Mag-log inบ้านมาเฟียหลังนั้นไม่ได้มีเพียง‘เจ้าบ่าว’ที่เย็นชา หากยังมี‘เพื่อนเจ้าบ่าว’ที่เจ้าเล่ห์ ทุกคืนคือเกมรักสุดเร่าร้อนที่ไม่อาจหนี “ฮึกมันใหญ่ชีวาตัวเล็กนิดเดียวเอง พะ..พร้อมกันทั้งสองคน ชีวาไม่ไหวแน่ๆ” “อ้าปาก!” “ฮึก..อื้อ..”เสียงสะอื้นแผ่วพร่าหลุดรอดจากเรียวปาก ขณะที่เธอค่อย ๆ ยอมทำตามในสิ่งที่อีกฝ่ายเรียกร้อง และอ้าปากรับท่อนเอ็นใหญ่น่ากลัวเข้ามาในปาก “อ้าส์ แบบนี้ดี”ออสตินอยู่ด้านหน้า จ้องมองความโค้งงอนของร่างเธอ ดวงตาเปล่งประกายเสน่หา “อือ..”ร่างบางสั่นสะท้านร่องรักกำลังถูกเล่นงานเข้าอย่างหนัก มือเล็กกำผ้าปูไว้แน่นพยายามควบคุมเสียงน่าอายไม่ให้หลุดรอดพร้อมกับควบคุมจังหวะการบดปากกับออสติน ลีโอเหลือบตามองด้านหน้าเพียงนิด เขาใช้นิ้วคว้านร่องแคบสลับกับละเลงเนื้อนุ่ม พร้อมเอื้อมมือหยิบขวดไวน์ข้างตัว แล้วหยดไวน์ลงตรงร่องก้นให้ไหลรวมไปที่ร่องรักให้มันเปียกชุ่มแล้วยกขวดไวน์กระดกขึ้นดื่มด้วยความสะใจ “กูจะเมารักหรือเมาเมียว่ะ”ลีโอเอ่ยเสียงพร่าพร้อมยัดนิ้วแข็งเขาไปในรูสวาทสลับกับรูก้น ชักนิ้วระรัวผลุบเข้าผลุบออกในสองช่องทางรักจนชีวาขมิบเสียวใส่นิ้วแกร่งเขารัวๆ
view moreตอนพิเศษ5 : หัวใจของพวกเรา (จบบริบูรณ์
“อื้ออ..อะไรคะ”ใบหน้าคมซุกเข้าที่ซอกคอขาว ลมหายใจร้อนเป่ารดต้นคอขาว "ผัวต้องการเมีย"เสียงกระซิบพร่าข้างกกหู
4ปีต่อมา...เสียงหัวเราะปนเสียงฝีเท้าเล็ก ๆ ดังระงมอยู่ในห้องของเล่นขนาดใหญ่กลางคฤหาสน์ ของเล่นราคาแพงกระจายเต็มพื้น ทั้งหุ่นยนต์ รถบังคับ เครื่องบินจิ๋ว และตุ๊กตาที่ชีวาเป็นคนเลือกเองกับมือ“ไอ้เสือ
ค่ำวันนั้น...ห้องอาหารอบอวลไปด้วยกลิ่นอาหารและไออุ่นของแสงไฟสีทอง ชีวานั่งอยู่ตรงกลางโต๊ะยาว ข้างหนึ่งคือออสตินที่กำลังเอนหลังพิงเก้าอี้ด้วยท่าทางสบาย ๆ ส่วนอีกข้างคือลีโอ ผู้มีสายตาคมคอยมองทุกอิริยาบถของเธอ ตั้งแต่ยกช้อนจนถึงยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก“เธอใส่ซอสเยอะไปหรือเปล่า” ออสตินเอ่ยถามเสียงทุ้มต่ำ แววตาคมไม่ละจากริมฝีปากเธอที่กำลังเป่าข้าวในช้อน “ไม่ค่ะ พี่ลองชิมดูก่อนค่ะ”ไม่ทันที่เธอจะพูดจบ เขาก็เอนตัวเข้ามาใกล้ จ
ย้อนกลับไปวัยเด็ก.
@
ชีวายังคงเนื้อตัวสั่น รสจูบสวาทของออสตินเมื่อครู่ยังทำให้ร่างกานสั่นสะท้าน สายตาหวานฉ่ำมองทั้งสองคน มือเล็กกอดอกตัวเองไว้ แต่ปล่อยความต้องการออกมาเป็นเสียงพร่า ๆ“
@
Rebyu