เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 2.2 ความบังเอิญ
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-12-02 13:33:06“อย่าหยุดค่ะพี่คิน เอาอีกๆ โปรดเริ่มอยากเห็นตอนอยู่กับพี่เวหาแล้วสิ ว่าจะพูดยังไง” ก็บอกแล้วไงว่าวาคินนั่นรักเพื่อนของเธอเหมือนไข่ในหิน ถ้าไม่บอกว่าเป็นน้องสาวบุญธรรมคือไม่มีใครเชื่อ
แต่พออยู่กับเวหาให้อารมณ์ แบบคนขี้หวงของผู้ชายคนหนึ่งที่มีต่อผู้หญิงของเขา ทั้งสายตาแวตาและการแสดงออกถึงจะดูนิ่ง ๆ แต่รู้ว่าพร้อมที่จะดูแลผู้หญิงของตัวเองให้ดีที่สุด “ลันดารู้ว่าพี่คินรักลันดาเหมือนน้องสาวจริงๆ และไม่เคยคิดว่าพี่คินเป็นคนอื่น” มันคือความจริง ที่ผ่านมาเธอถึงพยายามทำตัวเป็นเด็กดีมาตลอด ทว่าอยู่ดีๆ โทรศัพท์ มือถือของวาคินก็ดังขึ้น “พี่เข้าใจเรา... แต่เวหามันไม่เหมือนพี่ เตรียมคำอธิบายไว้ดีๆ” “บอกฟ้าลันดารับโทรศัพท์ฉัน ด้วย” วาคินกดรับโทรศัพท์ ของคนเป็นพี่ชายอย่างหวาดๆ “ตอนนี้คุณเวหาอยู่ที่บ้านใช่ไหมคะ” ใบหน้าเล็กมองหน้าวาคินเหมือนจะร้องไห้ มือเล็กกำมือตัวเองแน่น “คุณเวหาอารมณ์ดี ไหมคะ” พอเห็นวาคินส่ายหน้า ก็เริ่มหน้าซีด นั่งไม่ติดจนวาวินมองอดสงสารไม่ได้ “ครั้งนี้เราทำผิด พี่คงช่วยอะไรเราไม่ได้” “พี่วาคินไม่ช่วย แต่ถ้าพี่คินอยู่ด้วยก็ยังดีกว่าลันดาอยู่กับคุณเวหาสองคน ถ้าคุณเวหาโกรธลันดามาก แล้วจับลันดากลืน ลงท้องจะทำยังไงอ่ะ” เมื่อทั้งสองคนเดินลงจากรถที่ณิราขับมาส่ง ร่างเล็กเดินตามหลังวาคินเข้าบ้านด้วยใจตุ่ม ๆ ต่อม ๆ พร้อมกระชับจับสายกระเป๋าสะพายด้านข้างแน่นอย่างตื่นเต้น “พี่คินอย่าหนีขึ้นห้องไปก่อนนะ” เวหาที่นั่งอยู่ที่ห้องรับแขกได้ยินเสียงยัยตัวเล็กมาก่อนตัว เรื่องที่เกิดขึ้นรอบตัวเขาตอนนี้ทำให้ชายหนุ่มเกิดความเครียด กว่าทุกครั้ง แต่ก็ยังควบคุมได้ โดยเฉพาะเรื่องที่เกิดเหตุฆาตกรรม ที่พูลวิลล่า แล้วยังตามจับตัวคนร้ายยังไม่ได้ และกำลังจะเป็นข่าวในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า เวหารู้สึกเคร่งเครียดกับเรื่องนี้เป็นพิเศษ เวหารู้สึกเสียใจที่ฟ้าลันดาไม่เห็นความสำคัญของเขาด้วยก็อีกส่วน เธอไม่เคยดื้อรั้นขนาดนี้มาก่อนด้วย เวหาจึงอยากรู้ว่าเด็กสาวจะแก้สถานการณ์ ตรงหน้าอย่างไร แต่ชายหนุ่มก็รู้สึกเป็นห่วงเด็กเธอด้วย เวหาไม่อยากให้สื่อเพ่งเล็ง มาที่ฟ้าลันดา เธอไม่ควรที่จะมาอยู่ในสื่อด้วยเรื่องแบบนี้ “เอ่อ... พี่มึงมานั่งอะไรอยู่ตรงนี้... พะพอดีว่า... กูจะกลับไปนอนที่ร้าน” เวหาไม่ได้มองหน้าคนเป็นน้องชายเลย สายตาของเขามองสำรวจตรวจตราฟ้าลันดาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ที่ตอนนี้เธอกำลังยืนก้มหน้ายืนอยู่ตรงเขา ฟ้าลันดายืนนิ่งไม่กล้าขยับตัวคิดว่าเขากำลังโกรธเรื่องเธอไปรายงานตัววันนี้ ซึ่งตัวเธอเองก็รู้ตัวว่าตัวเองผิด “ถ้ามึงกล้าก้าวขาออกจากบ้าน กูรับรองว่า... ร้านสักกับคลับของมึงจะเหลือแค่ชื่อแน่นอน” เวหาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วมองใบหน้าฟ้าลันดานิ่งก่อนที่จะเดินขึ้นไปที่ห้องทำงาน ฟ้าลันดารู้ตัวโดยทันทีว่าเธอต้องตามเขาขึ้นไป เหมือนวาคินจะรู้ตัวว่าวันนี้เขาไม่ควรที่จะต่อล้อต่อเถียง กับพี่ชายของตัวเอง ท่าทางของมันที่พร้อมที่จะจัดการเขาแน่ถ้าไม่เชื่อฟัง ทั้งที่มันได้เป็นพี่เพราะเกิดก่อนแค่ 2 นาทีเท่านั้นเอง “ขู่เก่ง” เมื่อพี่ชายเดินห่างไปแล้ววาคินก็บ่นพึมพำพูดออกมาอย่างอึดอัดใจ “ค...คุณเวหา” ฟ้าลันดาอุทานออกมาเมื่อใบหน้าเล็กชนหลังเขาเต็มแรงหน้าแทบคะมำขนเจ็บจมูกไปหมด ทุกอย่างในหัวที่เตรียมคำพูดมาก่อนหน้าเธอลืมไปจนหมด ฟ้าลันดาก้าวเท้าตามเวหาแทบไม่ทัน เขาขายาวเกือบครึ่งตัวเธอแล้ว ด้วยความสูง 189 เซนติเมตร เทียบกับขาของตัวเองแล้วนั้น.. รู้ว่าโกรธแต่ระบายอารมณ์ ออกมาด้วยวิธีนี้หรืออย่างไร เวหานั่งลงบนโซฟา แล้วมองใบหน้าเล็กดัวยใบหน้าเรียบนิ่งไม่แสดงความรู้สึก ทำให้ฟ้าลันดาไม่รู้ว่าคนตรงหน้าคิดอะไรอยู่ ดวงตาคมดุที่จ้องเธอไม่เลิก เล่นเอาฟ้าลันดาเกร็งจนน้ำตาจะไหล มือเล็กกำมือตัวเองแน่นกลัวเผลอกรีด ร้องออกมา แล้วทำให้เวหาหงุดหงิดมากขึ้นกว่าเดิม สายตาเขาเหลือบตามองลงที่โซฟาด้านข้าง เป็นการบอกว่าให้เธอนั่งลงตรงนั้น “ลัน... ดาไปรายงานตัวมาค่ะ” ร่างเล็กเดินด้วยขาสั่นเทาอ่อนแรง ทรุดตัวนั่งลงใกล้ๆ สายตาที่คนตัวโตบอกเมื่อสักครู่ ก่อนที่ร่างเล็กจะขยับเข้าไปใกล้ร่างสูง ที่ตอนนี้แพร่รังสี ความน่าเกรงขาม ปกคลุมไปทั่วห้อง ฟ้าลันดาแทบไม่กล้าหายใจแรง เวลาเวหาโกรธที่เธอดื้อตอนเป็นเด็ก เธอจะเข้าไปโอบกอดเขาเพื่อเป็นการขอโทษ แต่ในตอนนี้เธอแทบจะไม่กล้าหายใจแรงด้วยซ้ำ “โดยที่... ลันดาไม่ได้บอกคุณเวหากับพี่วาคิน ตอนเช้าลันดาคิดว่าจะไปกับณิราสองคน บังเอิญว่าพี่วาคินอยู่ด้านล่างพอดี... เลยตามลันดาไปด้วย” พอถึงช่วงท้ายเสียงเล็กก็ค่อยๆ เบาลง “คณะอะไร สาขาอะไร” “คณเภสัชศาสตร์ ค่ะ ที่มหาวิทยาลัยxxx หลักสูตร 5 ปีค่ะ” ฟ้าลันดาเงยหน้าพูดกับคนตัวโดยไม่กล้าสบสายตา “เงยหน้าขึ้น สบตาฉัน” สิ่งที่เขาโกรธมากตอนนี้คือ ความดื้อแพ่งครั้งแรกของเด็กสาวตรงหน้า ทำให้เขารีบตรงดิ่งมาจากพูลวิลล่าที่อยู่ภาคใต้ เพื่อมาดูว่าเธอจะแก้สถานการณ์ ที่เกิดขึ้นยังไง ร่างเล็กตรงหน้าถูกเขาและวาคินสปอยล์มาตั้งแต่เด็กจนเคยตัว เวลาทำอะไรจึงดื้อรั้นเอาแต่ใจ เขาโมโหแทบบ้าเมื่ออเล็กซ์ รายงานว่าไม่รู้ว่าฟ้าลันดาไปไหน คนของเวหาก็ลาพักร้อนพร้อมกัน กว่าอเล็กซ์ จะกลับถึงกรุงเทพฟ้าลันดาก็ออกจากบ้านไปแล้ว &&&&&& ไม่ต้องตกใจชื่อเรื่องใหม่นะคะ เขาเปลี่ยเอง จากเล่ห์ร้ายหวงรักเป็น พี่ชายแสนร้ายหวงรัก รู้สึกว่าชื่อใหม่เข้ากับพล็อตเรื่องที่สุดแล้วค่ะ เขาขอโทษด้วยนะคะที่แจ้งเตือนหลายครั้งขอให้มีความสุขในการอ่านนะคะ ตอนนี้เขารีบรีไรท์ต้นฉบับให้เสร็จจะได้เอาอีบุ๊กมาลง อาจจะอัพไม่ตรงเวลาอาจจะเป็นเช้าหรือเย็นแต่เขาจะเอามาให้อ่านทุกวันนะคะ
บทล่าสุด
พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+) ตอนที่ 9.2 ของหวง
“รอก่อน อาบน้ำ 30 นาที” ชายหนุ่มตะโกนออกไปบอกด้วยความหัวเสียที่ทำอะไรไม่ได้ อยากไปลากยัยเด็กตัวแสบที่กล้าหลอกฟันเขา เพื่อหาประสบการณ์แล้วหนีไปตอนนี้เต็มทนอย่าให้เจอหนะ จะจับมามัดกับเตียงแล้วจะนอนเอาทั้งวันทั้งคืนเลยทีเดียว“ไม่เกิน 15 นาทีครับคุณวาคิน เพราะตอนนี้ก็สายมากแล้ว จะเริ่มประชุม 09.30 นาที ต้องไปถึงห้องประชุมก่อน 30 นาทีเพื่อตัวอย่างที่ดีครับ” อเล็กซ์ร่ายยาวถึงเหตุและผลที่จะเกิดขึ้น“เออ!!... ไม่ต้องอาบแม่งแล้วน้ำ ไปทั้งชุดนี้เลยไหม” วาคินเดินไปเปิดประตูให้อเล็กซ์เข้ามา“ไม่ได้ครับ คุณวาคินต้องอาบน้ำ ทั้งกลิ่นเหล้า กลิ่นบุหรี่ แถมกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงยังแรงขนาดนี้อีก จะเป็นแบบอย่างที่ดีได้ยังไงครับ” ด้วยความอยู่กับความเนี้ยบของเวหามาจนเคยชิน พอเจอความไม่สุภาพเรียบร้อยของแฝดน้องเข้า ทำให้อเล็กซ์ต้องถอนหายใจออกมา“15 นาทีก็ 15 นาทีสิวะ นึกว่ามีพี่ชายแม่ง 2 คน” วาคินยื่นหน้าไปใกล้อเล็กซ์แล้วยกมือขึ้นตบไหล่คนของพี่ชายอย่างแรง“เมื่อคืนคงจะหนักใช่ไหมครับ รอยเล็บอยู่บนหน้าขนาดนั้น คุณวาคินควรจะรู้นะครับว่าภาพลักษณ์มันสำคัญขนาดไหน ที่ผมพูดเพราะว่าตอนนี้อนาคินทร์กำลังถูจ้องมองอยู่” อเ
พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+) ตอนที่ 9.1 ของหวง
ชายหนุ่มจับร่างเล็กที่หลับสนิทไปแล้วให้นอนท่าที่สบาย ใบหน้าเล็กแดงเถือกเหมือนลูกมะเขือเทศสุก ปากเล็กอวบอิ่มสีชมพู คิ้วเรียวสวยขมวดเป็นปมเหมือนกำลังฝันร้าย สักพักร่างเล็กก็พลิกตัวไปอีกฝั่งของเตียง พร้อมครางในลำคอเบาออกมาเสียงเบาๆ“อย่าถีบผ้าห่มออก” เวหาเอ่ยเสียงดุคนเมาเบาพอเห็นร่างเย้ายวนพร้อมกลิ่นหอมอ่อน ๆ กระตุ้นอารมณ์ก็ทำให้ความสามารถในการควบคุมตัวเองที่มีน้อยอยู่แล้วหมดสิ้นลง“อืม.. อืม” เสียงเล็กครางเสียงเบาหวิวฟ้าลันดายังคงดิ้นและพลิกตัวไปมาไม่หยุด จนเวหาต้องโน้มตัวลงนอนด้านข้าง กระดุมที่หลุดออกมา 4 เม็ดบน ทำให้แผงอกหนาแน่นที่มีขนอ่อนโผล่พ้นออกมามือหนาลูบแผ่นหลังเล็กอย่างปลอบประโลม ก่อนที่จะตบเบาๆที่บั้นท้ายกลมกลึงให้ร่างเล็กหยุดดิ้นไม่นานมาริรินก็ขึ้นมาพร้อมสิ่งที่เจ้านายต้องการ ทว่าสิ่งที่ เพิ่มเข้ามาเป็นชุดกระโปรงสั้นสีครีม เวหามองถุงแล้วขมวดคิ้วเพราะมันเป็นสิ่งที่เขาไม่ได้ต้องการ“ชุดของน้องสาวรินเองค่ะ แกยังไม่ได้ใส่เผื่อน้องลันดาจะใส่พรุ่งนี้เช้า อีกอย่างชุดนั้นมันสั้นไปด้วยค่ะ” มาริรินรู้ว่าเจ้านายหนุ่มเป็นคนไม่เรื่องมากแต่การทำงานเกินคำสั่งเป็นสิ่งที่คนตรงหน้านั่นไม่
พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+) ตอนที่ 8.2 คนเมามักพูดความจริง
“ คิดไปเอง” เวหาพึมพำเสียงเบาเหมือนอยากจะบอกคนเมาที่หลับอยู่ กลายเป็นว่าคืนนั้นเวหานอนกอดร่างเล็กบนเตียงทั้งคืนความนุ่มนิ่มกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากคนในอ้อมกอดทำให้เวหาอยากทำกว่าแค่กอด เขาไม่ได้มีความอดทนสูงนี่เป็นอีกเหตุผลที่เวหาย้ายตัวเองไปทำงานที่ไกล ๆ ไม่ค่อยกลับบ้านเพราะกลัวว่าจะควบคุมตัวเองไม่ได้กลางดึกเวหาที่พยายามข่มตาหลับอย่างยากลำบาก แต่ยัยตัวแสบกับปีนขึ้นมานอนบนตัวเขา ใบหน้าที่ซบลงที่อก อกอวบนุ่มนิ่มที่ขนาดพอดีมือบดเบียดเข้ามาที่อกเขา ทำเอาคนตัวโตหายใจอย่างอยากลำบากขาเรียวยาวข้างหนึ่งยกขึ้นมาพาดที่เอวสอบ พาดเฉย ๆ ก็ยากลำบากพอแล้ว แต่เธอกลับขยับเหมือนหามุมที่ตัวเองสบายตัว มือเรียวยังล้วงเข้าไปในตัวเสื้อเขา เพื่อจะกอดรัดหมอนข้างที่แสนอบอุ่นนี้ส่วนที่มันไม่ยอมหลับใหลกลับถูกปลุกให้ตื่นขึ้น ทั้งที่เขาพยายามข่มอารมณ์แล้ว ตอนนี้ที่มันตื่นเพราะการลูบคลำของมือเล็กและขาเรียวขยับเสียดสีไม่หยุดเวหาดึงมือเล็กที่สอดเข้าไปในเสื้อตั้งแต่เมื่อไหร่ก็สุดรู้ออก เพราะกลัวตัวเองสติหลุด แค่อยากนอนกอดถ้าเขารู้ว่าเรื่องมันจะออกมาแบบนี้ เขาจะไม่พาตัวเองมารนหาที่แน่นอน“ อื้อ… อื้อ... ไม่เอา” ฟ้าลันดา
พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+) ตอนที่ 8.1 คนเมามักพูดความจริง
ทั้งสองกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันไปมาบนเตียงเป็นการอุ่นเครื่อง ถึงจะมีบางจังหวะที่วาคินรู้สึกแปลกในท่าทางของหญิงสาว ถึงเธอจะจูบเก่งในระดับหนึ่ง แต่ก็ยังมีความไร้เดียงสาซ่อนอยู่ในนั้น เหมือนเธอยังไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนเลยณิราทรมานและอยากหลุดพ้นจากความรู้สึกนี้ที่คนตรงทำให้ เขารู้ดี แต่มันยังไม่มากพอ ขาทั้งสองข้างจึงยกขึ้นและอ้าออกกว้าง เพื่อที่จะสัมผัสตัวตนของคนที่อยู่บนร่างเธอให้ได้มากที่สุด มือเล็กแกะกระดุมเสื้อคนตรงด้วยมืออันสั่นเทา แต่มันก็ยังไม่ทันใจเธอ ร่างบางจึงกระชากมันออกด้วยความหัวร้อนไม่ว่าจะเป็นเพราะฤทธิ์ยาหรืออะไร แต่ตอนนี้ร่างกายของวาคินตื่นตัวเต็มที่ เหมือนถูกวางยาไปกับคนใต้ร่างด้วยอาการเงอะงะที่แสดงออกแต่ก็ยังมีความต้องการ เรียกเลือดในกายเขาได้อย่างดี ขาเรียวยาว ผิวขาวเนียน ผมซอยสั้นระต้นคอ ใบแดงปลั่ง ดวงตาคลอด้วยน้ำตาจากฤทธิ์ของตัวยาวาคินรู้ถึงขนาดว่าณิราโดนยาตัวไหน เป็นยาที่แรงเอาเรื่อง รอให้จบเรื่องนี้ก่อนรับรองว่าเขาจะไปจัดการเพื่อนคนนั้นของเธอแน่ มือเล็กปล้ำถอดกางเกงของเขาอย่างอารมณ์เสีย จนวาคินต้องช่วยเธอปลดเข็มขัดหนังสีดำ ก่อนกางเกงสีดำตัวโปรดจะหลุดจากเอวสอบไป“ให
พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+) ตอนที่ 7.2 ผู้หญิงของเวหา
เวหาต้องใช้ปลายนิ้วช่วยนวดระหว่างคิ้วให้เธอพลางจ้องใบหน้าสวยที่หลับสนิทอย่างคิดถึง เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาก่อนจะพิมพ์ข้อความบางอย่างลงไป ร่างหนาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงกำลังจะหันหลังเดินออกจากห้องนอนของหญิงสาว แต่เรียวแขนขาวทั้งสองข้างกลับยกขึ้นมากอดแขนเขาไว้พร้อมเอ่ยขอร้อง“อย่าไปนะ... อย่า... อยู่กับลันดา... หนูจะไม่ดื้อ อื้อ” เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นยังดังเป็นระยะขายาวถึงกับก้าวไม่ออก เขาสัมผัสถึงความรู้สึกของหัวใจดวงน้อย คงจะบอบช้ำแสนสาหัส ทั้งที่ยังไม่หันหน้ากลับไปมอง เวหาจึงต้องนั่งลงตามเดิมเพราะมือเล็กกำชายเสื้อเขาแน่นไม่ยอมปล่อย“ไม่ได้ไปไหน” เจ้าของห้องกล่าวเสียงเบาตอบคนเมาเหมือนเธอยังมีสติอยู่ ทั้งที่ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาเธอจะจำอะไรได้หรือไม่ก็ตามที“ลันดาคิดถึงคุณเวหานะ... อย่าทิ้งหนูไป”คำว่าอย่าทิ้งหนูไป พร้อมคำบอกรักและคิดถึงที่เขาได้ยินครั้งสุดท้ายตอนเธอประมาณ 7-8 ขวบหลังจากนั้นร่างเล็กก็ไม่พูดมันอีกเลย ยิ่งคำบอกรักชายหนุ่มยิ่งไม่ต้องหวัง สันกรามขบแน่นนูนขึ้นเล็กน้อย ดวงตาสีน้ำตาลเข้มหันกลับไปจ้องใบหน้าหวานอีกครั้ง คำว่าอย่าทิ้งหนูไปมันดังก้องในหัวเขาซ้ำแล้วซ้ำเ
พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+) ตอนที่ 7.1 ผู้หญิงของเวหา
ณ เพนท์เฮาส์ใจกลางเมืองหลวงริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่เจ้าของโครงการเลือกที่จะเก็บไว้เองทั้งชั้น โดยมองเห็นทิวทัศน์โดยรอบ 360 องศา วิวที่สวยงามและสงบจนน่าใจหายที่อยู่บนชั้นสูงสุด ดีไซน์ที่เจ้าตัวเป็นคนออกแบบเองด้วยความชอบส่วนตัวเนื่องด้วยอยู่ชั้นบนสุดวิวที่มองเห็นผ่านกระจกจึงคุ้มค่ากับราคาที่เขาจ่าย ท้องฟ้าสีเข้มยามกลางคืนสามารถเห็นดวงดาวบนท้องฟ้าได้อย่างชัดเจน ด้านล่างก็ระยิบระยับไปด้วยแสงไฟหลากสีสันเพนท์เฮาส์ถูกออกแบบให้เหมือนบ้านที่มี 2 ชั้น โดยชั้นบนมี 2 ห้องนอน 1 ห้องทำงาน ชั้นล่างมีอีก 1 ห้องอเนกประสงค์ ส่วนห้องมุมสุดด้านนอกติดกับลิฟต์เขายกให้เป็นห้องพักของอเล็กซ์ในตอนนี้ภายในถูกดีไซน์เป็นโทนสีเข้มตามความชอบของเขาเอง ห้องนอนที่เป็นห้องสำหรับพักผ่อน ในความรู้สึกเขายิ่งออกโทนเข้มยิ่งทำให้ร่างกายสามารถผ่อนคลายได้เต็มที่ ส่วนอีกห้องเป็นห้องทำงานที่วันไหนไม่สามารถปลีกตัวกลับบ้านได้ เวหาก็จะมาพักที่นี่ส่วนห้องสุดท้าย ตอนนี้เจ้าของกำลังหลับสนิทเพราะความเมาอยู่ในอ้อมแขนเขา ด้วยความที่ตัวเขาเองไม่มีความละเอียดอ่อนเลยไม่กล้าออกแบบตกแต่งให้ จึงให้สถาปนิกที่ออกแบบอนาคินทร์พูลวิลล่ามาดูแทนโดย
บางทีคุณอาจจะชอบ
ประธานมาเฟียร้ายรัก (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น34.6K viewsนางบำเรอของมาเฟีย
ศานิชล5.0K viewsพิษคู่หมั้น | เซ็ต FIERCE MAFIA
ซากิระ13.2K viewsมาเฟียเถื่อนเมียเด็ก
หนูแดงอินดี้35.3K viewsไฟรัก บำเรอสวาท Sex On Fire
MaNIE-STORY4.8K viewsนายหัว (เถื่อน) กระหายรัก
จิรัฐติกาล703 viewsอุ้มบุญมาเฟีย
ลภัสลัล2.0K viewsพ่ายรักร้าย
ลภัสลัล1.4K views
