บทที่ 5

บทที่ 4

"คะ คาวีคะ จะทำอะไรเหรอคะ" หญิงสาวรุ่นพี่แสร้งทำเหมือนว่าตัวเองนั้นใสซื่อไร้เดียงสาไม่รู้ในสิ่งที่คาวีกำลังจะทำนั้นคืออะไร แต่ทว่าคาวีเองผ่านผู้หญิงมาทุกรูปแบบแล้วมารยาหญิงของหล่อนมีหรือที่เขาจะดูไม่ออก

"หึ อย่ามากระแดะทำเป็นไร้เดียงสาหน่อยเลย ที่เรียกฉันมาไม่ใช่เพราะว่าอยากจะขึ้นเตียงกับฉันหรอกเหรอ" คาวีแค่นหัวเราะในลำคอหนาเบาๆอย่างเย้ยหยันเขาตอกกลับหญิงสาวอย่างรู้ทันความคิดของเธอ ผู้หญิงที่เข้าหาเขาก็คงจะเหมือนกันหมดทุกคน

"ดา..." ญดาแสร้งทำราวกับกำลังเขินอายกับสิ่งที่คาวีเอ่ยออกมาคาวีที่เห็นท่าทางของเธอยิ่งทำให้เขารู้สึกรำคาญ

"ไม่ทำใช่ไหม ฉันจะได้กลับ" คาวีเอ่ยขึ้นเสียงเข้มด้วยท่าทางที่ฉุนเฉียวก่อนจะหยิบกางเกงยีนส์ตัวแพงขึ้นมาสวมใส่แต่ทว่าหญิงสาวเดินเข้ามาสวมกอดเขาเอาไว้จากด้านหลังก่อนมือบางค่อยๆเลื่อนลงมาจับแก่นกายใหญ่ของชายหนุ่มจากนั้นจึงเดินมานั่งคุกเข่าตรงหน้าของชายหนุ่ม

อ๊อก! อ๊อก! อ๊อก!

ญดาตาเหลือกน้ำตาคลอเมื่อถูกคาวีจับศีรษะของเธอกดเข้าหาความเป็นชายของเขาจนสุดลำคอ

"ฉันบอกก่อน ว่าอย่างเธอฉันเอาแค่ครั้งเดียว ถ้าหลังจากวันนี้ไปห้ามโทรหาห้ามมายุ่งวุ่นวายกับฉันอีก" คาวีเอ่ยบอกข้อตกลงระหว่างเขากับเธอทุกครั้งที่เขาจะมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับผู้หญิงประเภทนี้เขาจะทำการตกลงกับพวกเธอก่อนเพื่อที่จะไม่ให้มีปัญหาตามมาในภายหลัง

"ทำไมคะดาไม่ดีตรงไหนทำไมคุณถึงไม่เลือกดา" ร่างบางเงยหน้าขึ้นมาตอบกลับชายหนุ่มเธอพยายามส่งสายตาอ้อนวอนมาให้เขาอย่างเปิดเผยด้วยเธอเองอยากที่จะเป็นแฟนสาวของเขาจริงๆไม่ใช่แค่คืนวันไนต์สแตนด์

"ฉันไม่ชอบพูดอะไรซ้ำๆหันหลังไป" ญดาที่เห็นว่าคาวีกำลังหงุดหงิดจึงหันหลังโค้งบั้นท้ายตามคำสั่งของเขาในทันที

ปึก! ปึก! ปึก!

เสียงลามกของเนื้อกระทบกันดังระงมภายในห้องนอน คาวีไม่ได้เล้าโลมเธออย่างที่ควรจะทำและเขาไม่เคยเล้าโลมผู้หญิงคนไหนเลยนอกจากลูกพีชเพียงคนเดียวที่เป็นข้อยกเว้น คาวีเอาแต่กระแทกกระทั้นแก่นกายใหญ่เข้าใส่หญิงสาวอย่างไม่ยั้งแรง

"อ๊าสสสส!!" จนในที่สุดเขาก็ปลดปล่อยน้ำคาวออกมาใส่เครื่องป้องกัน แล้วลุกเดินไปล้างตัวในห้องน้ำทันทีโดยที่ไม่พูดคุยกับหญิงสาวแม้แต่คำเดียว

"คาวีจะกลับแล้วเหรอคะ ไม่ต่ออีกสักหน่อยเหรอตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว" ญดาพยายามพูดหว่านล้อมให้คาวีอยู่กับเธอต่อเพราะแค่รอบเดียวไม่สามารถทำให้เธอหายอยากได้

"ฉันไม่นอนค้างกับใคร" ร่างสูงตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งใบหน้าไร้ความรู้สึกเหมือนที่เขาชอบทำเป็นประจำเมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น

"ดาขอถามอะไรคาวีหน่อยได้ไหมคะ" คาวีไม่ตอบอะไร เขาเพียงแค่ยืนฟังที่เธอจะเอ่ยอย่างเงียบๆ

"คาวีชอบน้องลูกพีชเหรอคะ" ญดาสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆเพื่อเรียกความกล้าให้กับตัวเองก่อนจะเอ่ยถามในสิ่งที่เธอคิด ที่ผ่านมาเธอไม่กล้าที่จะเอ่ยถามเรื่องนี้กับคาวีด้วยกลัวว่าหากเอ่ยถามออกไปคาวีอาจจะไม่ชอบที่เธอก้าวล่วงเรื่องส่วนตัวของเขา

แต่ในครั้งนี้เธอรวบรวมความกล้าด้วยอยากจะรู้เรื่องที่หลายๆคนในมหาวิทยาลัยลือกันว่าคาวีชอบพอกันกับลูกพีชว่าเป็นเรื่องจริงหรือไม่เพราะครั้งนี้อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะได้อยู่ใกล้ชิดกับเขาแบบนี้เพราะคาวีไม่เคยกินผู้หญิงซ้ำเป็นครั้งที่สอง

"อย่ามายุ่งเรื่องของฉัน" คาวีตอกกลับเสียงเข้มพลางตวัดตามองหญิงสาวเพียงนิดก่อนจะเดินออกไปจากห้องพักของเธอในทันที

"กรี๊ดดดดด!!แกกกกก น้องคาวีคือแซ่บมากก" ญดากรี๊ดเสียงดังขณะที่กำลังเดินกลับมาพูดคุยกับเพื่อนๆของเธอที่อยู่ในสายหลังจากที่แน่ใจแล้วว่าคาวีเดินออกไปจากห้องพักของเธอแล้ว ก่อนจะเดินกลับมาเก็บกล้องที่เธอตั้งเอาไว้แอบถ่ายขณะที่เธออยู่บนเตียงกับคาวี

"แกนี่โชคดีมากที่ได้ขึ้นเตียงกับน้องคาวี ฉันล่ะอิจฉาแกจริงๆเลยตอนที่แกขึ้นขย่มน้องคาวี ฉันแทบกรี๊ดร้องออกมาน้องคืองานดีมากกกกก"

"แกนี่มันร้ายนักนะยัยดา ได้กินของดีตลอดเลย" เพื่อนในสายของหล่อนต่างพากันอิจฉาหล่อนกันใหญ่

เช้าวันต่อมา

@คอนโดหรูของคาวี

ลูกพีชในชุดเดรสสายเดีี่ยวสีดำเปิดประตูเข้ามาภายในห้องนอนของคาวีอย่างเบามือคาวีและลูกพีชทั้งคู่ต่างมีคีย์การ์ดห้องพักคอนโดของกันและกัน ลูกพีชเดินเข้ามายืนจ้องมองคาวีที่นอนหลับอยู่บนเตียงนอนอย่างเงียบๆก่อนจะเดินเข้าไปหย่อนสะโพกนั่งลงบนหัวเตียงนอน

"คาวี" ลูกพีชเอ่ยเรียกชื่อของคนที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียงนอนเสียงเบา

"คาวี เมื่อคืนฉันโทรหาแกทำไมแกไม่รับสายฉัน" ลูกพีชเอ่ยถามพลางก้มหน้าลงมาพูดข้างใบหูของคาวี "คาวีฉันรู้ว่าแกแกล้งหลับ"