Ending love สิ้นสุดทางรัก

▪️เกื้อกูล หรือ เฮียเกื้อ : พระเอกเถื่อน เจ้าของบ่อน ปากดี ขี้เง... เหงา เอาแต่ใจ ครบสูตรไม่เคยขัดจัดให้ตลอด

จากเจ้าของบ่อน...สู่หมาวัด

▪️ปัญทิตา หรือ ข้าวปั้น : นางเอกน่ารัก นุ่มนิ่ม เป็นนักศึกษา และเป็นพนักงานรับจ้างทำบัญชีในบ่อน

จากพนักงานรับจ้าง...สู่เมียเจ้าของบ่อน

นางเอกนุ่มนิ่ม เจอพระเอกตอนเข้าปีหนึ่ง พระเอกเข้ามาช่วยในช่วงชีวิตลำบากนั่นแหละ

พระเอกพอมันเจอเด็กได้กินแล้วดันปล่อยไม่ได้ หวง กัดหมดไม่สนหน้าไหน

แง๊ง ๆ ๆ ขู่ฟอด ๆ ตลอดเวลา (แล้วบอกเลิกเมื่อไหร่ก็ได้ -__-)

พระเอกมันบอกสงสารนางเอก เพราะถ้ามันทิ้งไปก็ไม่มีใครเอา และด้วยความใสซื่อ (บื้อ) ของนางเอก (อันนี้พระเอกบอกนะ)

นางเอกเลยล่ามคอพระเอกมาได้หลายปี... (ถามจริ๊งงงง) ไม่รักแต่อยู่กันมาหลายปีโพดดด

“เฮียทำแบบนี้ เคยคิดถึงอนาคตของเราสองคนบ้างไหม?”

“อย่ามางี่เง่าทำตัวเป็นนางเอกหลังข่าว อนาคตบ้าบออะไรวะ!”

ปัญทิตาเคยคิดว่า ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน ถ้าเธอดีกับเขา แน่นอนว่าเขาจะต้องดีกับเธอ

แต่ในโลกของความเป็นจริง ยิ่งเราดี เรายอม สุดท้ายก็กลายเป็นเราที่โดนเอาเปรียบ

มันจะไม่เป็นอะไรเลยหากคนที่คอยจะเอาเปรียบเหยียบย่ำมันไม่ใช่คนที่ได้ชื่อว่าเป็น “ผัว” ตัวเอง

ในเมื่อมันไม่เคยคิดจะเปลียนแปลงตัวเองให้ดีขึ้นสักนิดเลย ปัญทิตาก็ถอยให้จนสุดทางแล้วแต่ก็ยังไม่พอ

ฟางเส้นสุดท้ายขาดลงเมื่อไอ้เกื้อ…มันมาขอมีเมียอีกคน

“จะเลิกกับฉันคิดดีแล้วใช่ไหม? คิดว่าเลิกแล้วจะไปรอดหรือไง!”

“ใช่…เลิกกันเถอะเกื้อ”

“เออดี! งั้นไสหัวออกไปแล้วไม่ต้องกลับมา จะเป็นจะตายก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันแล้ว!!”

#นิยายเรื่องนี้เนื้อเรื่องโทนหม่น ดราม่า+โรมานซ์ จบสุขนิยม ในเรื่องมีเด็ก

เป็นเรื่อง TOXIC , มีการใช้กำลัง , SEX , มีคำหยาบคาย (แต่ไม่หยาบโลน) ไม่เหมาะกับเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี

รบกวนใช้วิจารณญาณในการอ่าน ไม่ทิ้งคอมเมนต์ด้านลบไว้กับนักเขียน เพราะนักเขียนจะหยอกกลับ