登入ตอนจะเลิกก็บอกทนได้ทุกอย่าง แล้วก็ทนมาตั้งหลายปี แต่พอจะขอมีเมียอีกคนกลับทนไม่ได้ งั้นก็เลิกไปเหอะรำคาญ!
查看更多ตอนพิเศษ NC+คำขอของเขาทำให้ทั้งร่างเธอร้อนวูบ ทุกจุดที่ฝ่ามือเขาลากผ่านคล้ายว่ามีกองไฟเล็ก ๆ โหมไหม้ไปทั่วเส้นประสาท ลมหายใจของปัญทิตาสะดุด“เฮีย...” ร่างเล็กถูกอุ้มยกด้วยมือข้างเดียวก่อนจะมาทุ่มทิ้งบนเตียงนอน เกื้อกูลใช้แขนเดียวถอดเสื้อยืดที่ตนเองสวมใส่ปัญทิตาใช้ข้อศอกดันร่างตัวเองขึ้นมาจากฟูกเตี
บทส่งท้าย ก๊อก! ก๊อก!เสียงขานรับอนุญาตดังมาจากห้องนอนชั้นสองของบ้าน เกื้อกูลยังไม่เปิดประตูเข้าไปในทันที เพราะเขาต้องแน่ใจก่อนว่าหูไม่ได้ฝาด“เข้ามาเลยค่ะ” ชัดแล้วว่าได้ยินไม่ผิด เกื้อกูลจึงเปิดประตูห้องนอนของปัญทิตาเข้าไปบริเวณชั้นสองของบ้านหลังนี้ไม่ใช่ที่ที่เกื้อกูลจะถือวิสาสะขึ้นมาได้ เพราะม
บทที่ 28 พิสูจน์ตัวเองเกื้อกูลก็ยังคงดูแลเธอกับลูกเหมือนเดิม เขาไม่ได้เรียกร้องอะไรอื่นใดนอกจากการเป็นพ่อของลูกมันเหมือนกับว่าเขาก็พยายามชดใช้และไถ่บาปในสิ่งที่เคยทำกับเธออยู่“น้องนีนจะสองขวบแล้ว ข้าวปั้นยังไม่หายโกรธเฮียอีกเหรอ?” น้อยลุ้นไปกับความรักของทั้งสองคนความห่วงใยที่มองจากดาวอังคารก็รู้
“ม่ายยย แม่! แม่!” เด็กหญิงพอเจอแม่ก็ไม่เอาใครทั้งนั้น สุดท้ายปัญทิตาก็ต้องอุ้มลูกสาวขึ้นมาแนบอก“พอดีรถเสี่ยเขายางแตกรอเปลี่ยนยางอยู่ เฮียก็เข้าครัวไปเคี่ยวกระดูกหมูซ้ำอีกรอบ กลัวมันจะเหนียวแล้วข้าวปั้นกินจะท้องอืด เสี่ยเขาก็แก่จับหลานไม่ทันแน่ เฮียเลยฝากลูกไว้กับแม่แทน” ปัญทิตาไม่ได้ว่าอะไรสักคำแ
“คุณไม่กลัวเขาไปแจ้งความแล้วมันเป็นเรื่องเป็นราวเหรอ พี่น้อยไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้”พี่น้อยจะต้องเดือดร้อนคนแรกเพราะเป็นคนรับหน้าแทนเกื้อกูล“ฉันก็ไม่ได้อยากทำให้ใครเดือดร้อน แต่ฉันจำรหัสไม่ได้” ทำไมเกื้อกูลถึงได้ดูไม่มีสมองนักนะ“ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้? ไม่สนใจของที่เป็นของตัวเองเลย บ่อนนี่มันไม
เธอขยับกายเข้าไปแนบชิดร่างหนาและกดปลายจมูกลงบนซอกคอเขาอีกทีเพราะอยากแน่ใจในบางอย่างแต่เกื้อกูลรู้สึกวาบหวาม ขนอ่อนตามลำคอของเขาลุกชัน น้ำหนักของฝ่ามือที่ลากขึ้นมาประสานลำต้นคอให้ความรู้สึกดีเกินไป ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาชอบที่ปัญทิตาเข้าหาอย่างมีชั้นเชิง“โทษทีเมื่อคืนไอ้ปราบมา จะโทร. มาบอกก็กลัวจะรบกวน
บทที่ 12 ขาดไม่ได้สุดท้ายคนที่เมามายไม่ได้สติก็คือคนที่นอนคว่ำฟุบหน้าอยู่บนเตียงหลังใหญ่ ภายในห้องรับรองแห่งเดิมโดยมีนิวและนาวสองแฝดกำลังช่วยกันปรนนิบัติดูแล “อะ ออกไป! อึก! อย่ามายุ่งได้ไหมวะ!” คนฟุบหน้าอยู่กับฟูกนอนพูดออกมาเสียงอู้อี้ มือข้างที่ยกขึ้นมาปัดป้องกันตัวเองแทบจะไม่มีแรงยกขึ้นมาด้วยซ้
บทที่ 11 ปั่นประสาท“นิวกับนาวพอจะเล่นเป็นค่ะ แต่ถ้าไม่เข้าใจจะขอถามเจ๊ปั้นได้ไหมคะ” แฝดสองคนนั้นยังอยู่ในห้องนี้ไม่ได้ออกไปกับกลุ่มเด็กผู้หญิงเมื่อสักครู่บรรยากาศภายในห้องยังคงดูน่าอึดอัดแต่มันเป็นเฉพาะกับคนอื่นไม่ใช่ปัญทิตา หญิงสาวยังคงแสดงออกด้วยท่าทีปกติ ที่สำคัญคือไร้อารมณ์หึงหวงใด ๆ เธอทำเหม