Beranda / โรแมนติก / พ่ายรักคุณสามี / บทที่ 11 ขึ้นเวที

Share

บทที่ 11 ขึ้นเวที

Penulis: ราชินีหิมะ
ลู่หานถิงมองฮั่วซีเจ๋อครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “มือข้างไหนที่แกกล้าแตะต้องเธอฉันจะตัดมือข้างนั้นทิ้ง นั่งลงแล้วซะ”

ฮั่วซีเจ๋อคิดในใจว่านี่มันเรื่องอะไรกัน?

ดวงตาสีดำขลับของกู้เยี่ยจิ่นที่ซ่อนอยู่หลังแว่นตาสีทองนั้นฉายแววขบขันออกมา “ซีเจ๋อ อย่าใจร้อนไปเลย นั่งลงแล้วดูการแสดงเถอะ”

ฮั่วซีเจ๋อทำได้เพียงข่มอารมณ์ที่เต็มไปด้วยความสงสัยไว้แล้วนั่งลงไป ควรรู้ไว้ว่าเจ้าคนดื้อรั้นคนนี้ไม่เคยที่จะเกรงกลัวฟ้าดิน แต่เมื่อตอนเป็นเด็กกลับหวาดกลัวลู่หานถิง

......

เซี่ยซีหว่านมาตามนัด แน่นอนว่าหลี่ยู่หลานก็มาด้วย ครั้งก่อนเซี่ยซีหว่านทำเสียเรื่อง คราวนี้เธอจึงมาจับตามองด้วยตัวเองว่าหล่อนจะใช้กลอุบายแบบไหนอีก

ขณะเดียวกันประธานหวางก็เดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า หลี่ยู่หลานฉีกยิ้มแล้วพูดขึ้นอย่างรวดเร็วว่า “ประธานหวาง คราวก่อนเป็นซีหว่านของทางเราที่ผิดพลาดเอง ฉันพาหล่อนมารับผิดแล้วค่ะ”

ประธานหวางแค่นเสียงประชดแสนเย็นชาออกมา “ครั้งก่อนเธอเกือบจะฆ่าฉันตายแล้ว ความผิดนี้แค่เอ่ยขอโทษง่าย ๆ ก็สามารถให้อภัยได้แล้วอย่างงั้นเหรอ?”

วันนั้นที่สุนัขดุร้ายตัวนั้นอยู่บนตัวของเขา ฟันคม ๆ ของมันเกือบจะกัดเขาแล้ว ขณะนั้นประธานหวางรู้สึกตกใจจนฉี่ราดออกมาแล้วด้วยซ้ำ

เพียงแค่นึกถึงสภาพที่น่าสมเพชในตอนนั้นขึ้นมา ประธานหวางก็อยากจะบีบตัวเซี่ยซีหว่านตรงหน้าเขาให้ตาย

“ประธานหวางคะ ถ้าอย่างนั้นท่านต้องการอะไรคะ?”

“การขอโทษแบบนี้ดูไม่ค่อยมีความจริงใจเท่าไหร่ เอาอย่างนี้แล้วกัน ให้เซี่ยซีหว่านดื่มเหล้าพวกนี้ก่อนสิ”

หลี่ยู่หลานกำลังจะตอบตกลง แต่เซี่ยซีหว่านก็พูดแทรกขึ้นมาทันทีว่า “ฉันดื่มเหล้าไม่เป็นค่ะ ถ้าใครตอบตกลงคนนั้นก็ดื่มนะคะ”

“นี่เธอ!” หลี่ยู่หลานพูดขึ้นพร้อมกับค่อย ๆ ระงับอารมณ์โกรธไว้ในใจ เธอฉีกยิ้มแล้วพูดอย่างละมุนละม่อมว่า “ประธานหวางคะ หรือว่าคุณจะเปลี่ยนเป็น... สิ่งที่แสดงถึงความจริงใจมากขึ้นกว่านี้ดีคะ?”

หลังจากรับรู้การบอกเป็นนัย ๆ ของหลี่ยู่หลาน สายตาแทะโลมของประธานหวางก็มองไปที่เรือนร่างเพรียวบางของเซี่ยซีหว่านอย่างรวดเร็วแล้วพูดว่า “เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ให้เซี่ยซีหว่านขึ้นเวทีเต้นเต้นโพลแดนซ์รูดเสาให้ฉันดูรอบหนึ่งสิ เรื่องก่อนหน้านี้ก็ถือว่าจบกันไป”

เต้นโพลแดนซ์รูดเสาอย่างนั้นเหรอ?

หลี่ยู่หลานสายตาเป็นประกายขึ้นทันที แบบนี้ก็ดีสิ โพลแดนซ์คือ การเต้นรำที่พราวเสน่ห์ เป็นสิ่งที่ผู้หญิงโสเภณีเต้นเพื่อล่อลวงพวกผู้ชาย ลูกสาวทั้งสองของเธอล้วนเป็นสาวงามโด่งดังและร่ำรวยมีเกียรติของเมืองไห่เฉิง เดิมทีก็ไม่เคยต้องมาทำอะไรแบบนี้ แต่เซี่ยซีหว่านนั้นเหมาะสมมากที่สุด

“ซีหว่าน เธอมาขอโทษแล้วก็ต้องแสดงความจริงใจออกมาสิ เหล้าไม่ต้องดื่มก็ได้ แต่เธอต้องขึ้นเวทีไปเต้นโพลแดนซ์” หลี่ยู่หลานเผยยิ้มชั่วร้ายออกมา

เซี่ยซีหว่านจะไม่รู้เจตนาของหลี่ยู่หลานได้อย่างไรว่าหล่อนกำลังคิดอะไรอยู่ เธอยิ้มที่มุมปากแล้วตอบตกลงว่า “ได้สิ ฉันจะเต้น”

เซี่ยซีหว่านเดินขึ้นไปบนเวที

ขณะนี้ยังคงเป็นเสียงเพลงเฮฟวี่เมทัล คืนนี้เซี่ยซีหว่านสวมชุดเดรสสีขาว มือขาวเนียนเรียวเล็กของเธอจับที่เสาเหล็ก เธอกระโจนขึ้นไปทั้งตัว ทันใดนั้นร่างอันบอบบางก็หมุนวนเป็นเส้นโค้งอยู่กลางกระแสคลื่นอากาศที่ซัดผ่าน

เมื่อครู่นี้ภายในบาร์เต็มไปด้วยเสียงวุ่นวายของผู้คนที่ต่างพูดคุยกัน แต่ทว่าตอนนี้ทุก ๆ สายตาล้วนถูก “เสียงเพลงและท่วงท่า”สะกดเอาไว้ ทุกคนต่างพากันมองไปยังเซี่ยซีหว่านที่อยู่บนเสาเหล็ก ร่างกายอันยืดหยุ่นขยับไปมาด้วยท่วงท่าที่แสนงดงาม เธอกำลังหมุนตัวพร้อมกับกระโดดและร่ายรำอย่างคล่องแคล่ว

การเต้นโพลแดนซ์ของเธอนั้นไม่ได้ดูฉูดฉาด แต่งดงามราวกับเทพธิดายิ่งนัก

เพียงครู่เดียวการเต้นโพลแดนซ์ก็จบลง ผู้คนที่เพิ่งได้สติก็ปรบมือเสียงดังกึกก้องให้เซี่ยซีหว่านทันทีที่ลงถึงพื้น

การเต้นโพลแดนซ์นี่มันยอดเยี่ยมสุด ๆ ไปเลย ไม่มีใครเคยพบเห็นการเต้นแบบนี้มาก่อน

เมื่อเซี่ยซีหว่านเดินกลับเข้ามา ประธานหวางที่กำลังหลงใหลเธอจนน้ำลายไหลอยู่นั้นก็รีบเอ่ยชมว่า “เซี่ยซีหว่าน คิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะเต้นโพลแดนซ์ได้ดีขนาดนี้ เรื่องคราวก่อนฉันจะไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเธออีกแล้ว แต่ว่าเธอต้องกลับไปที่ห้องฉันด้วยกัน แล้วพวกเราค่อย ๆ คุยเรื่องเงินทุนการรักษาพยาบาลของท่านเซี่ยกันนะ”

เมื่อครู่ที่เซี่ยซีหว่านเต้น เธอขยับมือและเท้าจนทำให้เหงื่อหอม ๆ ของเธอส่งกลิ่นออกมาบ้างเล็กน้อย เธอมองดูท่าทางประธานหวางแล้วพูดว่า “ได้สิค่ะ ประธานหวางนำทางเลยคะ ฉันจะไปกับคุณ”

สายตาของหลี่ยู่หลานเปลี่ยนเป็นสายตาที่เคียดแค้น คาดไม่ถึงเลยว่าเวลาผ่านมาหลายปีแล้ว แต่เซี่ยซีหว่านยังคงเต้นโพลแดนซ์ได้ดีขนาดนี้อยู่อีก

แรกเริ่มเธอต้องการใช้โอกาสนี้ทำให้หล่อนรู้สึกขายหน้า แต่กลับคิดไม่ถึงว่าจะทำให้เธอยิ่งได้เผยโฉมออกมา

หลี่ยู่หลานไม่สามารถลืมมันได้ลงว่า เซี่ยซีหว่านเคยเป็นเจ้าหญิงตัวน้อยของตระกูลเซี่ย ตั้งแต่เด็กก็ฉลาดเกินคน เมื่อตอนที่คุณครูสอนเต้นสอนระบำมือ เซี่ยเหยียนเหยียนลูกสาวของเธอกลับมาซ้อมอย่างหนักทุกคืน เต้นอย่างไรก็เต้นได้ไม่ดี แต่เซี่ยซีหว่านเพียงแค่เขย่งปลายเท้าก็สามารถเต้นได้แล้ว

พอเด็กหญิงอายุเก้าขวบ ก็ได้มีการพบปะข้าราชการชั้นสูงและผู้มีอำนาจที่ประตูเมืองจักรพรรดิของปักกิ่งแล้ว

รออีกเพียงไม่กี่ปี ไม่รู้ว่าจะมีบุคลิกที่สง่างามได้แค่ไหนกัน?

หลายปีมานี้หลี่ยู่หลานคิดว่าเซี่ยซีหว่านจะถูกเลี้ยงดูแบบทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ ที่ต่างจังหวัดนั้นทำให้เธอรู้สึกผิดหวังมากจริง ๆ

หลี่ยู่หลานไม่เคยมีความรู้สึกเคียดแค้นรุนแรงเท่านี้มาก่อนจนอยากจะทำลายชีวิตคนคนหนึ่ง!

กลางดึกคืนนี้ เธอจะทำให้เซี่ยซีหว่านไม่สามารถหนีรอดไปได้อีก

......

ในห้องวีไอพีส่วนตัว ฮั่วเป่ยเฉินรู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก เขาพูดขึ้นว่า “พี่รอง เจ้าสาวที่พี่ได้แต่งงานด้วยนี่เต้นเก่งสุดยอดมาก หลังจากที่เธอไปแล้ว ที่บาร์1949 แห่งนี้คงจะไม่มีการโชว์โพลแดนซ์อีกต่อไปแล้วล่ะ”

กู้เยี่ยจิ่นเหยียดยิ้มที่มุมปากแล้วพูดอย่างคนที่ใคร่ครวญมาแล้วว่า “ตระกูลเซี่ยนี่ก็น่าสนุกดีเหมือนกันนะ ในเมื่อให้เซี่ยซีหว่านมาแต่งงานแทน ถ้าคิดจะรังแกหานถิงคุณก็เป็นคนป่วยที่อาการหนักมาก ๆ ดังนั้นก็เลยเปลี่ยนมาให้เซี่ยซีหว่านออกมาช่วย เรื่องนี้มัน จุ๊จุ๊ ฉันล่ะสงสัยว่าเซี่ยซีหว่านคนนั้นจะใช่ลูกสาวตระกูลเซี่ยแท้ ๆ หรือเปล่า”

“พี่รอง เซี่ยซีหว่านเธอเข้าไปในห้องกับประธานหวางแล้วนะ ในมือของหัวหน้าหวางมีเขาอยู่หนึ่งคู่ พี่อยากจะสวมมันไหม?”

ลู่หานถิงพ่นควันบุหรี่ออกมาจากริมฝีปากบางอย่างช้า ๆ แล้วทิ้งก้นบุหรี่ในที่เขี่ยบุหรี่ เขาเหลือบตามองฮั่วซีเจ๋อแวบหนึ่งและพูดว่า “ถ้าหยุดพูดไม่ได้ก็ไม่ต้องพูด”

ฮั่วซีเจ๋อแค่นเสียงหัวเราะหึ ๆ ในลำคอแล้วพูดว่า “พี่รอง แค่พี่สั่งออกมาคำเดียว ผมก็จะไปต่อยประธานหวางให้ฟันร่วงเต็มพื้นจนต้องนั่งหาฟันเลย”

ลู่หานถิงลุกขึ้นแล้วพูดว่า “ดูต่ออีกหน่อยเถอะ”

เมื่อเขาพูดจบก็จากไป

“อ้าวพี่รอง พี่ไม่ได้บอกว่าจะดูก่อนหรอกเหรอ พี่จะไปไหน ผมให้คนติดกล้องไว้ในห้องนั้นเรียบร้อยแล้ว”

ร่างสูงสง่าของลู่หานถิงนั้นหายไปจากสายตาแล้วเรียบร้อย

“พี่เยี่ยจิ่น พี่รองเขาเป็นอะไรของเขา ตลอดหลายปีมานี้ไม่เห็นพี่รองจะมองผู้หญิงคนไหนเลย หรือว่าพี่รองจะรักเซี่ยซีหว่านตั้งแต่แรก ตกหลุมรักเข้าแล้วเหรอไงกัน?”

กู้เยี่ยจิ่นวางแก้วเหล้าในมือลงแล้วพูดว่า “แค่ใจกล้าอีกสักหน่อย”

เมื่อได้ยินดังนั้น ฮั่วซีเจ๋อก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ.....

......

ที่ประตูห้องส่วนตัวสุดหรูหรา หลี่ยู่หลานกล่าวเตือนว่า “เซี่ยซีหว่าน หวังว่ารอบนี้เธอจะไม่เล่นตุกติกอะไรอีก ปรนนิบัติหัวหน้าหวางเสร็จก็เอาใบเช็คเงินทุนการรักษาพยาบาลออกมาด้วย ฉันจะคอยเฝ้าอยู่หน้าประตู คอยดูว่าเธอจะสามารถกางปีกบินออกไปได้อีกไหม”

เซี่ยซีหว่านยิ้มมุมปากที่ริมฝีปากสีแดงเพียงเล็กน้อย ความสนุกเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเองเธอจะหนีไปได้อย่างไรกัน?

ทันใดนั้นเซี่ยซีหว่านก็เดินเข้าไปในห้อง

ประธานหวางเริ่มอดใจไม่ไหวรีบโผเข้าหาแล้วพูดว่า “คนสวย มาให้ฉันจูบทีสิ”

เซี่ยซีหว่านหลีกเลี่ยงออกมาแล้วพูดว่า “ประธานหวาง อย่ารีบสิคะ ฉันหนีไปไหนไม่พ้นหรอกค่ะ ฉันจะไปอาบน้ำก่อน”

“งั้นมาอาบด้วยกันสิ”

ตอนที่ประธานหวางเดินตามเข้ามา เซี่ยซีหว่านก็เดินเข้าไปในห้องอาบน้ำแล้วล็อคประตู

แต่เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา ร่างผอมเพรียวของเซี่ยซีหว่านก็เคลื่อนตัวอย่างรวดเร็ว เพราะว่าในห้องน้ำแห่งนี้มีคนอยู่!

เซี่ยซีหว่านหมุนตัวแล้วเอาเข็มเงินที่อยู่ในมือแทงไปบนร่างของคนคนนั้น

ทันใดนั้นเองมือใหญ่แข็งแรงได้คว้าข้อมือเรียวขาวอันแสนบอบบางของเธอไว้อย่างรวดเร็ว แล้วจับเธอกดติดกับกำแพงพร้อมกับพูดว่า “คุณนายลู่ คุณนี่ยังคงเร่าร้อนกับผมเสมอเลยนะ”
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • พ่ายรักคุณสามี   บทที่ 345 เข้าสถาบันวิทยาศาสตร์

    เซี่ยซีหว่านรู้สึกได้ว่าลู่ซือเจี๋ยรักลูกชายทั้งสองคนนี้ ดังนั้นที่เมืองไห่เฉิง เขาไม่สามารถอนุญาตให้เธออยู่ได้ แต่ตอนนี้เมื่อรู้ว่าเธอเป็นลูกสาวของหลินสุ่ยเหยา เมื่อตอนนั้นหลินสุ่ยเหยากับหลิวอิงหลั่วสองสาวครองอันดับหนึ่งเรื่องความเก่งกล้าสามารถที่สุดของเมืองหลวง เขาต้องการตามหาหลินสุ่ยเหยา ผ่านตัวเธอ ดังนั้นเขาจึงปล่อยวางลูกชายสองคนของเขาลงและปล่อยให้เธอดำรงอยู่หมายความว่า ภายในใจของลู่ซือเจี๋ย หลิวอิงหลั่วมีความสำคัญมากกว่าลูกชายทั้งสองคนของเขานี่เป็นครั้งแรกที่ เซี่ยซีหว่านตระหนักอย่างแท้จริงว่าลู่ซือเจี๋ยรักหลิวอิงหลั่วอย่างสุดซึ้งหลิวอิงหลั่วหายตัวไปหลายปี ปีนี้ลูกชายของเธอลู่หานถิงอายุ 28 ปีแล้ว เซียซีหว่านไม่รู้ว่าแท้ที่จริงแล้วมันเป็นอย่างไร ความรักที่ลึกซึ้งถึงสามารถทนต่อการกัดเซาะและความแข็งแกร่งของปีที่เลยผ่านได้ จึงทำให้ชายที่ราวกับจักรพรรดิยังคงรออยู่ที่นี่ตลอด บางทีอาจเป็นสถานที่ที่พวกเขาพบกันครั้งแรกแต่รักอย่างสุดซึ้ง ทำไมถึงต้องเจ็บอีก?ตอนนั้นหลินอิงหลั่วตั้งท้องลูกคนที่สอง เธอหยิบมีดมาคว้านท้องตัวเอง อุ้มทารกออกมา ช่างน่าเวทนานัก?ถ้าไม่ใช่เพราะถูกบีบบังคับจ

  • พ่ายรักคุณสามี   บทที่ 344 ผู้หญิงคนนี้จิตใจโหดร้าย

    แต่ว่า เธอปรากฏตัวต่อหน้าเขาครั้งแล้วครั้งเล่าทุกครั้งที่เธอปรากฏตัว เขาจะควบคุมตัวเองไม่ได้และไม่เป็นตัวของตัวเองแม้แต่น้อยเขาพยายามไม่ให้ไปหลงเสน่ห์เธอแล้ว แต่ก็ทำไม่ได้หลังจากที่ได้รู้ในห้องนั่งเล่นเมื่อครู่นี้ว่าเธอคือ เด็กผู้หญิงตัวน้อยเมื่อก่อนนั้น เดิมที่แม่ของเขายอมยกเจ้าสาวตัวน้อยแก่เขา เขารู้สึกว่าความยับยั้งชั่งใจและความอดกลั้นที่ผ่านมาในหลายวันมานี้ได้พังทลายลงลู่หานถิงจ้องมองเธออย่างดุดันด้วยดวงตาสีแดงก่ำ เขายกริมฝีปากบางของเขาขึ้นเล็กน้อย และพูดอย่างเยาะเย้ยว่า “ทำไมสวี่เส้าหนานถึงได้ ลู่จื่อเซียนถึงได้ แต่ทำไมฉันไม่ได้เหรอ?”“…”ใบหน้าเล็กสวยงามของเซี่ยซีหว่านเปลี่ยนเป็นสีขาวและแดงสลับกัน เธอยกมือเล็กขึ้นเพื่อตบลงไปยังใบหน้าอันหล่อเหลาด้วยความน่าเกลียดชังอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เธอไม่ไม่ได้ตบเขาเพราะลู่หานถิงจับข้อมือเรียวของเธอไว้ได้ทัน เธอจึงไม่ได้ตบใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาลู่หานถิงมองดูเธอด้วยแววตาเศร้าโศกและพูดว่า “เซี่ยซีหว่าน ผมไม่รู้ว่าคุณกำลังใช้เล่ห์เหลี่ยมอะไรนะ สิ่งที่ผมสามารถให้คุณได้คือสิ่งที่ลู่จื่อเซียนและสวี่เส้าหนานไม่สามารถให้คุณได้แน่นอน ถ้าหา

  • พ่ายรักคุณสามี   บทที่ 343 เขาเกลียดเธอมาก !

    เขาจำไม่ได้แล้วแน่นอน เพราะความทรงจำเหล่านั้นเธอลบมันไปหมดแล้ว ดังนั้นเขาจึงสามารถพูดได้อย่างชอบธรรมแถมเขายังพูดอีกว่า การที่เขานอนกับเธอคือ การนำน้ำสกปรกสาดใส่ตัวเขา เขาคิดว่าเธอเป็นอะไร น้ำสกปรกเหรอ?แน่นนอน เขาเกลียดเธอ !แต่ในเมื่อเขาเกลียดเธอมาก ทำไมเขาถึงมารังควานเธอด้วย?เซี่ยซีหว่านมองใบหน้าที่เย็นชาหล่อเหลาของเขาและพูดเยาะเย้ยว่า “ฉันแค่พูดไร้สาระ พอใจหรือยังล่ะ คนที่บริสุทธิ์ผุดผ่องอย่าประธานลู่ ฉันจะทำให้คุณมีมลทินได้อย่างไรคะ !”“บริสุทธิ์เหรอ” ลู่หานถิงขมวดคิ้วรูปดาบอันองอาจผึ่งผายนั้นและกล่าวว่า “คนที่พูดว่าผมนอนกับคุณ ก็คือคุณ ตอนนี้คนที่กำลังพูดไร้สาระก็คือคุณ คิดว่าเป็นหญิงสาวคนหนึ่งก็สามารถพูดจาเหลวไหลแบบนี้ออกมาได้งั้นเหรอ เซี่ยซีหว่าน คุณยังมียางอายอยู่อีกไหม?”“ฉันจะมีหรือไม่มียางอายเกี่ยวอะไรกับคุณด้วยเหรอคะ ใช่สิประธานลู่ คุณคงจะยังไม่...เป็นหนุ่มน้อยบริสุทธิ์คนหนึ่งอยู่ใช่ไหมคะ?”ดวงตาของเซี่ยซีหว่านเปล่งประกาย ทันใดนั้นดูเหมือนว่าจะเจอกับปัญหาเข้าแล้ว เขาไม่มีความทรงจำช่วงนั้นแล้ว เขาคงจำไม่ได้ว่าเขากับเธอเคยเดือดพล่านกันบนเตียงมาก่อน งั้นเขาคงไม่คิดว่า

  • พ่ายรักคุณสามี   บทที่ 342 กันเธอไว้ที่ห้องน้ำ

    เซี่ยซีหว่านใช้ส้อมจิ้มสเต็กชิ้นเล็ก ๆ เพิ่งเตรียมจะใส่เข้าปาก ตอนนี้เท้าของเธอที่อยู่ใต้โต๊ะถูกเตะอย่างแรง สเต็กบนส้อมก็ร่วงตกลงมาบนจานทันที“หว่านหว่าน คุณเป็นอะไรไปครับ?” ลู่จื่อเซียนถามด้วยความเป็นห่วงร่างผอมเพรียวของเซี่ยซีหว่านสั่นไหวเล็กน้อย เธอมองไปยังลู่หานถิงซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม เขาไม่ได้พูดอะไรมาโดยตลอดตั้งแต่เธอเดินเข้ามา แต่เขาเพิ่งเตะเธอเขาเป็นอะไรของเขา?ลู่หานถิงหั่นสเต็กในมืออย่างสง่างามราวกับว่าคนที่เตะเมื่อกี้ไม่ใช่เขา ทั้งหมดไม่เกี่ยวอะไรกับเขาเลยเข้าใจแกล้งจริง ๆ !เซี่ยซีหว่านด่าเขาในใจแล้วยิ้มให้ลู่จื่อเซียนและกล่าวว่า “จื่อเซียน ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ”ทั้งห้าคนก็จบมือค่ำในบรรยากาศอันแปลก ๆ แบบนี้ลง...หลังมื้อเย็น เซี่ยซีหว่านไปห้องน้ำทันทีที่เธอเดินเข้ามา มือใหญ่มือหนึ่งจากด้านในยื่นออกมา และคว้าข้อมือที่เรียวยาวของเธอแล้วดึงเธอเข้าไปเซี่ยซีหว่านชนเข้ากับหน้าอกแข็งแกร่งอย่างกระทันหัน หน้าอกนี้แข็งแกร่งราวกับกับแพง เธอชนเข้าไปราวกับกระดูกของเธอจะแตกสลาย นัยน์ตาขาวบริสุทธื์แดงก่ำด้วยความเจ็บปวดเธอเงยหน้าขึ้นและใบหน้าที่หล่อเหลาละเอียดงดงามของล

  • พ่ายรักคุณสามี   บทที่ 341 เซี่ยซีหว่านก็คือเจ้าสาวตัวน้อยของเขา

    ด้านนอกประตูคือลู่จื่อเซียนจริง ๆ และยังมีเงาเพรียวบางเงาหนึ่งอยู่ข้างกายของลู่จื่อเซียนหลิวจ้าวตี้ดีใจมาก “จื่อเซียน ลูกกลับมาแล้วเหรอ คู่หมั้นของลูก…”แววตาของหลิวจ้าวตี้จับจ้องไปยังเซี่ยซีหว่าน เมื่อมองชัดเจนแล้วว่าเป็นเซี่ยซีหว่าน รูม่านตาของหลิวจ้าวตี้ก็เบิกกว้างและตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ในทันทีเป็นไปได้ยังไงกัน?ทั้งลู่ซือเจี๋ยและลู่หานถิงที่อยู่ในห้องนั่งเล่นต่างก็ได้ยินการเคลื่อนไหวที่ด้านนอกประตู คืนนี้พวกเขากำลังรอให้ลู่จื่อเซียนพาคู่หมั้นลึกลับกลับบ้านลู่ซือเจี๋ยวางหนังสือพิมพ์เศรษฐกิจในมือลงแล้วยืนขึ้นพลางเอ่ยถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?”ทันใดนั้นลู่จื่อเซียนจูงมือเล็ก ๆ ของเซี่ยซีหว่านเดินเข้ามาทันทีที่ลู่ซือเจี๋ยเห็นเซี่ยซีหว่าน เขาเคยต่อกรกับเซี่ยซีหว่านมาแล้วสองครั้ง เขารู้ดีว่าเด็กสาวคนนี้ไม่ธรรมดา แต่เขาไม่คิดมาก่อนว่าเซี่ยซีหว่านจะเป็นลูกสาวของหลินสุ่ยเหยา!ในขณะเดียวกันนั้นลู่หานถิงก็มองไปยังลู่จื่อเซียน จากนั้นดวงตาอันเฉี่ยวคมของเขาก็ค่อย ๆ หันไปมองใบหน้าที่งดงามของเซี่ยซีหว่าน จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืนการมาถึงของเซี่ยซีหว่านทำให้ครอบครัวลู่ทั้งหมดตกอยู่ในบรรยากา

  • พ่ายรักคุณสามี   บทที่ 340 เป็นคู่หมั้นของผมเป็นเวลาสามเดือน

    ลู่จื่อเซียนพูดกับเธอว่า หว่านหว่านผมชอบคุณครับเซี่ยซีหว่านนั่งลง เธอรู้ว่าลู่จื่อเซียนรู้สึกกับเธออย่างไร ได้รับความรักจากคุณชายรองตระกูลลู่ที่ทั้งสง่างาม และมีความสามารถ เธอควรจะมีความสุข และตื่นเต้นมากกว่าผู้หญิงคนไหน ๆ อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้รู้สึกแบบนั้นกับลู่จื่อเซียน นอกจากนี้เธอแต่งงานกับลู่หานถิงแล้ว แม้จะเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ก็ตาม แต่เธอก็เคยเป็นพี่สะใภ้ของเขาแล้ว และตอนนี้เธอได้กลายมาเป็นคู่หมั้นของเขาอีกครั้ง ความรู้สึกนี้เป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาดขณะเดียวกันเซี่ยปัง และหลานเหยียนเดินเข้ามา เขาพูดว่า “หว่านหว่านการแต่งงานในครั้งนี้เป็นความต้องการของแม่ของลูก พวกเราคิดว่าคุณชายรองตระกูลลู่เป็นคนที่ดีมาก เขาจะไม่ทำให้ลูกเศร้าเสียใจเหมือนใครบางคน ตอนนี้ลูกคงจะไม่ปฏิเสธคุณชายรองตระกูลลู่เพราะคน ๆ นั้นใช่ไหม?”“ใช่แล้วหว่านหว่าน ผู้หญิงอย่างพวกเราต้องมองไปข้างหน้า ผ่านไปแล้วก็ผ่านไป ไม่ต้องไปเสียใจกับมัน ปล่อยวางในสิ่งที่ควรจะปล่อย ถ้าลูกไม่ยอมเปิดใจ และก้าวไปข้างหน้า ลูกจะเห็นความงามของชีวิตได้อย่างไร?”เซี่ยปังและหลานเหยียนไม่ชอบลู่หานถิง ลู่หานถิงแต่งงานกับลี่เหยียนหลา

  • พ่ายรักคุณสามี   บทที่ 154 หว่านหว่านผมจะต้องดีขึ้นให้ได้

    เซี่ยซีหว่านลุกขึ้นและลงจากเตียง เธอกอดเอวบางของเขาจากด้านหลังอย่างเงียบ ๆ ขณะที่เด็กผู้หญิงตัวนุ่มนิ่มกำลังกอดเขาจากทางด้านหลัง ร่างสูงโปร่งของลู่หานถิงก็แข็งทื่อในทันที เขาหันกลับมาหาเธออย่างรวดเร็ว และพูดว่า “ลุกขึ้นจากเตียงทำไม ผมยังกวาดเศษแก้วบนพื้นไม่เสร็จเลย รีบกลับขึ้นไปบนเตียงซะ ห้ามเดินมาท

  • พ่ายรักคุณสามี   บทที่ 333 ผู้หญิงสองคนต่อสู้เพื่อแย่งชิงชุดเดรสตัวเดียวกัน

    ประตูห้องลองเสื้อผ้าปิดลง หลานเหยียนถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นก็มองดูรายการเสื้อผ้าภายในร้าน และพูดว่า “สาวน้อยฉันอยากซื้อชุดเดรสแบบอื่นอีก เธอมาแนะนำฉันหน่อยสิ”พนักงานภายในร้านวิ่งเข้ามาอย่างกระตือรือร้น และพูดว่า “คุณนายคะ ลูกสาวของคุณนายสวยอย่างเป็นธรรมชาติ เธอเกิดมาสวยราวกับหยก และเธอสามารถเ

  • พ่ายรักคุณสามี   บทที่ 339 หว่านหว่านผมชอบคุณ

    สวี่เส้าหนานรู้สึกขมขื่นภายในใจ !คุณท่านลี่ไม่ต้องการให้เซี่ยซีหว่านลงเอยกับสวี่เส้าหนานหลานชายของท่าน เธอคิดว่าสองคนนี้ไม่คู่ควรกัน ตอนนี้คุณท่านลี่กำลังยืนมองลู่จื่อเซียน คุณท่านลี่รู้จักลูกชายสองคนของตระกูลลู่ เป็นอย่างดี เห็นได้ชัดว่าลู่จื่อเซียนเป็นเหมือนกับดอกบัวที่บานในโคลนตม เขาเป็นคนที่ดีมา

  • พ่ายรักคุณสามี   บทที่ 334 ทำไมเธอถึงมาแย่งชิงของ ๆ เราล่ะ?

    ลี่เหยียนหลานเดินไปคว้าชุดเดรสสีนู้ดจากมือเซี่ยซีหว่านหลานเหยียนโกรธมากเมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอพูดว่า “ลี่เหยียนหลานมาก่อนได้ก่อนเธอไม่เคยได้ยินเหรอ เราเห็นกระโปรงตัวนี้ก่อน เธอมีสิทธิ์อะไรมาแย่งของ ๆ เรา?”ลี่เหยียนหลานยื่นมือของเธอออกมาจับแขนของลู่หานถิง และพูดด้วยท่าทางออดอ้อนราวกับเด็กว่า “พี่หานถ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status