LOGINเขาเป็นเทพบุตรที่จะมาช่วยฉุดเธอขึ้นสู่สรวงสวรรค์ หรือเป็นมัจจุราชที่จะมาฉุดคร่าทำลายชีวิตเธอให้ลงขุมนรกไปกันแน่!
View More‘หากพูดถึงสัตว์ที่เป็น ‘เจ้าป่า’ หลายคนคงนึกถึงพญาราชสีห์ ที่วิ่งล่าเหยื่ออยู่ในทุ่งหญ้าสะวันนาในแอฟริกา แต่สำหรับซีกโลกตะวันออกแล้ว ‘เสือโคร่ง’ ถือเป็นราชาแห่งพงไพร
เจ้าพยัคฆ์ลายพาดกลอน มักใช้ชีวิตอย่าง ‘สันโดษ’ ไม่นิยมอยู่กันเป็นคู่หรือเป็นกลุ่ม ...’ เสือ ศารทูล ลี หนุ่มลูกครึ่งไทย-อังกฤษ-ฮ่องกง วัย 32 ปีมองทีวีจอยักษ์เบื้องหน้าที่บังเอิญเปิดทิ้งไว้ และตอนนี้ก็กำลังฉายสารคดีเกี่ยวกับเจ้าพญาเสือโคร่งราชาแห่งดินแดนตะวันออก ชีวิตเขากับมันก็คงไม่ต่างจากมันนักหรอก เขากระตุกยิ้มที่มุมปาก ‘ถึงฤดูกาลแห่งการไล่ล่า’ เขายกแก้วไวน์ขาวน้ำสีใสขึ้นมาหมุนควงก่อนละเลียดริมฝีปากหยักลิ้มรสความซาบซ่า ที่มีรสปรี้ยวหวานนำ ผสมกับความขมปร่าเพียงเล็กน้อย รสชาติแสนละมุนลิ้นทำให้รู้สึกสดชื่นลื่นคอ พร้อมกับหลับตาพริ้มดื่มด่ำกับช่วงเวลาแห่งการผ่อนคลายที่เพนต์เฮาส์สุดหรูกลางกรุงในย่านเศรษฐกิจ ก่อนจะวางแก้วลงที่โต๊ะกลางโซฟาสีดำ ในห้องนี้ล้วนเป็นสีดำ หรือโทนดาร์กเหมือนเจ้าของของมัน จากนั้นศารทูลก็ลุกพรึ่บแล้วตรงไปยังบริเวณ จุดชำแหละ... ปลายมีดแหลมคมเป็นเงาวาววับเมื่อกระทบแสงไฟ ถูกจรดลงบนแท่นลับหิน สายตาคมดุจตาเหยี่ยวมองคมมีดในมือ เมื่อลับจนความคมได้ที่จนพึงพอใจแล้ว รอยยิ้มเย็นบนใบหน้าจึงผุดขึ้น “ฉันจะเฉือนเธอตรงไหนดี สาวน้อย? คอ อก ท้อง หรือสะโพก” เขาขมวดคิ้วมุ่นพลางพินิจพิจารณา “งั้นเอาตรงนี้แล้วกัน” มุมปากหยักยกโค้งขึ้น หากใครมาเห็นรอยยิ้มของเขาตอนนี้ คงคิดว่าเขาเป็นไอ้คนโรคจิตในซีรีส์อาชญากรรมระทึกขวัญอยู่เป็นแน่ ปลายมีดเริ่มกรีดลงบนผิวเนื้อ... จึก! “กรี๊ด!!” “เชี่ย!” ศารทูลสบถลั่น เสียงกรีดร้องทำให้เขาโคตรจะเสียสมาธิเสียงกรี๊ดน่าเกลียดนั่นจี๊ดขึ้นสมอง เขาโคลงศีรษะหักคอตัวเองดังกร็อบอย่างไม่สบอารมณ์นัก แล้ววางมีดลง หมุนตัวเดินกลับไปที่หน้าจอทีวีอย่างหัวเสีย จากนั้นก็หยิบรีโมททีวีขึ้นมากดเปลี่ยนช่อง อยู่ ๆ ก็มีหนังสยองขวัญมาฉายยามดึกเสียได้ บัดซบ!‘จริงเหรอ? อย่างนั้นฉันก็เป็นคนแรกของเธอน่ะสิ’ เขายิ้มกรุ้มกริ่มมุมปากอย่างมีเลศนัย มีสาวๆ มาขายบริการให้เขาก็เยอะ น้อยครั้งที่จะมีแบบสดซิงมา แน่ล่ะว่าหากใครขายพรมจรรย์ให้เขาย่อมได้ราคาดีกว่า‘ตกลงตามข้อตกลงไหมล่ะ เอาตัวเธอมาแลก แล้วฉันจะช่วยเธอ’ มัดมุกละล้าละลังกับข้อเสนอของเขา คิ้วโค้งเรียวตัดแต่งทรงสวยสมกับที่เรียกว่าเป็นมงกุฎของใบหน้าช่วยเพิ่มความละมุน ยามนี้ขมวดกันมุ่นยุ่งเหยิง‘หนูขอคิดดูก่อน’‘มีตัวเลือกให้เธอตอนนี้แค่สองข้อเท่านั้น 1 ตกลง 2 คือไม่ และฉันมีเวลาให้เธอคิดแค่หนึ่งนาที’ เขาเอ่ยเสียงดุ พอพูดจบเขาก็หมุนตัวกลับไปนั่งที่โซฟาบริเวณมุมหนึ่งของห้องเพื่อรอคำตอบจากเธอ มัดมุกขบคิดในหัวว่าจะเอายังไงดี หนึ่งนาทีไม่มีเวลาแม้จะได้คิดทบทวนให้ถี่ถ้วนรอบคอบ‘สรุปว่าจะเอายังไง?’‘อ๊ะ หมดเวลาแล้วหรือคะ?’‘อือ’ เขาทำเสียงเข้มตอบอย่างไม่ยี่หระและก็รอลุ้นคำตอบว่าคืนนี้เขาจะได้ชิมเนื้อกวางเผือกตัวนี้หรือเปล่า?‘แล้วหนูต้องนอนกับคุณกี่ครั้งคะ’‘ก็จนกว่าฉันจะเบื่อ’‘ฮะ?’‘ปกติฉันก็เบื่อง่ายอยู่แล้ว จืดชืดอย่างเธอน่ะ อาจจะแค่สองครั้ง สามครั้ง หรือแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวก็เกินพอ’ เขา
เมื่องานสีดำผ่านพ้นไปแล้ว มัดมุกนำเถ้ากระดูกของพ่อไปลอยอังคาร โดยเธอจ้างเรือแถวนั้นลอยออกไปที่กลางแม่น้ำ ส่วนเพื่อนสนิทที่ชื่อว่า “ขนมผิง” เรียกสั้นๆ ว่าผิงชื่อจริงของเธอคือ “ผะดาชไม” ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทที่และเรียนมหา’ลัยในสาขาจิตวิทยาเหมือนกันนั้นไม่ได้มาด้วย เพราะติดเรื่องเรียนช่วงเช้า ทว่าผะดาชไมก็ปลีกเวลาช่วงเย็นมาช่วยงานสวดศพทั้งสามคืน เท่านี้มัดมุกก็รู้สึกเกรงใจเพื่อนจะแย่มัดมุกตกลงเป็นเด็กในปกครองของศารทูลอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะเขาเป็นคนเดียวที่จะช่วยแก้แค้นให้พ่อเธอได้ เขาอยากได้เธอ ส่วนเธอก็อยากให้เขาช่วย ก็ถือว่าเป็นประโยชน์ต่างตอบแทนก็แล้วกัน“พ่อ หนูสัญญาว่าจะต้องเอาพวกมันที่ทำพ่อเข้าคุกให้ได้ หลับให้สบายนะคะพ่อ” เธอกำสร้อยคอที่พ่อให้เธอเก็บรักษาไว้ก่อนที่จะเสียชีวิตด้วยแววตามุ่งมั่น สิ่งนี้เป็นเสมือนตัวแทนของพ่อ จากนั้นก็โปรยเถ้ากระดูกที่ผสมปนเปกลีบดอกไม้แห้งรวมถึงน้ำอบน้ำปรุงมีกลิ่นจรุงหอมตลบอบอวลไปทั่วบริเวณมัดมุกจำที่พ่อบอกได้ว่าศารทูลคือทายาทตระกูลมาเฟียเก่าที่ปัจจุบันหันมาทำธุรกิจสีเทาที่ถูกกฎหมายแล้ว เขามีพันธมิตรอยู่ในหลายประเทศ และนั่นก็เพียงพอจะต่อกรกับพวกค
“แต่ผมก็ยังสงสัยว่านายพาเธอมาด้วยทำไม”“เก็บเธอเอาไว้ใช้ประโยชน์ก็น่าจะดี หึหึ” เขากระตุกยิ้มมุมปากกลั้วหัวเราะในลำคอ เสมาถึงบางอ้อ เข้าใจว่าเจ้านายหมายถึงอะไร “ถ้าอย่างนั้นผมกลับก่อนนะครับ นายจะได้พักผ่อน” ศารทูลพยักหน้ารับ แล้วก็เดินมาที่ห้องของเขา กอดอกเพ่งมองคนตัวเล็กบนเตียงนอนสีเข้ม ห้องของเขาตกแต่งด้วยสีเทาอ่อน เทาเข้ม และสีดำ ในโทนดาร์ก มีการจัดวางเฟอร์นิเจอร์ในโทนเดียวกันและผนังห้องมีการไล่เฉดสีเข้ากันได้อย่างลงตัวร่างงามเริ่มขยับ เธอรู้สึกตัวแล้ว เปลือกตาอันแสนหนักอึ้งพยายามอย่างมากที่จะลืมตาเพื่อปรับม่านสายตา เพดานห้องสีดำ? ไม่ใช่สีขาวอย่างที่มันควรจะเป็น ที่นี่ไม่ใช่ที่บ้านหรือโรงพยาบาลแน่!เธอหยัดกายลุกขึ้นนั่งฝ่ามือกุมศีรษะด้วยความมึนงง “ตื่นแล้วหรือ?” เสียงหนึ่งลอยเข้ามากระทบโสตประสาทการรับรู้ ดวงตารีเมล็ดอัลมอนด์เบิกกว้างเมื่อเห็นคนแปลกหน้าที่ยืนอยู่ปลายเตียง“คะ คุณเป็นใครคะ?” พอเขาย่างสามขุมเข้ามาหา เธอก็ขยับถอยร่นไปจนหลังชิดพนักเตียงด้วยความพรั่นพรึง ดวงตาสั่นไหวระริกเหมือนลูกกวางที่กำลังจะโดนเสือขย้ำเธอหันซ้ายแลขวา ตอนนี้ขยับหนีออกไปไหนไม่ได้แล้ว เว้นเสีย
ร่างบางค่อยๆ เอื้อมมือไปจับที่ลูกบิดประตูห้องแล้วบิดมันอย่างเชื่องช้า ในใจตอนนี้เต้นไม่เป็นจังหวะ เมื่อเธอกดปุ่มสวิตช์ไฟที่คลำหาที่ผนังเจอแล้วก็เปิดไฟสว่างวาบขึ้น สิ่งแรกที่เห็น ร่างของพ่อที่ถูกมัดมือไพล่หลังไว้ นอนคว่ำหน้าลงที่พื้น ร่างของเขาไม่ไหวติงบริเวณศีรษะมีของเหลวสีแดงเจิ่งนองไหลออกมาไม่หยุด...ตอนนี้เธอรับรู้แล้วว่าปาฏิหาริย์ไม่มีจริง“กรี๊ด!”มัดมุกสติแตกเมื่อเห็นภาพเบื้องหน้าของพ่อ พลันร่างบางล้มฟุบเป็นลมล้มพับลงไปที่พื้นตุบ!“เสียงอะไร?”สามคนที่อยู่ด้านล่างเงยหน้าขึ้นไปบนชั้นสองของบ้านพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย แล้วก็รีบวิ่งขึ้นไปที่บนชั้นสอง ศารทูลรีบวิ่งเข้าไปในห้องของเสี่ยทรงชัย สิ่งแรกที่ได้รับรู้คือกลิ่นคาวเลือดลอยขึ้นมาเตะจมูกเขากวาดสายตาไปในห้องเห็นร่างหนึ่งนอนตะแคงอยู่ข้างเสี่ยชูชัย ศารทูลพลิกร่างเธอนอนหงาย แล้วใช้ปลายนิ้วอังใต้จมูก ตรวจสอบว่าเธอตายไปอีกคนหรือไม่ ทว่าเธอยังมีลมหายใจอยู่ เสียงกรีดร้องเมื่อสักครู่คงจะเป็นเธอ“เธอน่าจะเป็นลูกสาวของเสี่ยชัยนะครับ” เสมาเอ่ยขึ้น เพราะเขารู้ว่าเสี่ยทรงชัยมีลูกสาวอยู่คนหนึ่ง“โชคดีที่เธอไม่ถูกฆ่าตาย” ศารทูลเปรยขึ