ตอนที่ 1.1 เวหา อนาคินทร์​

เวหา อนาคินทร์ นักธุรกิจหนุ่มวัย 32 ปี เขาถูกสื่อในประเทศไทยจัดอันดับให้เป็นนักธุรกิจที่น่าจับตามองมากที่สุดในตอนนี้ เขาทั้งรูปหล่อ การศึกษาดี ชาติตระกูลดี แถมยังมีระดับมันสมองที่ไม่ธรรมดาอีกด้วย

ใบหน้าหล่อเหลา คิ้วเข้ม จมูกโด่งเป็นสัน รับกับริมฝีปากได้รูปสวย ล้วนที่ได้ส่วนผสมที่ดีของพ่อและแม่มาอย่างลงตัว แต่นิสัยกลับได้คนเป็นปู่ที่เป็นคนเลี้ยงมาตั้งแต่เด็กราวกับถอดกันมา นิ่งทั้งเงียบ สุขุม ทำงานเก่ง

เวหาดูแลธุรกิจของอนาคินทร์คนเดียว ที่ธุรกิจของอนาคินทร์ส่วนมากเป็นอสังหาริมทรัพย์ ทั้งคอนโดมิเนียม บ้านเดี่ยว หมู่บ้านจัดสรร และบ้านพักตากอากาศในพื้นที่ท่องเที่ยวทำเลทองที่มีราคาตั้งแต่ล้านต้นๆ จนถึงระดับพันล้าน

แต่ข้อเสียของเขาคือชอบเก็บตัว รักสันโดษ พูดน้อย ไม่ชอบออกสื่อ ทำให้ตอนนี้ทุกคนต่างจับตามองว่าใครจะเป็นผู้ที่ได้กุมหัวใจนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงตรงนี้

เวหามีน้องชายฝาแฝด 1 คนคือ วาคิน อนาคินทร์ เป็นแฝดที่ไม่เหมือนกันเลยทั้งหน้าตา นิสัย และความชอบ วาคินไม่ชอบงานบริหาร เขาชอบแสง สี เสียง ชอบอยู่ท่ามกลางผู้คน จึงมีร้านสักลายเป็นของตัวเองถึง 3 ร้าน รวมถึงคลับในย่านท่องเที่ยวอีก 3 สาขาที่ร่วมหุ้นกับเพื่อน โดยมีลูกค้าตั้งแต่ระดับวีวีไอพีไปจนถึงระดับทั่วไป

ด้วยใบหน้าหวานเหมือนมารดา ยิ้มเก่ง คารมดี เสน่ห์แพรวพราวจึงมีผู้หญิงมาติดพันเยอะ มีทั้งดารา นางแบบ ลูกหลานไฮโซที่เข้ามาข้องแวะกับเขา เวลาน้อง ๆ นักศึกษาที่มาเที่ยวที่คลับของเขาขาดแคลนทุนทรัพย์​การศึกษา วาคินก็รับดูแล ถือเป็นหนุ่มเจ้าสำราญที่สื่อชอบยกเอามาเปรียบเทียบกับคนเป็นพี่ชายอยู่บ่อยๆ

เวหาเดินลงมาด้านล่าง ในตอนเช้าตรู่เจอน้องชายที่เหมือนจะพึ่งกลับถึงบ้านนั่งอยู่โซฟา

“จะไปไหนแต่เช้าวะ” วาคินถามคนเป็นพี่ชาย ก่อนที่จะอ้าปากหาวขึ้น แต่ทว่าเวหาเพียงแค่มองด้วยหางตาแล้วเดินผ่านหน้าน้องชายไป

“คุณเวหาจะไปที่พูลวิลล่าครับคุณวาคิน อนาคินทร์วิลล่าเราจะเปิดให้บริการแล้วครับ” อเล็กซ์คนสนิทของเวหาที่ตอบวาคิน แทนคนเจ้านาย

“จะเปิดให้บริการแล้วเหรอ”

“ครับ ยอดจองเต็มจนถึงไตรมาสที่ 2 ของปีหน้าเลยครับ”  อเล็กซ์ชำเลืองมองหน้าคนเป็นเจ้านายที่นั่งดื่มกาแฟอย่างใจเย็น

“อย่างนี้นี่เอง ก็ว่าอยู่ทำไมน้องแยมถึงมาอ้อนอยากไปอนาคินทร์พูลวิลล่า บอกว่าที่นั่นทะเลสวย” วาคินพูดออกมาพร้อมครุ่นคิด แต่ทะเลก็สวยจริงที่ตรงนั้นปู่เขาหวงมาก

อนาคินทร์พูลวิลล่าเป็นโครงการบ้านพักตากอากาศที่ใช้งบประมาณการสร้างเป็นมูลค่าเกือบสองพันล้านบาท บ้านพักตากอากาศพูลวิลล่าสุดหรูแห่งนี้ หากสร้างเสร็จเรียบร้อยที่แห่งนี้จะกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สวยที่สุดในเอเชีย

วิวทะเลอันดามันสีฟ้าครามความสวยทอดยาวสุดสายตาที่ติดกับทะเลอันดามัน พร้อมความเงียบสงบเป็นส่วนตัวซึ่งรายล้อมด้วยธรรมชาติ เหมาะสำหรับคนที่ต้องการพักผ่อนชื่นชมธรรมชาติอย่างแท้จริง

เวหาให้สถาปนิกจากต่างประเทศเข้ามาดูแลการตกแต่งภายใน ร่วมกับทีมของอนาคินทร์ คาดการณ์ว่าหลังจากเปิดให้บริการ จะดึงดูดนักท่องเที่ยวมาเป็นจำนวนมาก เพราะในเขตบริเวณบ้านพักตากอากาศแห่งนี้มีสถานที่พักผ่อนหย่อนใจจนครบครัน

ภายในพื้นที่ 50 ไร่ ประกอบไปด้วยร้านสปา บริการนวดแผนไทย ฟิตเนส สนามกอล์ฟ ร้านอาหารหลากหลายสัญชาติ มีบาร์ไว้สำหรับนักท่องเที่ยวกินดื่มกลางแจ้ง และพูลวิลล่าแต่ละหลังจะมีสระว่ายน้ำส่วนตัว

โครงการนี้เคยหยุดชะงักไปตอนที่พ่อเขาเสียชีวิต ก่อนจะเริ่มดำเนินการต่ออีกครั้งตอนที่เขาเรียนจบกลับมาเมื่อ 5 ปีที่แล้ว

“เมื่อไหร่จะเข้ามาทำงานที่อนาคินทร์” เวหานั่งดื่มกาแฟในตอนเช้า หลังจากไปเรียกเหงื่อโดยการออกกำลังกาย เพราะต้องเอาเหงื่อให้ออกไม่อย่างนั้นร่างกายของเขาคงจะอึดอัด

“ตั้งแต่พี่มึงเข้าไปดูแลอนาคินทร์ก็เติบโตขึ้นไม่รู้เท่าไร จะให้ไปกูนั่งฟังพวกคนแก่ในที่ประชุมทะเลาะกันทุกวันเหรอ ไม่เอาด้วยหรอก”  วาคินเดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างพี่ชาย ก่อนที่จะหยิบขนมปังปิ้งสองแผ่นมาวางบนจานให้พี่ชาย

เวหาถามไม่กี่ประโยคแต่วาคินร่ายยาวอีก 3 เท่าตัว ทำให้อเล็กซ์ต้องกลั้นขำทุกครั้ง เวลาได้ยินทายาทของอนาคินทร์ทั้งสองคนนี้คุยกัน พี่น้องไม่เหมือนกันสักอย่าง ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา นิสัย หรือความชอบ

คนพี่นิ่งเงียบดูโตเกินอายุเห็นพูดเยอะหน่อยตอนอยู่กับ  คุณฟ้าลันดา นิ่งจนดูน่าเกรงขาม แต่ผู้หญิงกลับเข้าหาไม่เคยขาด แต่อยู่ที่เวหาจะมีปฏิสัมพันธ์ด้วยหรือไม่แค่นั้นเอง ส่วนอีกคนเจ้าเสน่ห์ แพรวพราว ผู้หญิงไม่เคยห่างกาย

“พูดเยอะ” วาคินกำลังอ้าปากพูดต่อเป็นต้องหุบปากลง

เวหามันมือหนักจะตาย ชกต่อยกันทีไรเป็นเขาที่แพ้มันทุกครั้ง มันเสพติดการออกกำลังกาย รักษาสุขภาพ เรื่องอาหารการกินต้องมีประโยชน์ ครบ 5 หมู่

พี่ชายกินกาแฟเสร็จพอไปอาบน้ำลงมาก็จะมานั่งกินข้าวต้มต่อ พร้อมเขาและน้องสาวอีกครั้ง รายนั้นกำลังรักสวยรักงาม ถ้าไม่มีเวหาคอยขู่เข็ญให้กินมื้อเช้ามีหรือจะยอมกิน

“อาทิตย์หน้ามีประชุมผู้ถือหุ้นเข้าด้วยนะ”

“เวหาพี่มึงก็รู้ว่า กูไม่ถนัดงานบริหาร นั่งในที่ประชุมแล้วมีแต่ ลุงป้า น้าอา คอยที่จะยัดเยียดลูกสาวให้” ขนาดเขาทำตัวเสเพล เป็นคุณชายเทพบุตรของเมืองไทยทำตัวเหมือนคนไม่เอาไหน แต่ก็ยังหนีไม่พ้น

“งั้นคืนบัตรเครดิตมา” คำพูดนี้หลุดจากปากพี่ชาย วาคินแทบก้มกราบแทบเท้า ถ้าเวหายึดแบล็กการ์ดคืนไป มันมีแต่ความฉิบหายมูลค่ามหาศาล

“ได้ยังไงวะ เป็นพี่แค่ 2 นาทีเอง ทำไมชอบบังคับกูแบบนี้ด้วย” วาคินบ่นพึมพำก่อนที่จะกัดขนมปังปิ้งระบายความกรุ่นโกรธ

เวหาขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวลงมากินมื้อเช้าก่อนที่เขาจะขึ้นเครื่องไปที่อนาคินทร์พูลวิลล่า ชายหนุ่มยืนนิ่ง กวาดตามองอาหารบนโต๊ะ ที่มีข้าวต้มวางอยู่ 2 ที่ ถ้าใครต้องการอาหารเช้าแบบขนมปังอเมริกันฟู้ดก็บอกไป ดวงตาคมกริบมองก็รู้ว่าใครที่ไม่กินมื้อเช้า

“เวหาน้องโตเป็นสาวแล้ว อย่าบังคับน้องเลยน่า” วาคินพูดยังไม่จบดี น้ำเสียงเย็นเยียบก็เอ่ยเรียกแม่บ้านมา

“ขึ้นไปเรียกคุณลันดาลงมากินมื้อเช้า บอกว่าฉันสั่ง ถ้ายังไม่ลงมาฉันจะขึ้นไปตามเอง”

เสียงเคาะห้องเป็นจังหวะ ทำให้ฟ้าลันดาที่นั่งมึนงงพร้อมทั้งอ้าปากหาวอยู่ตื่นเต็มตา ขาเรียวยาวก้าวลงจากเตียง นิ้วมือเรียวยาวกำลังจัดทรงผมที่ยุ่งฟูให้เข้าที่อยู่

“คุณเวหาให้มาตามลงไปกินมื้อเช้าค่ะ คุณฟ้าลันดา” ปกติเธอมักจะตอบแม่บ้านไปเพียงว่าไม่หิว

“คุณเวหา... เอ่อ บอกว่าถ้าคุณลันดาไม่ลงไปจะขึ้นมาตามเองค่ะ” ร่างเล็กจึงดีดตัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว

&&&&&&

ส่งต้นฉบับเกลาสำนวนแล้วมาตรวจกลายเป็นว่าได้แก้ใหม่เกือบหมด สุดจะช็อกงานปวดตางานตาลาย งานดองที่จะลงตั้งแต่ปลายสิงหาจนตอนนี้อยากจะร้องให้ เวลาที่หมดไปพูดไม่ออก สุดท้ายนี้ขอให้มีความสุขในการอ่านนะคะ กว่าจะคลอดได้ด่านเคราะห์เยอะมากกก แต่ก็สู้ต่อ อีบุ๊กจะตามมาเร็วๆนี้คร้า????????