เพื่อนร้ายทวงรัก

มาร์ค อายุ19ปี สูง187เซนติเมตร

นักศึกษาปี1

เป็นทายาทเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ที่ใหญ่ติดอันดับต้นของประเทศ

กวาง อายุ18ปี สูง158เซนติเมตร

นักศึกษาปี1

ตัวอย่างนิยาย

“ฉันให้เคทย้ายมาอยู่ที่นี่ ตอนนี้ฉันกับเคทเป็นแฟนกันแล้ว”

“…” เมื่อได้ยินอย่างนั้นสีหน้าของเธอก็หม่นลงทันทีกับสิ่งที่ได้รับรู้ ภายในใจรู้สึกโหวงเหวงเหมือนกับว่าเสียของที่ตัวเองรัก

“เราเป็นเพื่อนกันนะมาร์ค”

“เพื่อนxxxเพื่อนมีเยอะแยะไปนะ”

“งานทุกอย่างเธอก็เคยทำมาให้ฉันหมดแล้ว ยังเหลือแต่งานบนเตียงที่เธอยังไม่ได้ทำ”

“อย่านะมาร์ค อย่าทำแบบนั้นกับกวางเลยนะ”

“มาถึงขนาดนี้แล้ว เธอคิดว่าจะห้ามฉันให้หยุดได้เหรอ”

“เราเป็นเพื่อนกันนะมาร์ค มาร์คจะทำกับเพื่อนแบบนั้นไม่ได้นะ”

“วันนี้ฉันจะxxxเพื่อนให้ดู เดี๋ยวเธอจะได้รู้ว่าxxxได้หรือxxxไม่ได้”

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง

กวางหญิงสาววัยสิบแปดปีที่เพิ่งเรียนจบมอหก วันนี้มาเดินซื้อของในห้างสรรพสินค้าชื่อดังซึ่งอยู่ใกล้กับหอพักของเธอ

ในขณะที่คนตัวเล็กที่อยู่ในชุดเดรสสั้นกำลังเขย่งปลายเท้าเอื้อมสุดแขนเพื่อหยิบน้ำยาซักผ้าที่อยู่ชั้นบนสุดอยู่นั้น จู่ๆก็มีแขนแกร่งของใครคนหนึ่งเอื้อมไปหยิบน้ำยาซักผ้าที่เธอกำลังเอื้อมคว้าอยู่ โดยร่างสูงยืนซ้อนด้านหลังเธอ ซึ่งกลิ่นน้ำหอมราคาแพงของเขาลอยเข้ามาเตะจมูกเล็กสวยของเธออย่างจัง กวางเผลอสูดดมกลิ่นหอมๆนั้นด้วยความลืมตัว

“เธอต้องการน้ำยาซักผ้าสีนี้ใช่ไหม” เขาหยิบถุงน้ำยาซักผ้าลงมาจากชั้นวางแล้วยื่นให้เธอพร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงทุ้มมีเสน่ห์

“แบบนี้แหละค่ะ ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยหยิบให้” เธอรับถุงน้ำยาซักผ้าที่ตัวเองต้องการจากมือหนาแล้วหันไปเอ่ยกับคนตัวสูงที่ยืนซ้อนหลังเธอ กวางแหงนหน้าขึ้นมองร่างแกร่งก็ถึงกับชะงัก ดวงตากลมเบิกกว้างอย่างตกตะลึงเนื่องจากเขาหล่อมากและตัวสูงมากด้วย เธอเหลือบมองด้านข้างของคนตัวสูงจึงเห็นว่ามีหญิงวัยกลางคนยืนระบายยิ้มอยู่ข้างเขา เธอคิดในใจว่าคงจะเป็นแม่ของเขา

กวางปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วเอ่ยออกไปอีกครั้ง

“หนูขอขอบคุณพี่มากนะคะที่ช่วยหยิบให้” เมื่อเธอเห็นหน้าชายหนุ่มก็เรียกเขาว่าพี่เพราะดูๆแล้วเขาคงจะเป็นรุ่นพี่เธอ

“ไม่เป็นไร” เรียวปากหยักได้รูปขยับเอ่ยพลางนัยน์ตาคมจ้องมองไปยังเจ้าของใบหน้าเรียวใสที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยสายตานิ่งๆ ก่อนจะมีเสียงของหญิงวัยกลางคนเอ่ยขึ้น

วันนี้แม่ของชายหนุ่มชวนมาเดินซื้อของ เขาที่วันนี้ว่างจึงออกมาตามคำชวนของคนเป็นแม่เพราะรู้สึกเซ็งๆอยากออกมาเดินเที่ยว

“เราไปซื้อของกันต่อเถอะลูก” ว่าจบสองแม่ลูกจึงเดินออกไปจากตรงนั้น โดยดวงตากลมของร่างบางที่ยืนอยู่จ้องมองไปยังแผ่นหลังกว้างด้วยความรู้สึกประทับใจที่ชายหนุ่มมีน้ำใจกับเธอทั้งที่ไม่ได้รู้จักกัน

คนตัวเล็กทอดสายตามองร่างสูงจนเขาเดินลับสายตา ก่อนที่เธอจะหันกลับมาเลือกของใส่รถเข็นต่อ

หลายเดือนต่อมา

มหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง

วันแรกของการเปิดเทอม

ร่างเล็กในชุดนักศึกษาสาวเท้าไปยังตึกคณะที่ตัวเองเรียนด้วยความเร่งรีบพลางรู้สึกตื่นเต้นเพราะมันเป็นวันแรกของการได้เป็นนักศึกษาหลังจากที่เป็นนักเรียนมาหลายปี

ห้องเรียน

เมื่อหญิงสาวเข้ามาในห้องเรียน ดวงตากลมโตก็บังเอิญหันไปเห็นร่างสูงที่เคยมีน้ำใจกับเธอนั่งคุยอยู่กับเพื่อนของเขาสองคน กวางเผลอจ้องมองไปยังชายหนุ่มแล้วระบายยิ้มบางๆด้วยความรู้สึกดีใจที่เขาเรียนห้องเดียวกับเธอ วันนั้นเธอเรียกเขาว่าพี่เพราะคิดว่าเขาอาจจะเป็นรุ่นพี่ของเธอ วันนี้จึงได้รู้ว่าเขารุ่นเดียวกับเธอ

“เธอนั่งข้างฉันก็ได้นะ เธอชื่ออะไรล่ะ” เสียงของนิสิตสาวคนหนึ่งที่นั่งอยู่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร ก่อนที่กวางจะหันมาสนทนากับอีกคนที่นั่งอยู่ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

“ขอบใจนะ เราชื่อกวาง แล้วเธอล่ะชื่ออะไร”

“ฉันชื่อมิ้ว ยินดีที่ได้รู้จักนะกวาง”

“กวางก็ยินดีที่ได้รู้จักมิ้วนะ”

“นั่งสิกวาง” จากนั้นกวางก็หย่อนสะโพกนั่งลงข้างมิ้ว โดยสายตาของเธอก็หันไปมองร่างสูงที่ทำให้เธอประทับใจตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ หลังจากวันนั้นที่เธอเจอเขา เธอก็คิดถึงแต่ใบหน้าของเขาทุกวัน จนวันนี้ได้มาเจอเขาอีกครั้งในฐานะเพื่อนร่วมชั้นเรียน เธอไม่คิดเลยว่าจะได้มาเจอเขาอีก

ตอนเที่ยง

โรงอาหาร

กวางกับมิ้วที่กำลังถือจานข้าวและเดินหาที่นั่งเมื่อหันไปเห็นร่างสูงนั่งอยู่กับเพื่อนอีกสองคน เรียวขาสวยของกวางก็ไม่รอช้าที่จะเดินตรงไปยังโต๊ะของพวกเขาโดยมิ้วก็เดินตามกวางมา ก่อนเสียงหวานของกวางจะเอ่ยบอกกับเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่นั่งอยู่ฝั่งนี้คนเดียว โดยเพื่อนของเขาสองคนนั่งฝั่งตรงข้าม

“ขอโทษนะคะ เก้าอี้ตรงนี้ว่างไหม” ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะหันมามองร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาชะงักเมื่อเห็นเธอ เขาจำได้ว่าเคยเจอเธอที่ห้างสรรพสินค้าเมื่อสามเดือนก่อน ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยออกไปด้วยสีหน้านิ่ง

“ว่าง”

“เราชื่อกวางนะ แล้วนี่มิ้ว พวกเราเรียนห้องเดียวกับพวกนาย”

“อ้อ” ทั้งสามหนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมกันเพราะตอนอยู่ในห้องเรียนพวกเขาไม่ได้เห็นสองสาว

“พวกเราขอนั่งด้วยได้ไหม” กวางบอกกับชายหนุ่มที่เธอรู้สึกประทับใจตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ จากที่รู้สึกประทับใจอยู่แล้ว พอมาเจอวันนี้ก็กลายเป็นว่ารู้สึกชอบเขาไปเสียแล้ว

“นั่งสิ” สิ้นเสียงทุ้มอนุญาต ร่างเล็กของกวางก็หย่อนสะโพกนั่งข้างคนตัวสูง ก่อนที่มิ้วจะหย่อนก้นนั่งลงข้างกวาง จากนั้นทั้งห้าคนจึงรับประทานอาหารไปพร้อมกัน