مشاركة

Chapter 6

last update تاريخ النشر: 2026-03-09 16:31:07

ขวัญฤดีย้ำชัดทุกถ้อยคำก่อนจะสะบัดหน้าหนี เปิดประตูเข้าไปในห้องพักฟื้น ทิ้งดรัณให้นิ่งงันเหมือนถูกสาป ตาแดงก่ำจับจ้องไปที่ประตูห้องขณะถูกหิ้วออกไปจากตรงนั้น

ความไม่เข้าใจ ความเสียใจและความโกรธแค้น อับอาย กลุ้มรุมสุมอก

มันเป็นความต้องการของศิศิราจริง ๆ หรือพ่อแม่เธอเพียงกล่าวอ้าง ลูกทั้งคนเธอบอกว่าทิ้งก็สามารถทิ้งได้เลยเหรอ เขาทำผิดอะไรมากมาย ถึงต้องได้รับการลงโทษแบบนี้

ดรัณถูกคุมตัวลงมาที่ห้องเด็กอ่อน

“นั่นลูกของมึง”

คนที่คุมตัวเขามาชี้ไปทางตู้อบภายในห้องกระจกกว้าง ภายในตู้นั้น ร่างกายเล็กจิ๋วกำลังต่อสู้ดิ้นรนเพื่อให้มีชีวิตรอดท่ามกลางสายยังชีพต่าง ๆ ชายหนุ่มสะท้านในอก

เขาพลาดตรงไหน ชีวิตครอบครัวที่วาดฝันไว้ถึงพังทลายแบบนี้

“รักกับลูกคนรวยก็ยากแบบนี้ล่ะวะไอ้หนุ่ม กูว่ามึงเอาเงินนั่นไปแล้วก็ดูแลลูกสาวดี ๆ เถอะ หมาวัดอย่างเราอย่าไปเผยอไปเด็ดดอกฟ้าอีกเลย”

ใครอีกคนตบไหล่เขาเบา ๆ ก่อนจะพากันเดินจากไป

ดรัณยืนจ้องมองลูกตัวน้อยอย่างเจ็บปวด ในอกสะท้อนสะเทือนจนจุก ลูกของเขาเป็นลูกสาว เนื่องจากศิศิราอยากเล่นทายเพศลูกกับเขา ทุกครั้งที่อัลตราซาวนด์ดูความสมบูรณ์ของลูกจะขอคุณหมอให้ปิดเรื่องเพศลูกเอาไว้ เขาทายว่าเป็นผู้หญิงเพราะอยากได้ลูกสาวหน้าตาน่ารักเหมือนคนเป็นแม่ ขณะที่เธอทายไว้ว่าเด็กผู้ชาย เพราะอยากให้ลูกหน้าตาเหมือนเขา

เขาได้ลูกสาวสมใจแต่ทำไมถึงไม่ยินดีเท่าที่ควร ในอกเจ็บไปหมดขนาดนี้

“ลูก...”

เสียงแผ่วพร่าดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องพักฟื้น

“น้ำค้าง! ตื่นแล้วเหรอลูก”

ใบหน้าที่ศิศิราได้เห็นคือแม่กับพ่อ เธอขยับตัวจะลุกแต่ก็ต้องชะงักเพราะเจ็บร้าวตรงช่วงท้องขึ้นมา

“อยากลุกใช่ไหม ค่อย ๆ นะลูก” จักรชัยรีบเข้าไปประคองลูกสาว ช่วยให้ลุกขึ้นนั่งโดยไม่ให้เจ็บมาก

“เป็นไงบ้าง เจ็บตรงไหม แม่ห่วงหนูใจจะขาดอยู่แล้ว” ขวัญฤดีหน้าตาอมทุกข์ กุมมือลูกสาวน้ำตาคลอ

ศิศิราหลุบสายตา ความรู้สึกผิดมากมายจู่โจมหัวใจ ครั้นมองเห็นช่วงท้องที่แบนราบของตนเอง ใจพลันกระตุก

“ลูก! ลูกของหนูล่ะคะ”

เธอถามสีหน้าตื่นตระหนก จำได้ว่าปวดท้องมากจนสลบ ความห่วงใยมากมายจู่โจมหัวใจถึงชีวิตเล็ก ๆ ที่เฝ้าถนอมเลี้ยงมาหลายเดือน

“พ่อขา...แม่ขา...ลูกของหนูล่ะ ลูกหนูไม่เป็นอะไรใช่ไหม ฮึก... ลูกหนูปลอดภัยใช่ไหม...” น้ำตาไหลพรากขณะหันมองพ่อสลับมองคนเป็นแม่

สองผัวเมียมองหน้ากัน ก่อนที่ขวัญฤดีจะเอ่ยเสียงอ่อน

“ทำใจดี ๆ นะลูก...น้ำค้าง เขา...ไม่อยู่แล้วล่ะ”

“มะ หมายความว่าไงคะ”

“ลูกของหนูไม่อยู่แล้วล่ะ...”

“ไม่จริง! หนูไม่เชื่อ ไม่เชื่อ...”

คำว่า ‘ไม่อยู่แล้ว’ บีบคั้นจิตใจของศิศิรา ในสมองผุดภาพเลือดที่ไหลอาบ ลันที่กำลังนัวเนียกับผู้หญิงคนอื่น ความเจ็บปวดบีบรัดช่องท้องและหัวใจ ความจริงที่โหดร้ายหนักหนาเกินกว่าจิตใจจะรับไหว

“ไม่จริง...ฮือ ๆ ไม่! กรี๊ด!”

ศิศิรากรีดร้องออกมาอย่างไม่อาจควบคุมอารมณ์ได้ ก่อนดวงตาจะเบิกค้าง ร่างกายแข็งเกร็งแล้วสิ้นสติไป

“น้ำค้าง!!!”

จักรชัยกับขวัญฤดีตกใจมาก

นิชกานต์พุ่งเข้ามาทางประตู

“เกิดอะไรขึ้นคะ น้ำค้างเป็นอะไร”

“เรียกหมอเร็วหนูนิด”

“ค่ะ ๆ”

หญิงสาวปรี่ไปกดปุ่มเรียกหมอและพยาบาล กดถี่ ๆ ด้วยความร้อนใจ

“โธ่...น้ำค้างลูกแม่...” ขวัญฤดีสงสารลูกสาวจับจิตจับใจ หัวอกคนเป็นแม่แทบสลายจนน้ำตาไหลพราก

กระทั่งแพทย์และพยาบาลเข้ามาตรวจอาการและบอกว่าไม่เป็นไรจึงทำให้ทั้งหมดโล่งใจ

ศิศิราใช้เวลาอีกหลายชั่วโมงจึงฟื้นคืนสติ เธอโผเข้ากอดแม่พ่อ กอดเพื่อนรักร้องไห้สะอึกสะอื้น ก่อนจะสร่างซา ใช้เวลาอีกนับชั่วโมง ถึงอย่างนั้นใช่ว่าเธอจะหยุดร้อง น้ำตายังไหลรินเงียบ ๆ เพราะรู้สึกว่าโลกของเธอพังทลายไปหมดจริง ๆ

นิชกานต์มองเพื่อนรักอย่างสงสารและเป็นห่วง เธออาสาอยู่เฝ้าเพื่อให้พ่อแม่ของเพื่อนรักได้ไปพักผ่อนบ้าง เมื่ออยู่กันตามลำพัง เธอพูดขึ้นว่า

“ฉันอยู่ข้างแกเสมอนะน้ำค้าง ถ้ามีอะไรอยากระบายก็ระบายกับฉันได้”

ไม่มีคำตอบกลับนอกจากการบีบมือกลับมาเบา ๆ นิชกานต์อยากจะบอกเล่าเรื่องบางเรื่องแต่พูดไม่ได้ เพราะคำขอร้องของนางขวัญฤดีซึ่งถือเป็นผู้อุปการะของเธอ 

 น้ำค้างทำตัวไม่ต่างจากหุ่นยนต์ ถึงเวลากินก็กิน นอนก็นอน แต่ไม่ค่อยพูดกับใครอีก ถามคำตอบคำ ซึ่งทุกคนเข้าใจว่าเธอควรได้เวลาทำใจจึงไม่เซ้าซี้

วันหนึ่ง เธออยู่ห้องพักตามลำพังในช่วงที่แพทย์เจ้าของไข้มาตรวจ นายแพทย์สูงวัยคนนี้เป็นเพื่อนของพ่อเธอเอง

“ลุงหมอคะ...ลูกหนู ไม่อยู่แล้วจริง ๆ ใช่ไหม”

นายแพทย์อดิศักดิ์ชะงักมือที่กำลังเขียนรายการลงในชาร์ต เงยหน้ามองหน้าหมอง ๆ ของเด็กสาว เขายื่นมือไปลูบศีรษะเล็กเบา ๆ

“อย่าคิดมากเลยหนูน้ำค้าง ตอนนี้คงยังไม่ใช่เวลาที่เขาจะมาอยู่กับหนู ลุงเชื่อนะว่าสักวันหนึ่งเขาจะกลับมาอยู่กับหนูแน่นอน”

น้ำค้างน้ำตาไหล มันเป็นเสมือนคำยืนยันว่าลูกของเธอจากไปแล้วตลอดกาล จากไปพร้อมกับผู้ชายคนนั้นที่ไม่เคยมาเยี่ยมมาหาเธอเลยสักครั้ง

“ไง คนเก่ง เจ็บป่วยนี่ไม่ยอมบอกพี่บอกเชื้อเลยนะ”

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา   Chapter 95 ตอนพิเศษ 4 จบบริบูรณ์

    “ไม่น่าเชื่อเลยนะคะ ที่ที่เคยรกร้างวันนั้นกลับกลายมาเป็นรีสอร์ตที่สวยขนาดนี้ ขอบคุณพี่มากเลยนะคะ ที่ทำให้ฝันของหนูเป็นจริง”ปรารุษก์โอบเอวเมียรักไว้แน่น“เพราะมีหนูช่วยออกแบบ แล้วก็มีลูก ๆ ของเราเป็นกำลังใจไงครับ พี่ถึงทำมันออกมาได้สมบูรณ์แบบขนาดนี้ มาทางนี้พี่มีอะไรให้หนูดูด้วย”ชายหนุ่มจูงมือเมียรักและพาลูก ๆ เดินลัดเลาะไปจนถึงลำธารน้ำใสที่ไหลตลอดปี โซนนี้มีที่พักที่สวยและเงียบสงบ บ้านไม้หลังงามตั้งอยู่บนจุดที่มองเห็นพระอาทิตย์ตกดินได้ชัดเจนที่สุดป้ายไม้แกะสลักที่อยู่ตรงหน้าโซนนั้นทำให้ศิศิราชะงัก หัวใจเต้นแรงโซนศิศิรา : ลำธารแห่งเพชร“นี่มัน...” เธอพูดไม่ออก ดวงตาเริ่มรื้นน้ำใส“โซนนี้พี่ตั้งใจตั้งชื่อตามหนูกับลูก ๆ ศิศิรา ลำธาร น้ำเพชร ทั้งสามคนคือคนสำคัญที่สุดของพี่ คือชีวิตและความสุขในชีวิตของพี่ครับ”น้ำเพชรหมายถึงความแข็งแกร่ง ลำธารหมายถึงความร่มเย็นและลื่นไหล ส่วนศิศิราหมายถึงความสงบและอ่อนโยน“พี่ลัน...”หญิงสาวน้ำตาไหล หันไปกอดกายแกร่งแน่น“ปะป๊ากับหม่าม้ากอดกันอีกแล้ว น้องลำธารกอดด้วยเร็ว”น้ำเพชรรีบพาน้องชายเดินเตาะแตะเข้าไปหาพ่อแม่“ลูกรัก”ปรารุษก์รวบตัวลูกทั้งสองและเ

  • พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา   Chapter 94 ตอนพิเศษ 3

    ปรารุษก์พาครอบครัวออกไปทานมื้อค่ำกันในเมือง ลูกทั้งสองชอบมาก เพราะร้านอาหารที่ไปมีโซนเครื่องเล่นให้เล่นด้วยนั่นเอง ขากลับเลยพากันเพลีย หลับตั้งแต่ยังไม่ถึงครึ่งทางมาถึงบ้าน เขาอุ้มลูกสาว ศิศิราอุ้มลูกชายพาขึ้นห้องนอน เด็กทั้งสองนอนในห้องเดียวกันแต่คนละเตียง หลังห่มผ้าให้ลูก คุณพ่อคุณแม่ผลัดกันเดินไปจูบหน้าผากราตรีสวัสดิ์ลูก ๆ แล้วจึงออกจากห้อง เด็ก ๆ ไม่ได้นอนกันเพียงลำพัง แต่มีทิพยานอนเป็นเพื่อนและคอยช่วยดูในเวลากลางคืนเจ้าของสวนหนุ่มจูงมือเมียรักเดินลงมาชั้นล่าง“จะไปไหนคะ”“เดี๋ยวก็รู้”เขาคลี่ยิ้มมีเลศนัย จูงมือเมียสาวลัดเลาะไปตามทางเดินที่ประดับด้วยไฟสีวอร์มไวต์นำไปสู่โซนโรงเรือนดอกกล้วยไม้ที่เขาปรับปรุงใหม่มาครึ่งปี“ทำเป็นลึกลับนะคะ” ศิศิราเอ่ยกลั้วหัวเราะ ลมเย็นพัดมาพาให้อากาศที่ยังเย็นของเดือนกุมภาพันธ์เย็นขึ้นไปอีก แต่เธออบอุ่นเมื่อลำแขนแกร่งเปลี่ยนมาโอบเอวดึงตัวเธอเข้าไปแนบชิดกายหนา“พี่มีของขวัญวาเลนไทน์ให้หนูครับ”ร่างสูงหยุดฝีเท้าลงหน้าเรือนกระจกหลังเล็กที่สร้างขึ้นมาใหม่ แทนสวนกล้วยไม้อันเดิม เมื่อเขาเปิดประตู กลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่แสนสดชื่นและเย้ายวนใจพุ่งเข้าปะทะประสาทส

  • พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา   Chapter 93 ตอนพิเศษ 2

    “เก่งมากเลยค่ะ หม่าม้าเชื่อว่าน้ำเพชรต้องช่วยเลี้ยงลำธารได้ดีมากแน่ ๆ เลย” ศิศิราเอ่ยชมพลางจับมือลูกสาวมาจับมือน้อง “ตอนนี้น้องยังตัวเล็กมาก เราต้องจับน้องเบา ๆ น้องจะได้ไม่เจ็บจ้ะ”“หนูจะจับเบา ๆ ค่ะหม่าม้า มือน้องเล็กมากจริง ๆ”ปรารุษก์มองสีหน้าท่าทางเป็นห่วงน้องของลูกสาวแล้วยิ้มตาม นึกถึงตอนน้ำเพชรเกิด เธอตัวเล็กมากกว่าลำธารมาก“หนูจะแบ่งตุ๊กตาให้น้องเล่นด้วย จะร้องเพลงกล่อมน้องด้วยค่ะ ลำธารจะได้นอนหลับฝันดี”“ดีมากครับ”ศิศิรายิ้มเอ็นดูลูกสาวตัวน้อย เธอเห็นความรักใคร่ ความทะนุถนอมที่น้ำเพชรมีต่อน้อง เลยหันไปมองคนเป็นพ่อก็พบเห็นประกายความสุขที่เอ่อล้นในดวงตาของเขา“ปะป๊าต้องรีบจองตัวแล้วนะคะ พี่เลี้ยงคนนี้”“แน่นอนครับ เดี๋ยวปะป๊าจะให้เป็นหัวหน้าทีมพี่เลี้ยงเลยดีไหม”“ดีค่า”น้ำค้างตอบรับพ่อแม่ด้วยความกระตือรือร้น ดวงหน้าเล็กเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มของความสุข เฉกเช่นเดียวกับผู้เป็นแม่ศิศิราใช้มือข้างหนึ่งโอบกอดลูกสาวตัวน้อย ก้มลงจูบหน้าผากเล็กด้วยความรักปรารุษก์มองภาพนั้นด้วยความรู้สึกเต็มตื้น ผู้หญิงที่เขาเฝ้าคิดถึงโหยหามาตลอดหลายปี ลูกสาวที่เขาเฝ้าถนอมและลูกชายที่เพิ่งลืมตาดูโลก เป็

  • พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา   Chapter 92 ตอนพิเศษ 1

    “หนูครับ... พี่อยู่ตรงนี้นะ อยู่กับหนู...”ช่วงเวลาห้าทุ่มครึ่ง ท่ามกลางกลิ่นยาฆ่าเชื้อภายในห้องคลอด เสียงเครื่องวัดชีพจรดังสม่ำเสมอและเสียงคุณหมอคุยกับพยาบาลผู้ช่วยกลับไม่ทำให้เสียงกระซิบนุ่มทุ้มถูกกลบลงไปศิศิราบีบมือใหญ่ที่กุมมือเธอไว้พลางพยายามยิ้ม ตลอดเก้าเดือนของการอุ้มท้อง ปรารุษก์ไม่เคยห่างจากเธอเลย พูดได้ว่าเขาแทบจะเป็นเงาตามตัวของเธอ คอยประคบประหงมดูแลเธอราวกับเธอเป็นเจ้าหญิงก็ไม่ปาน หากอุ้มเธอไปได้ทุกที่ เขาคงทำหากเธอไม่ห้ามไว้เขากลายเป็นผู้ชายที่จดจำตารางฝากครรภ์ได้แม่นยิ่งกว่าตารางงานของเขาเสียอีกแรงบีบรัดเพิ่มมากขึ้น น้ำตาเธอไหลซึม หากมันไม่ได้เป็นแค่น้ำตาที่มาจากความเจ็บปวด แต่เป็นเพราะความอบอุ่นจากมือที่เธอเคยโหยหาเมื่อครั้งอดีต “อดทนอีกนิดนะคนดี...”“หนูรู้...”ปรารุษก์เช็ดน้ำตาให้อย่างเบามือและก้มลงจูบหน้าผากชื้นเหงื่อของเมียรัก มือที่กุมมือเล็กชุ่มเหงื่อด้วยความเป็นห่วงและหัวใจที่บีบรัด ความทรงจำที่เคยปล่อยให้เธอต้องเผชิญความเจ็บปวดและโดดเดี่ยวในวันที่คลอดน้ำเพชร กลายเป็นแรงขับเคลื่อนให้เขาปฏิญาณกับตัวเองว่า ครั้งนี้เขาจะไม่ยอมพลาดแม้แต่วินาทีเดียวดวงตาคมกริบที่

  • พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา   Chapter 91

    แล้วมือหนาก็จัดการจับตรึงบั้นท้ายกลมกลึงให้โยกขยับ บรรเลงบทรักร้อนโดยความร่วมมือจากคนตัวบางตลอดค่ำคืนอันยาวนาน...แสงแดดอ่อน ๆ ในเวลาเย็นทอแสงระยิบระยับลงบนผิวน้ำในลำธารที่ไหลเอื่อยผ่านที่ดินผืนใหญ่กว่าร้อยไร่ ซึ่งที่ดินผืนนี้เป็นของขวัญที่พ่อและแม่ของศิศิราตั้งใจมอบให้น้ำเพชรนั่นเองปรารุษก์พาสองสาวเดินลัดเลาะไปตามแนวลำน้ำที่ใสสะอาดจนสามารถมองเห็นโขดหินด้านล่าง“ปะป๊าขา น้ำเย็นมากเลยค่ะ หนูขอลงเล่นน้ำได้ไหมคะ”เด็กหญิงน้ำเพชรร้องขอ“ได้ครับ แต่ระวังอย่าลงไปไกลนะลูก”“ค่ะปะป๊า” เด็กหญิงรีบถอดรองเท้าออกอย่างรวดเร็ว แล้ววิ่งลงไปเล่นทันทีศิศิรามองตามร่างเล็กที่กระโดดโลดเต้นอยู่ในน้ำด้วยรอยยิ้ม ธารน้ำไหลแห่งนี้กว้างกว่าสองเมตร ระดับความลึกของน้ำไม่มาก หลังจากมองดูแล้วว่าปลอดภัยต่อลูก เธอจึงหันไปมองทัศนียภาพรอบตัว“ที่ผืนนี้สวยมากเลยค่ะพี่ลัน ถ้าทำเป็นอีโครีสอร์ต หนูว่ามันต้องน่าอยู่มากแน่ ๆ เลยนะคะ”ปรารุษก์กวาดตามองไปรอบ ๆ ในหัวของเขาเกิดภาพตามที่เมียรักว่าทันที ที่พักท่ามกลางธรรมชาติ เน้นความเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม แล้วยังช่วยสร้างงานสร้างอาชีพให้คนในท้องถิ่นได้ด้วย“หนูอยากทำเหรอครับ”

  • พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา   Chapter 90

    ปรารุษก์ประคองแก้มนวลเอาไว้ สานสบตากลม...“ดีกันนะครับ อย่าให้พี่ต้องทรมานต่อไปอีกได้ไหม”“พี่ลัน...”ศิศิราก็พยักหน้าพร้อมรอยยิ้มทั้งน้ำตา เธอตัดสินใจตั้งแต่เมื่อกลางวันหลังจากเห็นเช็คใบนี้แล้ว ในเมื่อเธอรักผู้ชายคนนี้มาก เขาเองก็รักเธอมากขนาดนี้ จะไม่เสียเวลายืดเยื้อความสุขออกไปอีกแล้ว“หม่าม้าจะยอมอยู่กับปะป๊าที่สวนปรารุษก์ตลอดไปใช่ไหมครับ”“หนูยอม...” เสียงตอบรับนั้นแผ่วเบาแต่กลับให้ความรู้สึกหนักแน่นกับคนฟังปรารุษก์คลี่ยิ้ม รวบร่างนุ่มเข้ามากอดแน่น“คนดี...”จูบอ่อนหวานถูกประทับลงบนกลีบปากนุ่ม ครั้นได้รับการจูบตอบ ปรารุษก์บดขยี้ด้วยความเร่าร้อนดูดดื่ม เขาจูบหนักหน่วงราวกับจะชดเชยเวลาที่เสียไป“พี่ลัน...”มือใหญ่ลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังเล็ก หยุดบีบขยำบั้นท้ายกลมกลึง เสียงห้าวพร่าต่ำ“พี่อยากกอดหนู...”พูดจบ ร่างนุ่มถูกตวัดขึ้นสู่ตักกว้าง“ได้ไหม...”ศิศิราหลบสายตาคมกล้าที่มากปรารถนา ประกายในนั้นบาดเร้าอณูความรู้สึกที่กำลังเต้นเร่าอยู่ในสรรพางค์กายชายหนุ่มหัวเราะในลำคอเสียงเบา ก่อนจะโฉบลงจูบกลีบปากนุ่ม ดื่มด่ำความฉ่ำหวานอีกครั้ง“ที่รัก...”แต่แล้วกายหนาก็ถูกดันให้นอนหงายบนที่นอน ร่า

  • พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา   Chapter 27

    “ดิฉันขอคำอธิบายมากกว่านี้ได้ไหมคะ”ปรารุษก์เลิกคิ้ว มองหน้างามนิ่งครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ“งานชิ้นนี้... ยังไม่ถึงระดับที่ผมคาดหวัง”ศิศิราขยับปากจะโต้แย้ง แต่ชายหนุ่มยกมือขึ้น ท่าทางนั้นสุภาพ หากแสดงให้เห็นชัดเจนว่ายังไม่ถึงคิวที่เธอจะพูด“ผมไม่ได้บอกว่ามันแย่ แค่มันยังไม่ดีพอจะเรียกว่ามืออ

  • พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา   Chapter 24

    ภายในห้องพลันเงียบงัน หญิงสาวถอนหายใจโล่งอกราวกับเพิ่งรอดพ้นจากแรงกดดันมหาศาล แต่ทันทีที่สายตาปะทะกับปิ่นโต ท้องที่ว่างเปล่าพลันบิดเกร็ง เมื่อเปิดปิ่นโตออกก็พบว่า อาหารทุกอย่างเป็นเมนูที่เธอชอบทั้งนั้น ไม่รู้ว่าปรารุษก์จำได้ หรือแค่มีอะไรก็ตักใส่ปิ่นโตมา...แค่คิดว่าเขารู้ ใจพลันเต้นแรงอย่างไม่อาจค

  • พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา   Chapter 23

    หึ! ปรารุษก์ทำเสียงหยันในลำคอ หันไปมองคนที่อยู่ในหัวข้อสนทนาอีกรอบ หว่านเสน่ห์เก่งจริงนะ!“แดดร้อนขนาดนี้ ถ้าเป็นอะไรไปคงแย่”หมวกใบใหญ่ถูกถอดออกมาจากศีรษะเจ้านาย วางแหมะลงบนมือของเตชิต“ไม่ได้ใจดีหรอกนะ กูแค่กลัวว่าถ้ายายนั่นเป็นอะไรไปง่าย ๆ มันก็ไม่สนุกสิ”พูดจบก็เดินหนีกลับไปทางสำนักงานเตชิตอยา

  • พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา   Chapter 22

    ศิศิราแอบเบ้ปาก หมั่นไส้คนหน้าตายที่ตีหน้าเคร่งขรึมและส่งสายตาเย็นชาใส่เธอตลอดเวลา ก็ใช่ว่าเธอจะสนใจ ถ้าไม่ติดเรื่องงาน เธอไม่มีทางเหยียบสวนปรารุษก์ซ้ำสองซ้ำสามแน่นอน เพราะไม่อยากข้องเกี่ยวกับเจ้าของสวน“คุณจะเริ่มงานเมื่อไหร่”“เดี๋ยวเก็บของเสร็จก็ว่าจะเริ่มเลยค่ะ ดิฉันจะพยายามทำให้เสร็จเร็ว ๆ จะไ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status