อาเธอร์ พี่ชายขี้หวง | Brother Love

อาเธอร์ พี่ชายขี้หวง | Brother Love

last update最終更新日 : 2025-12-29
作家:  Chugar_Chup完了
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
10
5 評価. 5 レビュー
92チャプター
7.4Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ความรักหวาน

อ่านฟิน

อีโรติก

Badboy

ลูกครึ่ง

วัยรุ่น

พี่น้อง

คู่ปรับ

รักข้ามสถานะ

'พี่ชายขี้หวง' กับ 'น้องสาวขี้ดื้อ' งานนี้ใครจะแพ้ก่อนกัน?

もっと見る

第1話

บทนำ

「池上先生、江川病院への異動……本当に決めたのか?」

斉藤勉(さいとう つとむ)院長は、池上由奈(いけがみ ゆな)の異動願を手にして目を丸くした。

由奈はわずかにまつげを震わせ、苦みを含んだ笑みを浮かべる。「はい、もう決めました」

その瞳に揺るがぬ決意を見て、勉は深いため息をつき、静かに署名した。

院長室を出て廊下を歩いたとき、由奈は白衣を着た長門歩実(ながと あゆみ)と、その隣にいる滝沢祐一(たきざわ ゆういち)、そして小さな男の子に出くわした。

一瞬、足が止まる。

まるで幸せな家族のような光景が、目に飛び込んできたのだ。

二人の間を歩く男の子が、左右の手をそれぞれ歩実と祐一にぎゅっと握られ、無邪気な笑顔を浮かべている。

由奈の胸に鋭い痛みが走った。

祐一が歩実と子どもに向ける柔らかな眼差し、穏やかで優しい仕草――それは、由奈が一度も与えられたことのないものだった。

彼は自分を憎んでいるのだと、由奈はよく知っている。

祐一の初恋の相手は歩実だった。だが、由奈が祐一の祖母・和恵(かずえ)と取引をして彼と結婚したとき、すでに二人は別れていた。とはいえ、その事実を知ったのは結婚後のことだった。

結局祐一にとって由奈は、隙を突き、卑怯な手で妻の座を奪った女でしかないのだ。

けれど――彼は知らない。

本当は、由奈の方が先に祐一と出会っていたのだ。だが彼は、その記憶をとっくに忘れていた。

結婚すれば思い出してくれる。冷え切った心も、寄り添えば少しずつ温まっていく。由奈はそう信じていた。

けれど、それは思い上がりにすぎなかった。

祐一は彼女を憎んでいる。愛してくれることなど、決してないのだ。

その証拠に、六年間の結婚生活のあいだ、彼は周囲に「独身だ」と言い続け、妻である由奈をまるで存在しない人間のように扱った。

「池上先生?」歩実が気づいて声をかける。

祐一は眉を寄せ、じっと由奈を見つめる。その視線には、まるで「余計なことを口にするな」と言いたげな緊張があった。

その距離感が、刹那に由奈の胸を締めつける。けれど彼女はすぐに表情を整え、頭を下げた。

「長門先生、滝沢社長、お疲れ様です」

祐一は最近、中央病院の出資者となり、病院経営に名を連ねている。もちろん、それは由奈のためではなく、歩実のためだった。

歩実が帰国してすぐ、祐一が彼女を中央病院に入れ、外科部長として推薦したのだ。院内では誰もが「歩実の後ろ盾が滝沢社長」と噂し、さらには二人が恋人関係だという話まで広がっていたが、祐一は何一つ否定しなかった。

歩実は祐一の腕を自然に取り、にこやかに言う。

「そんなにかしこまらなくていいのよ。私なんてまだ入ったばかりだし、これからいろいろ教えてもらわないと」

そのとき、男の子が祐一にしがみついた。「パパ、疲れた。抱っこして?」

由奈の顔色がさっと変わる。

――パパ?

歩実は慌ててしかめ顔をつくる。

「健斗、だめでしょ。そんな呼び方したら」そう言いながら祐一へ申し訳なさそうに視線を向けた。

「ごめんなさい、祐一。子どもがわかってなくて」

祐一はちらりと由奈を見たが、怒ることもなくただ穏やかに子どもを抱き上げた。

「いいんだ」

「僕、祐一パパが大好き!本当に僕のパパになってくれたらいいのに!」

健斗(けんと)は祐一の首に腕を回し、甘えるように声を弾ませた。

「もう、しょうがない子ね」歩実は苦笑しながら彼の頭を撫でた。

由奈は拳を固く握りしめる――こんなに優しい祐一を、彼女は見たことがない。

……もう諦めた。

どんなに頑張っても、冷たい心を温めることはできなかった。なら、終わりにするしかない。

重い気持ちを押し込み、由奈は三人を追い抜いてエレベーターに乗り込んだ。

……

異動の件は誰にも知らせていない、もちろん祐一にも。

知らせる必要がないと思ったし、彼が知りたがるはずもないのだから。

車を走らせ、由奈は滝沢家の本邸へ向かう。門前でチャイムを押すと、しばらくして使用人の森田(もりた)が出てきた。

「奥さま、お帰りなさいませ」

「おばあさまはいらっしゃる?」

「はい、中でお待ちです。どうぞ」

滝沢家の重鎮である和恵。祐一の祖父が亡くなって以来、家の一切を取り仕切ってきた女性だ。

彼女は南の町の商家の出で、若いころから手腕を発揮してきた。姑から疎まれても、表立って彼女を逆らう者はいなかった。

森田に案内され、由奈は静かな和室へ入る。そこでは和恵が座布団に正座し、数珠を手に念仏を唱えていた。

「奥さまがお見えです」

和恵はゆるやかに目を開き、横顔のまま「こちらへ」と告げる。

森田が下がると、由奈も正座して仏前に手を合わせた。

和恵は熱心な仏教徒で、よく寺に参拝し、香をあげていた。出かけると、戻るまでに半月ほどかかることもあった。

しばし沈黙が続いたのち、由奈は小さな声で切り出した。

「おばあさま……私、祐一さんと離婚したいと思っています」
もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

レビュー

Wilaiphorn Sawaengsap
Wilaiphorn Sawaengsap
เพทายกับพี่กายเมื่อไรจะมาค่ะ
2026-04-07 23:06:15
0
0
ต้าเจเจ้
ต้าเจเจ้
สนุกมากค่ะรออ่านพี่กายพี่เพทายนะค่ะ...
2026-03-03 15:14:45
1
0
Jadkamon Inprang
Jadkamon Inprang
ดีคะอ่านสนุก
2026-02-25 18:31:11
0
0
Srisopa
Srisopa
สนุกมากค่ะ
2026-02-23 19:19:13
0
0
Srisopa
Srisopa
สนุกมากค่ะ รอพี่กายและพี่เพทายอยู่นะคะ...
2026-02-23 19:17:43
0
0
92 チャプター
บทนำ
หลายปีก่อน@ โรงแรม ศิริกวีวัฒน์เด็กหนุ่มในชุดแบบฟอร์มมัธยมยืนดูดบุหรี่อยู่ตรงสวนด้านหน้าของโรงแรม เนื่องจากด้านในเป็นที่ปลอดบุหรี่ ใบหน้าคมสันอ่อนเยาว์ทว่าก็เต็มไปด้วยออร่าความหล่อเหลา ด้วยความสูงเกือบร้อยเก้าสิบฉบับลูกครึ่งไทย-สวิต ผู้คนที่ผ่านไปมาจึงมองด้วยสายตาหลงใหล และเขาเพียงแค่ส่งยิ้มบางๆเสียงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสั่นเตือนครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เขากลับไม่คิดจะล้วงมันออกมาดูเพราะเดาว่าถ้าไม่ใช่มารดาก็คงเป็นยัยน้องสาวตัวดีที่กำลังจะหนีไปเรียนที่ต่างประเทศพี่ชายอย่างเขาก็โคตรจะเห็นด้วยเลยแม่งเอ๊ย!คนเค้นหัวเราะพ้นควันสีเทาลอยผสมกับอากาศอย่างไม่สบอารมณ์ แน่นอนว่าไม่ได้มีความยินดีแต่อย่างใด ก่อนจะโยนของในมือลงพื้นแล้วใช้เท้าบี้แรงๆ เมื่อเห็นเด็กสาวร่างบางในชุดมัธยมแบบเดียวกันกับตัวเองเปิดประตูลงจากรถสปอร์ตหรู...คันไม่คุ้นตาเธอไม่ใช่ยัยเด็กดื้อที่กำลังนึกถึงแต่เป็นลูกสาวของเพื่อนแม่เขา ซึ่งก็เป็นยัยแคระที่แสบพอกัน!“ขอบคุณพี่นนท์มากเลยนะคะที่มาส่งบี๋” น้ำเสียงหวานหูกับรอยยิ้มกว้างๆ จนเห็นฟันขาวเรียงสวย เป็นตัวสร้างปฏิกิริยาส่งให้คิ้วเข้มเลื่อนเข้าหากันอัตโนมัติ ขายาวก็เร่งเต็มอ
続きを読む
ตอนที่1 พี่ชายขี้หวง
ปัจจุบันอาเธอร์ ก้าวลงรถสปอร์ตสีขาวฟูจิสัญชาติอังกฤษ ใบหน้าหล่อเหลากระชากใจสาวน้อยใหญ่ผุดรอยยิ้มบางๆ ขณะเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่สองชั้น บ้านที่ไม่ใช่บ้านของตัวเอง แต่ก็แทบจะเป็นเหมือนบ้านของตัวเองเข้าไปทุกวัน เพราะช่วงหลังเขาดันมาบ่อยเสียเหลือเกินเข้าประตูมาก็จะเป็นห้องโถงกว้างๆ เพดานสูงประดับด้วยโคมไฟแชนเดอเลียร์เพิ่มความหรูหราตามฐานะความร่ำรวยของเจ้าบ้านที่เป็นถึงอดีตผู้บังคับบัญชาการตำรวจ แม้แต่ราวบันไดขึ้นไปชั้นสองยังเป็นลวดลายเคลือบทองที่สวยงาม“อาเธอร์” คุณหญิงเอมอร ในวัยสี่สิบต้นๆ ดวงหน้าอ่อนเยาว์ราวกับคนสามสิบกลางๆ พึ่งออกมาจากห้องนอน เห็นแผ่นหลังของชายหนุ่มลูกชายของเพื่อนรักจึงเรียกเอาไว้“ม้า” จากที่กำลังจะเดินไปอีกทางจำต้องเปลี่ยนทิศแล้วเดินเข้าไปหา “นี่ม้าอยู่บ้านเหรอครับ?” แน่นอนว่า ‘ม้า’ ที่เรียกไป เขาเรียกตามลูกสาวของบ้านนี้ “ผมนึกว่าม้าจะไปทำบุญกับคุณนายท่านเสียอีก” หมายถึงมารดาตัวเองนี่แหละ ปกติเห็นมีงานบุญหรือเทศกาลใหญ่ทีไรพวกท่านไม่เคยจะพลาดสักงาน“ไปจ้ะ พอดีม้าลืมโทรศัพท์ก็เลยกลับมาเอา” ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเอ็นดู ก็เห็นกันมาตั้งแต่ตัวยังไม่ถึงเอว ตอนนี้โตเป็นหนุ่ม
続きを読む
ตอนที่2 คนหัวโบราณ
@ Over Night Pubช่วงเทศกาลสงกรานต์แบบนี้ไม่ว่าจะหันไปทางไหนก็มีแต่ผู้คนฉีดน้ำประแป้งกันเต็มไปหมด เพทาย หนุ่มหล่อมาดเงียบขรึมแต่ดันเป็นเจ้าของผับ เห็นโอกาสดีที่จะเพิ่มรายได้ให้กับร้านของตัวเอง จึงจัดสถานที่ให้หนุ่มสาวสาวได้จอยกันตรงลานหน้าแน่นอนว่าสิ่งจูงใจคือตัวเจ้าของที่และเหล่าเพื่อนๆ หน้าหล่อของเขา ที่ใครต่อใครต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเป็นเทพบุตรกลับชาติมาเกิด แค่ได้สบตาก็พานให้ตกหลุมรักพร้อมเสนอตัวให้อย่างง่ายดาย“ไอ้วินแม่งหลงเด็กหน้านิ่งฉิบหาย” การิน หนุ่มหล่อมาดเข้มอยู่ในชุดฮาวายสีฟ้าคู่กับกางเกงขาสั้นพูดขึ้น เมื่อปลายนิ้วเลื่อนไถโซเซียลแล้วไปเจอโพสต์ของเพื่อนหน้าหวานในโพสต์เป็นรูปถ่ายของคนที่ว่ากับสาวแว่นแก้มป่องที่ปกติมักจะไม่แสดงอารมณ์ทางสีหน้า ทว่ารูปที่เห็น เจ้าตัวกลับระบายยิ้มกว้างจนน่ารักน่าเอ็นดู ไม่แปลกที่ไอ้มาวินจะโงหัวไม่ขึ้น“พี่กายได้โปรดเรียกเพื่อนหุ่นยนต์ของปลาทูดีๆ ด้วยค่ะ” เด็กน้อย ปลาทูภรรยาเด็กของหนุ่มหล่อหน้าดุอย่าง อคิณ กอดอกเง้างอด“แหม ลืมไปหรือเปล่าว่าคำเรียกของตัวเองก็ไม่ได้ดีเด่ไปกว่าพี่เท่าไรหรอก” ใช้โทรศัพท์ชี้หน้าเด็กปากยื่น อีกฝ่ายจึงรีบเกาะ
続きを読む
ตอนที่3 น้องสาวโดนยา Oops!!
ครึ่งชั่วโมงผ่านไปใบหน้างามเปรอะไปด้วยแป้งสีขาว ผมเผ้าเปียกโชกแต่ก็ไม่ได้ทำให้ความน่ามองลดลงเลยแม้แต่น้อย แถมยังน่าหลงใหลเรียกสายตาของแมลงตัวผู้มากมาย“สวัสดีครับ” ชายหนุ่มหน้าตาดีเดินเข้ามาทักด้วยรอยยิ้ม ทำให้ดวงหน้าหวานแอบชำเลืองไปยังโต๊ะของรุ่นพี่ชายจอมปลอม เห็นว่าพวกเขานั่งพูดคุยกันอย่างออกรสก็เอ่ยตอบกลับอย่างมีมารยาท“สวัสดีค่ะ”“คนนี้ดูดีอยู่นะคะ” ปลาทูดึงแขนพี่เข้ามากระซิบคุย “ถึงจะหล่อน้อยกว่าพี่เธอร์ก็เถอะ”“จิ!” เบบี๋เป็นได้กลอกตาขึ้น จะดีอยู่หรอกถ้าเด็กช่างพูดไม่กล่าวถึงชื่ออาถรรพ์ ว่าแล้วก็หันไปดูอีกรอบ ซึ่งฝ่ายนั้นมีสาวร่างเล็กที่เขาควงให้เห็นบ่อยๆ เข้าไปมานั่งคุยด้วยก็ราวกับเจอทางสว่าง ก่อนจะหันกลับมาคุยกับชายคนนั้นด้วยน้ำเสียงฉอเลาะ “มาเที่ยวคนเดียวเหรอคะ?” เดาจากที่เขาเดินเข้ามาทักคนเดียว“มึงอย่าได้หาเหาใส่หัว” แต่ไม่วายมิวกี้ยังใช้ฝ่ามือใหญ่ดึงเพื่อนไว้ รู้จักกันมาหลายปีรู้ดีว่าถ้ารุ่นพี่อาเธอร์รู้ เรื่องมันจะไม่จบที่สีชมพูแต่จะจบที่สีเลือด“กูเห็นด้วย มึงอย่าเล่นกับระบบ ‘พ่อ’ มึงนะอีบี๋ มึงตายได้เลยนะ กูบอกก่อน” อันนาก็พูดเสริม ขนอ่อนตรงท้ายทอยลุกแล้วลุกอีกยัยตัวดี
続きを読む
ตอนที่4 มือนุ่มของน้องดีกว่ามือตัวเอง NC+
แสงไฟสลัวทำใจดวงน้อยสั่นระทึก ภายในห้องกว้างขวางมีเตียงขนาดใหญ่แบบโมเดิร์นร่วมสมัยที่มีเสาทั้งสี่มุมอยู่กลางห้อง และที่น่ากลัวคือมีโซ่ผูกติดอยู่กับตัวเสาด้วย“วันนี้มึงไม่ดื้อ ของพวกนั้นไม่จำเป็นหรอก” อาเธอร์ว่าน้ำเสียงเย้าแหย่เมื่อเห็นสายตาหวั่นๆ ของคนในอ้อมแขน ก่อนจะค่อยๆ วางร่างบอบบางให้นอนราบลงไปบนเตียงดวงตากลมสั่นระริกขณะกวาดมองไปรอบห้องด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย หัวใจเต้นและอธิบายไม่ถูก ขณะที่มือหนาก็เร่งถอดเสื้อของตัวเองออกอย่างลวกๆ แล้วตามลงไปทาบศอกคร่อมสายตาแพรวพราวประดุจเสือร้ายพร้อมขย้ำเหยื่อ ลอบมองใบหน้าเกลี้ยงเกลาที่แดงระเรื่ออย่างมีความนัยก่อนจะโน้มใบหน้าลงกับลำคอระหง แนบริมฝีปากจูบซับไปตามแนวลำคอพลางอ้าครอบดูดเม้มไม่ฝากรอย เพราะเขาไม่ใช่คนชอบทิ้งร่องรอยบนตัวคู่นอน ขณะที่ฝ่ามือก็ลูบไล้ไปทั่วตามที่ใจอยากจะแตะต้อง“อือ” คนสมองอื้ออึงยกแขนเรียวขึ้นโอบกอดคนด้านบนพร้อมกลั้นเสียงครางในลำคอ ลมหายใจติดขัด เจ็บนิดๆ ตรงบริเวณที่ปากหยักกดลงทว่าก็วูบวาบในเวลาเดียวกัน เลือดในร่างกายมันพรั่งพรูไปหมด เธอพูดได้ไหมว่าตอนนี้ข้างล่างตรงหว่างขามันแฉะฉ่ำเหลือเกินเธอจะไม่ไหวแล้วจริงๆมือน้อ
続きを読む
ตอนที่5 คำพูดมักง่าย
แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องผ่านหน้าต่างกระทบกับเปลือกตาคู่น้อย ส่งผลให้ร่างบางที่นอนเปลือยเปล่าอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนารู้สึกตัว ค่อยๆ ปรือสายตาขึ้นรับกับสภาพแวดล้อม อาการเมื่อยล้าและปวดระบมก็ปะทุไปทั่วร่างจนนิ่วหน้าน้อยๆเพดานสีหม่นและกรอบรูปเด็กชายตัวโตที่ถ่ายคู่กับเด็กหญิงสองคนในชุดนักเรียนที่ติดอยู่ตรงผนังปลายเตียงใหญ่ เบบี๋ก็รู้ทันทีว่าที่นี่คือที่ไหนคอนโดพี่อาเธอร์มือบางยกขึ้นนวดหัวตัวเองเนื่องจากปวดตึบๆ ขณะที่เหตุการณ์ทุกอย่างย้อนเข้ามาในสมองราวกับเครื่องเล่นหนังทำเอาพวงแก้มใสร้อนผ่าวให้กับทุกฉากทุกภาพทุกการเคลื่อนไหวและทุกโสตประสาทเสียงชัดเจนไปหมด มันเป็นอะไรที่บ้าที่สุดและประเด็นเธอเป็นคนเริ่มเองด้วย!!!ยังจำได้อีกว่าหลังจากที่ออกจากผับพี่เพทายมา ยังไม่ทันถึงคอนโดอาการของเธอก็กำเริบจนต้องทำกันที่บนรถไปหนึ่งรอบ และพอถึงที่นี่ เราก็...กรี๊ด!!! จะบ้าตาย บ้าๆๆๆ แกทำอะไรลงไปยัยเบ...!!“อือ...อย่าดิ้นดิบี๋”กึก!วินาทีนั้นเหมือนมีพลังงานสถิตที่ส่งผลให้ร่างบางราวกับถูกแช่แข็ง ค่อยๆ หันไปก็แทบสติหลุดเมื่อใบหน้าของคนข้างๆ อยู่ในระยะประชิดจนปลายจมูกเกือบชนกัน จึงรีบขยับออกพร้อมกระชับผ้าห่มขึ
続きを読む
ตอนที่6 คิดบัญชีให้น้องสาว (1/2)
@ บ้านทวีนาวารุ่งเรืองเบบี๋ก้าวลงจากรถแท็กซี่หลังจากจ่ายเงินให้เรียบร้อย ก่อนหน้านี้ระหว่างทางเธอได้คิดคำแก้ตัวต่างๆ เอาไว้เรียบร้อย จึงไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวว่าปะป๊ากับหม่าม้าจะดุเพราะติดต่อไม่ได้ เห็นพวกท่านออกมาต้อนรับถึงประตูบ้านด้วยสีหน้าที่คาดโทษ ก็สูดลมหายใจเต็มปอดแล้วตรงเข้าไปสวมกอด“ป๊าม้า”“ไม่ต้องมาออดอ้อนเลย” เอมอรปัดแขนลูกสาวออก “เราน่ะหายไปทั้งคืน ม้าโทรหาก็ไม่ติดโทรหาพี่ชายเรารายนั้นก็ไม่รับสาย รู้ไหมว่าทำทุกคนเป็นห่วงกันมากแค่ไหน”“บี๋ขอโทษค่ะ พอดีแบตบี๋หมดเลยไม่ได้ส่งข้อความบอก” ยื่นโทรศัพท์ให้ดูว่าที่พูดไปเป็นเรื่องจริง“แล้วทำไมไม่เอาโทรศัพท์อาเธอร์ติดต่อมา?” จอมพล อดีตผู้บัญชาการตำรวจถามลูกสาวเสียงแข็ง เขากับภรรยาแทบไม่ได้นอนเพราะเป็นห่วงเด็กดื้อ แถมยังติดต่อหาใครก็ไม่ได้อีก หากเป็นตอนเด็กๆ คงได้มีคนร้องไห้เพราะก้นลาย“พี่เธอร์ไปกับสาวค่ะป๊า บี๋ถึงคอนโดมันก็หลับเป็นตายเลยค่ะ” พลางเอานิ้วกลางไขว้นิ้วชี้ไว้ด้านหลังเพื่อไม่ให้พระเจ้าลงโทษ ซึ่งไม่รู้ว่าจะช่วยไหมนะเพราะโกหกคำโตมาก“แต่ม้าโทรหามี้ฉาย” คนเป็นแม่เท้าสะเอวจับผิด “มี้บอกว่านิติคอนโดเขาบอกว่าเรากับอาเธอร์ขึ้นค
続きを読む
ตอนที่7 คิดบัญชีให้น้องสาว (2/2)
ตรงที่พวกเขามาเมื่อไหร่ก็ต้องตรงนั้นทุกครั้ง เพราะเป็นจุดที่ไม่โดดเด่นและยังสามารถมองเห็นด้านล่างได้ทั่วร้านเห็นแบบนี้ คนร้อนใจก็ไม่รู้ว่าควรจะรบกวนมันดีไหม?“อย่าเรียกชื่อผมห้วนๆ เคยบอกไปแล้ว” ประโยคเย็นเยียบทำเอาเธอหน้าเสีย ทว่าเพทายกลับไม่ได้นึกสนใจ เงยหน้าขึ้นก็เห็นไอ้ลูกครึ่งยืนอยู่ไม่ไกลจึงเอาบุหรี่ในมือมาคาบไว้แล้วลุกยืน ดึงกางเกงที่ร่นลงเล็กน้อยจากการร่วมรักเมื่อครู่ขึ้น ก่อนจะล้วงกระเป๋าตังค์ออกมาหยิบธนบัตรจำนวนหนึ่งแล้ววางไว้บนโต๊ะ “นี่ส่วนของคุณ จะอยู่ต่อหรือจะกลับเลยก็ตามใจ”การกระทำที่ดูไร้เยื่อใยทำให้หญิงสาวจุกในอก พูดไม่ออก และนี่คือตัวตนของเขา ‘เพทาย’ ชายหนุ่มผู้เย็นชาราวกับคนตายด้านที่เยือกเย็นราวกับน้ำแข็งในขั่วโลกเหนือ“ใจร้ายจังวะ” คนยืนดูว่าเรียบๆ ในตอนที่เจ้าของใบหน้าไม่บอกอารมณ์เดินมาใกล้ที่จริงเขาเห็นท่าทีไม่เอาใครของเพื่อนไร้หัวใจตั้งแต่รู้จักกันมาแล้วล่ะ แต่กับไอ้การที่มันพาหญิงมาจัดกันในที่ตรงนั้น อันนี้เขาไม่เคยเห็นและไม่เคยรู้ว่าอีกฝ่ายมีรสนิยม ‘ชอบทำ’ ในที่โล่งแจ้งแบบนี้ด้วย แถมยังมีกล้องวงจรติดด้วยนะ ซึ่งมันคงไม่สน“มึงเถอะ ถ่อมาหากูในเวลานี้ไม่ใช่ว่าเ
続きを読む
ตอนที่8 สูดอากาศเข้าปอด รับกรรม (1/2)
คนหน้าดุไม่พูดพร่ำส่งไม้ในมือให้เพทายอันหนึ่งแล้วพุ่งเข้าไปเปิดฝ่ายตรงข้ามที่ก็เริ่มคว้าของใกล้มือมาเป็นอาวุธแล้วเช่นกัน สามหนุ่มเพื่อนตายก็ไม่รอช้า ตรงเข้าไปปะทะวัดพละกำลังลูกผู้ชายจนเกิดการต่อสู้ที่ดุเดือดและเจ็บตัวอัก!พลั่ก!ข้าวของล้มระเนระนาด ผู้คนเจ็บหนักทว่าสี่หนุ่มที่จัดจ้านเรื่องชกต่อยอยู่แล้วยังคงไม่เป็นอะไรนอกจากมีรอยฟอกช้ำบ้างเล็กน้อย ทว่าเรี่ยวแรงยังล้นเหลือที่พร้อมจะถล่มที่นี่ให้ราบเป็นหน้ากลองดิมหน้าตาบวมช้ำเห็นท่าไม่ดีเพราะฝั่งตัวเองเริ่มต้านไม่อยู่จึงหาจังหวะหนี คนตาไวเหลือบเห็นเข้าก็ตามไปกระชากหัวมัน“มึงคิดว่าจะรอด?” ยิ่งมองหน้าอีกฝ่ายภาพที่มันกระทำชั่วก็ผุดขึ้นมาในหัวความโกรธก็ทวี อัดกำปั้นเข้าหน้าเข้าท้องมันเน้นๆ โทษฐานที่มันกล้าลูบคมเบื้องสูง“พวกมึงเป็นเหี้ยไรกัน!!!” พลภัทรเจ้าของ ‘เดอะคาร์ลตัน ออโต้’ ปรากฏตัวพร้อมกับเสียงอันทรงพลังเรียกความสนใจจากทุกสิ่ง ดิมและผู้บาดเจ็บจึงแบกร่างกายเข้าไปพึ่งใบบุญกันยกใหญ่ใบหน้าเคร่งขรึมของคนอายุเกือบสามสิบมองดูสภาพสถานที่และคนของตัวเองที่อ่วมดูไม่จืดก็นึกไม่พอใจ ก้าวเข้ามายืนประจันหน้ากับคนที่เด็กกว่า “มึงกล้ามากนะไอ้อาเธ
続きを読む
ตอนที่9 สูดอากาศเข้าปอด รับกรรม (2/2)
“ก็ตามที่พวกมึงเห็น” พลางยกแก้วในมือขึ้นกระดกดับความว้าวุ่นที่ต้องถูกซักฟอก อย่างที่ไม่คิดว่าชาตินี้จะตกอยู่ในสภาพนี้สภาพโดนเพื่อนจับผิดเพราะมีเมีย“แล้วตอนนี้พวกมึงสถานะไหนกันวะ?”“สถานะเหี้ยไร ไม่มี” อย่าว่าแต่สถานะ เอาแค่ให้ยัยตัวดีมันยอมรับสายและตอบข้อความเขาให้ได้ก่อนเถอะ คิดแล้วก็ขึ้นเลยเขาทั้งทักทั้งโทรไปตั้งแต่ที่เธอออกจากคอนโดไป นี่ก็จะครบวันอยู่แล้ว ยังไม่เห็นแม้แต่การเปิดอ่าน“ไม่มี!?/ไม่มี!?/ไม่มี!?” สามหนุ่มร้องออกมาพร้อมกัน ก็ถ้าหากเป็นผู้หญิงคนอื่นพวกเขาคงไม่สนใจ แต่กับยัยดื้อนั่น มันต่างออกไป“สัส! พวกมึง 3 ตัวเลิกเค้นถามกูอย่างกับนักโทษได้ล่ะ” เล่นผลัดกันเค้นอย่างกับเป็นตำรวจ คนตอบก็แทบนั่งไม่ติด เหตุเพราะไม่มีคำตอบจะให้และไม่รู้จะตอบว่าอะไร“กับไอ้ 2 ตัวนั่นกูไม่ว่า แต่หน้าอย่างมึงไม่ควรพูดอย่างนี้กับกู” อคิณว่าขึ้น “หรือต้องให้กูโทรเรียกลูกบ้านคนมีเมียอย่างไอ้วินมาสอบสวนมึงด้วยอีกคน”อันนี้คนพูดเพียงแค่ขู่ไม่ได้อยากรบกวนเพื่อนหน้าหวานจริงๆ เพราะฝ่ายนั้นพึ่งผ่านความเป็นความตายมาเลยอยากให้มันมีความสุขอยู่กับครอบครัวที่เชียงใหม่ แต่หากไอ้คนปากแข็งยังไม่ยอมพูดสักที เข
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status