เศษรักมาเฟีย

01 อุบัติเหตุณ.ห้องบอลล์รูมขนาดใหญ่ของโรงแรมชื่อดังซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมือง กำลังครึกครื้นไปด้วยแขกจำนวนหลายพันคนเพราะวันนี้เป็นวันเปิดตัวนักธุรกิจสาวชื่อดังซึ่งเป็นลูกสาวของเจ้าสัวที่มีความมั่งคั่งเป็นอันดับต้นๆของเมืองไทย 'เวนิตา อัครหิรัญ' นักธุรกิจสาวสวยรุ่นใหม่ไฟแรงเจ้าของบริษัทนำเข้าและส่งออกสินค้าอุปโภคและบริโภครายใหญ่ของเอเชีย ซึ่งบิดาของหล่อนเป็นถึงผู้คุมบังเหียนใหญ่ของบริษัทที่รู้จักกันในนาม ‘เจ้าสัวเอกชัย’ มีมูลค่าทรัพย์สินหลายหมื่นล้านบาท ดังนั้นคนที่มาร่วมงานล้วนเป็นเหล่าเซเลปไฮโซ รวมไปถึงนักธุรกิจชั้นนำของเมืองไทยเช่นเดียวกับ 'อิณรา กฤติไกรสน' บุตรสาวคนเล็กของ 'คุณปทีป กฤติไกรสน' ซึ่งเป็นผู้คุมบังเหียนใหญ่ของบริษัทนำเข้าและส่งออกเพชรพลอยรายใหญ่ของประเทศไทย เธอเองก็ได้เดินทางมาร่วมงานเช่นกันเนื่องจากคนอื่นๆติดธุระกันหมด ถึงจะไม่ได้มีชื่อเสียงในแวดวงไฮโซหรือแวดวงนักธุรกิจเพราะบิดาไม่เคยพาไปเปิดตัวที่ไหน แต่ทว่าเบื้องหลังกลับมีเธอทำงานเพียงคนเดียวจนหัวหมุน บางวันก็ทำงานจนแทบไม่ได้หลับได้นอนเพราะพี่ชายกับพี่สาวที่ไม่ค่อยเอาไหน ไม่เคยเข้าไปช่วยงานในบริษัท หน้าที่ต่างๆจึงตก

03 ส่วนเกินของบ้าน@โรงพยาบาลเอกชนทันทีที่ทราบข่าว ราฟาเอลก็รีบเดินทางมาที่โรงพยาบาลพร้อมลูกน้องคนสนิท แม้สภาพจิตใจจะย่ำแย่แค่ไหน แต่แคทเทอรีนก็คือบุคคลสำคัญในชีวิตเหมือนกัน เพราะหล่อนเป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยเรียนไฮสคูลแคทเทอรีนเป็นนางแบบสาวชาวอังกฤษที่เข้ามาทำงานอยู่ในเมืองไทย พักหลังเขากับหล่อนไม่ค่อยได้เจอกันเพราะแคทเทอรีนกำลังซุ่มคบกับไฮโซหนุ่มชื่อดัง แต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นใครเพราะหล่อนไม่เคยเปิดตัวสักที“กะ…เกิดอะไรขึ้นกับเธอ” สภาพของแคทเทอรีนในตอนนี้ถือว่าปางตาย แถมแพทย์ยังระบุอีกว่าสมองของหล่อนได้รับความกระทบกระเทือนอย่างหนัก ซึ่งตอนนี้ก็ยังไม่พ้นขีดอันตราย “ข้างห้องบอกว่าได้ยินเสียงคนทะเลาะกัน จากนั้นคุณแคทเทอรีนก็ร่วงลงมาจากตึกชั้นสามครับ” แพทย์ประจำตัวเอ่ยด้วย น้ำเสียงกระอักกระอ่วนเหมือนรู้อะไรมาใบหน้าของแคทเทอรีนเต็มไปด้วยร่องรอยของการถูกทำร้ายอย่างหนัก ตามร่างกายมีรอยฟกช้ำเต็มไปหมด ซึ่งมีทั้งรอยเก่าและรอยใหม่ “แคทเทอรีนไม่ได้ร่วงลงมาเองแน่ๆ ต้องมีคนทำร้ายเธอ!”“เรื่องนี้ผมเองก็ไม่ทราบเหมือนกัน เห็นตำรวจบอกว่าตอนนี้คนร้ายหนีไปแล้ว”กร๊อดด!!ราฟาเอลกำหมัดแน่นด

05 ฉันปล่อยเธอแน่….หมายถึงปล่อยใน“ได้โปรดอย่าทำแบบนี้ ฉันไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุ ฮรื้อออ!!” อิณรากรีดร้องลั่นราวกับคนเสียขวัญเมื่อถูกร่างใหญ่กระชากขึ้นมาแล้วเหวี่ยงลงบนเตียง พร้อมกระโจนมาคร่อมทับตัวเธอเอาไว้ มือทั้งสองข้างถูกตรึงไว้เหนือหัว ร่างหนากดน้ำหนักลงมากักขังเธอไว้ภายใต้อาณัติคนตัวเล็กทั้งดิ้น ใช้เท้าถีบ แต่ก็ไร้ความหมายเพราะทำอะไรซาตานร้ายไม่ได้อยู่ดี“ยะ….อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฮื้อๆๆ ฉันยอมแล้ว ยอมแล้ว…”“งั้นก็บอกที่อยู่พี่ชายของเธอมา เพราะฉันจะฆ่ามันพร้อมกันกับเธอ” เขาตรึงแขนทั้งสองข้างไว้เหนือศีรษะด้วยมือเดียว ส่วนมืออีกข้างคว้าหมับเข้าที่ปลายคาง ออกแรงบีบจนคนใต้ร่างนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด น้ำตาไหลทะลักทันที “ฉันไม่รู้ ไม่รู้จริงๆว่าเขาไปไหน”“แต่เธอเป็นคนขับรถไปส่งมันไม่ใช่หรอ”“ฉันขับรถไปส่งเขาที่ท่าเรือ แล้วหลังจากนั้นก็ไม่รู้อีกเลยว่าเขาไปไหน”“รู้ทั้งว่าพี่ชายเธอไปทำอะไรมา แต่ก็ยังพามันหนี เลวทั้งพี่ทั้งน้อง!!”“ฉะ…ฉันไม่รู้ว่าพี่อิฐทำไปอะไรมา เขาแค่ทะเลาะกับแฟน”“โกหก! เธอรู้อะไรไหม...” ยิ่งพูดก็ยิ่งออกแรงบีบคางมนจนกระดูกแทบหัก “พี่ชายเธอหนีคดีข้อห

07 เธอได้ตายสมใจแน่แคว้กก!!“บอกแล้วว่าอย่าทำให้ฉันโมโห เพราะเธอนั่นแหละจะเป็นฝ่ายเจ็บตัวเอง” เขารอบข้อมือเล็กทั้งสองข้างไว้ด้วยมือเดียว ส่วนมืออีกข้างออกแรงกระฉีกชากเสื้อเชิ้ตสีขาวจนขาดหวิ่น ทำให้เศษผ้าบาดเนื้อใสบอบบางจนเกิดรอยแดงเป็นริ้ว“กรี๊ดด!!! อย่าทำอะไรฉันนะ ออกไปนะ ออกไป!”ร่างสูงกำลังยืนอึ้ง ตาไม่กระพริบเมื่อเห็นสองเต้าขาวอวบอัดที่แม้กระทั่งบราเซียก็ยังแทบปิดไม่มิด ถ้ามองผ่านๆก็พอจะรู้ว่าผู้หญิงคนนี้มีหน้าอกหน้าใจใหญ่พอสมควร แต่ก็ไม่คิดว่าจะใหญ่ขนาดนี้ และสองเต้ากลมกลึงนั้นกำลังทำให้เลือดในร่างกายพลุ่งพล่านจนควบคุมไม่อยู่ บางสิ่งบางอย่างที่ถูกซ่อนอยู่ภายใต้กางเกงสแล็คสีดำแข็งตั้งอย่างรวดเร็ว ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้เขาเสียอาการเพียงแค่เห็นเรือนร่างหน้าอกหน้าใจที่กำลังกระเพื่อมขึ้นลง ชั่งล่อตาล่อใจยิ่งนัก จนร่างสูงลอบกลืนน้ำลายลงคอหลายรอบ และมันก็ยิ่งทำให้เขาอยากค้นหาต่อว่าตรงนั้น…จะสวยเท่าหน้าอกคู่นี้หรือเปล่า“ได้โปรดอย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฉันขอโทษ ฮื้อๆๆ ฉันยอมแล้ว ที่คุณส่งฉันไปให้พวกลูกน้องย่ำยี ยังไม่พอใจใช่ไหม”“ฉันจะพอใจก็ต่อเมื่อรู้ที่อยู่ของไอ้ทัชกร ตราบใดท

09 สิ่งที่ไม่คิดว่าจะได้ทำ…สองชั่วโมงผ่านไปชายหนุ่มยังคงโถมร่างใหญ่ใส่คนตัวเล็กอยู่อย่างนั้น ทุกสัมผัสเต็มไปด้วยความหื่นกระหายทั้งที่ผ่านมาแล้วเกือบสองชั่วโมงก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะอิ่ม ใช่ว่าเขาไม่เคยผ่านผู้หญิงมา แต่กับเธอคนนี้ทำให้เขารู้สึกติดใจในรสชาติอันไร้เดียงสาแบบที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน “พะ…พอเถอะ~ ฉันไม่ไหวแล้ว” ริมฝีปากซีดขยับพูดเสียงแผ่วเบา น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลลงมาจนแห้งเหือดกลายเป็นคราบเกรอะเกาะอยู่บนพวงแก้ม ตอนนี้เธอไม่ไหวแล้ว…ไม่ไหวแล้วจริงๆ เมื่อไหร่เขาจะปล่อยให้เธอหลุดพ้นจากความทรมานนี้เสียที “ลืมบอกไป ฉันเป็นคนเสร็จยาก อ้าส์…” เขาสูดปาก เปล่งเสียงคำรามลั่นด้วยความสุขสม แล้วอัดกระแทกสะโพกสอบถี่รัวเร็วขึ้นเรื่อยๆ แขนล่ำตวัดเรียวขาของคนอ่อนแรงขึ้นพาดบ่าแล้วโน้มร่างไปข้างหน้า คนตัวเล็กทั้งจุกทั้งเจ็บจนพูดไม่ออก แล้วเขาก็กระแทกร่างเข้ามาอย่างป่าเถื่อน ทุกสัมผัสรุนแรงราวกับว่าเธอไปฆ่าคนในครอบครัวของเขาและในที่สุดบัวบูชาก็ทนความเจ็บปวดไม่ไหวอีกต่อไป มือที่ดันแผ่นหน้าอกค่อยๆหล่นลงข้างลำตัว ความเจ็บปวดทวีคูณขึ้นเรื่อยๆก่อนที่ดวงตาแสนพร่ามัวไปด้วยคราบน้ำตาจะค่อยๆปิดลง