Home / มาเฟีย / พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+)​ / ตอนที่ 1.2 เวหา อนาคินทร์​

Share

ตอนที่ 1.2 เวหา อนาคินทร์​

last update Last Updated: 2025-12-02 13:28:47

   ฟ้าลันดาเดินลงมาจากห้องนอนด้วยชุดนอนกระโปรงสายเดี่ยวสีขาว ผมยาวสีดำยาวยุ่งเหยิง

ร่างเล็กเดินก้มหน้างุด ไม่กล้ามองหน้าเวหา ใบหน้าเรียวก้มเสียจนคางแนบชิดอกมองเห็นแต่เท้าตัวเอง ก่อนจะนั่งลงข้างวาคิน ตอนนี้เหมือนนักโทษทั้งสองคนกำลังถูกผู้พิพากษาพิจารณาคดี

“ถ้ายังดื้อ จะได้รู้ว่าฉันจะทำโทษยังไง มึงด้วยวาคิน ลันดาโตแล้วเลิกตามใจในเรื่องผิด ๆ เสียที” เวหาเหมือนเป็นประมุขของบ้านที่ทุกคนต้องเชื่อฟัง

วาคินกับฟ้าลันดาต่างคนต่างมองข้าวต้มหมูสับที่ส่งกลิ่นหอมเรียกน้ำลายในชามของตัวเอง รู้สึกว่าเม็ดข้าวช่างเรียงตัวสวยงามเหลือเกิน

ฟ้าลันดาเรียนโรงเรียนอินเตอร์มาตั้งแต่เด็กจนจบเกรด 6 ก่อนที่สาวน้อยจะย้ายมาเรียนโรงเรียนหญิงล้วนคอนแวนต์ เด็กสาวเรียนพิเศษตามตารางที่เวหาคิดว่าดีสำหรับเธอไม่ว่าจะเป็นบัลเลต์ ยิมนาสติก ว่ายน้ำ โตขึ้นหน่อยก็เรียนเทควันโด ตีกอล์ฟเพื่อที่จะได้ออกรอบกับพี่ชาย

ซึ่งกีฬาล่าสุดเธอพึ่งเริ่มเรียนได้ไม่นาน คุณครูคือคนหน้าดุตรงหน้านั่นละ

“ทำไมถึงไม่กินข้าวเช้า”

ฟ้าลันดาก้มหน้ามองช้อนกระเบื้องสีขาวในชามข้าวต้มที่พ่อบ้านยกมาให้

ยิ่งฟ้าลันดาเงียบ ยิ่งทำให้เวหาควบคุมตัวเองไม่อยู่ พอเขาดุก็ก้มหน้าแล้วบีบน้ำตาเพราะรู้ว่าเขาจะใจอ่อน

“อาทิตย์หน้าใช่ไหมวะที่มีประชุมจะได้เตรียมตัว ลันดากินข้าวได้แล้ว” วาคินเอามือแตะแขนน้องให้กินข้าวพร้อมขยิบตาให้ หลังจากที่คุยกับคนเป็นพี่ชาย วาคินก็หันมาพูดกับคนเป็นน้องสาวข้างๆ

“ถ้ายังไม่รู้จักดูแลตัวเองแบบนี้ ก็เรียนโฮมสคูลไป”

พอได้ยินเวหาพูดออกมา ฟ้าลันดาที่นิ่งเงียบอยู่ก่อนหน้า ปากเล็กพลันเม้มแน่นพลางส่ายหน้าไปมาทันที

เรื่องนี้วาคินไม่ค่อยเห็นด้วยกับคนเป็นพี่ชายนัก เพราะฟ้าลันดาต้องอยากเรียนมหาวิทยาลัยวิทยาลัยหลักสูตรปกติอยู่แล้ว และสาขาที่สาวน้อยอยากเรียนเขาก็รู้ดี วาคินเริ่มที่จะเคร่งเครียดกับเรื่องนี้ เขาคิดว่ามันต้องมีปัญหาแน่นอน

เวหาเหมือนมันจะติดต่ออาจารย์ชาวต่างชาติเพื่อให้มาสอนฟ้าลันดาแล้วมั้ง เป็นหลักสูตรโฮมสคูลของประเทศอังกฤษ นี่มันจะเลี้ยงน้องเหมือนนกน้อยในกรงทองหรืออย่างไร ที่ต้องเกาะกิ่งไม้อยู่แค่ในกรง แล้วไม่สามารถออกมาบินข้างนอกได้ ต้องรอคอยแค่อาหารจากมันเป็นคนป้อน

“ลันดาจะไม่ทำอีก” ฟ้าลันดาพูดออกมาเสียงเบาราวกระซิบ เธอก้มหน้าพลางหลบตาเพราะรู้ว่าตอนนี้เวหากำลังจ้องมองตัวเองอยู่

ชายหนุ่มเพียงแค่นั่งนิ่งจ้องมองดูใบหน้าเล็กทำหน้าเศร้า อ่อนไหวง่าย เจอเขาดุนิดหน่อยทำเหมือนว่าเขาทำร้ายจิตใจเธอหนักหนา

วาคินเริ่มจะนั่งไม่ติดเหมือนเขานั่งอยู่กลางกองไฟ นี่ก็น้องสาวของเขาที่เลี้ยงดูเองมากับมือ สอนว่ายน้ำถึงจะครั้งเดียว แล้วไอ้คนตรงหน้าจัดการสอนเองจนว่ายเก่งก็ตามที ตอนสอนการบ้านถึงเขาจะนอนเล่นเกมส์ดูน้องทำการบ้านก็เถอะ

จากนั้นก็ทำการบ้านให้น้องเองแม่งไปเลย จนเวหามันมาสอนเองพอเป็นเวหา ฟ้าลันดาก็ดูเป็นเด็กดีว่าง่าย บอกให้ไปซ้ายก็พร้อมที่จะไป ไม่มีอาการงอแง

“หลังจากนี้ ลันดาจะกินข้าวให้ตรงเวลา ลันดาอยากเรียนหลักสูตรปกติเหมือนเพื่อน ลันดาไม่อยากเรียนไฮสคูลค่ะ” แต่คนตัวโตก็ยังนิ่งเงียบ

“เวหา... มึงจะทำอย่างนั้นได้ไงวะ ไอ้พี่มึง... มึงไม่มีเวลาเดี๋ยวกูคอยไปรับไปส่งให้ ใครมันมายุ่งกับลันดา กูจะจัดการมันให้หมด” เวหามองฟ้าลันดา ที่ตอนนี้ตักข้าวต้มเข้าปากเหมือนถูกบังคับด้วยใบหน้าคับข้องหมองใจ

ก่อนที่เวหาจะหันมามองน้องชายตัวเอง ที่มันยื่นมือไปลูบหลังเล็กของฟ้าลันดา เวหามองมือวาคินนิ่ง สายตาคมดุราบเรียบส่งให้ วาคินชะงักมือแล้วค่อยๆลดมือตัวเองลงอย่างช้าๆ

“งั้น... งั้น… พี่มึง วาคินจะเข้าไปช่วยงานพี่มึงที่บริษัทดีไหมล่ะ พร้อมไปรับไปส่งน้องที่มหาวิทยาลัย”

เวหาที่จ้องร่างเล็กนิ่ง ตั้งแต่ฟ้าลันดาเบียดร่างเข้ามาใกล้เขา

วาคินรู้สึกหายใจหายคอลำบาก สักวันพี่มันจะไม่ไปเผาร้านสักของเขาใช่ไหมวะ อารมณ์พี่ยิ่งแปรปรวน วาคินจึงฝืนยิ้มโดยที่ไม่กล้าขยับตัวเป็นห่วงน้องก็เป็นห่วงอยู่หรอก

แต่ร้านสักของเขานั้นก็เป็นสิ่งที่รักที่สุด ต้องรักษาไว้ยิ่งชีพ เผื่อวันดีคืนดีเวหาเกิดโมโหขึ้นมา ให้คนของมันไปเผาร้านสักของเขาเข้า

เมื่อไม่ได้ยินคำตอบของเวหา ฟ้าลันดาเริ่มที่จะกระวนกระวายใจกลัวว่าคุณเวหาจะไม่ให้เรียนสาขาที่เธออยากเรียน ร่างเล็กจึงไม่กล้าขยับตัว วาคินจ้องพี่ชายตัวเองทีแล้วหันมามองฟ้าลันดาที เขาควรจะออกจากที่ตรงนี้ใช่หรือไม่ แต่เวหามันไม่ได้สนใจสิ่งที่เขาพูดเลย

“กินข้าวให้ตรงเวลา ดูแลตัวเองให้ดี”

ฟ้าลันดาพยายามกลืนข้าวต้มอย่างยากลำบากช้าๆ ในเมื่อเวหาเป็นคนดูแลค่าใช้จ่ายของฟ้าลันดา ถ้าเขาไม่อนุญาตแล้วเธอจะทำอย่างไรดี คิ้วเรียวสวยขมวดเป็นปม ด้วยใบหน้าเคร่งเครียด ฟ้าลันดาทานข้าวต้มไปกว่าครึ่งชาม เวหายกแก้วน้ำขึ้นดื่มก่อนที่จะพูดว่า

“ทุกเดือนมีประชุมผู้ถือหุ้น เข้าด้วย” เวหาลุกขึ้นแล้วพูดกับน้องชาย

“อย่าให้ฉันรู้ว่าอดมื้อเช้าอีก” ฟ้าลันดาขานรับเสียงเบา

ถึงเขาจะไม่ได้พูดเรื่องโฮมสคูลต่อ แต่ฟ้าลันดาก็ไม่กล้าที่จะบอกเขา เรื่องต้องไปรายงานตัวในวันหยุดที่จะถึงนี้ เธอคิดว่าจะจัดการให้เสร็จเรียบร้อย แล้วค่อยเข้าไปคุยกับเขาทีหลังคงไม่เป็นอะไรหรอก

&&&&&&&

เอาตอนใหม่มาฝากแล้วนะคะ ขอให้มีความสุขในการอัพนะคะ เหนื่อยแบบตะโกน????????????เสียดายทั้งเงินที่จ่ายไปเสียดายทั้งเวลาที่เสียไป การตรวจงานแล้วแก้งานเกือบ 80% เนี่ยมันท้อมาก

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+)​   ตอนที่ 9.2 ของหวง

    “รอก่อน อาบน้ำ 30 นาที” ชายหนุ่มตะโกนออกไปบอกด้วยความหัวเสียที่ทำอะไรไม่ได้ อยากไปลากยัยเด็กตัวแสบที่กล้าหลอกฟันเขา เพื่อหาประสบการณ์แล้วหนีไปตอนนี้เต็มทนอย่าให้เจอหนะ จะจับมามัดกับเตียงแล้วจะนอนเอาทั้งวันทั้งคืนเลยทีเดียว“ไม่เกิน 15 นาทีครับคุณวาคิน เพราะตอนนี้ก็สายมากแล้ว จะเริ่มประชุม 09.30 นาที ต้องไปถึงห้องประชุมก่อน 30 นาทีเพื่อตัวอย่างที่ดีครับ” อเล็กซ์ร่ายยาวถึงเหตุและผลที่จะเกิดขึ้น“เออ!!... ไม่ต้องอาบแม่งแล้วน้ำ ไปทั้งชุดนี้เลยไหม” วาคินเดินไปเปิดประตูให้อเล็กซ์เข้ามา“ไม่ได้ครับ คุณวาคินต้องอาบน้ำ ทั้งกลิ่นเหล้า กลิ่นบุหรี่ แถมกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงยังแรงขนาดนี้อีก จะเป็นแบบอย่างที่ดีได้ยังไงครับ” ด้วยความอยู่กับความเนี้ยบของเวหามาจนเคยชิน พอเจอความไม่สุภาพเรียบร้อยของแฝดน้องเข้า ทำให้อเล็กซ์ต้องถอนหายใจออกมา“15 นาทีก็ 15 นาทีสิวะ นึกว่ามีพี่ชายแม่ง 2 คน” วาคินยื่นหน้าไปใกล้อเล็กซ์แล้วยกมือขึ้นตบไหล่คนของพี่ชายอย่างแรง“เมื่อคืนคงจะหนักใช่ไหมครับ รอยเล็บอยู่บนหน้าขนาดนั้น คุณวาคินควรจะรู้นะครับว่าภาพลักษณ์มันสำคัญขนาดไหน ที่ผมพูดเพราะว่าตอนนี้อนาคินทร์กำลังถูจ้องมองอยู่” อเ

  • พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+)​   ตอนที่ 9.1 ของหวง

    ชายหนุ่มจับร่างเล็กที่หลับสนิทไปแล้วให้นอนท่าที่สบาย ใบหน้าเล็กแดงเถือกเหมือนลูกมะเขือเทศสุก ปากเล็กอวบอิ่มสีชมพู คิ้วเรียวสวยขมวดเป็นปมเหมือนกำลังฝันร้าย สักพักร่างเล็กก็พลิกตัวไปอีกฝั่งของเตียง พร้อมครางในลำคอเบาออกมาเสียงเบาๆ“อย่าถีบผ้าห่มออก” เวหาเอ่ยเสียงดุคนเมาเบาพอเห็นร่างเย้ายวนพร้อมกลิ่นหอมอ่อน ๆ กระตุ้นอารมณ์ก็ทำให้ความสามารถในการควบคุมตัวเองที่มีน้อยอยู่แล้วหมดสิ้นลง“อืม.. อืม” เสียงเล็กครางเสียงเบาหวิวฟ้าลันดายังคงดิ้นและพลิกตัวไปมาไม่หยุด จนเวหาต้องโน้มตัวลงนอนด้านข้าง กระดุมที่หลุดออกมา 4 เม็ดบน ทำให้แผงอกหนาแน่นที่มีขนอ่อนโผล่พ้นออกมามือหนาลูบแผ่นหลังเล็กอย่างปลอบประโลม ก่อนที่จะตบเบาๆที่บั้นท้ายกลมกลึงให้ร่างเล็กหยุดดิ้นไม่นานมาริรินก็ขึ้นมาพร้อมสิ่งที่เจ้านายต้องการ ทว่าสิ่งที่ เพิ่มเข้ามาเป็นชุดกระโปรงสั้นสีครีม เวหามองถุงแล้วขมวดคิ้วเพราะมันเป็นสิ่งที่เขาไม่ได้ต้องการ“ชุดของน้องสาวรินเองค่ะ แกยังไม่ได้ใส่เผื่อน้องลันดาจะใส่พรุ่งนี้เช้า อีกอย่างชุดนั้นมันสั้นไปด้วยค่ะ” มาริรินรู้ว่าเจ้านายหนุ่มเป็นคนไม่เรื่องมากแต่การทำงานเกินคำสั่งเป็นสิ่งที่คนตรงหน้านั่นไม่

  • พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+)​   ตอนที่ 8.2 คนเมามักพูดความจริง

    “ คิดไปเอง” เวหาพึมพำเสียงเบาเหมือนอยากจะบอกคนเมาที่หลับอยู่ กลายเป็นว่าคืนนั้นเวหานอนกอดร่างเล็กบนเตียงทั้งคืนความนุ่มนิ่มกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากคนในอ้อมกอดทำให้เวหาอยากทำกว่าแค่กอด เขาไม่ได้มีความอดทนสูงนี่เป็นอีกเหตุผลที่เวหาย้ายตัวเองไปทำงานที่ไกล ๆ ไม่ค่อยกลับบ้านเพราะกลัวว่าจะควบคุมตัวเองไม่ได้กลางดึกเวหาที่พยายามข่มตาหลับอย่างยากลำบาก แต่ยัยตัวแสบกับปีนขึ้นมานอนบนตัวเขา ใบหน้าที่ซบลงที่อก อกอวบนุ่มนิ่มที่ขนาดพอดีมือบดเบียดเข้ามาที่อกเขา ทำเอาคนตัวโตหายใจอย่างอยากลำบากขาเรียวยาวข้างหนึ่งยกขึ้นมาพาดที่เอวสอบ พาดเฉย ๆ ก็ยากลำบากพอแล้ว แต่เธอกลับขยับเหมือนหามุมที่ตัวเองสบายตัว มือเรียวยังล้วงเข้าไปในตัวเสื้อเขา เพื่อจะกอดรัดหมอนข้างที่แสนอบอุ่นนี้ส่วนที่มันไม่ยอมหลับใหลกลับถูกปลุกให้ตื่นขึ้น ทั้งที่เขาพยายามข่มอารมณ์แล้ว ตอนนี้ที่มันตื่นเพราะการลูบคลำของมือเล็กและขาเรียวขยับเสียดสีไม่หยุดเวหาดึงมือเล็กที่สอดเข้าไปในเสื้อตั้งแต่เมื่อไหร่ก็สุดรู้ออก เพราะกลัวตัวเองสติหลุด แค่อยากนอนกอดถ้าเขารู้ว่าเรื่องมันจะออกมาแบบนี้ เขาจะไม่พาตัวเองมารนหาที่แน่นอน“ อื้อ… อื้อ... ไม่เอา” ฟ้าลันดา

  • พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+)​   ตอนที่ 8.1 คนเมามักพูดความจริง

    ทั้งสองกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันไปมาบนเตียงเป็นการอุ่นเครื่อง ถึงจะมีบางจังหวะที่วาคินรู้สึกแปลกในท่าทางของหญิงสาว ถึงเธอจะจูบเก่งในระดับหนึ่ง แต่ก็ยังมีความไร้เดียงสาซ่อนอยู่ในนั้น เหมือนเธอยังไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนเลยณิราทรมานและอยากหลุดพ้นจากความรู้สึกนี้ที่คนตรงทำให้ เขารู้ดี แต่มันยังไม่มากพอ ขาทั้งสองข้างจึงยกขึ้นและอ้าออกกว้าง เพื่อที่จะสัมผัสตัวตนของคนที่อยู่บนร่างเธอให้ได้มากที่สุด มือเล็กแกะกระดุมเสื้อคนตรงด้วยมืออันสั่นเทา แต่มันก็ยังไม่ทันใจเธอ ร่างบางจึงกระชากมันออกด้วยความหัวร้อนไม่ว่าจะเป็นเพราะฤทธิ์ยาหรืออะไร แต่ตอนนี้ร่างกายของวาคินตื่นตัวเต็มที่ เหมือนถูกวางยาไปกับคนใต้ร่างด้วยอาการเงอะงะที่แสดงออกแต่ก็ยังมีความต้องการ เรียกเลือดในกายเขาได้อย่างดี ขาเรียวยาว ผิวขาวเนียน ผมซอยสั้นระต้นคอ ใบแดงปลั่ง ดวงตาคลอด้วยน้ำตาจากฤทธิ์ของตัวยาวาคินรู้ถึงขนาดว่าณิราโดนยาตัวไหน เป็นยาที่แรงเอาเรื่อง รอให้จบเรื่องนี้ก่อนรับรองว่าเขาจะไปจัดการเพื่อนคนนั้นของเธอแน่ มือเล็กปล้ำถอดกางเกงของเขาอย่างอารมณ์เสีย จนวาคินต้องช่วยเธอปลดเข็มขัดหนังสีดำ ก่อนกางเกงสีดำตัวโปรดจะหลุดจากเอวสอบไป“ให

  • พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+)​   ตอนที่ 7.2 ผู้หญิงของเวหา

    เวหาต้องใช้ปลายนิ้วช่วยนวดระหว่างคิ้วให้เธอพลางจ้องใบหน้าสวยที่หลับสนิทอย่างคิดถึง เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาก่อนจะพิมพ์ข้อความบางอย่างลงไป ร่างหนาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงกำลังจะหันหลังเดินออกจากห้องนอนของหญิงสาว แต่เรียวแขนขาวทั้งสองข้างกลับยกขึ้นมากอดแขนเขาไว้พร้อมเอ่ยขอร้อง“อย่าไปนะ... อย่า... อยู่กับลันดา... หนูจะไม่ดื้อ อื้อ” เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นยังดังเป็นระยะขายาวถึงกับก้าวไม่ออก เขาสัมผัสถึงความรู้สึกของหัวใจดวงน้อย คงจะบอบช้ำแสนสาหัส ทั้งที่ยังไม่หันหน้ากลับไปมอง เวหาจึงต้องนั่งลงตามเดิมเพราะมือเล็กกำชายเสื้อเขาแน่นไม่ยอมปล่อย“ไม่ได้ไปไหน” เจ้าของห้องกล่าวเสียงเบาตอบคนเมาเหมือนเธอยังมีสติอยู่ ทั้งที่ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาเธอจะจำอะไรได้หรือไม่ก็ตามที“ลันดาคิดถึงคุณเวหานะ... อย่าทิ้งหนูไป”คำว่าอย่าทิ้งหนูไป พร้อมคำบอกรักและคิดถึงที่เขาได้ยินครั้งสุดท้ายตอนเธอประมาณ 7-8 ขวบหลังจากนั้นร่างเล็กก็ไม่พูดมันอีกเลย ยิ่งคำบอกรักชายหนุ่มยิ่งไม่ต้องหวัง สันกรามขบแน่นนูนขึ้นเล็กน้อย ดวงตาสีน้ำตาลเข้มหันกลับไปจ้องใบหน้าหวานอีกครั้ง คำว่าอย่าทิ้งหนูไปมันดังก้องในหัวเขาซ้ำแล้วซ้ำเ

  • พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+)​   ตอนที่ 7.1 ผู้หญิงของเวหา

    ณ เพนท์เฮาส์ใจกลางเมืองหลวงริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่เจ้าของโครงการเลือกที่จะเก็บไว้เองทั้งชั้น โดยมองเห็นทิวทัศน์โดยรอบ 360 องศา วิวที่สวยงามและสงบจนน่าใจหายที่อยู่บนชั้นสูงสุด ดีไซน์ที่เจ้าตัวเป็นคนออกแบบเองด้วยความชอบส่วนตัวเนื่องด้วยอยู่ชั้นบนสุดวิวที่มองเห็นผ่านกระจกจึงคุ้มค่ากับราคาที่เขาจ่าย ท้องฟ้าสีเข้มยามกลางคืนสามารถเห็นดวงดาวบนท้องฟ้าได้อย่างชัดเจน ด้านล่างก็ระยิบระยับไปด้วยแสงไฟหลากสีสันเพนท์เฮาส์ถูกออกแบบให้เหมือนบ้านที่มี 2 ชั้น โดยชั้นบนมี 2 ห้องนอน 1 ห้องทำงาน ชั้นล่างมีอีก 1 ห้องอเนกประสงค์ ส่วนห้องมุมสุดด้านนอกติดกับลิฟต์เขายกให้เป็นห้องพักของอเล็กซ์ในตอนนี้ภายในถูกดีไซน์เป็นโทนสีเข้มตามความชอบของเขาเอง ห้องนอนที่เป็นห้องสำหรับพักผ่อน ในความรู้สึกเขายิ่งออกโทนเข้มยิ่งทำให้ร่างกายสามารถผ่อนคลายได้เต็มที่ ส่วนอีกห้องเป็นห้องทำงานที่วันไหนไม่สามารถปลีกตัวกลับบ้านได้ เวหาก็จะมาพักที่นี่ส่วนห้องสุดท้าย ตอนนี้เจ้าของกำลังหลับสนิทเพราะความเมาอยู่ในอ้อมแขนเขา ด้วยความที่ตัวเขาเองไม่มีความละเอียดอ่อนเลยไม่กล้าออกแบบตกแต่งให้ จึงให้สถาปนิกที่ออกแบบอนาคินทร์พูลวิลล่ามาดูแทนโดย

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status