รักฉันฝันสลาย

บทที่ 1 | เสี่ยจอมตื้อปาลิตาทำงานที่คลับระบบบรรยากาศต่างๆ ดังของกรุงเทพ โครงสร้างพีอาร์ทำงานทุกอย่างเพื่อส่งเสียตัวเองเรียนชีวิตในอดีตไม่ได้ดีนัก ส่วน เด็กกำเรื้อที่พ่อแม่ทิ้งไม่แน่นอนวแลเคยอยู่ฟาร์มกับยายแก่ๆ ในสลัมเหล็กทุกอย่าง จ้างตัดหญ้าทางป่าเป็นเด็กเสิร์ฟล้างจานทุกอย่างก็ผ่านมือมาอยู่แล้วปาลิตาใช้ชีวิตอีกครั้งทุกอย่างที่กัดนถีบเพื่อการเลี้ยงดูโดยไม่มีญาติพี่น้องโดยตรงอยากสนับสนุนเพราะไม่มีญาติพี่น้องโดยตรงในการเรียนตามลำดับคนเดียวกันระดับของเธอที่จนติดดิน สำหรับอยากเขาคบไม่มีเพื่อนที่อยากคบหาด้วยเลยสักครั้งที่ อยากให้คุณเรียนสูงๆ อยากให้ยายที่มักจะสะดวกสบายในการค้นหาเงินมาในเจือครอบครัว ทว่า... ยายที่มาจากโรคเกาต์เมื่อสองปีที่ผ่านมาจากไปโดยหลักการทำอะไรได้เลยคนจนไม่มีเงินให้กินรักษาทำทุกวิถีทางในความรักแต่ไม่มีเงินไม่มีความลับมาโดยตรงสามารถทำเพียงมองคนที่รักจากไปอย่างแรกในหัวใจถึงแม้จะคิดว่าเงินไม่ใช่ทุกอย่างเป็นพิเศษ... สิ่งสำคัญสี่แล้ว สิ่งสำคัญที่ห้าของคนทั่วไปคือและอีกครั้งที่เห็นได้ชัดมากมากนอนกับเสี่ยแล้วเสี่ยให้ทุกอย่าง" เป็นส่วนหนึ่งส่วนนั้นที่ลูกค้าประจำเอ่ยกับ

Chapter 3 | ตามฆ่าเช้าที่แสนสดใส ปาลิตาลุกจากที่นอนแล้วเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ พออาบน้ำเสร็จเรียบร้อย ก็รีบมาแต่งหน้าทาปาก สวมใส่เสื้อสบาย ๆ ปกปิดชุดที่สวมใส่ด้านใน ชุดด้านในเป็นชุดค่อนข้างเซ็กซี่ เธอเลือกที่จะใส่ชุดทำงานไปตั้งแต่อยู่ที่บ้าน เพราะจะได้ใช้เครื่องสำอางปกปิดร่องรอยที่เสี่ยชัชทำเอาไว้ตามร่างกาย ถึงแม้จะผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้ว แต่ก็ใช่ว่าร่องรอยมันจะจางหายง่าย ๆ มันยังเป็นรอยจาง ๆ ให้เห็นอยู่ส่วนเรื่องเสี่ยชัชที่เธอไปแจ้งความมันกลับเงียบ เรื่องไม่คืบหน้าอะไรเลย แต่ก็อย่างว่าแหละ เขาเป็นคนมีอิทธิพล ตำรวจคงจะทำงานยากลำบาก ก็ได้แต่หวังว่าตำรวจจะจัดการเรื่องนี้ในเร็ววัน ปาลิตาขับรถมอเตอร์ไซด์ไปที่ทำงานเหมือนอย่างเคย บริการชงเหล้าให้กับลูกค้าที่เข้ามา เธอยิ้มและทำหน้าที่ของตัวเองอย่างดีเยี่ยม วันนี้ลูกค้าค่อนข้างเยอะ แต่ทุกอย่างก็เป็นไปอย่างเรียบร้อย“คุณลิตา” เสียงทุ้มดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทำให้ต้องหันไปมองแล้วยิ้มออกมาอย่างดีใจ คนที่เรียก เป็นผู้ชายที่ช่วยเหลือเธอจากเงื้อมมือของเสี่ยชัชไอ้คนสารเลว“คุณแน่วแน่” รอยยิ้มนั้นทำเธอเสียอาการทุกที“หายดีแล้วใช่ไหมถึงมาทำงานได้”

Chapter 5 | เป็นเขาอีกแล้วเพียงไม่นานอาหารก็ถูกทำออกมาเสร็จเรียบร้อย เธอทำอาหารง่าย ๆ เพราะตู้เย็นของเขามีแค่ไข่กับหมูแล้วก็ผักอีกนิด ๆ หน่อย ๆ “เสร็จแล้วค่ะ” เธอวางอาหารลงบนโต๊ะ “ข้าวผัดใช่ไหม?”“ใช่ค่ะ” ฉันพยักหน้า“อืม น่าอร่อย”“ลองชิมดูสิคะ”“ครับ” เขาตักอาหารเข้าปากก่อนจะทำตาโต “อร่อย”“อร่อยก็ทานเยอะ ๆ นะคะ”“คุณก็มาทานด้วยกันสิครับ”“ลิตาตักเอาไว้แล้วค่ะ เดี๋ยวลิตาไปยกมาก่อนนะคะ”“ครับ” เขาพยักหน้าแล้วส่งยิ้มให้เธอ เอาจริง รอยยิ้มของเขาโคตรมีเสน่ห์เลย ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้ โคตรอบอุ่น เธอยิ้มบาง ๆ เดินไปในครัว หยิบจานข้าวของตัวเอง ปาลิตานั่งทานอาหารกับแน่วแน่อย่างเงียบ ๆ“คุณจะเอายังไงต่อไป”“คงต้องหางานทำค่ะ แต่ขออยู่เงียบ ๆ ก่อน ลิตากลัวลูกน้องของเสี่ยชัชตามมาฆ่าอีก ขอบอกตรง ๆ เลยนะคะว่าลิตากลัวมาก ยิ่งได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูดด้วยลิตาก็รู้สึกกลัว”“เอางี้ ผมจะหางานให้คุณ คุณถนัดทำงานแบบไหน?”“ที่จริงลิตาชอบงานพีอาร์มาก เพราะมันได้เงินเยอะ แต่ตอนนี้งานอะไรก็ได้ ที่มันทำแล้วปลอดภัย”“อืม” แน่วแน่พยักหน้า ตักหมูชิ้นโตเข้าปาก รสชาติอร่อยมาก เขาทำท่าทางเหมือนเด็กที่ได้ทานอาหารอร่อ

Chapter 7 | เสียวสะท้านทรวง nc“อื้อ~คะ…คุณแน่วแน่ พอก่อนค่ะ” เธอร้องปรามแต่คำขอร้องขอไม่เป็นผล เมื่อคนเมาที่กำลังรุกรานไม่หยุด แน่วแน่เริ่มกดวนที่เม็ดทับทิม ทำให้เธอต้องเปล่งเสียงครางออกมาอย่างซ่านเสียวร่างบางแอ่นอกขึ้นเมื่อปากของเขาดูดดื่มความหอมหวานจากเต้าสวย ลิ้นร้อน ๆ ตวัดไปมายิ่งทำให้คนตัวเล็กรู้สึกเหมือนจะขาดใจตาย มืออีกข้างของเขาก็ลูบไล้ไปบนร่างกายเปลือยเปล่าด้วยความปรารถนา“อ๊า”“คุณแน่วแน่ อื้อ พอก่อนค่ะ” ปาลิตาร้องท้วงอีกครั้ง สมองของเธอขาวโพลนสติสัมปชัญญะเลื่อนลอย พยายามสูดอากาศเข้าปอดเมื่อความรัญจวนจู่โจมจนเธอหายใจไม่ทัน “ทำแบบนี้มันผิดนะคะ”เธอปรามเขาและพยายามเรียกคืนสติของตัวเอง ถ้ายังปล่อยเขาทำอยู่แบบนี้ ทุกอย่างจะบานปลายมากกว่าเดิม“ผมไม่สน” คนเมาลิ้นพันกัน จูบต่ำลงมาจนถึงสะดื้อเล็ก เขาหยอกเอินไปมา หยอกเล่นราวกับว่าร่างกายของเธอเป็นร่างกายของเขา มันยากเหลือเกินที่ปาลิตาจะควบคุมตัวเองได้ทุกครั้งที่เขาจูบร่างเล็กก็สะท้านตามจังหวะปากที่จูบลงบนเนื้อนุ่ม “คุณแน่ อ๊ะ~ อ๊า” ริมฝีปากจุมพิตลงบนเนินเนื้อ เพียงแค่ตรงนั้นถูกสัมผัสร่างกายก็ร้อนวูบวาบราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นพล่านต

Chapter 9 | ความรู้สึก“อร่อยมาก ไม่ได้กินอะไรอร่อย ๆ แบบนี้มานานแล้ว”“ใช่ รสมือของลิตานี่ โคตรอร่อย” ทิมเอ่ยชม“ไปต่างประเทศคราวนี้ไม่รู้ว่าจะได้ทานอาหารอร่อย ๆ แบบนี้อีกตอนไหน อองต้องคิดถึงฝีมือลิตาแน่ ๆ”“ถ้าคุณละอองดาวกลับมาจากต่างประเทศ ลิตาจะทำให้ทานค่ะ”“อองจะไปนานไหม?” แน่วแน่เอ่ยถาม สีหน้าแววตาของเขาดูสนใจจนปาลิตารู้สึกได้“ไปสองเดือนค่ะ ไปเคลียร์งานเพื่อกลับมาแต่งงาน”“อ๋อ” แน่วแน่ยิ้มเจื่อนแล้วตักอาหารเข้าปากตัวเอง คำว่าแต่งงานของเธอมันช่างกรีดลึกในหัวใจของเขาเหลือเกิน“มึงคิดถึงพวกกูก็ไปหาได้นิ่ อยู่แค่รัสเซียเอง”“กูคงไม่ว่างไป!”หลังจากรับประทานอาหารเสร็จเรียบร้อย ปาลิตาก็ถูกแน่วแน่ดึงแขนมานอนดูดาวอยู่ที่ดาดฟ้าของตึก ซึ่งพื้นที่ตรงนี้เป็นของเขาทั้งหมด เพราะลานกว้างถูกเชื่อมต่อเอาไว้กลับห้องของเขา และห้องด้านบนของคอนโดมีเพียงห้องเดียว เป็นห้องใหญ่และแพงที่สุดของคอนโดนี้“มีอะไรหรือเปล่าคะ?”“อยากพามานอนดูดาว”“อะไรกันคะ คุณแน่วแน่ชอบดูดาวด้วยเหรอ?” ปาลิตาทำเสียงเหมือนไม่อยากจะเชื่อ“ปกติก็ไม่ชอบดู แต่วันนี้อยากลองดู อากาศเย็น ๆ คงนอนดูสบาย”“ค่ะ” ปาลิตาเดินไปหยิบที่นอนท็