مشاركة

บทที่ 9

last update تاريخ النشر: 2025-12-01 20:11:05

พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 9

"นี่นาย มืดขนาดนี้แล้วทำไมไม่เปิดไฟ"

"ไฟฟ้ามีที่ไหนล่ะ"

"อะไรนะ บ้านหลังใหญ่โตจะไม่มีไฟฟ้าใช้ได้ยังไง?"

"ไม่มีไฟขึ้นมาหรอกบนดอยสูงขนาดนี้ใครเขาจะต่อไฟขึ้นมาให้"

"แล้วเครื่องใช้ไฟฟ้าที่นี่มีไว้ทำไม"

"ก็เอาไว้ใช้กับเครื่องปั่นไฟไง"

"ก็ไปเปิดเครื่องปั่นไฟสิ"

"เครื่องปั่นไฟมีจำกัดเอาไว้ใช้แค่ยามจำเป็น"

"อะไรนะอย่าบอกว่าจะให้ฉันอยู่มืดๆ"

"มีเทียนให้"

"ฉันไม่อยู่ที่นี่หรอกนะ"

"ไม่อยู่ก็ต้องอยู่จนกว่าหนี้ของพี่ชายเธอจะหมด"

"นั่นมันไม่ใช่หนี้ของฉันสักหน่อย"

"ถ้าเธอจะพูดเรื่องเดิมฉันไม่พูดด้วยแล้วนะ ใกล้มืดแล้วด้วยฉันต้องไป..."

"ไปไหน"

"ก็ไปอาบน้ำน่ะสิ มืดมาจะทำอะไรก็ลำบาก"

"อาบน้ำที่ไหน"

"ที่นี่ไม่มีน้ำประปาใช้หรอกนะ น้ำบาดาลก็ต้องรอตอนเปิดเครื่องปั่นไฟ"

"อะไรนะ?"

"จะตกใจอะไรนักหนา"

"บ้านยังกับคฤหาสน์จะไม่มีน้ำใช้ได้ยังไง"

"บ้านยังกับคฤหาสน์มันก็เป็นบ้านของเจ้านาย ส่วนเราเป็นขี้ข้าก็อยู่ที่เรือนคนใช้" ใช่แล้วห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ที่ พลอยไพลินตื่นขึ้นมาก็คือห้องคนรับใช้ ซึ่งอยู่นอกบ้านหลังใหญ่

"แล้วบ้านหลังใหญ่มีน้ำใช้ไหม"

"ก็บอกแล้วไงว่าจะมีตอนที่เปิดเครื่องปั่นไฟ" งานนี้เขาลงทุนมากยอมตัดน้ำตัดไฟแล้วติดตั้งเครื่องปั่นไฟเพื่อให้มันสมจริงที่สุด

แต่ที่จริงมันก็ไม่ใช่แผนที่เขาจะใช้กับเธอก่อนหน้านี้หรอก แผนนี้เขาคิดขึ้นตอนที่เจอหน้าเธอที่สนามบิน และเขาก็สั่งให้ลูกน้องจัดการตอนที่เธอหมดสติ

"แล้วถ้าจะเข้าห้องน้ำทำยังไง?"

"ในป่า"

"ห๊า?"

"จะชวนคุยอีกนานไหม"

"แล้วฉันต้องอาบน้ำที่ไหน"

"มีบ่อน้ำ"

"นายเปิดเครื่องปั่นไฟก่อนได้ไหม ฉันจะเปิดน้ำใส่ถังไว้"

"แบบนั้นก็ไม่ได้เพราะเครื่องปั่นไฟที่นี่เปิดได้แค่อาทิตย์ละครั้ง"

"บ้าไปแล้ว แล้วเมื่อไรจะติดต่อกับเจ้านายของนายได้" เธอต้องเร่งคุยกับเจ้านายของไอ้หมอนี่ให้ได้ก่อน

"เจ้านายกำลังไปเที่ยวรอบโลกกับเมียอยู่"

"อะไรนะ!?"

"จะเสียงดังทำไมหนวกหู"

"ฉันไม่อยู่บ้านหลังนี้กับนายแค่สองคนหรอกนะ"

"หรืออยากอยู่คนเดียว" สายตาคมมองกรอกซ้ายทีขวาทีเพื่อทำให้อีกฝ่ายระแวงสิ่งที่มองไม่เห็น

"ฉันไม่กลัวหรอกไม่ต้องมาแกล้งหลอก"

"ก็ได้ถ้าเธออยากอยู่คนเดียว" เขาหันหลังให้ทันทีที่พูดจบ

"นายจะไปไหน"

"ก็เธออยู่คนเดียวได้ไม่ใช่เหรอ"

"นายไม่กลัวว่าฉันจะหนีหรือไง"

"ถ้าอยากเป็นอาหารสัตว์ป่าก็เชิญ"

"สัตว์ป่า? ที่นี่มีสัตว์ป่าด้วยเหรอ"

"เธอก็แหกตาดูหน่อยสิรอบข้างมีแต่ป่ากับภูเขา แบบนี้แหละสัตว์ป่าชอบอาศัยอยู่"

"ดะ.. เดี๋ยวก่อนนายจะไปไหน"

"เธอไล่ฉันไปจากที่นี่ไม่ใช่เหรอ"

"พาฉันไปดูสิว่าบ่อน้ำอยู่ที่ไหน"

"ตกลงไม่ไล่แล้ว?"

"พูดมาก"

"ไปเตรียมเสื้อผ้าเราต้องอาบน้ำที่บ่อน้ำด้วย"

"เสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ฉันอยู่ในกระเป๋าหมด แล้วกระเป๋าไปไหน"

"ใครจะแบกของพวกนั้นขึ้นมาให้เธอหนักจะตาย"

"แล้วนายจะให้ฉันเอาเสื้อผ้าที่ไหนมาเปลี่ยน"

"ในตู้มีเสื้อผ้า"

"เสื้อผ้าแบบนั้นฉันไม่ใส่หรอกนะ"

"เรื่องของเธอ"

"เดี๋ยวก่อนสิ"

"อะไรอีกล่ะเห็นไหมว่ามันมืดแล้ว"

"ก็ได้รอฉันก่อน" พลอยไพลินรีบกลับไปที่ห้องแล้วหยิบเอาเสื้อผ้าที่มีอยู่ในตู้พร้อมกับผ้าเช็ดตัวออกมาด้วย

"บ้านก็หลังใหญ่โตทำไมดูกันดารจัง" หญิงสาวยอมเดินตามลัดเลาะออกมาทางหลังบ้าน

"แถวนี้ห้ามพูดมากนะ ถ้าสัตว์ป่าได้ยินมันจะมาเขมือบหัวเธอ"

"ไม่ต้องมาหลอกฉัน"

ก๊อกแก๊ก เสียงเหมือนมีอะไรหักกิ่งไม้หรือเหยียบกิ่งไม้อยู่ไม่ไกลจากคนทั้งสอง

"กรี๊ดด"

อึบ! คนตัวเล็กตกใจกระโดดเข้าไป เกาะร่างของเขาแบบลืมตัว

🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 71 ตอนจบ

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 71 ตอนจบ"ดีใจด้วยนะไพลินวาสนาเธอดีจังเลย" เพื่อนที่ร่วมเรียนมาด้วยกันตั้งแต่ประถมและมัธยมพอได้รับการ์ดเชิญต่างก็มาร่วมแสดงความยินดี"ขอบใจมากจ้ะ" แต่ทำไมเธอถึงยังรู้สึกขาดอะไรไปสักอย่าง นี่งานแต่งของเธอนะ..สามีก็ยืนอยู่ข้างๆ ถ้าพี่น้อยหน่ามาร่วมงานแต่งด้วยก็คงจะดี"แม่ว่าพาน้องไปนั่งก่อนดีกว่า คนกำลังท้องกำลังไส้แม่ไม่อยากให้ยืนนาน" ช่อมาลาที่รับแขกอยู่ด้านในออกมาดูลูกชายกับลูกสะใภ้ที่ยืนรับแขกอยู่หน้างาน"ครับแม่" เขาก็กลัวเหมือนกันกลัวว่าเธอจะเหนื่อยมากเกินไป เป็นไปได้ไม่อยากจัดงานแต่งเลยด้วยซ้ำ เป็นห่วงเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในท้องกลัวจะเหนื่อยไปกับแม่ด้วย"เชิญด้านในเลยนะคะ" คนเป็นแม่ออกมายืนต้อนรับแขกแทนลูกชายกับลูกสะใภ้ และก็บอกกับแขกที่มาหลังๆ ว่าลูกสะใภ้กำลังท้องไม่อยากให้ยืนนาน"แสดงว่าคุณช่อมีข่าวดีสองต่อเลยหรือคะเนี่ย""อะไรนะ?" เสียงนี้ดังมาจากด้านหลังของคนที่กำลังคุยกันอยู่"คุณสมร??" ช่อมาลาหันไปมองก็เห็นว่าเป็นสมร"ฉันได้ยินคนพูดกัน ฉันยังไม่เชื่อหูตัวเองเลย จัดงานแต่งใหญ่โตดีนี่""เออคือว่าคุณสมรคะ""แล้วคุณเอาลูกสาวฉันไปไว้ที่ไหน""แม่!" มีนาที่ขับร

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 70

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 70[บาร์]หลังจากที่จ่ายค่าแท็กซี่แล้วน้อยหน่าก็เดินเข้าไปในบาร์ ที่จริงน้อยหน่าไปดูห้องเช่ามาก่อนหน้าแล้ว เขาไม่ได้อยู่ที่ห้องนั่นหมายถึงเขาต้องอยู่ที่บาร์"อ้าวน้อยหน่า""สวัสดีค่ะเจ้""ได้ข่าวว่าไปทำงานกับพลอยเหรอ" ที่นี่รู้กันหมดแล้วว่าพ่อเลี้ยงจะแต่งงานกับพลอยไพลิน เพราะมีหลายคนที่ได้รับการ์ดเชิญ"ค่ะ""แล้วนี่มาทำไม""คิดถึงที่นี่ค่ะ""คิดถึงก็มาสิ" เจ๊อ้อยหมายถึงถ้าน้อยหน่าคิดถึงก็มาที่นี่ได้เสมอ"น้อยหน่าขอไปสั่งเครื่องดื่มก่อนนะคะ""ได้จ้ะ"น้อยหน่าเดินเข้ามาก็มองหาอยู่ว่าซอโซ่จะอยู่ที่ไหน แต่พอไม่เห็นเธอก็เดินแอบๆ ไปทางห้องทำงาน"..........." หญิงสาวลองดันประตูห้องเข้ามา..เห็นว่าไม่ล็อกเธอก็เลยเปิดมันออก..."อุ๊ย..เธอถือดียังไงเปิดประตูเข้ามาแบบนี้!" อนงค์รีบจัดเสื้อผ้าตัวเองให้เข้าที่ ขณะที่อนงค์กำลังจัดเสื้อผ้าอยู่สายตาก็มองดูคนที่นอนอยู่โซฟาตัวยาว แต่คนคนนั้นไม่แม้แต่จะหันไปมองที่ประตูน้อยหน่าถึงกับช็อคไปเลย พอตั้งสติได้เธอก็รีบถอยออกมาสิ่งที่เธอกลัวที่สุดมันก็เกิดขึ้นจนได้ ผู้หญิงอ่อยขนาดนั้นมีเหรอที่ผู้ชายแบบพวกเขาจะไม่เล่นด้วยเธอให้แท็กซี่กลับ

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 69

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 69วันต่อมา.. วันนี้ซอโซ่ต้องพาน้อยหน่าขึ้นมาส่งบนดอยแล้ว"งานเป็นยังไงบ้าง""ก็เรื่อยๆ ครับ""อะไรเรื่อยๆ ของมึงวะ""เมื่อไรพ่อเลี้ยงจะแต่งงานสักทีครับ""อีก 6 วัน อ้าวเฮ้ย กูถามเรื่องงานอยู่ดีๆ" เผลอบ้าจี้ไปกับมันซะงั้น"อีกตั้ง 6 วัน ผมขอขึ้นมาค้างที่นี่ทุกคืนได้ไหมครับ""แล้วใครจะดูงานแทนมึง""ก็ไอ้สิงหาไงครับ""สิงหามันก็มีงานของมันต้องทำ"ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่น้อยหน่าก็แอบชะโงกหน้าออกมามองจากในครัวดูว่าพ่อเลี้ยงจะใจอ่อนไหม ถ้าต้องแยกกับเขาอีก 6 วัน เธอจะอยู่ยังไง นี่ขนาดเขายังไม่ลงดอยยังคิดถึงแล้ว"ถ้างั้นผมขอตัวนะครับ" ถ้าพ่อเลี้ยงไม่อนุญาตเขาก็อยู่ที่นี่ไม่ได้ ซอโซ่เดินคอตกออกมาหน้าบ้านน้อยหน่าที่กำลังทำอาหารอยู่มองออกมาอีกทีก็ไม่เห็นเขานั่งอยู่ตรงห้องรับแขกแล้วเขาไปไหนแล้ว? เธอรีบล้างไม้ล้างมือแล้วเดินออกมาดูหน้าบ้าน พอออกมาก็ไม่เห็นรถ..ไปก็ไม่บอกสักคำเย็นวันนั้นหลังทานข้าวเสร็จ.. น้อยหน่าเก็บทำความสะอาดทุกอย่างเสร็จแล้ว แต่ก็ยังไม่ขึ้นไปชั้นบนรออยู่ว่าเขาจะมาค้างที่นี่ด้วยไหม"วันนี้มันไม่มาหรอก""อุ้ยคุณเวท" น้อยหน่ามัวแต่ชะเง้อหน้ามองหน้าบ้

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 68

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 68"คุณหึงผมเหรอ""ค่ะฉันหึง!" เธอกล้าบอกได้เลยว่าเขาคือรักแรก และคนทำงานแบบพวกเขาต้องพบเจอผู้หญิงสวยๆ มากมาย"น้อยหน่าคุณหึงผม?" ความรู้สึกดีๆ แบบนี้เขายังไม่เคยมีให้ใครมาก่อน เขาก็ไม่ใช่ผู้ชายบริสุทธิ์อะไร แต่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้เขาคิดอยากจะหยุดแบบนี้ได้"มันน่าตื่นเต้นตรงไหนคะ ฉันหึงหมายถึงฉันโกรธฉันไม่ชอบสิ่งที่ฉันเห็น""นั่นมันก็แค่งาน""ค่ะ!""ผมจะพยายามไม่เข้าใกล้ผู้หญิงพวกนั้น""คุณเป็นผู้จัดการ เป็นรองแค่พ่อเลี้ยง ใครๆ เขาก็หมายตา""แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ ขอพ่อเลี้ยงแล้วพ่อเลี้ยงบอกว่าต้องรองานแต่งจบก่อน""ฉันไม่รู้" อยากอยู่เฝ้าเขาก็อยู่ไม่ได้เพราะเธอต้องขึ้นดอย จะพาเขาขึ้นไปด้วยก็ไม่ได้อีก แล้วจะให้ทำยังไง"พ่อเลี้ยงคงใกล้เสร็จธุระแล้วมั้ง ถ้าเรายังมัวคุยกันอยู่แบบนี้มีหวังไม่ได้ชื่นใจแน่เลย""ใครจะให้คุณชื่นใจล่ะ""ไม่ให้จริงเหรอ""ให้ก็ได้" กลัวว่าถ้าเธอไม่ให้เดี๋ยวเขาก็ไปหากินที่อื่น"อ้าวแล้วจะไปไหน""ก็ไปอาบน้ำไงคะ""ไม่ทันแล้ว ไปห้องนั้นด้วยกันดีกว่า" ห้องของเธอไม่มีเตียง ที่นอนก็ผืนบางๆ ท่าไหนใช้เข่าคงต้องเจ็บเข่าแน่เลยน้อยหน่ายอมเดินตามเขาไ

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 67

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 67"พี่น้อยหน่าตื่นแต่เช้าจังเลยค่ะ" พลอยไพลินลงมาก็เห็นน้อยหน่ากำลังเข้าครัวอยู่"พี่กำลังทำอาหารค่ะว่าจะไปทำความสะอาดต่อ""พี่ไม่ต้องทำอะไรเยอะแยะขนาดนี้หรอกค่ะ พลอยแค่อยากให้พี่มาอยู่เป็นเพื่อนไม่ใช่อยากให้มาทำงานบ้านสักหน่อย""พี่ทำงานบ้านก็แลกกับเงินเดือน วันนี้น้องพลอยอยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมคะ""เลือกได้เหรอคะ" พลอยไพลินหมายถึงว่ามีอาหารให้เลือกด้วยเหรอ เพราะเมื่อวานนี้ได้ยินว่าอาหารจะหมดแล้ว"มีคนขึ้นมาส่งอาหารแล้วค่ะ""คุณโซ่มาส่งอาหารเหรอคะ" ที่พลอยไพลินถามเพราะตื่นเต้นแทนน้อยหน่า จะได้เจอคนรัก แต่เห็นสีหน้าอีกฝ่าย ก็รู้แล้วว่าไม่เป็นแบบที่ตัวเองคิด "เอ่อ..พี่มีอะไรให้ฉันช่วยไหม""ถ้าอยากช่วยก็ล้างผักพอแล้วค่ะ"วันต่อมา..วันนี้คุณหมอที่โรงพยาบาลนัดตรวจครรภ์ ภูตะวันเลยพาพลอยไพลินและน้อยหน่าลงมาจากดอย"พี่น้อยหน่าจะไปโรงพยาบาลกับพลอยเลยไหมคะ" พลอยไพลินถามน้อยหน่าในขณะที่นั่งรถลงเขามา"พี่อยากไปเอาของที่ห้องพักค่ะ จอดตรงไหนก็ได้นะคะเดี๋ยวฉันนั่งรถไปเอง" ประโยคหลังน้อยหน่าบอกเวทมนต์ที่ทำหน้าที่ขับรถ"ถ้างั้นก็ไปส่งโรงพยาบาลก่อนค่อยพาน้อยหน่าไปเอาของ""ไม่ต

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 66

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 66เช้าวันต่อมา.."คุณโซ่ตื่นได้แล้วค่ะสายมากแล้ว""อืมม จะรีบไปไหน""ถ้าคุณออกไปจากห้องสายกว่านี้พ่อเลี้ยงมีหวังรู้แน่""รู้ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย""แน่ใจเหรอคะว่าไม่เห็นเป็นไร คุณยังไม่ได้พูดเรื่องนี้กับพ่อเลี้ยงเลย""ก็ได้" ชายหนุ่มดันตัวลุกขึ้นแบบหมดเรี่ยวแรง จะไม่ให้หมดเรี่ยวแรงได้ยังไงน้ำไม่หมดตัวก็บุญเท่าไรแล้ว"เร็วสิคะ" น้อยหน่าก้มลงไปหยิบเสื้อผ้าของเขามาวางไว้ให้ แต่จังหวะที่ก้มลงไปเธอก็รู้สึกเจ็บหน่วงที่ท้องน้อยแบบจุกๆ คงเจ็บเพราะแรงกระแทกเมื่อคืนนี้"ไม่อยากไปเลย""คุณก็ต้องหาโอกาสคุยกับพ่อเลี้ยงให้ได้ก่อนสิ" เธอกลัวว่าถ้าพ่อเลี้ยงรู้เองหรือรู้จากปากคนอื่นมันจะลำบากกว่านี้ใส่เสื้อผ้าเสร็จซอโซ่ก็เดินมาเปิดประตูแบบไม่ได้ระวังแอดดด~".........""??" ประตูทั้งสองห้องเปิดออกมาแทบจะพร้อมกัน และคนที่เปิดต่างก็ยืนจ้องตากันอยู่"พะ..พะ.."เพี๊ยะ!"พ่อเลี้ยง" ตกใจพูดไม่ออกจนต้องตบเรียกสติตัวเองก่อน"พ่อเลี้ยง?" น้อยหน่าได้ยินเขาเรียกพ่อเลี้ยงก็ออกมาดู "..คือพ่อเลี้ยงคะ""ไม่ต้องพูดแล้ว เข้าไปใส่เสื้อผ้าก่อน" ซอโซ่รีบดันเธอให้กลับเข้าไปในห้องเพราะเธอมีแค่ผ้าเช็ดต

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   ยทที่ 64

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 64หลังจากได้รับโทรศัพท์พ่อเลี้ยงแล้ว ซอโซ่ก็รีบบึ่งรถไปซื้อน้ำมันและของที่พ่อเลี้ยงสั่งก่อนที่จะขับขึ้นดอยกว่าจะขึ้นมาถึงท้องฟ้าก็มืดมากแล้ว ในตัวบ้านก็มืดเช่นกันเพราะน้ำมันหมดตั้งแต่ตอนกลางวัน"น้ำมันมาแล้วครับ""กูรู้แล้วเอาไปเติมสิ" จังหวะนั้นเวทมนตร์มองซ้ายมองขวาและมองไ

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 63

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 63"กูเอง!" ทนยืนดูไม่ได้แล้ว โมโหให้ใครมาฟาดงวงฟาดงาอยู่ได้"แต่น้อยหน่าเป็นพนักงานในบาร์...นะครับ" เกือบลืมเลยว่าคุยอยู่กับพ่อเลี้ยง"แต่กูเป็นเจ้าของบาร์""คุณ.." พลอยไพลินกำลังจะห้ามแต่ภูตะวันส่งสัญญาณสายตาให้รู้กันก่อน"ผมยังหาคนใหม่แทนเธอไม่ได้ครับ""ก็เปิดรับสมัครพนักง

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 2

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 2"ถ้าไม่มีเงินมาคืนจริงๆ ก็คงต้องมีของมาแลก""ถ้าหมายถึงที่ดิน มันไม่ได้เป็นชื่อฉัน""ที่ดินผมจะเอามาทำไม""แล้วมึง.. แล้วพ่อเลี้ยงอยากได้อะไร" อย่าให้ถึงทีกูบ้างแล้วกัน"ได้ยินว่าน้องสาวของคุณใกล้จะบินกลับมาแล้ว""มึงพูดอะไร!" เพชรกล้าเอื้อมมือไปจะกระชากคอเสื้อภูตะวัน แต่ยั

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 1

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 1พูดถึงพ่อเลี้ยงความร้อนภาคเหนือที่กล่าวมานั้นจะเป็นที่มาของพ่อเลี้ยงภูตะวันมาให้ได้ยินอยู่บางส่วนและเป็นลูกเลี้ยงของพ่อเลี้ยงปุรเชษฐ์นั่นก็คือทายาทหนึ่งเดียวที่ปุรเชษฐ์มีอยู่เพราะลูกมีความสำคัญเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่ผู้หญิงส่วนใหญ่เป็นแพทย์หญิงด้วยเธอไม่ได้ต้องการต่อเครื

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status