ログインไรอันและมีญ่าหัวเราะเบาๆ ให้กัน ก่อนที่ทั้งสองจะหยิบแหวนแต่งงานออกมา ค่อยๆ สวมให้กันและกัน เมื่อแหวนบนนิ้วนางข้างซ้ายของทั้งคู่ส่องประกายภายใต้แสงอาทิตย์ ไรอันยิ้มมุมปากเล็กน้อยแล้วก้าวเข้าไปใกล้เจ้าสาวคนสวย มีญ่าเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาสั่นระริก แต่ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งตัว เขาก็โน้มตัวลงประกบจูบอ่อน
ใครจะเชื่อว่าเธอถูกขอแต่งงานแล้ว… มีญ่านั่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ภายในห้อง ดวงตากลมโตคู่สวยจับจ้องไปยังแหวนเพชรบนนิ้วนางข้างซ้าย ราวกับว่ายังไม่อยากเชื่อว่าสิ่งนี้เป็นของเธอจริงๆ แสงไฟในห้องสะท้อนกับเพชรเม็ดงามจนเป็นประกายระยิบระยับ แต่มันกลับไม่สว่างไสวเท่าความรู้สึกในหัวใจของเธอ เธอถูกขอแต่งงานแล้
ท้องฟ้าในวันนี้สดใสเป็นพิเศษ แสงแดดอบอุ่นแต่ไม่ร้อนจนเกินไป สายลมเอื่อยๆ พัดผ่าน สร้างบรรยากาศรื่นรมย์ให้กับพิธีพระราชทานปริญญาบัตรที่จัดขึ้นอย่างเป็นทางการ มีญ่าอยู่ในชุดครุยเต็มยศ วันนี้เป็นวันที่เธอรอคอยมาโดยตลอด วันที่ความพยายามของเธอสัมฤทธิ์ผล รอยยิ้มสดใสแต่งแต้มบนใบหน้าขณะเธอเดินไปหาครอบครัวท
“ครับ พี่ตั้งใจทำให้มีญ่า” “มีญ่าไม่รู้จะพูดอะไรเลย…” “ไม่ต้องพูดอะไรก็ได้ แค่มีญ่ามีความสุขพี่ก็ดีใจแล้ว” ไรอันดึงเก้าอี้ออกให้แฟนสาวนั่ง ส่วนตัวเองเดินไปดึงเก้าอี้ข้างๆ มีญ่าออกแล้วนั่งลง “ลองชิมดูสิ ฝีมือพี่พอใช้ได้ไหม” มีญ่ายิ้มบางๆ ก่อนจะหยิบมีดขึ้นมาหั่นสเต๊กชิ้นพอดีคำแล้วใช้ส้อมจิ้มเข้าป
บรรยากาศในคอนโดหรูวันนี้ของไรอันแตกต่างไปจากทุกวัน กลิ่นหอมอ่อนๆ ของวานิลลาลอยคลุ้งไปทั่วห้องครัว คุณหมอหนุ่มที่อยู่ในชุดลำลองสบายๆ ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ครัว มือหนากำลังจับตะกร้อมือคนส่วนผสมของแป้งเค้กในอ่างผสมอย่างตั้งใจ “ให้ตายสิ ทำไมมันเหลวแบบนี้วะ…” เขาพึมพำกับตัวเองพลางขมวดคิ้วมองแป้งที่ดูเหมื
มีญ่าเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ดวงตาคู่นั้นสะท้อนภาพของเธอเอาไว้ทั้งหมด “คะ?” “อย่ากอดพี่แน่นแบบนี้สิ” “ทำไมล่ะคะ?” เธอย้อนถามอย่างไม่เข้าใจ ไรอันไม่ตอบ แต่ดวงตาคมกริบที่มองเธออยู่กลับทำให้หัวใจของมีญ่ากระตุกวูบ ราวกับถูกดึงดูดให้จมดิ่งลงไปในห้วงอารมณ์บางอย่างที่ร้อนระอุขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว ปลายนิ
“ขอบคุณนะคะที่มาส่ง” “ไม่เป็นไร” “เอาเลขบัญชีของคุณมา ฉันจะโอนเงินคืน” “ถือซะว่าเป็นค่าจ้างที่มานั่งดื่มกับฉันเมื่อคืน” “ฉันบอกว่าจะไม่รับเงินของคุณ” “คิดซะว่าเป็นทิป” นี่เขาให้ทิปเป็นแสนเลยหรือ บ้าไปแล้ว… เงินคงเยอะมากใช้เท่าไรก็ไม่หมดสินะ ถึงเอามาหว่านเล่นเหมือนกระดาษแบบนี้ “ปกติคุณให้ทิป
“อื้ออ” อันดานอนส่งเสียงในลำคอเบาๆ เปลือกตาที่แนบสนิทเริ่มปรือขึ้นอย่างยากลำบาก ความรู้สึกแรกหลังตื่นนอนก็คือ อาการหนักอึ้งตรงศีรษะ คนที่เพิ่งตื่นนอนแทบไม่อยากขยับร่างกายไปไหน แค่นอนอยู่เฉยๆยังรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุน คนตัวเล็กอยู่ในอาการ ‘แฮงก์เหล้า’ นอนแช่บนเตียงคนอื่นนานสองนานกว่าจะเริ่มร
“ห้องทำงานหมอรามิลอยู่ไหน” ริมฝีปากสีแดงขยับถามพยาบาลที่เดินมาพอดี “คนไข้นัดคุณหมอไว้รึเปล่าคะ” คนถูกแทนสรรพนามว่า ‘คนไข้’ แสดงสีหน้าไม่พอใจ ควีนมองแรงใส่พยาบาลสาวตรงหน้า “ฉันไม่ใช่คนไข้” “ตอนนี้คุณหมอกำลังยุ่งมาก ถ้าไม่ใช่คนไข้…” “ฉันเป็นคู่หมั้นของเขา” กึกก พยาบาลสาวชะงักทันที “ทีนี้จะบอ
เธอตอบแทนให้รามิลตามคำสัญญา รู้ดีว่าคนอย่างเขาต้องการอะไรหากไม่ใช่เรื่อง ‘เซ็กซ์’ ไม่น่าปากดีไปท้าทายเขาเลย แผลเก่าไม่ทันหายก็หาแผลใหม่เข้ามา คนที่มีรสนิยมทางเพศซาดิสม์และรุนแรงอย่างรามิล อย่าคิดว่าจะได้พักง่ายๆ หากเจ้าตัวไม่อยากพอเอง ถือซะว่าตอบแทนที่เขาช่วยเหลือแล้วกัน… “อ๊ะ…อ๊า~” ร่างบางโยกตัว







