เข้าสู่ระบบริมฝีปากหนาของนักรบฉกจูบลงบนเรียวปากสีชมพูระเรื่ออย่างจาบจ้วง ลิ้นสากร้อนส่งเข้าไปทักทายกับลิ้นเรียวเล็กพร้อมกับขบเม้มริมฝีปากล่างของหญิงสาวเบาๆ มือหนาเลื่อนต่ำลงมาโอบรอบเอวคอดกิ่งพลางดึงรั้งหญิงสาวให้แนบชิดกับแผงอกแกร่งเปลือยเปล่า มือบางยกขึ้นมาลูบไล้หน้าอกกำยำอย่างแผ่วเบาด้วยความเสน่หา นิ้วเรียวเ
หนึ่งปีผ่านไปร่างอรชรของจอมใจนั่งอยู่ในห้องโถงใหญ่กำลังพูดคุยกับณิชาไปเรื่อยเปื่อยบนโซฟากลางห้อง ตรงพื้นห้องมีเหล่าบรรดาสาวใช้ประมาณสองคนที่กำลังเก็บข้าวของที่เกลื่อนกลาดตรงพื้นห้องอยู่ ถัดไปก็มีแม่บ้านที่อาวุโสที่สุดในคฤหาสน์กำลังนั่งมองเด็กทารกวัยหนึ่งขวบหลับอยู่ในเปลนอนสีน้ำตาลสุดหรูด้วยสายตาเอ็
สี่เดือนต่อมาเสียงเอ๊ะอ๊ะโวยวายภายในคฤหาสน์ของตระกูลเทวาศิริโชติดังขึ้นมา ร่างกำยำของนักรบกำลังอุ้มจอมใจที่ท้องโตในท่าเจ้าสาวกำลังก้าวตรงมายังลานจอดรถด้วยใบหน้าที่ตื่นตกใจและวิตกกังวล เพราะเมื่อสักครู่นี้จอมใจเดินลงบันไดมาอยู่ดีๆ เธอก็บอกกับเขาว่าเธอเจ็บท้องมากๆ ซึ่งในเวลาต่อมาน้ำคร่ำของเธอก็แตกไหล
สองเดือนผ่านไปหญิงสาวร่างอวบอิ่มหน้าท้องนูนเด่นขึ้นมาเล็กน้อยกำลังนอนอยู่บนเตียงตรวจโดยมีคุณหมอคนสวยสวมเสื้อกาวน์สีขาวยืนอยู่ข้างเตียงกับชายหนุ่มร่างกำยำที่นั่งอยู่ใกล้ชิดกับจอมใจด้วยใบหน้าที่ดูตื่นเต้นเล็กน้อย นักรบกับจอมใจมาที่โรงพยาบาลเพื่อตรวจร่างกายของจอมใจและเพื่อตรวจเพศของทารกในครรภ์“ตอนนี้
หลังจากที่นักรบพาภรรยาคนสวยไปทานมื้อค่ำกันจนเสร็จเรียบร้อย คู่สามีภรรยาก็พากันกลับมายังคฤหาสน์ในช่วงพลบค่ำของวัน ชายหนุ่มร่างกำยำโอบไหล่แบบบางของภรรยาเดินตรงเข้ามาในคฤหาสน์ ในขณะเดียวกันสาวใช้ก็เดินตรงมาหาพวกเขาพอดี“นายท่านคะ..ท่านปู่มาค่ะ” สาวใช้ชุดดำเอ่ยขึ้นทันที“อือ” นักรบพยักหน้าให้เธอ สาวใช้ก
คู่รักข้าวใหม่ปลามันลงมาจากชั้นสองของคฤหาสน์พร้อมกัน จอมใจสวมชุดเดรสสั้นทรงตรงสีขาวแขนกุดมีใบหน้าที่อิดโรยอย่างเห็นได้ชัด ชายหญิงตื่นมาทานอาหารเช้ากับมารดาทั้งสองคน ถึงแม้ว่าพวกเขาจะได้นอนไปแค่ไม่กี่ชั่วโมงแต่หนุ่มสาวก็ไม่อยากให้ผู้ใหญ่ต้องมานั่งรอพวกเขาเพื่อทานอาหารเช้า“ตื่นเช้ากันจังเลยละลูก” เสี
หลังจากที่พราวมุกเข้าห้องน้ำจนเสร็จสรรพ หญิงสาวครุ่นคิดเรื่องที่เพิ่งได้ยินมาตลอดทางระหว่างที่เธอเดินกลับมา หญิงสาวยังไม่เข้าใจว่าทำไมตอนนั้นพี่ชายบุญธรรมของเธอถึงทำแบบนี้“ทำอะไรอยู่ ทำไมนานจัง” เสียงทุ้มทรงพลังของมาร์วินเอ่ยถามทันทีที่หญิงสาวเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของเขา“มีอะไรที่ไม่ได้บอกมุกหรือเป
ร่างกำยำเปล่งเสียงครางกระเส่าพร้อมกับท่อนลำลึงค์ปลดปล่อยน้ำเชื้อสีขาวขุ่นออกมาจากรูเล็กตรงกลางหัวหยักเข้าไปอัดแน่นเต็มอุ้งปากเล็ก ในขณะเดียวกันพราวมุกก็กลืนน้ำคาวลงคอไปอย่างรู้หน้าที่เพราะเธอจดจำได้จากครั้งก่อนหน้านี้“แค่ก! แค่ก!” พราวมุกสำลักน้ำกามเล็กน้อยแต่ไม่ได้เท่ากับครั้งที่แล้วเพราะเธอเตรียม
วันต่อมาร่างอรชรของพราวมุกกำลังยืนก้มๆ เงยๆ หยิบเอาเสื้อผ้าในตะกร้าใส่เครื่องซักผ้าอยู่ภายในห้องซักรีดของเพนท์เฮาส์ ช่วงเช้ามาร์วินตื่นไปทำงานเหมือนดั่งเช่นทุกวันและชายหนุ่มก็ปลุกเธอแล้ว แต่ทว่าพราวมุกยังคงรู้สึกปวดท้องอยู่จึงไม่เข้าบริษัทไปกับชายหนุ่มครืดด ครืดดในขณะที่พราวมุกกำลังวุ่นวายกับเสื้
มาร์วินกดท่อนเอ็นใหญ่แช่เอาไว้ในกลีบเนื้อสาวอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะจับร่างบางพลิกหันหน้ากลับมาหาเขา สองร่างหอบหายใจแรงใส่กันอยู่ไม่นาน มาร์วินก็ยกร่างเล็กอุ้มขึ้นมาโดยที่กลางกายยังคงเชื่อมติดกันอยู่ มือหนาเคลื่อนไปช้อนก้นงอนงามของหญิงสาวส่วนพราวมุกก็ใช้เรียวขาเล็กเกาะเกี่ยวเอวสอบเอาไว้ร่างกำยำอุ้มร่างเ







