LOGIN
“แอ๊ะ“ ลูกชายตัวน้อยพยักหน้าหงึกๆอนุญาตให้ผู้เป็นพ่อกินนมจากเต้าใหญ่อีกข้างของผู้เป็นแม่ได้ คาวีที่เห็นอย่างนั้นจึงยิ้มกว้างออกมา “อนุญาตป๊าแล้วนะแล้วอย่ามาร้องไห้งอแงทีหลังล่ะ..ป๊าจะกินแล้วนะ“ “แอ๊ะ“ ลูกชายตัวน้อยพยักหน้าอย่างว่าง่าย “เจ้าเล่ห์แม้กระทั่งกับลูก“ ลูกพีชส่ายหน้าน้อยๆให้สามีหนุ
“โว้ย! ยัยพีชก็ติดเอ็นคาวีเหมือนกันนั่นแหละเมื่อวานมันยังขย่มตอให้ผัวให้ฉันฟังอยู่เลย“ ติตี้หันกล่าวพูดกระแนะกระแหนลูกพีชที่นั่งป้อนนมจากขวดนมให้ลูกชายตัวน้อยอยู่ “มึงพูดเล่นหรือพูดจริง“ สิงห์หันมาถามติตี้ราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่ “หึ..มึงต้องเห็นตอนยัยพีชขึ้นให้ผัวก่อน“ “มึงเคยเ
“อ๊าๆๆเบาๆหน่อยพีชจุก” “มีลูกแล้ว ไม่น่าจะจุกแล้วมั้ง” ชายหนุ่มหยอกล้อภรรยาสาวก่อนจะค่อยๆผ่อนความเร็วของสะโพกสอบให้ช้าลง “อ๊ายยยยยยย!!!” หญิงสาวกรีดร้องปลดปล่อยสายธารน้ำหวานออกมาก่อนชายหนุ่มไหลทะลักร่องอวบอูมออกมาเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนสีขาว “อ๊าสสสสสส!!!” ชายหนุ่มกระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่องอวบอูม
The end @สามสิบนาทีต่อมา “มันมาแล้ว” คาวีพูดขึ้นเมื่อเห็นฉลามกำลังเดินตรงเข้ามาหาลูกชายตัวน้อยของเขาที่นอนดูดนมในขวดนมอยู่โดยในมือหนาถือถุงของเล่นเต็มไม้เต็มมือมาให้หลานชายตัวน้อยด้วย “รอกูกับเมียลงมาก่อนมึงค่อยกลับ” “มึงจะไปมุดถ้ำที่ไหนก็ไป” ฉลามพูดจบจึงอุ้มหลานชายตัวน้อยเดินไปเล่นที่สวนหลั
บทที่ 83 "ภัยความมั่น..ควรจะมีเพื่อนนางสักคนคอยสะกิดบอกนางบ้างเดี๋ยวภัยความมั่นจะครอบงำกัดกินความมั่นหน้าของพวกนางหมดพวกนางมีความคิดผิดๆคิดว่าตัวเองสวยแล้วจะแย่งผัวใครก็ได้แต่ลืมอะไรไปรึเปล่าว่าเมียเขาสวยกว่าตัวเอง..ภัยความมั่นจะนำพาพวกนางไปสู่ความตายในไม่ช้านะฉันว่า" เมอากล่าวติดตลก "ถ้ามันมองสาม
บทที่ 82 @ตกดึก "หึ..แข็งสู้มือจังเลยนะ" หญิงสาวยิ้มหวานยั่วยวนชายคนรักอย่างเปิดเผย มือบางชักรูดแก่นกายใหญ่ขึ้นลงก่อนจะขยับสะโพกขึ้นมานั่งคร่อมบนตักแกร่งของชายหนุ่มคนรัก แล้วจับความเป็นชายขนาดใหญ่โตมาจ่อที่กลีบกุหลาบงามสะโพกมนนั่งขย่มลงอย่างแรงก่อนจะค่อยๆหมุนควงสะโพกเป็นวงกลมอย่างยั่วยวนจากนั้นจ
"อืม..กูก็คิดเหมือนมึงบีหนึ่ง" เมอาและติตี้ต่างรับรู้ได้ทันทีว่าดรีมนั้นคงจะชื่นชอบเพศเดียวกันอย่างแน่นอนเพราะดูจากสายตาของดรีมที่มองลูกพีชแล้วราวกับคนที่อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ไปทางเชิงชู้สาวมากกว่าแฟนคลับ "จริงเหรอคะเนี่ยบังเอิญจังเลยค่ะ แล้วพี่ดรีมเรียนคณะอะไรแล้วอยู่ปีไหนเหรอคะ" ลูกพีชที่เห็นว่
"ครับแม่" ต้นส้มตอบรับคำสั่งของผู้เป็นแม่น้ำเสียงหนักแน่นก่อนจะเดินเข้ามาดันลำตัวหนาของคาวีออกมาจากห้องนั่งเล่น "แม่คิดเอาไว้แล้วเชียว ก็ว่าทำไมอยู่ๆลูกถึงจะย้ายไปเรียนต่อที่อังกฤษ เป็นเพราะคาวีนี่เอง" ลูกจันทร์หันมาพูดกับลูกสาวเมื่อเห็นว่าคาวีเดินออกจากห้องนั่งเล่นไปแล้ว "หนูอยากพักผ่อนหนูขอขึ้นไ
"แกก็รู้หนิว่าวีเป็นคนยังไง" ลูกพีชตอบ "เฮ้อ ทีกับคนอื่นฉันเห็นแกฟาดกลับตลอดทีกับคาวีทำไมแกถึงกลัวได้มากขนาดนี้ ก็รู้อ่ะนะว่าคาวีเป็นพวกหัวรุนแรงแต่แกก็เป็นแฟนป่ะ คาวีคงจะไม่ใจร้ายถึงขนาดทำร้ายร่างกายแกหรอก" ติตี้ยังคงไม่เข้าใจจึงแย้งกลับ "อีนี่ก็เข้าข้างแต่ผู้ชาย มึงไม่เห็นรอยมีดกรีดรูปกะโหลกศีรษ
"ไม่เป็นไรครับ" "จบกันไม่ดีเหรอครับ" "ครับ" คาวีรับโดยไม่ปฏิเสธ "เธอโกหกผม" "ผมชักอยากจะเห็นใบหน้าของอดีตแฟนสาวของคุณคาวีเสียแล้วสิ คุณคาวีเพรียบพร้อมขนาดนี้ทำไมถึงได้โกหกคุณคาวีได้ลง" "หึ คงจะหน้าตาเหมือนกับคู่หมั้นของคุณเด่นคุณล่ะมั้งครับ" คาวีแค่นหัวเราะในลำคอหนาเบาๆอย่างเย้ยหยันรอยยิ้มเหยียด







