เข้าสู่ระบบ“งั้นผมเข้าไปแล้วนะครับ” ชายหนุ่มจับความร้อนผ่าวของตัวเองกดย้ำไปที่โพรงสาวที่เต็มด้วยน้ำหวานของหญิงสาวอย่างแรง จนมันถูกดันเข้าไปจนสุดทาง ทำเอาคาริสาตัวเกร็งด้วยความเสียวซ่านและครางระงมออกมาไม่เป็นภาษา “อ๊า...อ๊ะ...มาวิน...ควีนเหมือนจะตาย” เธอหอบหายใจอย่างรุนแรง เมื่อความเป็นชายเริ่มขยับเข้ามาในกายสาวอย่างรุนแรง จนร่างกายสาวอ่อนระทวย เธอเลยเลือกจะนอนราบกับเคาน์เตอร์หินอ่อนทันที “อ๊ะ...ที่รัก” มาวินจับที่ปลีน่องสาวแล้วยกขึ้นมันขึ้นพาดไหล่กว้าง ก่อนที่เขาจะโจนจ้วงเข้าไปในร่างกายสาวอย่างรุนแรงและดุดัน แม้จะนอนกับเธอมานับครั้งไม่ถ้วน แต่เขากลับไม่เคยรู้สึกเบื่อหน่ายกับรสรักที่ต่างฝ่ายต่างมอบให้กันเลย “มาวิน...ควีนเสียว” “ผมก็เสียวครับ ขอไปเร็วๆ ได้ไหม” แม้อยากจะประวิงเวลารักให้นานกว่านี้ แต่ช่องทางรักที่แน่นหนึบของคาริสาทำเอาเขาไม่สามารถอดทนอดกลั้นกับความต้องการนี้ได้นานมากกว่านั้น พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!! เสียงเนื้อกระทบเนื้ออย่างรุนแรงดังไปทั่วห้องครัวที่คราแรกเอาไว้ทำอาหาร แต่ตอนนี้มันคือสังเวียนรักที่มีพวกเขาทั้งสองคนกำลังส่งต่อความต้
“มื้อเย็นค่อยกินครับ แต่มื้อว่างผมต้องกินก่อน ไม่อย่างนั้นผมไม่มีแรงทำกับข้าวแน่...” เขาพูดพลางเลียริมฝีปากแห้งผากของตัวเองไปมา เมื่อเห็นความเป็นหญิงของคาริสา และมันคงดีไม่น้อยถ้าร่างกายของเธอถูกเต็มตัวด้วยความแข็งกร้าวของเขา “ไม่เอาสิ ไหนมื้อพิเศษของเราไงคะ” เธอพูดแล้วบิดกายไปมา เมื่อมาวินเอื้อมมือมาบีบอกอิ่มของเธอที่ยังคงมีเสื้อผ้าปกปิดเอาไว้อยู่ “ผมว่ามื้อพิเศษวันนี้อยู่ในห้องครัวแล้วยังไงครับ แต่ถ้ามันพิเศษไม่พอ เดี๋ยวเราไปต่อบนเตียงต่อเลย” “อ๊ะ...ไม่นะ...” คนตัวเล็กถึงกับร้องคราง เมื่อปลายนิ้วหนาของชายหนุ่มลากไล้ไปมาที่ร่างกายสาว ก่อนที่เขาจะรีบรั้งชุดเดรสของเธอออกจากศีรษะอย่างรวดเร็ว “รู้ไหม...ว่าควีนน่ากินกว่าอาหารที่ผมทำเป็นร้อยเป็นพันเท่า” เขามองร่างกายอวบอิ่มของคาริสาอย่างไม่วางตา อาหารอะไรจะอร่อยเท่ากับร่างกายของเธอไม่มีอีกแล้ว “มาวินทะลึ่ง ทำอาหารอยู่ทำไมถึงมีอารมณ์” “ก็ควีนอยู่ตรงนี้ แค่ผมเห็นปากของควีน นมของควีน หรือแม้กระทั่งตรงนั้นของควีน ผมก็ไม่มีกะจิตกะใจทำอาหารแล้วครับ” เขาพูดพร้อมกับเอามือหนาค่อยๆ แยกเ
“ไม่ต้องร้องแล้วครับ ไหนวันนี้ควีนบอกจะมาช่วยผมทำอาหารสำหรับดินเนอร์มื้อเย็นของเราไงครับ” เขาเช็ดน้ำตาข้างแก้มของเธอเพราะไม่อยากให้หญิงสาวต้องร้องไห้แล้ว “ค่ะ...” “งั้นไปล้างหน้าล้างตาก่อนครับ ควีนอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมนะ” “อะไรที่มาวินทำให้ควีนก็ชอบทั้งนั้นแหละค่ะ” อาหารที่แสนพิเศษในคืนนี้ มันเกิดขึ้นจากความตั้งใจของเธอและมาวิน การได้มีโมเมนต์ที่ทำอาหารร่วมกันมันช่างเป็นสิ่งที่น่าจดจำเหลือเกิน ทั้งสองเดินออกไปที่ครัวกลางบ้าน ซึ่งก่อนจะเข้ามาพวกเขาได้ไปซื้อของสดมาเตรียมไว้เพื่อที่จะได้จัดเตรียมมาทำอาหารกันสองคน วันนี้เป็นวันครบรอบวันแต่งงาน 8 ปี พ่อแม่สามีก็อาสาเป็นคนดูแลลูกๆ ของเธอให้แทน เพื่อที่เธอและมาวินจะได้มีเวลาร่วมกัน “มาวินจะทำเส้นสดเองเลยเหรอคะ” เธอถามขณะที่เขากำลังเตรียมแป้งเพื่อทำเส้นสดสำหรับอาหารมื้อพิเศษ “ผมอยากทำทุกอย่างด้วยตัวเองหมดเลยครับ ผมอยากให้มื้อนี้มันพิเศษสำหรับเราสองคน” “งั้นเดี๋ยวควีนเตรียมเครื่องปรุงให้นะคะ” คาริสาทำหน้าที่ลูกมือที่ดีของชายหนุ่มซึ่งกำลังลงมือทำอาหารอย่างขะมักเขม้น สิ่งท
ตอนพิเศษ 5อาหารรสรัก หลังจากแต่งงานมาตลอด 8 ปี มาวินก็ยังคงรักและดูแลคาริสากับลูกดีเสมอมา และวันนี้ก็เป็นครบรอบวันแต่งงานของเขาและเธอด้วย เขาก็ไม่เคยลืมวันสำคัญที่มีให้กันเลยสักครั้งเดียว ยังคงใส่ใจกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ให้ความสำคัญกับทุกสิ่งทุกอย่างที่มีให้กับเธอ ซึ่งวันนี้เธอและมาวินก็ได้มาฮันนีมูนที่บ้านพักตากอากาศที่เขาใหญ่โอบล้อมไปด้วยธรรมชาติ “มองอะไรอยู่ครับ” คาริสาที่มองเหม่อออกไปข้างนอก ซึ่งภายนอกเต็มไปด้วยต้นไม้ขนาดใหญ่ ภูเขาที่เขียวขจี รวมไปถึงอากาศที่แสนเย็นสบาย มันทำให้เธอรู้สึกสงบและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก “มองไปเรื่อยค่ะ เห็นต้นไม้แล้วควีนรู้สึกสดชื่นจังเลยค่ะ” ตอนนี้คาริสาอายุกำลังจะเข้าเลขสี่แล้ว เธอมีความกังวลหลายๆ อย่างทั้งเรื่องรูปร่างหน้าตาหรือแม้กระทั่งความคิดของตัวเองที่เริ่มเปลี่ยนไปตามช่วงวัย “บอกว่าสดชื่น แต่สีหน้าดูมีเรื่องให้คิด เครียดอะไรหรือเปล่าครับ” มาวินกระซิบถามข้างใบหูของหญิงสาว แล้วคลอเคลียที่ข้างๆ หูเล็กๆ อย่างหลงใหล เธอยังสวยและน่ารักสำหรับเขาเหลือเกิน ไม่ว่าจะผ่านมากี่ปีความรักที่เขาและเธอมีให้กันไม่เคยลดน้
“หิวไหมค่ะ” “หิวครับ แต่มือผมเลอะน่ะสิ” มาวินยกมือขึ้นมาที่เต็มไปด้วยทราย เพราะเพิ่งไปเล่นกับลูกสาวมา ทำให้เขาไม่สามารถหยิบจับอะไรได้ “งั้นเดี๋ยวควีนป้อนแซนวิชนะคะ” เธอหันไปเปิดตะกร้าปิกนิคที่มีของกินพร้อม จากนั้นก็จัดการเปิดกล่องแซนวิช แล้วป้อนไปที่ปากของชายหนุ่มทันที “อร่อยจังเลยครับ...” “อร่อยสิคะ มาวินเป็นเตรียมเองกับมือนะ” เธอลอบมองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มที่กำลังเคี้ยวแซนวิชคำโต “แต่มันอร่อยขึ้นเพราะควีนเป็นคนป้อนให้ผมต่างหากล่ะ อร่อยขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย” “ชมกันอีกแล้วนะ” “ไม่ชมเมียแล้วจะให้ชมใครเหรอครับ” เขาพูดพร้อมมองใบหน้าหวานของหญิงสาว จนเธอหน้าแดงซ่านอีกครั้ง ไม่ใช่เพราะแดด แต่เพราะคำพูดหวานๆ ของสามีที่รักต่างหาก “คุณแม่ขา ป้อนหนูกับมาร์คด้วยสิคะ อย่าป้อนแต่คุณพ่อนะคะ” เด็กน้อยทั้งสองคนรีบเดินมานั่งที่ผ้าใบ จากนั้นก็มองพ่อกับแม่ที่กำลังสวีตหวานอย่างมีความสุข “งั้นเดี๋ยวคุณแม่ป้อนทุกคนเลยดีไหมคะ” “ดีค่ะ/ ดีครับ” เด็กน้อยทั้งสองคนยกมือขึ้น คาริสาเลยรีบแกะกล่องแซนวิช แล้วเอาป้อนให้กับลู
“ควีนครับ ไม่เห็นเคยบอกผมเลยว่าจะใส่ชุดว่ายน้ำแบบนี้” เขาไล่สายตามองเรือนร่างสวยของคาริสาที่อดทำให้เขาเกิดความต้องการไม่ได้ ยิ่งชุดว่ายน้ำมันแนบเนื้อแบบนี้ เขาก็สามารถจินตนาการร่างกายภายในของเธอได้แล้ว “ก็ควีนเห็นว่ามันไม่มีอะไรโป๊เลยนะคะ ไม่ได้โชว์หน้าท้องสักหน่อย” “ไม่โชว์ครับ แต่มันรัดรูปจนแทบไม่ต้องคิดเลยว่าข้างในของควีนมันอวบอิ่มแค่ไหน” มาวินมองไปที่อกอวบอิ่มของหญิงสาวที่แทบจะทะลักออกมาจากช่วยว่ายน้ำตัวนี้แล้ว “โธ่...นิดเดียวเองค่ะ...” เธอเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่ม พร้อมกับเอามือน้อยๆ ลูบอกเปล่าเปลือยของเขา เพราะมาวินก็อยู่ในชุดว่ายน้ำที่มีเพียงชั้นในที่ปิดท่อนล่างเพียงตัวเดียวเหมือนกัน ถ้าสาวๆ มาเห็นก็คงไม่สามารถละสายตาจากเป้ากางเกงของเขาได้เช่นเดียวกัน “ไม่นิดเลยครับ ผมจะให้ควีนใส่ชุดนี้แค่วันนี้วันเดียวเท่านั้น หลังจากนี้ทิ้งชุดนี้เลยนะครับ ถ้าจะใส่ชุดว่ายน้ำอีก ผมจะไปช่วยเลือกแทน” เพราะไม่กล้าขัดใจลูกสาวตัวน้อย มาวินเลยขอยอมแพ้ไปก่อน เพราะกลัวลูกจะเสียใจ “หึงเหรอ...” “หึ...ไม่หึงไหวเหรอ ใครเห็นไม่อารมณ์ขึ้นบ้าง” เขาไล่มองเรื
“พี่โอเคไหม” เธอถามด้วยความสะอื้น ยิ่งเห็นสีหน้าที่ซีดเซียวของพี่ก็ทำให้อดเป็นห่วงไม่ได้ “พี่โอเค” “พี่อย่าเครียดมากรู้ไหม อีกไม่นานพี่จะเข้ารับการผ่าตัดแล้ว พี่ต้องปล่อยใจให้โล่งนะ” “พี่เตรียมใจไว้แล้วมิตา ไม่ต้องปลอบอะไรพี่เยอะหรอก” เขายิ้มแห้งๆ ส่งไปให้น้องสาวเพรา
“พี่บอกแล้วไงว่าพี่จะเลี้ยงลูกคนเดียว ถ้าขุนศึกเอาเรื่องนี้ไปบอกมาวิน ก็ไม่ต้องมาคุยกับพี่ และพี่จะไม่ให้เคทธีมายุ่งกับขุนศึกเหมือนกัน” เธอประกาศกร้าวด้วยความโกรธ แม้สักวันเรื่องนี้จะไม่เป็นความลับ แต่ระหว่างนี้เธอจะพยายามทำใจ ถึงตอนที่ทุกคนรู้เรื่องราวทั้งหมด ตอนนั้นเธออาจจะรับมือกับทุกปัญหาได้
“ไม่มีอะไร แค่ไม่สบายนิดหน่อย” เธอพยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่นเครือ ขณะที่ดวงตากลมโตมองมือเล็กๆ ของนีน่าที่โอบรอบแขนของชายหนุ่มเอาไว้ จนเธออดเจ็บปวดที่อกไม่ได้ “ไม่ได้เป็นอะไรหนักใช่ไหม” เขาถามเมื่อเห็นว่าสีหน้าของหญิงสาวไม่ค่อยสู้ดีนัก “ไม่ต้องมาห่วงพี่หรอก พี่ไม่เป็นอะไร
“พี่ควีนเป็นอะไรหรือเปล่า” ระหว่างที่กำลังเดินทางไปทำงานที่โรงพยาบาล ไคเลอร์เดินผ่านหน้าห้องของพี่สาวและก็ได้ยินเสียงอาเจียนที่เล็ดลอดออกมา “สงสัยพี่จะแฮงก์น่ะ” “ให้ผมตรวจหน่อยไหมครับ” ไคเลอร์ถามอย่างเป็นห่วง เพราะใบหน้าหวานของคาริสาซีดเซียวจนน่าเป็นห่วง “พี่ไม่เป็นอ







