รหัสลับลาเต้

รหัสลับลาเต้

last updateÚltima atualização : 2025-06-30
Por:  BosskerrEm andamento
Idioma: Thai
goodnovel4goodnovel
Classificações insuficientes
20Capítulos
765visualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

แทนเด็กมหาวิทยาลัยปี 3 ได้มาพบร้าน The Break ที่แสนมีเสน่ห์ของมีนา หญิงสาวผู้มีประวัติที่หนีจากโลกไอทีมา ถ้าหากร้านนี้มีแค่กาแฟรสเลิศก็คงไม่น่าสนใจเท่ากับแอป LatteCode ของร้าน ที่ไม่เพียงแต่จะมีเมนูออนไลน์ให้เลือก แต่มันยังส่งข้อความได้ตรงใจ ตรงกับความรู้สึกของเราจนเหมือนล่วงรู้ความคิดที่ซ่อนอยู่ภายใน

Ver mais

Capítulo 1

บทที่ 1 Burnt Coffee, Burnt Out Dreams

"I'm not marrying Ethan Kingsley."

Olivia Bennett's voice was calm.

Too calm.

The words settled over the bridal suite like fresh snow, quiet and impossible, until every sound disappeared.

The hairstylist froze with a curling iron in her hand.

The makeup artist stopped blending foundation.

Even the photographer lowered his camera.

Emma looked up so quickly that the stack of handwritten place cards slipped from her lap and scattered across the floor.

"What?"

Olivia didn't repeat herself.

She simply reached up, unclasped the diamond engagement ring from her finger, and placed it on the white marble vanity.

The soft click echoed through the room.

"I'm leaving."

For one long second, nobody moved.

Then the hairstylist laughed nervously.

"Oh, that's a good one."

Nobody joined her.

Emma pushed herself to her feet.

"Liv..."

Olivia turned to face her younger sister.

There wasn't a trace of panic in her expression.

No tears.

No trembling hands.

Just certainty, the kind that made everything around it look frantic by comparison.

"I can't marry him."

Emma searched her face, waiting for the smile that always came after one of Olivia's dramatic jokes.

It never came.

Outside the suite, applause drifted faintly through the hallway as another limousine pulled up beneath the hotel's grand entrance.

Guests were arriving.

Five hundred of them.

New York's business elite. Politicians. Actors. Models.

The press had been broadcasting live from the hotel since sunrise.

By noon, Olivia Bennett was supposed to become Mrs. Ethan Kingsley.

Instead, she picked up a small cream-colored suitcase standing beside the wardrobe.

Emma's stomach dropped.

"Why is that packed?"

Olivia didn't answer.

"Liv."

"I'm sorry."

The apology landed harder than the announcement.

Emma felt the blood drain from her face.

"You planned this."

Silence.

"You planned to leave."

"I didn't know if I'd have the courage."

"So you've been lying to everyone."

"I was lying to myself first."

Emma couldn't believe what she was hearing.

"You've spent eleven months planning this wedding."

"I know."

"You chose the dress."

"I know."

"You wrote your vows."

Olivia's throat worked. "I know."

"You love him."

At that, Olivia finally looked away.

"No."

The single word knocked the air from Emma's lungs.

"No?"

"I wanted to."

"You accepted his proposal."

"I thought love would come later."

Emma stared at her sister as though she'd become a stranger.

"You don't marry the most eligible billionaire in New York hoping you'll fall in love afterward."

Olivia gave a sad smile.

"A lot of people do."

Emma had no answer.

Because she knew Olivia wasn't entirely wrong.

For years, magazines had called Ethan Kingsley America's most eligible bachelor. Cold. Brilliant. Private. Worth billions.

Every woman wanted him.

Except, apparently, the woman he'd chosen.

A knock sounded at the door. Three brisk taps.

"Miss Bennett?" the wedding coordinator called. "The florist needs to know if the white orchids should be moved into the ballroom now."

Emma looked toward the door.

Then back at Olivia.

"Answer her."

"I can't."

Emma crossed the room and caught her sister's wrist, as if she could hold her there by force of grip alone.

"You have to."

Olivia looked down at Emma's hand on her arm, and something in her face broke, just for a second, before it closed again.

"I won't."

Another knock.

"Miss Bennett?"

Olivia gripped the suitcase handle tighter.

"Please."

Emma lowered her voice.

"Don't do this."

"I have to."

"Tell me why."

"I can't."

"Is there someone else?"

Olivia hesitated. Just for a fraction of a second.

It was enough.

Emma's stomach twisted.

"There is."

Olivia closed her eyes.

"I'm sorry."

The room tilted.

Emma suddenly understood.

This wasn't cold feet.

This wasn't panic.

Her sister had already left the relationship long before she tried to leave the room.

The knock came again, louder this time.

"Miss Bennett?"

Olivia walked past Emma.

Emma caught her arm.

"You walk out that door, and you destroy this family."

Her voice cracked.

Olivia gently removed Emma's hand.

"I know."

Then she opened the door.

And walked out.

Emma stood frozen.

She told herself Olivia would come back. She had to. She couldn't really be leaving. Not today. Not now. Not with the entire city waiting downstairs.

Then she noticed something on the vanity.

A folded envelope.

Her father's name was written across the front.

Emma's heartbeat quickened.

With trembling fingers, she reached for it.

Before she could open it, the suite door burst open.

Her father stumbled inside, breathing hard.

His eyes swept across the room. The empty chair. The untouched wedding dress. The open doorway.

Then they landed on the suitcase that wasn't there anymore.

His face turned white.

Slowly, almost afraid of the answer, he looked at Emma.

"Where's your sister?"

Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
20 Capítulos
บทที่ 1 Burnt Coffee, Burnt Out Dreams
ไม่ว่าจะเป็นอะไร หากปล่อยทิ้งไว้นานเกินโดยไม่ได้รับการดูแล มันก็เผาไหม้จนวอดวายไปหมด หรือหมดไฟเองอย่างน่าเสียดาย เหมือนกับเมล็ดกาแฟ ถ้าคั่วนานเกินไปจะส่งกลิ่นไหม้ได้ เป็นสัญญาณเตือนแรกว่ามีอะไรกำลังผิดปกติ ทว่า...ก็มีหลายเหตุผลที่ผู้คนมักจะมองข้ามสัญญาณเตือนพวกนี้ไป ไม่ว่าจะด้วยความตั้งใจก็ดี ไม่ตั้งใจก็ดี สาเหตุที่พวกเขามองข้ามก็มีได้หลายสาเหตุตั้งแต่ความเหนื่อยล้า การหมดแรงบันดาลใจ การหมดเรี่ยวแรงที่จะฝันหรือวิ่งตามสิ่งที่รัก เพราะปลายทางของเส้นชัยที่เคยหวังนั้นไม่มีอยู่จริง เมื่อผ่านเส้นชัยแรกได้แล้ว เส้นชัยที่สองก็จะเด้งขึ้นมา คนเราได้แต่วิ่งอย่างไม่มีหยุดจนหมดแรงไปเองไม่แปลกที่เดี๋ยวนี้ผู้คนจะเมินเฉยต่อสัญญาณเตือนเหล่านี้กันมากขึ้นมีนา ก็เช่นกัน เธอยืนนิ่งอยู่หน้าเครื่องคั่วกาแฟใหม่เอี่ยมของตัวเองอย่างเหม่อลอย สองมือค้ำกับโต๊ะเคาน์เตอร์ คล้ายกับกำลังจมอยู่ในความคิดของตัวเอง จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ราวกับว่ามันได้ล่องลอยไปไกลจนไม่สามารถรับรู้ได้แม้แต่กลิ่นของเมล็ดกาแฟที่กำลังไหม้อยู่ตรงหน้าได้มันเป็นเรื่องยากที่จะบอกได้ว่าหญิงสาวเจ้าของร้านกำลังมีปัญหาอะไรอยู่เมื
Ler mais
บทที่ 2 The Code Behind the Steam
ร้าน The Break ของมีนาเปิดมาได้เกือบเดือนแล้ว ด้วยความที่ตัวเธอมีเงินเก็บจากงานเก่า ๆ พอสมควร แถมยังได้เลือกลงทุนในกองทุนระยะยาวตั้งแต่สมัยยังทำงานทำให้หญิงสาวไม่มีปัญหาเรื่องการเงินเท่าไร แม้แต่การตกแต่งทั้งร้านขึ้นมาใหม่พร้อมซื้อเฟอร์นิเจอร์และอุปกรณ์ใหม่เอี่ยมรุ่นล่าสุดทั้งหมดก็ไม่ได้เบียดเสียดเงินเกษียณที่หญิงสาวตั้งใจเอาไว้เลยจะกล่าวว่าร้านนี้มีไว้เพื่อคลายความเหงาและละลายความฟุ้งซ่านของมีนาเองก็ไม่ผิดเท่าไรนักการได้วิ่งวุ่นในตอนเช้าเพื่อเตรียมแป้ง อบขนม ตีครีม และทดลองแยมสูตรใหม่ ๆ ที่พบเจอในอินเทอร์เน็ตก็ทำให้หญิงสาวได้ออกกำลังกายแบบที่ไม่ค่อยได้ทำบ่อยเท่าไร เนื่องจากตั้งแต่สมัยเรียนเธอก็ค่อนข้างเนิร์ด เอาแต่อ่านหนังสือ ตั้งใจเรียน หมดแรงกับการเผชิญหน้าโจทย์อันแสนยากลำบาก จนแทบไม่ได้ออกไปเที่ยวกลางคืนหรือปาร์ตี้เหมือนคนอื่นเลยความสุขมากที่สุดในตอนนั้นก็คือการได้พักผ่อนบนเก้าอี้ดี ๆ พร้อมกับลาเต้นุ่มละมุนในมือเมื่อช่วงเช้าเสร็จสิ้นกับการตบตีกับเบเกอรีประจำร้านแล้ว ก็ถึงเวลาฝึกใช้เครื่องชงกาแฟทั้งหลายรวมถึงหาวิธีวางอุปกรณ์และวัตถุดิบแบบต่าง ๆ เพื่อให้หยิบจับได้คล่องไม่ติดขัด
Ler mais
บทที่ 3 The Boy with a Question
“เฮ้!! ทำแบบทดสอบเสร็จแล้วเว้ยยยย” “อ๊ากกก อาทิตย์หน้าต้องเข้าแล็ปอีก แทบไม่มีเวลาให้หยุดพักเลยยย” “เฮ้ย! แบบนี้ต้องหาทางปล่อยดิว่ะ วันนี้ใครไปดื่มบ้างยกมือขึ้น!” “กูไปด้วย ๆ” “จองที่เลยพวกกกก!” “คืนนี้เจอกัน!” ท่ามกลางเสียงดังมากมายของเด็กวัยมหาวิทยาลัยที่เพิ่งทำแบบทดสอบเก็บคะแนนอันแสนสำคัญเสร็จได้ไม่นาน เหล่าหนุ่ม ๆ ที่เรียนวิศวะคอมพิวเตอร์ต่างก็โอดครวญเสียงดังตามประสาคนที่เพิ่งออกมาจากนรก ทั้งที่ยังเก็บอุปกรณ์สอบไม่หมด (การสอบแบบโอเพ่นบุ๊กคือการสอบที่ทราบกันดีว่าไม่มีคำตอบในหนังสือ แต่ก็ยังจะเอาหนังสือและสมุดจดกันมาเต็มโต๊ะเพื่อเป็นเครื่องราง) ก่อนจะถามเสียงดังข้ามหัวกันไปมาเรื่องการไปร้านเหล้า แน่นอนว่าเด็กหนุ่มพวกนี้ที่เพิ่งถูกปลดปล่อยจากขีดจำกัดด้านกฎหมายเรื่องการดื่มแอลกอฮอล์ต่างตื่นเต้นเป็นอย่างมาก ร้านเหล้าแถวมอ.มักจะมีโปรเด็ด ๆ ที่ไปกับกลุ่มคนจำนวนมาก ยังไม่นับเสียงดนตรีที่มีเอาไว้สนุก กับ สาว ๆ ที่เหมือนจะมีความนิยมในหนุ่มวิศวะเป็นอย่างมาก ทำให้พวกเขาไปร้านเหล่าทีไรก็มักจะได้รับความนิยมสูงส
Ler mais
บทที่ 4 Latte That Listens
มีนาไม่ได้คาดหวังว่าร้านที่เปิดแก้เหงาของตัวเองจะทำหน้าที่ของมันได้ดีเกินคาด ยังดีที่ร้านมีขนาดเล็ก ทำให้ยังพอชงกาแฟทัน และแอปที่เธอนั่งทำในเวลาว่างก็เป็นตัวช่วยชั้นดีในการจัดคิว เพราะหญิงสาวแค่ทำรายการตามคำสั่งที่ได้รับการสั่งจากภายในแอปที่ขึ้นแสดงโชว์บนหน้าจอของเครื่องคอมร้านหลังเคาน์เตอร์เท่านั้น จนตอนนี้ยังไม่พบปัญหาหรือได้รับการร้องเรียนอะไรเลย และเมนูที่ขายดีที่สุดในร้านก็คงไม่พ้น... ติ๊ง! “หืม...? คราวนี้รูปหัวใจเหรอเนี่ย”หญิงสาวมองออเดอร์และยิ้มเล็กน้อย ลาเต้สองแก้วที่เป็นลวดลายหัวใจของโต๊ะสามที่มีคนมาออกเดทด้วยกันอย่างมีความสุข งั้นเธอทำให้สุดฝีมือ ขั้นตอนแรกเตรียมเอสเพรสโซซ็อตให้พอดีสองแก้ว เมื่อเห็นว่าส่วนของกาแฟพร้อมแล้ว ก็หมุนตัวไปหยิบพิชเชอร์ออกมาจากตู้เย็นแล้วเคาะเพื่อไล่ฟองนม จากนั้นก็หมุนนมในพิชเชอร์ให้เซตตัวพอดี เมื่อเห็นว่านมในพิชเชอร์พร้อมแล้วก็ตั้งสมาธิเพื่อทำขั้นที่สำคัญที่สุดต่อไปการยกให้พิชเชอร์ขึ้นสูงพอดีรับกับตัวแก้วกาแฟที่มีของเหลวเข้มข้นสีดำอยู่ข้างในนั้นต้องมีแขนที่มั่นคง ไม่สั่นทำให้ของเหลวในสอ
Ler mais
บทที่ 5 The Sound of Silence
“ในปัจจุบันเทรนด์เกี่ยวกับข้อมูลหรือ Data ถือว่าได้รับความนิยมอย่างมาก เพราะ Data เหล่านี้ให้ข้อมูลที่มากกว่าตัวเลข เพราะสามารถบ่งบอกพฤติกรรมของผู้ใช้บริการของเรา และสามารถนำข้อมูลเหล่านี้มาคาดการณ์อนาคต รวมไปถึงเสริมกลยุทธ์การทำงานให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น”อาจารย์ประจำวิชาบรรยายก่อนจะมองอย่างพอใจเมื่อนักศึกษาให้ความสนใจแล้วเลื่อนสไลด์ต่อไปแล้วบรรยายต่อ“ไม่เพียงแต่หน่วยงานภาคเอกชนเท่านั้นที่หยิบข้อมูลเหล่านี้มาวิเคราะห์และปรับกลยุทธ์ในการทำงาน ทางฝั่งของหน่วยงานภาครัฐเองก็เล็งเห็นความสำคัญของเรื่องนี้เหมือน และเริ่มทำการเก็บรวบรวมข้อมูลที่มีอยู่ ในหน่วยงานรัฐมาวิเคราะห์และปรับมาใช้งานในภายภาคหน้าเช่นกัน เพราะฉะนั้นวันนี้เราจะมีเรียนเกี่ยวกับความหมายเกี่ยวกับการเก็บรวบรวมข้อมูลก่อนจะเริ่มมีใครอยากถามอะไรไหม?”อาจารย์ถามเพิ่มซึ่งก็ไม่มีใครถามอะไรจึงเริ่มสอนต่อ แทนที่ตั้งใจเรียนก็ปัดดูข้อความที่ส่งในกลุ่มเซคที่ปิดเสียงเอาไว้ก่อน ดูเหมือนว่าเพื่อน ๆ ของเขาจะเริ่มถามเรื่องไร้สาระก่อนเรียนจบซะแล้ว -อาจารย์แกจะให้สไลด์หลังจบไหมวะ -มึงตั้งใจเรียนจริงป่ะเนี่ย ในสไลด
Ler mais
6 A Sip of the Past
ครืนนนน“ในช่วง 2-3 วันที่ผ่านมา ประเทศไทยยังคงมีฝนตกหนักเกิดขึ้นได้ โดยภาคกลางจะมีฝนตกหนักมากบางแห่ง ส่วนคลื่นลมบริเวณทะเลอันดามันตอนบนและอ่าวไทยตอนบนมีกำลังค่อนข้างแรง โดยมีคลื่นสูง 2 - 3 เมตร บริเวณที่มีฝนฟ้าคะนองคลื่นสูงมากกว่า 3 เมตร ส่วนทะเลอันดามันตอนล่างมีคลื่นสูงประมาณ 2 เมตร บริเวณที่มีฝนฟ้าคะนองคลื่นสูงมากกว่า 2 เมตร เนื่องจากร่องมรสุมพาดผ่านภาคเหนือ...” เสียงพยากรณ์อากาศในช่วง 2-3 วันที่ผ่านมาดังขึ้นภายในร้านแทนที่เพลงคลาสสิคเบา ๆ ที่เจ้าของร้านสาวมักจะเปิด เนื่องจากหลายวันมานี้มีฝนตกหนักมากทำให้ไม่ค่อยมีลูกค้าฝ่าฝนเข้ามาเท่าไร ถ้ามีลูกค้ามาส่วนใหญ่ก็สั่งกลับบ้านเพราะไม่อยากติดฝนอยู่ข้างนอกนาน ๆ ทำให้ร้านที่เคยมีคนพลุกพล่านก็ดูเงียบสงบอย่างน่าประหลาด “หน้าร้อนแท้ ๆ ฝนยังตกหนักได้ขนาดนี้เลย”มีนาบ่นขณะปิดร้าน ประเทศไทยแม้จะเป็นช่วงหน้าร้อนก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีฝนตก บางครั้งเมื่อร้อนเข้ามาก ๆ ก็จะมีพายุลงมาอย่างไม่ทันให้ตั้งตัว ยังดีที่ร้านนี้ในส่วนของชั้น 2 หญิงสาวได้ดัดแปลงเป็นส่วนของที่อยู่ไปในตัว ทำให้ไม่ต้องไปเช่าที่อื่นให้มีค่าใช้จ่ายเพิ่มตามปกติแล
Ler mais
บทที่ 7 Broken Algorithms
มีนาโชคดีมากที่ความชอบในการเขียนโค้ด เขียนโปรแกรมเงียบ ๆ เพียงลำพังของเธอได้ตรงต่อกระแสโลกที่กำลังพัฒนาพอดี และเธอได้เก่งในเรื่องที่ตัวเองต้องทำมาก แล้วพร้อมที่จะขวนขวายหาความรู้เพิ่มอย่างไม่เขินอาย เรียกได้ว่าเป็นคนที่เพิ่มที่จะเรียนรู้ได้ตลอดชีวิตแม้ว่าจะจบการศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัยไปแล้วก็ตามเนื่องจากโลกในตอนนี้ได้เปลี่ยนจากยุคอนาล็อกเป็นยุคดิจิทัล ส่งผลให้ทุกหน่วยงานรัฐได้พยายามที่จะมีเว็บไซต์เป็นของตนเองเพื่อที่จะเข้าถึงประชาชน เผยแพร่ ทำการประชาสัมพันธ์ ทำกิจกรรมหรือแม้แต่การแจ้งข่าวให้สามารถเข้าถึงง่ายมากยิ่งขึ้น รวมไปถึงทางด้านเอกชนก็ต้องการเว็บไซต์ของอขงตัวเองเช่นกัน ทำให้การจ้างงานตำแหน่งนักพัฒนาซอฟต์แวร์เป็นที่ต้องการในตลาดเป็นอย่างมากดังนั้นจึงไม่แปลกเลยที่มีนาจะย้ายบริษัทได้ตามใจชอบ แถมยังได้เงินเดือนเพิ่มทุกครั้ง เนื่องจากฝีมือของเธอเป็นที่ประจักษ์ทำให้ไม่มีใครกังขาในความสามารถของเธอเลย และสิ่งนั้นทำให้มีนาสร้างความมั่นใจ ความเย่อหยิ่งและอีโก้ขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว ซึ่งที่จริงแล้วมันก็ไม่แปลกเลยที่มีนาจะเชื่อมั่นในตัวเองเนื่องจากประสบการณ์การทำงานของเธอเป็นตัวชี้วัดที่ดีท
Ler mais
บทที่ 8 When the Cup Knows More Than You Do
เมื่อพายุผ่านไป ฟ้าหลังฝนก็สดใสเหมือนจิตใจของมีนาที่ได้รับการเยียวยาจากแสงแดดและผู้คนที่ตบเท้าเข้ามาที่ร้านราวกับกำลังทดแทนช่วงเวลาที่มาไม่ได้ก่อนหน้านี้ การที่ได้กลับมาสู่การทำงานทำให้ภาพที่ไม่น่าจดจำในอดีตเลือนหายไป และสิ่งที่เจ้าของร้านสาวไม่รู้เลยก็คือไม่ใช่แค่เธอที่รอไม่ไหวที่จะเปิดร้าน ลูกค้าหลายคนก็รอไม่ไหวที่จะเข้ามาใช้บริการด้วยเช่นกัน พวกเขาไม่เพียงแต่คิดถึงรสชาติของร้านนี้ ทว่ายังโหยหาข้อความที่ส่งมาไม่น้อย ข้อความพวกนั้นในไม่นานก็เหมือนถ้อยคำปลอบประโลมจิตใจที่ช่วยเยียวยาจากคนแปลกหน้า ที่ไม่เคยคาดหวังอะไรจากเราเลย การไม่คาดหวังนั่นแหละคือสิ่งที่หายากในยุคนี้ แทนเองก็เป็นหนึ่งในลูกค้าที่มาตั้งแต่เช้า เนื่องจากคลาสที่ชายหนุ่มมีเรียนคือช่วงบ่าย ดังนั้นตอนเช้าเขาจึงว่าง ตามปกติแล้วแทนจะนอนอยู่ในหอพักจนกว่าจะเที่ยงแล้วค่อยลงมาหาอะไรกินตามประสาเด็กหนุ่มติดเกม ที่เกมเร็วไม่นับ เกมแพ้เริ่มใหม่ แล้วคิดว่าจะได้นอนตอนไหนกัน? ถึงจะเพลียแต่ความสนใจในร้านนี้ก็ทำให้ชายหนุ่มมาแต่เช้า คราวนี้เขาสั่งแซนวิสมารองท้อง ก่อนจะพบว่าลายฟองนมของลาเต้ได
Ler mais
บทที่ 9 Brewing Patterns
หลังจากแทนได้พักผ่อนและเรียนเพิ่มเติม ชายหนุ่มก็สังเกตได้ว่าแอป LatteCode ได้มีการอับเดตอย่างเงียบ ๆ จนแทบไม่เป็นที่สังเกตด้วยซ้ำ เรื่องแบบนี้เขาจะมั่นใจได้ก็ต้องใช้ข้อมูลจากคนจำนวนมากหน่อย ซึ่งก็ไม่มีช่องทางไหนจะดีไปกว่าแท็กร้านอีกล่ะ#TheBreak -รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้ร้านชงลาเต้เร็วขึ้นหรือเปล่า -นั่นสิ ปกติค่อนข้างนานเพราะลูกค้าร้านนี้ชอบสั่งลาเต้ แล้วก็ต้องรอวาดลาย -ดูเหมือนว่าจะซื้อเครื่องพิมพ์ฟองนมมาใช้นะ ฉันแอบมองเข้าไปในเคาน์เตอร์ ตอนลูกค้าเยอะ ๆ ก็เปิดเครื่องนั้นเลย -ไม่คิดว่าปีบเดียวร้านต้องถอยเครื่องแบบนี้มา มันคุ้มไหมเนี่ย ราคาทรงสืบ[1]มาก -ว่าเข้าไปนั่น พี่สาวเจ้าของร้านเขาเป็นที่ไหน ทรงเนิร์ดมากขนาดนั้น -นั่นสิ -ว่าไปใครสังเกตไหมว่าตอนให้เลือกลายลาเต้มันแปลก ๆ เปิดแต่ละครั้งลายมันไม่ได้อยู่ที่เดิม -ใช่ ระบบสุ่มหรือเปล่า -แล้วทำไมมันเลือกลายที่ฉันชอบขึ้นมาอันดับต้น ๆ ตลอดได้เลยล่ะ มันไม่มีระบบให้กรอกสมาชิกสักหน่อย -หรือใช้บ่อย ๆ แล้วมันจับจุดเราได้เหรอ?
Ler mais
บทที่ 10 The One Who Saw Through It
หลังจากที่แทนกล้าที่จะแนะนำตัวกับมีนา เขาก็เริ่มที่จะได้พูดคุยกับเจ้าของร้านที่มีความสามารถด้านไอทีเหลือล้นคนนี้ในเรื่องต่าง ๆ แม้ว่าเธอจะยังไม่บอกตอบคำถามตรง ๆ ทั้งหมดกับเขาอย่างที่เขาต้องการก็ตาม แต่เธอก็ชี้แนะแนวทางอย่างใจดี ทำให้เขารู้ตื่นเต้นที่จะหาความรู้เพิ่มเติมยิ่งกว่าเดิมซะอีก เด็กหนุ่มที่ยังเป็นนักศึกษายังไม่มีความกล้าที่จะถามเรื่องส่วนตัวมากเท่าไรนัก เพราะแต่ละครั้งที่พวกเขาจะมีโอกาสได้พูดคุยกัน ต้องเป็นตอนที่เจ้าของร้านสาวว่างเท่านั้น หากมีลูกค้าเข้ามาก็อดที่จะได้พูดคุยกันไป พูดตามตรงเพราะแบบนั้นทำให้เรามีโอกาสได้พูดคุยกันน้อย เนื่องจากลูกค้าเข้ามาเกือบตลอด และเขาก็ต้องมีเรื่องการที่จะได้พูดคุยกันมันเลยน้อย แต่ก็ยังมีเรื่องสงสัยหนึ่งที่เด่นชัดมากในใจของแทน มีนาผู้เป็นเจ้าของร้านมีความสามารถด้านการเขียนโค้ดมากจริง ๆ ทำไมคนแบบนี้มาเปิดร้านกาแฟแทนที่ไปทำงานให้ตรงสายล่ะ? ชายหนุ่มมั่นใจได้ว่าเธอต้องเรียนมาด้านนี้เฉพาะ ไม่มีทางที่ความรู้ระดับนี้จะมาจากการศึกษาส่วนตัว เอาล่ะ ถ้ามีเวลาเขาจะลองถามดูคราวหน้าล่ะกัน*** ซึ่งความพิเศษของ
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status