LOGIN“ไม่” “ใจร้าย” เด็กชายหันไปหาคิริน “ลุงอุ้ม” คิรินรับทันที “มา” คีตะมอง “ทีผมบอกไม่” คิรินยิ้ม “มึงไม่ใช่หลาน” ปั้นชาหัวเราะ ตอนเดินกลับเข้าบ้านภาพเดิม ๆ กลับเกิดขึ้นอีกครั้ง คีตะถือของ คิรินอุ้มเด็ก ปั้นชาเดินตาม เพียงแต่เมื่อก่อนสิ่งที่คีตะถืออาจเป็นกระเป๋าเธอ ตอนนี้กลายเป็นขวดน้ำเด็กร
คีตะชะงัก คิรินหัวเราะเสียงดังลั่น “กรรมตามทัน” “ชา” คีตะมองลูกสาว “พ่อเอง” เด็กหญิงชี้คิริน ”ลุง” “รู้ว่าลุง” “หาลุง” “พ่อหล่อกว่า” ปั้นชาพูดจากด้านหลัง “เถียงเด็กสองขวบ” คีตะหัน “พี่ดูดิ ลูกไม่เอาผม” เธอเดินเข้ามา รับลูกสาวไปอุ้ม “เพราะนายกวน” เด็กหญิงซุกไหล่แม่ทันที คีตะกุมอก “ท
“ไม่ได้แกล้ง!” “แกล้ง!” คีตะยกมือกุมหัว “ใครสอนให้เถียงกัน” เสียงคิรินดังจากโซฟา “มึง” คีตะหัน “พี่!” คิรินนั่งไขว่ห้างอย่างสบาย มือถือกาแฟอยู่ “กูพูดผิด?” คีตะมองลูกสองคน แล้วมองพี่ “เด็กสองขวบ” “แต่พ่อมันสามสิบกว่าแล้วยังเถียง” “ผมยี่สิบกว่า!” “นิสัยสิบห้าขวบ” คีตะอ้าปากจะเถี
วันที่ปั้นชารู้ว่าตัวเองไม่ได้ท้องลูกคนเดียว แต่เป็นลูกแฝด ชีวิตของคีตะก็เปลี่ยนจากสามีขี้เห่อธรรมดา กลายเป็นมนุษย์ที่เหมือนพร้อมจะซื้อของสำหรับเด็กทั้งห้างกลับบ้าน เริ่มตั้งแต่วันที่หมอเลื่อนจออัลตราซาวนด์ให้ดู “ตรงนี้หนึ่งคนนะครับ” คีตะพยักหน้าแรง “ครับ” แล้วหมอก็เลื่อนไปอีกนิด “แล้วตรงนี้อี
“ลูก” ปั้นชามอง “อะไรอีก” คีตะพูดกับท้อง “ช่วยแม่แพ้บ้างได้ไหมครับ พ่อเหนื่อย” ปั้นชาตีไหล่ “พูดอะไร” “แบ่งกัน” “เขาไม่เกี่ยว” คีตะยิ้ม ก่อนเงยหน้ามองเธอ “พี่ไม่แพ้ก็ดีแล้ว” น้ำเสียงจริงจังขึ้น “ผมแพ้แทนได้” ปั้นชาชะงัก “นายจะเอาทุกอย่างแทนฉันไม่ได้” “รู้” “แล้วอย่าฝืน” “ครับ” “ไม่สบายก็
ปั้นชาตีหัวเบา ๆ “อย่าสอนตั้งแต่ยังไม่เกิด” เขาหัวเราะ “ครับ” คืนนั้นคีตะโทรหาคิริน เสียงดังจนปั้นชาต้องดึงโทรศัพท์ออกจากหูเขา “พี่! พี่ปั้นท้อง!” ปลายสายเงียบ ก่อนคิรินตอบ “เออ” คีตะอ้าปาก “เออ?” “จะให้กูทำไง ร้อง?” “ตกใจหน่อยดิ!” “กูกำลังขับรถ” “หลานพี่นะ!” “รู้” “ผมจะเป็นพ่อ!” “รู้”






![เมียพลาดของคนเถื่อน [ซีรีส์ คนเถื่อน 4/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
