LOGIN"พ่อขอให้วินท์เป็นที่รักของทุกคน โตขึ้นให้เป็นเด็กดีนิสัยเหมือนแม่นะลูก พ่อกับแม่รักเด็กชายชาวินท์ครับ""แอ๊ะ" วินท์ตอบรับคำอวยพรของพ่อและแม่ด้วยรอยยิ้ม"แม่มีของขวัญให้วินท์ด้วยน๊า" ฉันหยิบกล่องของขวัญกล่องไม่ใหญ่มากให้ลูกชายถือไว้"พี่ชาร์ลคะ แกะให้ลูกหน่อยค่ะ"ชาร์ลแกะกล่องของขวัญตามที่เมียบอกเพื
ฉันกับชาร์ลทำตามที่ช่างกล้องบอก และชาวินท์ก็ยอมนั่งอยู่บนหน้าตักผู้เป็นพ่อไม่ขยับไปไหนเลย สายตาจดจ้องอยู่กับพี่ๆที่คอยให้กำลังใจหลังกล้อง"ยิ้มนะครับ หนึ่ง...สอง...สาม"แชะ แชะ แชะ...--//--//--//--//--//--//--ช่วงเย็นของวันเดียวกันหลังจากถ่ายรูปครอบครัวเสร็จ ชาร์ลก็พาลูกชายเข้านอน เพราะต้องนอนกลา
ตอนพิเศษ 4 : ครอบครัวสุขสันต์ (จบบริบูรณ์)หลายเดือนต่อมา"เพาะ...แมะ...เย่น เย่น (พ่อ แม่ เล่น เล่น)" เสียงลูกชายวัยหนึ่งขวบเรียกพ่อกับแม่ให้สนใจตัวเองฉันกับชาร์ลนั่งดูพัฒนาการของลูกชายที่หยิบจับนั่นวางนี่ เดินไปตรงนั้น เดินไปตรงนี้ ภายในห้องของเล่นด้วยรอยยิ้ม ตอนนี้ชาวินท์หนึ่งขวบเต็มแล้ว เริ่มแส
"หึ ติดเมีย" ชาร์ลพูดแทรกเบาๆ"หื้ม? จริงเหรอคะ?"ติ้ง...ประตูลิฟต์เปิดออกทำให้ฉันไม่ได้ถามอะไรต่อ แต่ก็ยังติดใจสิ่งที่ชาร์ลพูดออกมา ก่อนจะชำเลืองมองหน้าพี่ชายที่ส่งยิ้มมาให้ฉันเหมือนเป็นเรื่องจริง นี่ฉันตกข่าวอะไรไปหรือเปล่า แต่มันก็แปลกไปจริงๆเขาได้แต่วิดีโอคอลมาเพราะอยากเห็นหน้าหลาน ทุกทีคนอย่าง
ตอนพิเศษ 3 : ยกทุกอย่างให้เมียกับลูกหนึ่งอาทิตย์ผ่านไปฉันต้องนั่งกินข้าวอยู่บนเตียงนอนมาเป็นเวลาสองวันแล้ว ตอนแรกฉันกับชาร์ลต้องไปรับลูกเมื่อสองวันก่อนแต่เขารุนแรงกับฉันจนเดินไปไหนไม่ได้ ขาทั้งสองข้างยังไม่สามารถหุบเข้าหากันไม่ได้ จะอาบน้ำก็ต้องให้สามีอุ้มไปแช่ที่อ่าง เลยยังคงฝากน้องวินท์ไว้ที่ปู่
"ปล่อยมันออกมา พี่รู้ว่าลินเสียวแค่ไหน" ชาร์ลละริมฝีปากออกจากเนินสามเหลี่ยมและอัดนิ้วชี้เข้าไปอีกนิ้ว ทำให้ตอนนี้ร่องสวาทของอลินดาคับแน่นไปด้วยนิ้วแกร่งทั้งสามนิ้ว เสียงน้ำในตัวเธอกระทบกับนิ้วดังไปทั่วห้องครัว ชาร์ลเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเรื่อยๆแจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ..."พี่ชาร์ลลล...อ๊าาาา" ฉันครางออกมาจนสุ
พิษรักมาเฟีย : ตอนที่ 11@โรงแรมหรูฉันเดินวนไปวนมาอยู่หน้าโรงแรมตั้งแต่เลิกงาน ฉันไม่มีกะจิตกะใจจะไปเรียน เพราะในสมองมันคิดแต่เรื่องของพ่อและเรื่องที่ฉันต้องมายืนอยู่ตรงนี้ หลังจากที่ฉันเข้าไปคุยกับเขาในห้องทำงานนั้นก็ไม่มีอะไรไปมากกว่าที่เขายื่นกระดาษแผ่นนี้มาให้ และช่วงบ่ายเขาก็ไม่อยู่บริษัท ออกไ
อลินดามองผู้คนมากมายที่มายืนรอตรงประตูทางเข้าด้วยความงุนงง ไม่รู้ว่าคนพวกนั้นกำลังยืนรอรับใครบรื้น...และไม่นานขบวนรถจำนวนมากก็ขับมาจอดหน้าบริษัท ตามด้วยรถคันหรูขับมาจอดตรงประตูทางเข้าพอดี ดวงตากลมโตมองทุกการกระทำของผู้คน และเธอนึกเหตุการณ์แบบนี้ออก นั่นก็คือเขาคนนั้นชาร์ลเดินเข้ามาในบริษัทอย่างเช
“ถ้าเธออยากรู้ พรุ่งนี้เธอมาถึงบริษัทฉันเมื่อไหร่เธอก็จะรู้เอง ส่วนเรื่องร้านอาหารนั่นก็อยู่ที่การกระทำของเธอ”“ที่คุณทำกับฉันแบบนี้เพราะต้องการสั่งสอนที่วันนั้นฉันทำให้พวกคุณสองคนไม่พอใจใช่ไหม”“มันคงไม่ยากสำหรับเธอกับการไปบริษัทฉันหรอกจริงไหม พรุ่งนี้แปดโมงเช้าฉันต้องเห็นเธออยู่ที่บริษัท” ชาร์ลไม่
"ลุกขึ้น!"ร่างบางค่อยๆยืนขึ้นตามคำสั่ง เธอก้มหน้าต่อหน้าเขาด้วยเนื้อตัวสั่นเทา"อึก...""เงยหน้ามองฉัน""ฉันสั่งให้เงยหน้ามองฉัน!" ชาร์ลตะวาดลั่นห้องเมื่อเห็นว่าเด็กสาวเอาแต่ก้มหน้าก้มตาร้องไห้"ฮรือ...อึก" ดวงตาฉันพร่ามัวไปหมด มองคนตรงหน้าไม่ชัดเพราะน้ำตามันเอ่อล้นออกมา"ถอดเสื้อผ้าออก""ฮรือ..."







