญ่ขึ้น สองครอบครัวถึงกับมองหน้ากันไม่ติดเลยทีเดียว"คุณแม่กลับไปก่อนเลยครับ ผมจะไปตามลูกตามเมียของผมคืน..." พระรามเอ่ยเสียงแหบพร่า แต่สายตามุ่งมั่นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน"แต่ลูกยังเจ็บอยู่เลยนะ! ถ้าเขาทำอีก ลูกจะไม่เป็นหนักกว่าเดิมเหรอ..." แม่ของพระรามพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง ม
قد تعجبك أيضًا
รวมเรื่องสั้น อีโรติก NC25+++
มิส ศิริ26.0K وجهات النظرsecret love ความรักหรือแค่ความลับ
เรนเดียร์ B-52269.4K وجهات النظرเด็กบริหารของเพลย์บอย 18+ ( Set 4 Just Only you 2/5)
บีน่าเลดี้12.5K وجهات النظرเพื่อนรักอย่ามาร้าย FWB
BlueSoda9.7K وجهات النظرBorn to be เล่นกับรัก
Sweet_Moon242 وجهات النظرเกียร์รักปักใจ Heart engineer
Goldberry155 وجهات النظرเกลียดนักรักซะให้เข็ด
Umamii.799 وجهات النظرพรางฐานะมาพบรัก
DJArtsyStory 60 وجهات النظر
