Share

Chapter 5

“อะไรนะ!” ดรัณหัวใจหล่น “พี่ไม่ได้มีอะไรกับนันท์”

“ไว้ไปแก้ตัวกับน้ำค้างเหอะค่ะ”

หญิงสาวโกรธแทนเพื่อน นึกถึงภาพที่เห็นเมื่อคืนบวกกับเธอเองได้รับรู้เรื่องราวของทั้งสองมาตลอด รู้ว่าเพื่อนรักทะเลาะกับเขาเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นบ่อยครั้งในช่วงสามเดือนมานี้ ดรัณมักจะพูดว่าไม่มีอะไรกันแต่ไม่ทำอะไรที่ทำให้เพื่อนเธอมั่นใจในตัวเขาได้ จนเกิดเหตุการณ์เมื่อคืน

ลิฟต์ขึ้นมาถึงชั้นสิบสอง หญิงสาวรีบก้าวออกไปทันที ที่ยอมลงไปรับเขาก็เพื่อจะได้ไม่เสียเวลาโทรถามเธอว่าอยู่ห้องไหนชั้นอะไร และเธออยากต่อว่าเขาสักหน่อย โชคดีอีกที่ในลิฟต์เมื่อครู่ไม่มีคนใช้บริการ

ดรัณเม้มปากกัดกรามแน่น รีบก้าวยาว ๆ ตามจนถึงห้องพักฟื้นพิเศษ ซึ่งพอโผล่หน้าเข้าไป ได้เห็นหน้าซีดเซียวที่กำลังหลับอยู่บนเตียงของศิศิราแวบเดียวก็ถูกพ่อแม่ของเธอเดินมาขวางหน้าด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตร

“ออกไปคุยกันข้างนอก”

พ่อของเธอแค่นเสียงสั่งทำให้เขาต้องถอยหลังออกไปจากห้องอย่างจำยอม

“คุณพ่อคุณแม่ครับ น้ำค้างเป็นยังไงบ้าง แล้วลูกละครับ เธอกับลูกปลอดภัยดีใช่ไหมครับ”

แม่ของน้ำค้างปราดเข้ามาตรงหน้าด้วยหน้าตาบึ้งตึง ดวงตาแดงเรื่อกราดมองชายหนุ่มด้วยความจงเกลียดจงชังและรังเกียจ ตวัดมือตบหน้าเขาเต็มแรง

เพียะ!!!

“แกยังมีหน้ามาถามถึงเธออีกงั้นเหรอ” ดวงตาวาววับกวาดมองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า

ดรัณไม่ได้โกรธ ไม่ถือโทษที่พวกท่านโกรธเขา เพราะเขาผิดจริง ๆ

“มัวแต่ไปเมาหัวราน้ำ มั่วอยู่กับผู้หญิงคนอื่นจนทำให้ลูกสาวฉันเป็นแบบนี้ กล้าดียังไงถึงมาถาม” นายจักรชัยระเบิดใส่บ้าง แม้จะไม่ใช่การแหกปากปาว ๆ แต่เสียงห้าวดุเอาจริงเอาจังบอกอารมณ์เขาได้เป็นอย่างดี

“ผมขอโทษครับคุณพ่อคุณแม่ เมื่อคืนผมผิดเอง ผมไปดื่มกับเพื่อน ๆ ที่บริษัทจริง แต่ไม่ได้มีอะไรกับผู้หญิงคนนั้นนะครับ ผมเสียใจ... ผมขอเข้าไปดูน้ำค้างหน่อยนะครับคุณพ่อคุณแม่”

“ไม่ต้องมาเรียกฉันแม่ ฉันไม่เคยมีลูกอย่างแก”

ขวัญฤดีตัดบทอย่างพยายามระงับอารมณ์เต็มที่ เธอมีลูกสาวเพียงคนเดียว รักดั่งแก้วตาดวงใจ ตั้งแต่ที่รู้ว่าลูกคบกับผู้ชายคนนี้ เธอห่วงและห้ามปรามมาตลอดเพราะคิดว่า พนักงานบริษัทธรรมดา ๆ ไม่ได้มีฐานะอะไร เป็นแค่เด็กจากต่างจังหวัดจะมาจริงจังอะไรกับลูกของเธอ แล้วศิศิราก็ยังเด็กเกินกว่าจะรู้ทันเล่ห์ผู้ชายคนนี้ ถูกหลอกล่อด้วยคำหวานก็ทุ่มใจทุ่มกายให้ผู้ชายคนนี้จนหมด

ขณะที่ลูกสาวเธอรักเขาหมดหัวใจ อีกฝ่ายคงแค่ต้องการจับลูกสาวเธอเพื่อจะได้สะดวกสบายไปชั่วชีวิต 

“พอเถอะดรัณ แกไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว ฉันตามดูพฤติกรรมแกมาตลอด แกกับผู้หญิงคนนั้นคั่วกันลับหลังลูกสาวฉันยังไม่พออีกเหรอ ทำให้ลูกสาวฉันปางตายขนาดนี้ คิดว่าฉันจะยอมอยู่เฉย ๆ สินะ”

“ผมไม่เคยทำแบบนั้น”

“อย่าไปพูดกับมันเลยคุณ” ขวัญฤดีปรามสามี “ลูกสาวฉันตัดสินใจแล้ว... เธอไม่อยากเจอหน้าแกอีกต่อไปแล้ว”

“ผมไม่เชื่อ น้ำค้างยังหลับ เธอจะพูดแบบนั้นได้ยังไง”

ดรัณตกตะลึง มองหน้าแม่ยายในทางพฤตินัยอย่างไม่เชื่อใจ

“มึงทรยศเธอขนาดนี้ยังคิดว่าลูกกูจะยอมไปอยู่กับมึงอีกเหรอวะ” จักรชัยฟิวส์ขาด ความเกลียดและรังเกียจชายหนุ่มตรงหน้าทำให้เขานึกอยากกระทืบมันให้จมตีน โทษฐานที่มาทำร้ายดวงใจของเขา ชายสูงวัยคว้าคอเสื้อของอีกฝ่ายกระชากเข้ามาใกล้ คำรามเสียงต่ำ

“กูจะบอกให้นะ นอกจากเธอไม่อยากเห็นหน้ามึงแล้ว ลูกของมึง ลูกสาวกูก็ไม่ต้องการ!”

“ไม่จริง ผมไม่เชื่อ น้ำค้างไม่มีทางพูดแบบนั้น เราวางแผนจะแต่งงานกันหลังจากที่เธอคลอด”

คำพูดเสียดแทงกลางใจชายหนุ่มอย่างจัง ปากร่ำร้องปฏิเสธ แต่คำพูดในตอนทะเลาะกันระหว่างตนกับสาวน้อยดังขึ้นในหัวไม่หยุด

“ถ้าพี่ลันไม่รักหนู ลูกคนนี้หนูก็ไม่ต้องการ!”

ไม่จริงหรอก! น้ำค้างไม่มีวันทำแบบนั้น! ไม่จริงใช่ไหม!

ดรัณร่ำร้องถามตัวเองในใจ พลางจะพุ่งทะยานไปที่ประตูห้อง แต่ถูกจักรชัยขวางไว้ ทั้งยังเรียกลูกน้องสองคนเข้ามาจับตัวเขาไว้อีกด้วย

ด้วยฐานะที่ร่ำรวยของเจ้าของบริษัทผลิตและจัดจำหน่ายเหล็กรายใหญ่เจ้าหนึ่ง จักรชัยมีลูกน้องคนสนิทตามไปด้วยทุกที่ เขาหันไปทางเมียรัก เธอหยิบซองสีขาวออกมาส่งให้

จักรชัยยัดมันใส่กระเป๋าเสื้อยับ ๆ ของอีกฝ่าย

“นี่เป็นเช็คเงินสดห้าล้าน ถือว่ากูจ้างให้มึงออกไปจากชีวิตลูกสาวกูก็ได้ พาเด็กนั่นไปไกล ๆ ยิ่งดี เอาแบบชาตินี้ไม่ต้องเจอะเจอกันอีก”

“เด็กนั่นที่ว่าก็หลานคุณนะ” ดรัณเดือดดาลจนทนไม่ไหวกับการดูถูกดูแคลน พ่อแม่ของศิศิราตราหน้าเขามาตลอดว่ามาเกาะเธอกิน ทั้งที่ความจริงเขาไม่เคยใช้เงินของเธอเลย

“แค่เลือดเลว ๆ ก้อนหนึ่ง กูไม่เสียดายหรอกโว้ย เอาตัวมันออกไป แล้วอย่าให้มันเหยียบเข้ามาใกล้ลูกสาวกูอีก”

“ไม่นะ น้ำค้างเป็นเมียผม พวกคุณจะทำแบบนี้ไม่ได้”

เขาดิ้นรนสุดฤทธิ์แต่ไม่สามารถหลุดจากคนของจักรชัยได้

“เอาเงินไปซะ! จากนี้ไปอย่ามาข้องเกี่ยวกับลูกสาวฉันอีก จำใส่ใจไว้ด้วยว่า นี่คือการตัดสินใจของน้ำค้าง เธอต้องการตัดขาดกับแกและเด็กคนนั้น อย่ามาทำให้เธอเสียเวลาชีวิตอีก”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา   Chapter 55

    กลับมาเป็นตัวเองอีกครั้ง ศิศิราสุดจะอับอาย ขืนกายออกห่าง แต่ถูกแขนแกร่งกระชับกอดไม่ปล่อย“อยู่นิ่ง ๆ”หนาคมเงยขึ้นมามองสบตา“หรืออยากทำมากกว่านี้”กายแกร่งที่เบียดแนบเข้าชิดอย่างจงใจให้รับรู้ถึงความแกร่งกร้าวตรงหน้าขา ทำเอาศิศิราหายใจไม่ทั่วท้องอีกครั้ง เพราะรู้ดีว่าความแข็งขืนนั้นร้ายกาจมากแค่ไหนเธอจึงตอบแทนเขาไปด้วยการขยุ้มท่อนแขนแกร่งปรารุษก์กระตุกยิ้ม ขย้ำปากนุ่มจนตัวบางหายใจกระเส่าเป็นการเอาคืน“สงสัยคุณไม่อยากนอนแล้ว”คำพูดเรียบ ๆ ส่งผลต่อคนฟังให้ใจสั่นทันที“ฉันอยากนอนแล้ว”“นอนแบบไหน”“นอนหลับพักผ่อน”ปรารุษก์หัวเราะแผ่วเบา จูบปากนุ่มอีกหนแล้วจึงยอมรามือ“อย่าดื้ออีกล่ะ”ศิศิราย่นแอบเบ้ปากอย่างหมั่นไส้ อยากต่อต้านสุดใจแต่ร่างกายไม่พร้อม จึงได้แต่ยอมนอนนิ่งในอ้อมกอดอุ่น น้ำเพชรพลิกกลับมาหาอีกรอบ เธอกอดเด็กหญิงตัวน้อยแนบอก ลำแขนแกร่งพาดโอบเธอและเด็กน้อยไว้ ไม่นานความง่วงงุนเริ่มเข้าครอบครองสติ“นอนได้แล้ว...”เสียงทุ้มนุ่มหูอย่างที่ไม่นึกว่าจะได้ยินอีก มันส่งผลให้เธอหลับไปในที่สุดเจ้าของสวนหนุ่มผงกหน้าจากซอกคอหอมอุ่น เมื่อเสียงลมหายใจของหญิงสาวสม่ำเสมอ ภาพสองสาวในอ้อมแขนทำให้

  • พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา   Chapter 54

    ชายหนุ่มเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัวเมื่อเห็นหญิงสาวลูบผมนุ่มของน้ำเพชรด้วยแววตาอ่อนโยนลูกสาวเราน่ารักน่าเอ็นดูใช่ไหม เธอนึกเสียใจหรือยัง...ครั้นรู้ตัวว่ากำลังฟุ้งซ่านไป เขาสะบัดศีรษะเบา ๆ ก้มหน้าทำงานต่อ กระทั่งเวลาล่วงเลยไปจนถึงเที่ยงคืนร่างสูงเดินเข้าไปในห้องนอน มองสองสาวที่กอดกันหลับด้วยแววตาล้ำลึก นาทีต่อมาเขาสอดตัวขึ้นเตียงด้านที่หญิงสาวนอนอยู่ การเคลื่อนไหวนั้นทำให้คนที่กึ่งหลับกึ่งตื่นรู้สึกตัวศิศิราลืมตาขึ้น ในความสว่างเลือนรางใบหน้าคมคายที่จดจำได้ไม่เคยลืมอยู่ใกล้แค่ลมหายใจกั้น“คุณ!”“ชู่...”ปรารุษก์พาดแขนแกร่งโอบกอดลูกสาว ศิศิราที่อยู่ตรงกลางจึงถูกพันธนาการในอ้อมแขนไปโดยปริยาย“คุณปรารุษก์กลับไปนอนที่บ้านดีกว่าไหมคะ”“น้ำเพชรอยากนอนกับคุณ”“ถ้าคนอื่นมาเจอคงดูไม่ดีเท่าไหร่ ฉันช่วยดูแลน้ำเพชรให้ได้ค่ะ”“แขนเจ็บ ขาเดี้ยง ดูแลตัวเองยังไม่ได้ จะดูแลลูกผมได้ยังไง ไหนลองบอกหน่อยสิ”ศิศิราตวัดค้อนอย่างลืมตัว ใจไม่รักดีของเธอเต้นรัวไม่หยุดจนกลัวเขาได้ยิน ทำให้ตัวเกร็งไปหมด“คุณบาดเจ็บในเวลางาน ผมในฐานะเจ้านายก็จ้องดูแลให้ดีจนกว่าจะหาย”“คงไม่ต้องถึงขนาดนอนเฝ้าบนเตียงเดียวกันหรอกค

  • พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา   Chapter 53

    เสียงทุ้มคุ้นหูกับเสียงเจื้อยแจ้วสดใสคุ้นใจแทรกเข้าไปในห้วงกึ่งหลับกึ่งตื่น วินาทีต่อมาศิศิราก็ลืมตาขึ้นพร้อมรับรู้ถึงความปวดหนึบตรงแขนและขาที่แสนหนักอึ้ง“อูย...”“ปะป๊าขา หม่าม้าตื่นแล้ว หม่าม้า!”น้ำเพชรขยับลงจากตักพ่อไปนั่งบนเตียง“หม่าม้า... เจ็บมากไหมคะ”สิ่งแรกที่ศิศิรามองเห็นก็คือหน้ากลมป้อมและดวงตาแป๋ว ๆ ที่เต็มไปด้วยความห่วงใย ทำให้ใจเธอรู้สึกอุ่นซ่านขึ้นมา จึงพยายามจะยิ้มให้เด็กหญิง“เจ็บนิดเดียวเองค่ะ ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วล่ะ”“จริง ๆ นะคะ”“จริงค่ะ” ศิศิรายิ้มกว้างมากขึ้นแต่พอสายตาเลื่อนไปสบตากับเจ้าของกายแกร่งที่นั่งบนเก้าอี้ข้างเตียง ใจพลันเต้นผิดจังหวะ ภาพตอนถูกผึ้งจู่โจมผุดขึ้นมาในหัว เธอจำได้ คือเขาที่พุ่งเข้ามาช่วย น้ำเสียงที่บอกความร้อนรนตอนเรียกชื่อเธออย่างสนิทสนม สีหน้าตื่นตกใจของเขา และเสียงปลอบนุ่มทุ้มที่เธอไม่ได้ยินมานานส่งผลต่อความรู้สึกเธอเป็นอย่างมาก“รู้สึกยังไงบ้าง หายใจสะดวกไหม” ปรารุษก์ถามเสียงเรียบราบแต่น้ำเสียงทุ้มต่ำอ่อนโยนกว่าปกติโดยไม่รู้ตัวก่อนนั้น เขากับน้ำเพชรนั่งเฝ้าเธออยู่พักใหญ่ เธอยังไม่ตื่น เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ เห็นว่าใกล้จะค่ำจึงพาลูกกลับบ้า

  • พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา   Chapter 52

    ชายหนุ่มหลับตาลงช้า ๆ นาทีต่อมา คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน เมื่อไพล่คิดไปถึงเรื่องที่เกิดขึ้น อยู่ดี ๆ ผึ้งไม่มีทางแตกรังออกมาอย่างนั้นแน่ หรือจะมีมือที่มองไม่เห็นยื่นมาถึงสวนของเขาจริง ๆปรารุษก์ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ใบหน้าคมคายเย็นเยียบขึ้นทันตา หยิบมือถือขึ้นมากดหาคนที่สามารถช่วยเขาหาความจริงได้“คิง”“ว่าไงเฮีย มึงคิดถึงกูรึไงถึงโทรหาได้”“อย่ากวนตีน กูมีเรื่องให้มึงช่วย”คงเพราะน้ำเสียงนิ่งขรึมของเขา ปลายสายจึงเลิกกวน เขาจึงบอกความต้องการออกไป“ไม่น่าจะยากอะไร กูขอเวลาสักพัก”“ตามสบาย ขอให้ได้ข้อมูลที่กูต้องการแล้วกัน”“มึงลืมเหรอเฮีย กูเป็นใคร”“กูไม่ลืม”เพราะไม่ลืมว่า ราชัน วรเมศธนัน มาจากตระกูลที่ทรงอิทธิพลตระกูลหนึ่งของเมืองไทย มีเส้นสายคอนเนกชันเยอะ เขาถึงได้ขอความช่วยเหลือจากมันคุยไม่กี่คำ ปรารุษก์กดวางสาย โดยที่ตลอดเวลานั้น ตาคมยังจ้องมองใบหน้าซีดเซียวไม่วางตา ความคิดเข้มข้นพลุ่งพล่านในใจศิศิราเป็นของเขา เขารังแกเธอได้ แต่คนอื่นไม่มีสิทธิ์ใครก็ตามที่กล้ามารังแกเธอ เขาไม่เอามันไว้แน่!หลังนั่งมองคนเจ็บอยู่หนึ่งชั่วโมง เจ้าของสวนหนุ่มก็ปล่อยให้เธอพักผ่อนตามลำพัง ตัวเขาไปพบกับหัวห

  • พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา   Chapter 51

    “ข้างนี้...”กางเกงยีนตรงขาซ้ายถูกดึงขึ้น มีรอยแดงปูดบวม เขารีบดึงเหล็กในออก“นะ...หนูเวียนหัวจังพี่ลัน...ฮึก...”ใช่มีแต่ปรารุษก์ที่ลืมตัว ความกลัวและความเจ็บปวดทำให้ศิศิราควบคุมตัวเองไม่ได้ คำพูดอย่างสนิทสนมจึงดังขึ้นพร้อมกับอาการอ่อนปวกเปียกของเจ้าตัว“บ้าเอ๊ย!”ปรารุษก์สบถ ศิศิราแพ้ผึ้ง! เขารีบช้อนอุ้มร่างบางขึ้นในวงแขนด้วยความร้อนรนและไม่คิดจะรักษาความเย็นชาอีกต่อไป“เวียนหัว... แน่นหน้าอก... หนูหายใจไม่ออก...”ลมหายใจของศิศิราเริ่มติดขัดขึ้นมา ท่าทางทรมาน“อดทนหน่อยนะ...คนดี พี่กำลังจะพาหนูไปหาหมอ”กายแกร่งก้าวเร็ว ๆ ก่อนจะกลายเป็นวิ่งตรงไปที่รถกอล์ฟ ขับมันออกจากท้ายสวนอย่างรวดเร็วด้วยความทุลักทุเล เพราะขับมือเดียวอีกมือกอดร่างเล็กแนบอกพร้อมกับโทรหาผู้ช่วย เสียงที่กรอกเข้าไปในสายดังลั่นจนเกือบคล้ายตะคอก“ไอ้เต! เรียกหมอมาหากูที่บ้านเดี๋ยวนี้! น้ำค้างแพ้ผึ้ง!”ศิศิราพยายามปรือตาขึ้นมอง ได้เห็นสีหน้าและแววตาเคร่งขรึมน้ำเสียงห้าวเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด ทำให้เธอรู้สึกดีอย่างประหลาด เพราะในวินาทีนี้เธอมองเห็น ‘พี่ลัน’ คนนั้น คนที่เธอรักสุดหัวใจ“อดทนหน่อยนะ อีกนิดเดียวถึงบ้านเราแล้

  • พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา   Chapter 50

    เธอจับมือใหญ่ที่กุมสองเต้า แหงนหน้าเริ่ดส่งเสียงครางเร้าอารมณ์ ก่อนร่างกายจะเกร็งกระตุกเมื่อถึงจุดสุดยอดทางอารมณ์อีกครั้งความอุ่นซ่านและความคับแน่นที่บีบรัดทำให้ปรารุษก์ต้องพ่นลมหายใจแรง แขนแกร่งรวบร่างเล็กลงไปประกบปาก ความปรารถนาอัดแน่นเต็มปลายกระบอกจนต้องกระแทกเอวขึ้นเร็วรัว เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นห้องโถงกะทัดรัดขนาดสามคูณสามเมตร“บะ เบาหน่อย...”ศิศิราขยุ้มเล็บจิกท้ายทอยหนาอย่างระบายความรุ่มร้อนที่กำลังแผดเผาร่างกายเพราะการขับเคลื่อนที่ดุดันของปรารุษก์“พี่ลัน...”เสียงแว่วหวานปนครางครวญกระตุ้นให้กายแกร่งโหมกระหน่ำหนักหน่วง เขาเจียนคลั่ง อดกลั้นไม่ไหวเพราะร่างนุ่มให้ความรู้สึกดีเกินไปปรารุษก์กดหลังศีรษะเล็กมาประกบจูบดูดดื่มปิดกั้นเสียงครางดังให้เหลือเพียงเสียงอู้อี้ขณะเขาเคลื่อนกายล้ำลึกเร่งรัวเข้าขั้นดิบเถื่อนในจังหวะสุดท้าย ร่างนุ่มกระตุกสะท้านทะลักน้ำหวานออกมาอาบชโลมแกนร่างที่ยังขยับเข้าออกอีกไม่กี่ครั้ง เขากระชากตัวเองออก ปลดปล่อยเชื้อพันธุ์บนหน้าท้องแบนเรียบพร้อมเสียงคำรามต่ำ...ศิศิราทิ้งร่างอ่อนระทวยของเธอลงบนกายแกร่ง หายใจหอบระรัว หัวใจเต้นครึกโครม ไม่ต่างจากเจ้าของก

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status