เข้าสู่ระบบริมฝีปากหนาของนักรบฉกจูบลงบนเรียวปากสีชมพูระเรื่ออย่างจาบจ้วง ลิ้นสากร้อนส่งเข้าไปทักทายกับลิ้นเรียวเล็กพร้อมกับขบเม้มริมฝีปากล่างของหญิงสาวเบาๆ มือหนาเลื่อนต่ำลงมาโอบรอบเอวคอดกิ่งพลางดึงรั้งหญิงสาวให้แนบชิดกับแผงอกแกร่งเปลือยเปล่า มือบางยกขึ้นมาลูบไล้หน้าอกกำยำอย่างแผ่วเบาด้วยความเสน่หา นิ้วเรียวเ
หนึ่งปีผ่านไปร่างอรชรของจอมใจนั่งอยู่ในห้องโถงใหญ่กำลังพูดคุยกับณิชาไปเรื่อยเปื่อยบนโซฟากลางห้อง ตรงพื้นห้องมีเหล่าบรรดาสาวใช้ประมาณสองคนที่กำลังเก็บข้าวของที่เกลื่อนกลาดตรงพื้นห้องอยู่ ถัดไปก็มีแม่บ้านที่อาวุโสที่สุดในคฤหาสน์กำลังนั่งมองเด็กทารกวัยหนึ่งขวบหลับอยู่ในเปลนอนสีน้ำตาลสุดหรูด้วยสายตาเอ็
สี่เดือนต่อมาเสียงเอ๊ะอ๊ะโวยวายภายในคฤหาสน์ของตระกูลเทวาศิริโชติดังขึ้นมา ร่างกำยำของนักรบกำลังอุ้มจอมใจที่ท้องโตในท่าเจ้าสาวกำลังก้าวตรงมายังลานจอดรถด้วยใบหน้าที่ตื่นตกใจและวิตกกังวล เพราะเมื่อสักครู่นี้จอมใจเดินลงบันไดมาอยู่ดีๆ เธอก็บอกกับเขาว่าเธอเจ็บท้องมากๆ ซึ่งในเวลาต่อมาน้ำคร่ำของเธอก็แตกไหล
สองเดือนผ่านไปหญิงสาวร่างอวบอิ่มหน้าท้องนูนเด่นขึ้นมาเล็กน้อยกำลังนอนอยู่บนเตียงตรวจโดยมีคุณหมอคนสวยสวมเสื้อกาวน์สีขาวยืนอยู่ข้างเตียงกับชายหนุ่มร่างกำยำที่นั่งอยู่ใกล้ชิดกับจอมใจด้วยใบหน้าที่ดูตื่นเต้นเล็กน้อย นักรบกับจอมใจมาที่โรงพยาบาลเพื่อตรวจร่างกายของจอมใจและเพื่อตรวจเพศของทารกในครรภ์“ตอนนี้
หลังจากที่นักรบพาภรรยาคนสวยไปทานมื้อค่ำกันจนเสร็จเรียบร้อย คู่สามีภรรยาก็พากันกลับมายังคฤหาสน์ในช่วงพลบค่ำของวัน ชายหนุ่มร่างกำยำโอบไหล่แบบบางของภรรยาเดินตรงเข้ามาในคฤหาสน์ ในขณะเดียวกันสาวใช้ก็เดินตรงมาหาพวกเขาพอดี“นายท่านคะ..ท่านปู่มาค่ะ” สาวใช้ชุดดำเอ่ยขึ้นทันที“อือ” นักรบพยักหน้าให้เธอ สาวใช้ก
คู่รักข้าวใหม่ปลามันลงมาจากชั้นสองของคฤหาสน์พร้อมกัน จอมใจสวมชุดเดรสสั้นทรงตรงสีขาวแขนกุดมีใบหน้าที่อิดโรยอย่างเห็นได้ชัด ชายหญิงตื่นมาทานอาหารเช้ากับมารดาทั้งสองคน ถึงแม้ว่าพวกเขาจะได้นอนไปแค่ไม่กี่ชั่วโมงแต่หนุ่มสาวก็ไม่อยากให้ผู้ใหญ่ต้องมานั่งรอพวกเขาเพื่อทานอาหารเช้า“ตื่นเช้ากันจังเลยละลูก” เสี
รถสปอร์ตคันหรูสีดำเงาขับมาจอดสนิทลงตรงหน้าอพาร์ตเมนต์ จอมใจนั่งเงียบมาตลอดทางโดยที่ไม่มีคำพูดใดๆ เอ่ยออกมาจากเธอ ส่วนนักรบก็เอาแต่นั่งจับจ้องไปยังถนนด้วยแววตาที่ครุ่นคิดอยู่ตลอดเวลา“ท่านประธานคะ คือ...ฉันอยากให้คุณคิดใหม่เรื่องที่จะให้แม่กับฉันย้ายที่อยู่” จอมใจเอ่ยขึ้นมาทันทีที่รถคันหรูจอดสนิท“ฉั
“มีอะไร” นักรบขมวดคิ้วเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย เมื่อเห็นสีหน้าที่ดูเป็นกังวลของหญิงสาว“ท่านประธานคะ ฉันขอกลับก่อนนะคะ พอดีว่าฉันมีธุระต้องไปทำต่อค่ะ” จอมใจตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรน“อือ”“ขอตัวก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ” มือบางรีบเก็บข้าวของขึ้นมาถือเอาไว้พลางเอ่ยกับชายหนุ่ม ก่อนที่เธอจะเดินออกไปจากห้อ
จนกระทั่งพวกเขาออกจากลิฟต์และเดินตรงมาที่ลานจอดรถ ภูผายืนรอเจ้านายอยู่ข้างรถคันสีดำเงาคันที่เขาชอบใช้อยู่เป็นประจำ“นายไม่ต้องไป วันนี้ฉันจะไปเอง” นักรบบอกกล่าวกับคนสนิทด้วยน้ำเสียงราบเรียบ“ครับนาย” ภูผาก้มศีรษะให้เจ้านายหนึ่งครั้ง นักรบเดินตรงมาที่รถสปอร์ตคันสีดำเงาสำหรับสองคนนั่งทำให้จอมใจเดินตา
แสงอาทิตย์อ่อนๆ ส่องลอดผ่านหน้าตาเข้ามากระทบกับใบหน้าสวยคมดั่งนางในวรรณคดีไทย ตาคู่สวยลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ ความรู้สึกแรกเธอสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากร่างกำยำแนบชิดแผ่นหลังแบบบางอยู่แขนแกร่งพาดเอวคอดกิ่งกอดรั้งร่างเล็กเอาไว้ทั้งคืน จอมใจได้ยินเสียงลมหายใจที่สม่ำเสมอของชายหนุ่มทำให้รับรู้ได้ทันทีว่านักรบยัง







