Share

บทที่ 19 ควบคุม

last update Tanggal publikasi: 2026-08-23 00:03:37

น้ำมนต์ทำแบบนั้นต่อไปจนตัวเองเริ่มใกล้ ท้องน้อยเกร็ง ผนังเนื้อหดรัดอัคคีแรงขึ้น แล้วจู่ ๆ ก็หยุดนิ่
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • พี่วิศวะติวหนัก เตียงสั่นไม่ไหว   บทที่ 25 เปลี่ยนเป็นติวรัก

    แสงแดดยามเช้าของวันที่สองในพูลวิลล่าส่องผ่านผ้าม่านโปร่งบางเข้ามาภายในห้องนอนน้ำมนต์ค่อย ๆ กะพริบตาตื่นขึ้นมาอย่างเชื่องช้า เธอยังคงนอนขวางอยู่ตรงกลางเตียงคิงไซส์โดยมีศีรษะทุยหนุนเกยอยู่บนแผงอกแกร่งของภูผา ท่อนแขนของวายุโอบรัดเอวคอดของเธอเอาไว้แน่นจากทางด้านหลังส่วนอัคคีนอนหงายอยู่ตรงปลายเตียง โดยมีฝ่ามือหนาวางพาดทาบทับอยู่บนน่องเรียวของเธออย่างหวงแหนร่างกายของเธอยังคงอ่อนล้าและปวดระบมจากการถูกเคี่ยวกรำอย่างหนักหน่วงเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาทว่ามันกลับเป็นความอ่อนล้าที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสุขสมและอิ่มเอมใจในทุกอณูความรู้สึก ทุกครั้งที่ขยับตัวคราวนิ่วเธอจะสัมผัสได้ถึงรอยริ้วจาง ๆ บนบั้นท้าย และอาการปวดหนึบเล็กน้อยทั้งช่องทางด้านหน้าและด้านหลังที่ตอกย้ำถึงความลึกซึ้งที่เพิ่งพานพบภูผาขยับปลายนิ้วสางกลุ่มผมที่ยุ่งเหยิงของเธอเบา ๆ“ตื่นแล้วเหรอ”“อืม…” น้ำมนต์ขานรับด้วยน้ำเสียงแหบพร่าวายุกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นอีกนิดทั้งที่ยังไม่ยอมลืมตา“นอนต่ออีกหน่อยก็ได้นะ”อัคคีหยัดกายลุกขึ้นนั่ง เอื้อมมือมาวางทาบทับบนหน้าท้องแบนราบของเธอ“หิวหรือเปล่า เดี๋ยวพี่ไปทำอาหารเช้าให้”น้ำมนต์ส่ายหน้าดิก

  • พี่วิศวะติวหนัก เตียงสั่นไม่ไหว   บทที่ 24 หนูมีความสุขที่สุด

    เสียงน้ำดังขึ้นชัดทุกครั้งที่ทั้งสองคนกระแทกเข้าไปพร้อมกัน น้ำมนต์ครางเสียงสูงขึ้นเรื่อย ๆ น้ำตาไหลพรากร่างกายถูกดันไปมาจากการถูกใช้สามทาง ผนังเนื้อด้านหน้าและด้านหลังหดรัดสลับกันจนวายุและภูผาต้องชักหายใจแรง“อื้มมม… อาา… พี่วายุ… พี่ภูผา…” น้ำมนต์ครางเสียงขาด ๆ “หนู...”วายุหัวเราะในลำคอ เสียงแหบ “เดี๋ยวพี่ทำให้แน่นกว่านี้อีก”ในห้องเต็มไปด้วยเสียงน้ำ เสียงผิวหนังกระทบกัน และเสียงครางอู้อี้ของน้ำมนต์ที่ถูกอุดปากด้วยลำปูดของอัคคีความรู้สึกแน่นจนล้น ถูกกระแทกจากด้านหลังและด้านล่างสลับกัน ทำให้เธอไม่สามารถคิดอะไรได้เลยวายุใช้มือคลึงหัวนมทั้งสองข้างจากด้านล่าง พลางดูดเล่น ภูผาเร่งจังหวะขึ้นทีละนิด มือจับสะโพกเธอไว้แน่นจนเกิดรอยแดง อัคคีขยับเข้าออกในปากอย่างระมัดระวัง“โคตรเสียว ใกล้แตกแล้ว...” วายุพูดเสียงแหบไม่นานร่างกายของเธอก็เริ่มหดรัดเองโดยควบคุมไม่ได้ ผนังเนื้อทั้งด้านหน้าและด้านหลังบีบรัดแรงขึ้นเป็นระลอก ขาทั้งสองข้างสั่นเทา“แตก !” ภูผาสั่งเสียงต่ำน้ำมนต์ปล่อยตัวทันที คลื่นความสุขพุ่งขึ้นมาแรงจนขาอ่อน หดรัดทั้งสองทางจนวายุและภูผาต้องหยุดนิ่งเธอครางเสียงยาวออกมาจากลำคอคาท่อน

  • พี่วิศวะติวหนัก เตียงสั่นไม่ไหว   บทที่ 23 ช้าลงหน่อยค่ะ

    น้ำมนต์ทำตาม มือบีบและลูบช้า ๆ ขณะที่ร่างกายถูกเล่นจากทั้งสามคน ร่องเนื้อบวมและเปียกจนวายุเลียไม่ทัน เสียงดูดชื้น ๆ ดังขึ้นปนกับเสียงน้ำในสระภูผาถอดกางเกงว่ายน้ำออก แล้วยืนตรงระดับสายตาของเธอ“อ้าปาก”น้ำมนต์เปิดปาก รับเขาเข้าไปอย่างช้า ๆ วายุเพิ่มนิ้วที่สอง แล้วเริ่มขยับเร็วขึ้น อัคคีใช้นิ้วหนีบหัวนมทั้งสองข้างร่างกายน้ำมนต์เริ่มสั่น เธอใกล้แล้วแต่ภูผาถอนออกจากปากในจังหวะที่เธอกำลังจะไป “ยังไม่ให้”วายุก็หยุดลิ้นและนิ้วพร้อมกัน น้ำมนต์ครางด้วยความทรมาน“เข้าห้อง” ภูผาพูดเสียงต่ำ “บนเตียงใหญ่”ทั้งสามคนพยุงน้ำมนต์ขึ้นจากขอบสระ บิกินี่ส่วนล่างถูกดึงออกจนหมดระหว่างทาง ร่างกายเปลือยเปล่าของเธอถูกอุ้มไปวางลงบนเตียงในห้องนอนหลักที่ประตูเปิดโล่งออกสู่ระเบียงวายุและอัคคีถอดกางเกงออกจนหมด ภูผายังยืนมองน้ำมนต์ที่นอนหอบอยู่ตรงกลางเตียง“คืนนี้…” ภูผาพูด “พี่จะให้น้องได้รู้ว่า การถูกประกบทั้งหน้าและหลังพร้อมกัน มันรู้สึกยังไง”น้ำมนต์มองทั้งสามคน สายตาเปียกชื้นด้วยความต้องการที่ถูกค้างไว้“ค่ะ…”น้ำมนต์นอนหงายอยู่ตรงกลางเตียงใหญ่ ร่างกายยังเปียกชื้นจากน้ำในสระและเหงื่อ ลมทะเลพัดผ่านประตูเปิด

  • พี่วิศวะติวหนัก เตียงสั่นไม่ไหว   บทที่ 22 พูลวิลล่า

    พูลวิลล่าส่วนตัวที่ภูผาจองไว้ตั้งอยู่บนเนินเขา ไม่มีบ้านเพื่อนบ้านในระยะสายตา สระว่ายน้ำสีฟ้าใสอยู่กลางแจ้ง เชื่อมกับระเบียงไม้กว้างที่มองเห็นวิวทะเลไกล ๆ ลมทะเลพัดเบา ๆ ตลอดเวลาทั้งสี่คนขับรถมาถึงตอนบ่ายสอง วายุเป็นคนขับรถ อัคคีนั่งข้าง ๆ ส่วนน้ำมนต์นั่งหลังกับภูผาเมื่อเปิดประตูรถ กลิ่นน้ำทะเลและหญ้าแห้งลอยเข้ามาทันที“สวยมาก” น้ำมนต์ยืนมองสระน้ำตาโต“ไปเปลี่ยนชุดก่อน” ภูผาวางกระเป๋าลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่น “เจอที่ระเบียง”น้ำมนต์พยักหน้า แล้วเดินเข้าห้องนอนที่ถูกจัดไว้ให้เธอ ปิดประตู เปิดกระเป๋า แล้วหยิบชุดว่ายน้ำที่ซื้อมาเองออกมาเป็นบิกินี่สีดำตัวจิ๋ว ทรงสามเหลี่ยมเล็กมากทั้งบนและล่าง สายผูกข้างเอว ผ้าบางจนเมื่อเปียกน้ำคงจะแนบเนื้อเกือบทั้งหมด เธอเคยยืนดูตัวเองในกระจกที่หอพักแล้วนึกเสียใจที่ซื้อแต่ตอนนี้… เธออยากให้พี่ทั้งสามคนเห็นน้ำมนต์เปลี่ยนชุด แล้วห่มเสื้อเชิ้ตขาวตัวใหญ่คลุมไว้ก่อน เดินออกไปที่ระเบียงทั้งสามคนยืนอยู่กันแล้ว วายุถอดเสื้อเหลือกางเกงขาสั้น อัคคีสวมเสื้อคลุมบาง ๆ เปิดอก ภูผายังใส่เสื้อเชิ้ตแขนสั้นอยู่เมื่อน้ำมนต์เดินออกมา แล้วหยุดตรงขอบประตู เธอค่อย ๆ คลายกระ

  • พี่วิศวะติวหนัก เตียงสั่นไม่ไหว   บทที่ 21 ประกาศสถานะ

    พีทลอบกลืนน้ำลาย กวาดสายตามองสลับระหว่างน้ำมนต์กับชายหนุ่มรุ่นพี่ทั้งสามคน ก่อนจะเลิกคิ้วถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ“พวกพี่… เป็นอะไรกับน้องเขารึเปล่าครับ”ภูผาที่ยืนคุมเชิงอยู่วงนอก ก้าวเดินเข้ามาร่วมวงจนประชิดขอบโต๊ะ นัยน์ตาคมดุกดดันมองทะลุร่างของพีท ก่อนจะเอ่ยคำตอบเพียงคำเดียวสั้น ๆ ทว่าหนักแน่นจนสะเทือนไปทั้งความรู้สึก“เป็น”พีทนิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่ เขาฉลาดพอที่จะอ่านบรรยากาศและรังสีความหวงแหนอันรุนแรงที่แผ่ออกมาจากผู้ชายทั้งสามคนได้ รอยยิ้มเจื่อน ๆ ปรากฏบนใบหน้า“เข้าใจแล้วครับ… ขอโทษที่เข้ามารบกวน”เขาคว้าถาดอาหารของตัวเอง หยัดกายลุกขึ้น แล้วรีบจ้ำอ้าวเดินหนีออกไปจากบริเวณนั้นโดยไม่คิดจะหันหลังกลับมามองอีกเลยความเงียบงันกลับมาปกคลุมโต๊ะหินอ่อนอีกครั้ง เหลือเพียงชายหนุ่มสามคนและหญิงสาวหนึ่งคนที่ตกเป็นเป้าสายตาของคนทั้งโรงอาหารน้ำมนต์ก้มหน้ามองสมุดบนโต๊ะ แก้มใสซับสีเลือดฝาด“พี่ ๆ ต้องพูดจาตัดรอนเขาขนาดนั้นเลยหรือคะ”วายุทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามที่เพิ่งว่างลง แสยะยิ้มเยาะ“แล้วน้องจะให้พวกพี่นั่งดูน้องตอบตกลงไปกินข้าวกับไอ้หมอนั่นจริง ๆ หรือไง”“หนูไม่ได้คิดจะไปสักหน่อย…”“เรื

  • พี่วิศวะติวหนัก เตียงสั่นไม่ไหว   บทที่ 20 หวงแหน

    ภูผามองเธอ แล้วพูดเสียงต่ำ “ขอ”น้ำมนต์ลดตัวลงช้าที่สุดในคืนนี้ ทุกนิ้วถูกกลืนไปทีละน้อยจนสุด เธอไม่ขย่มเร็ว แต่ใช้โยกวงกลมเล็ก ๆ และกดค้างลึก มือทั้งสองข้างวางบนอกของเขา“หนู… แตกกับพี่อีกครั้งได้ไหม” เธอถามเสียงเบาภูผาพยักหน้าน้ำมนต์เริ่มเร่งจังหวะจริงจัง ครางเสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ จนตัวสั่น เสียงน้ำกามและน้ำเงี่ยนของเธอดังสนั่นผสานเสียงเนื้อที่เธอกระแทกลงแรง ๆ ทางรักโชกด้วยฟองขาวที่ถูกตีจากลำแข็งของภูผา เขาผงกหัวมองเลียริมฝีปากที่แห้งผากเธอกดลงสุดในช่วงจังหวะที่ซ่านเสียว ร่างระริกเท่า ๆ กับเม็ดที่สั่นระรัว พุ่งน้ำเงี่ยนแตกออกนองหน้าท้องของภูผาพร้อมกับลำเนื้อแกร่งกระตุกในรู หัวบานผงกสั่นขณะปล่อยน้ำกามผสมเป็นคนที่สาม ภูผาเกร็งจนมือหงิก น้ำมนต์อ่อนแรงจนต้องล้มลงนอนกองบนอกของเขาห้องเงียบลง เหลือเพียงเสียงหายใจหนักของทั้งสี่คนน้ำมนต์นอนนิ่งอยู่นาน ก่อนจะค่อย ๆ ยื่นมือไปปลดเนคไทที่มัดข้อมือของภูผาก่อน เป็นคนแรก แล้วปลดให้อัคคีและวายุตามลำดับมือที่ถูกมัดไว้นานถูกนำมาโอบรอบตัวเธอทันที วายุกอดจากด้านหลัง อัคคีลูบผม ภูผายังคงให้น้ำมนต์นอนพิงอกตัวเอง“เหนื่อยไหม” ภูผาถามเสียงทุ้มน้ำมนต์ห

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status