LOGINเมื่อเวหาตกหลุมรักน้องสาวบุญธรรมของตัวเอง เขาจึงเดินไปบอกคุณปู่โดยมีข้อตกว่าให้น้องเรียนจบก่อน แต่นี่ยังไม่เข้าเรียนมหาลัยเลยด้วยซ้ำ ดันมีผู้ชายที่ไหนไม่รู้มันจ้องจะแย่งของของเขาไป แล้วเขาจะทนได้ยังไง
View Moreตอนนี้ฟ้าลันดาอาบน้ำและแต่งตัวด้วยชุดที่มาริรินเตรียมไว้ให้ ทว่าหญิงสาวก็ต้องขมวดคิ้วเรียวสวยด้วยความสงสัย ว่าทำไมชุดที่เธอสวมใส่ถึงพอดีตัวราวกับเธอซื้อเอง แล้วไหนจะชุดชั้นในอีกหญิงสาวนั่งลงบนโต๊ะพร้อมด้วยกระเป๋าใบเล็กสีฟ้าอ่อนที่ใส่โทรศัพท์มือถือไว้เธอนั่งมองมาริรินที่ใส่เสื้อกันเปื้อนกำลังทำข้าวต้มหมูสับให้เธออยู่ พอหญิงสาวมองเห็นเธอกำลังจ้องมองอยู่เจ้าตัวก็เลยส่งยิ้มให้“มีน้ำส้มคั้นสดในตู้เย็นนะคะน้องลันดา” มาริรินหันไปมองสาวน้อยด้วยความเอนดู หตาดูนุ่มนิ่มน่าทะนุถนอม ไม่แปลกที่เวหาจะรักน้องสาวคนนี้มากถึงเธอจะรู้สึกแปลกใจในสรรพนามที่ฟ้าลันดาใช้เรียกเจ้านายฝาแฝดทั้งสองก็ตามที เด็กสาวตรงหน้าเรียกคุณกวาคินว่าพี่ส่วนคุณเวหากับเรียกว่าคุณ“ลันดาชอบดื่มน้ำส้มคั้นตอนเช้า พี่ริรินคงรู้มาจากคุณเวหาใช่ไหมคะ” “ ใช่ค่ะ กินเยอะๆนะคะ” พอได้ยินคำตอบมาริรินฟ้าลันดาก็ยิ่งเจ็บปวดหัวใจอีกแล้วสาวสวยตรงหน้าเพียบพร้อมทุกอย่าง ทำงานนอกบ้านช่วยเวหาก็ได้ แถมทำกับข้าวรสชาติก็อร่อย หยิบจับอะไรก็ดูสบายตาไปหมด ฟ้าลันดาแอบหลงรักเวหามาเกือบสามปี และเขาเหมือนเป็นทั้งชีวิตของเธอไปแล้ว เวหาอยู่ในชีวิตเธอตั
ฟ้าลันดายืนนิ่งมองวิวกด้านล่างด้วยความตะลึง ไม่ว่าจะเป็นแม่น้ำเจ้าพระยาที่มีเรือสำราญกำลังร่องเรือกลางแม่น้ำ 4-5 ลำ มีทั้งขนาดใหญ่ กลางและเล็กผสมปนเปกันไป ตึกหลายสิบชั้น ตั้งเรียงรายกัน รวมถึงรถที่สัญจรเต็มถนนทุกสายอย่างเร่งรีบนี้อีกถ้าเป็นเวลากลางคืน มันจะสวยขนาดไหนกัน แอบเสียดายที่เมื่อคืนเธอไม่ได้เห็นมัน“ถ้าเป็นกลางคืนสวยมากใช่ไหมคะ” วิวทิวทัศน์ด้านห ทำให้ฟ้าลันดาหายขุ่นข้องหมองใจเป็นปริดทิ้ง“สวยมากค่ะ วันหลังน้องลันดาก็ลองตามคุณเวหามาดูนะคะ สวยกว่าตอนกลางวันมาก” ผู้หญิงของคุณเวหาช่างแสนดีเหลือเกิน เธอคิดว่าเขาคงเล่าเรื่องของเธอให้ฟังแล้วเป็นแน่หลังจากนี้ฟ้าลันดาคงจะถอยห่างจากเขาจริงๆจังๆสักที เพียงแค่คิดหัวใจดวงน้อยก็เจ็บจนจะทนไม่ไหวแล้วถึงแต่ก่อนเธอจะไม่เคยเห็นชายหนุ่มควงผู้หญิงคนไหนมาก่อน แต่การไม่เห็นไม่ได้แปลว่าไม่มี ผู้ชายที่เพียบพร้อมอย่างเขา ทำไมจะไม่มีผู้หญิงดี ๆ เข้ามาให้เลือกกันล่ะ ยิ่งจุดที่เขาอยู่ชายหนุ่มต้องเลือกเฟ้นเป็นอย่างดีแน่นอน ต้องเพียบพร้อมทั้งชาติดระกูล การศึกษา หตาทางสังคม และต้องช่วยงานเขาได้ด้วยยิ่งจะดีไม่ใช่หรอพอหันมามองตัวเองแล้ว ตอนนี้เธอมีกี่ข
“รอก่อน อาบน้ำ 30 นาที” ชายหนุ่มตะโกนออกไปบอกด้วยความหัวเสียที่ทำอะไรไม่ได้ อยากไปลากยัยเด็กตัวแสบที่กล้าหลอกฟันเขา เพื่อหาประสบการณ์แล้วหนีไปตอนนี้เต็มทนอย่าให้เจอหนะ จะจับมามัดกับเตียงแล้วจะนอนเอาทั้งวันทั้งคืนเลยทีเดียว“ไม่เกิน 15 นาทีครับคุณวาคิน เพราะตอนนี้ก็สายมากแล้ว จะเริ่มประชุม 09.30 นาที ต้องไปถึงห้องประชุมก่อน 30 นาทีเพื่อตัวอย่างที่ดีครับ” อเล็กซ์ร่ายยาวถึงเหตุและผลที่จะเกิดขึ้น“เออ!!... ไม่ต้องอาบแม่งแล้วน้ำ ไปทั้งชุดนี้เลยไหม” วาคินเดินไปเปิดประตูให้อเล็กซ์เข้ามา“ไม่ได้ครับ คุณวาคินต้องอาบน้ำ ทั้งกลิ่นเหล้า กลิ่นบุหรี่ แถมกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงยังแรงขนาดนี้อีก จะเป็นแบบอย่างที่ดีได้ยังไงครับ” ด้วยความอยู่กับความเนี้ยบของเวหามาจนเคยชิน พอเจอความไม่สุภาพเรียบร้อยของแฝดน้องเข้า ทำให้อเล็กซ์ต้องถอนหายใจออกมา“15 นาทีก็ 15 นาทีสิวะ นึกว่ามีพี่ชายแม่ง 2 คน” วาคินยื่นหน้าไปใกล้อเล็กซ์แล้วยกมือขึ้นตบไหล่คนของพี่ชายอย่างแรง“เมื่อคืนคงจะหนักใช่ไหมครับ รอยเล็บอยู่บนหน้าขนาดนั้น คุณวาคินควรจะรู้นะครับว่าภาพลักษณ์มันสำคัญขนาดไหน ที่ผมพูดเพราะว่าตอนนี้อนาคินทร์กำลังถูจ้องมองอยู่” อเ
ชายหนุ่มจับร่างเล็กที่หลับสนิทไปแล้วให้นอนท่าที่สบาย ใบหน้าเล็กแดงเถือกเหมือนลูกมะเขือเทศสุก ปากเล็กอวบอิ่มสีชมพู คิ้วเรียวสวยขมวดเป็นปมเหมือนกำลังฝันร้าย สักพักร่างเล็กก็พลิกตัวไปอีกฝั่งของเตียง พร้อมครางในลำคอเบาออกมาเสียงเบาๆ“อย่าถีบผ้าห่มออก” เวหาเอ่ยเสียงดุคนเมาเบาพอเห็นร่างเย้ายวนพร้อมกลิ่นหอมอ่อน ๆ กระตุ้นอารมณ์ก็ทำให้ความสามารถในการควบคุมตัวเองที่มีน้อยอยู่แล้วหมดสิ้นลง“อืม.. อืม” เสียงเล็กครางเสียงเบาหวิวฟ้าลันดายังคงดิ้นและพลิกตัวไปมาไม่หยุด จนเวหาต้องโน้มตัวลงนอนด้านข้าง กระดุมที่หลุดออกมา 4 เม็ดบน ทำให้แผงอกหนาแน่นที่มีขนอ่อนโผล่พ้นออกมามือหนาลูบแผ่นหลังเล็กอย่างปลอบประโลม ก่อนที่จะตบเบาๆที่บั้นท้ายกลมกลึงให้ร่างเล็กหยุดดิ้นไม่นานมาริรินก็ขึ้นมาพร้อมสิ่งที่เจ้านายต้องการ ทว่าสิ่งที่ เพิ่มเข้ามาเป็นชุดกระโปรงสั้นสีครีม เวหามองถุงแล้วขมวดคิ้วเพราะมันเป็นสิ่งที่เขาไม่ได้ต้องการ“ชุดของน้องสาวรินเองค่ะ แกยังไม่ได้ใส่เผื่อน้องลันดาจะใส่พรุ่งนี้เช้า อีกอย่างชุดนั้นมันสั้นไปด้วยค่ะ” มาริรินรู้ว่าเจ้านายหนุ่มเป็นคนไม่เรื่องมากแต่การทำงานเกินคำสั่งเป็นสิ่งที่คนตรงหน้านั่นไม่
“ คิดไปเอง” เวหาพึมพำเสียงเบาเหมือนอยากจะบอกคนเมาที่หลับอยู่ กลายเป็นว่าคืนนั้นเวหานอนกอดร่างเล็กบนเตียงทั้งคืนความนุ่มนิ่มกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากคนในอ้อมกอดทำให้เวหาอยากทำกว่าแค่กอด เขาไม่ได้มีความอดทนสูงนี่เป็นอีกเหตุผลที่เวหาย้ายตัวเองไปทำงานที่ไกล ๆ ไม่ค่อยกลับบ้านเพราะกลัวว่าจะควบคุมตัวเองไม่ได้
ทั้งสองกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันไปมาบนเตียงเป็นการอุ่นเครื่อง ถึงจะมีบางจังหวะที่วาคินรู้สึกแปลกในท่าทางของหญิงสาว ถึงเธอจะจูบเก่งในระดับหนึ่ง แต่ก็ยังมีความไร้เดียงสาซ่อนอยู่ในนั้น เหมือนเธอยังไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนเลยณิราทรมานและอยากหลุดพ้นจากความรู้สึกนี้ที่คนตรงทำให้ เขารู้ดี แต่มันยังไม่มากพอ ขาท
เวหาต้องใช้ปลายนิ้วช่วยนวดระหว่างคิ้วให้เธอพลางจ้องใบหน้าสวยที่หลับสนิทอย่างคิดถึง เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาก่อนจะพิมพ์ข้อความบางอย่างลงไป ร่างหนาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงกำลังจะหันหลังเดินออกจากห้องนอนของหญิงสาว แต่เรียวแขนขาวทั้งสองข้างกลับยกขึ้นมากอดแขนเขาไว้พร้อมเอ่ยขอร้อง“อย่าไปนะ... อย่า... อย
ณ เพนท์เฮาส์ใจกลางเมืองหลวงริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่เจ้าของโครงการเลือกที่จะเก็บไว้เองทั้งชั้น โดยมองเห็นทิวทัศน์โดยรอบ 360 องศา วิวที่สวยงามและสงบจนน่าใจหายที่อยู่บนชั้นสูงสุด ดีไซน์ที่เจ้าตัวเป็นคนออกแบบเองด้วยความชอบส่วนตัวเนื่องด้วยอยู่ชั้นบนสุดวิวที่มองเห็นผ่านกระจกจึงคุ้มค่ากับราคาที่เขาจ่าย ท้อ