MasukShare
ตอแย
Tanggal publikasi:
2026-10-14 17:31:18“นาย” เมื่อเห็นหน้าคนที่ดักฉุดเธอ
“ซวยอะไรของฉัน ต้องมาเจอนายวะเนี่ย”
“เป็นถึงนางแบบ พูดให้เพราะหน่อย”
“เพราะกับผีน่ะสิ นายฉุดฉันมาทำไม ฮะ”
นับดาวถูกพลิกมาเผชิญหน้ากับหมอราเชนทร์ หัวใจนับดาวเต้นไม่เป็นจังหวะ เขามาดเซอร์ไม่เหมือนลุคคุณหมอ ที่เจอเมื่อเช้า
“ฉันแค่อยากถาม เรื่องของเธอกับน้องฉันมีเรื่องอะไรกัน” หมอราเชนทร์พึ่งนึกขึ้นได้
“ไปถามน้องนายเอาเอง”
“ยัยณา ไม่ยอมบอก”
“จะบอกได้ยังไงละ ทำเรื่องซะขนาดนั้น”
นับดาวนิ่งเงียบ กำลังคิดบางอย่าง จะได้เอาคืนวรางคณา
“นายทำแบบนี้กับผู้หญิงคนอื่น เมียหรือแฟนนายไม่ว่าหรือไง”
“ฮึ…เมีย แฟน ฉันโสด ยังไม่มีพันธะ แค่เอามันและปล่อยน้ำ จ่าย แยกย้าย จบ” ชายหนุ่มเหมือนไม่แคร์ยี่หระสักนิด กับคำพูด
“นายเป็นหมอจริงปะ”
หมอราเชนทร์หลิ่วตามองนับดาว เธอคงดื่มเยอะพอสมควร แสงไฟมันสลัว มองเห็นหน้าเธอระเรื่อชมพู
“ทำไม…”
“ก็ไม่ทำไมหรอก นายแอบตามฉันหรือเปล่า ทุกที่ที่ฉันไป ต้องมีนายตลอดเลยอะ”
“คนอย่างฉันเนี่ยนะ ตามเธอ ปัญญาอ่อนปะ สถานที่แบบนี้ ใครก็มากินดื่ม คลายเครียดกันทั้งนั้น อีกอย่างเขาก็ไม่ได้ห้าม”
“อย่าบอกละติดใจฉันน่ะ” นับดาวยิ้มยั่ว
“ใครติดใจเธอ อ่อนอย่างเธอ ไม่ถึงใจฉันหรอก” หมอราเชนทร์ทำท่าจะผละห่าง แต่นับดาวกลับจูบปากเขา
หมอราเชนทร์ดันหลังนับดาวติดกำแพง โถมกายเข้าหาหญิงสาว ชายหนุ่มกลับเป็นฝ่ายคุมเกมเอง
เขาใช้มือรองศีรษะนับดาวไม่ให้กระแทกกำแพง ออกแรงบดขยี้เรียวปากอย่างรุนแรงและเร่าร้อน หมอเชนทร์สอนหญิงสาวในตัว
“อื้อ…” กำปั้นน้อยๆ ยกขึ้นทุบไหล่ชายหนุ่ม ก่อนจะกำเสื้อแทน
“นอนกับฉันคืนนี้” เมื่อหมอเชนทร์ถอนจูบ
“เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย”
“แค่คู่นอน”
“ยอมรับเถอะ นายติดใจฉัน” นับดาวยิ้มยั่ว
“ใช่ ฉันแค่อยากปลดปล่อยกับเธอ” เขาเลือกไม่ตอบสิ่งที่นับดาวพูด
“ฉันไม่ได้เป็นอะไรกับนายเสียหน่อย ปล่อย” นับดาวเริ่มดิ้น
“ใช่ ฉันชักติดใจเธอ”
“เสียใจ ฉันไม่ใช่คนใจง่าย อย่างที่นายคิด”
“แน่ใจว่าไม่ใช่คนใจง่าย แต่ครั้งก่อนเธอให้ฉันเปิดซิงนะ สาวน้อย”
“นี่นาย พูดมาก ปล่อย” นับดาวใช้มือปิดปากหมอเชนทร์ กลัวคนได้ยิน
ก่อนผลักเขาออกห่าง และรีบออกจากจุดลับสายตาผู้คน กลับไปหากลุ่มพี่ปุ๊กที่โต๊ะ นับดาวดูอารมณ์ไม่ค่อยดี เจออีตาหมอชีกอแล้วทำให้หงุดหงิด แต่คิดไปคิดมาก็เข้าทางที่คิดไว้
น้ำเมาถูกกลืนลงลำคอ ใบหน้านับดาวไม่สะทกสะท้านต่อรสชาติความขมสักนิด
“ลุกไปเต้นกันเร็ว” คนในทีมงานเดินกลับมาจากเต้น
“ค่ะ นับขอนั่งดื่มก่อน พอดีพึ่งกลับมาจากห้องน้ำค่ะ”
“งั้น ชนแก้วกัน”
จังหวะที่กำลังยกแก้ว พี่ปุ๊กเดินหัวเราะ มาที่โต๊ะ
“สนุกกันใหญ่เลยนะคะพี่ปุ๊ก” นับดาวแซว
“แหม นับ คนเราควรยิ้มและหาความสุข ความสนุกเข้าตัวเยอะ ๆ จ้ะ”
“จ้ะ” นับดาวดื่มเหล้าหมดแก้ว
หลังจากนับดาวผลักหมอเชนทร์ถอยห่าง เขากลับขึ้นไปหาเพื่อน ๆ ทันที
ปากบอกไม่ได้รู้สึกอะไรทั้งนั้นกับนับดาว แต่ใจมันกลับท้วงติง อยากครอบครองเรือนร่างของหญิงสาว เกิดความไม่พอใจที่เห็นผู้ชายคนอื่นเข้าใกล้นับดาว ทั้งที่พวกเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน
จู่ ๆ เขากลับหงุดหงิดดื้อ ๆ
“เฮ้ย เกือบได้ให้คนลงไปตามหาแล้วนะโว้ย”
ระพีภัทรทิ้งหลังพิงโซฟา หัวเราะลั่น
“เหล่สาวละสิ” หมอรัตติภูมิแซว ในกลุ่มเพื่อน ๆ รู้กันดี
หมอราเชนทร์ทิ้งกายลงนั่ง ไขว่ห้างยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม ยักคิ้วให้เพื่อน ๆ ยิ้มร่วน
“เจอคนที่ถูกใจละสิ” พี่ใหญ่ในกลุ่มอย่างหมอเจมองหน้า
“มันก็ต้องมีบ้างแหละน่า”
“ใครวะ…” ทุกคนหันมองหมอเชนทร์ทางเดียว
“ถึงเวลาก็รู้เอง”
ทุกคนเริ่มสงสัย ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกัน ที่เอาคนอย่างหมอเชนทร์อยู่
จนเข้าสู่วันใหม่
ทุกคนขอตัวกลับบ้าน เหลือเพียงระพีภัทรเจ้าของผับนั่งดื่ม พวกเขาแยกกันไปเอารถ และทยอยขับรถออกจากลานจอด หมอราเชนทร์ยืนสูบหรี่ข้างรถ ได้ยินเสียงผู้หญิงที่พูดไม่ค่อยรู้เรื่อง เหมือนกับจะเมามาย และมีคนหนึ่งกำลังเดินมาทางที่เขายืนอยู่
นับดาวเดินเซซ้ายเซขวาเพื่อไปเอารถ
“หวัดดีครับนับดาว” หมอราเชนทร์เดินออกมายืนขวางหน้าเธอไว้ นับดาวหยุดชะงัก ถอยหลังทันที
“นาย…อีกแล้วเหรอ”
“อือฮึ…” หมอราเชนทร์หัวเราะ นับดาวทรงตัวไม่ค่อยอยู่ เหมือนจะล้ม จึงถอดรองเท้า ยืนเท้าเปล่า
“ฉันจะกลับบ้าน หลีก” ขณะก้มลงถือรองเท้า แต่ดันหน้าคะมำ ล้มฟุบกองที่พื้น หมดสภาพ
“หัวเราะหาพ่อ นายไง” นับดาวตาถลนใส่หมอหนุ่ม ค่อย ๆ พยุงตัวเอง เดินผ่านหน้าชายหนุ่ม
หมอราเชนทร์เดินตามหลังนับดาวไปที่รถยนต์ของเธอ หญิงสาวเป็นถึงนางแบบ แต่ไม่ห่วงภาพลักษณ์ตัวเองสักนิด ไม่เจ็บเท้าหรืออย่างไร
“จะทำอะไร” นับดาวกำลังเปิดประตูรถ แต่ถูกคว้าข้อมือ
หมอราเชนทร์จับนับดาวให้หันมาทางเขา แผ่นหลังเธอชนกับตัวรถ
“ฮึก ฉันเจ็บ”
Bab terbaru
พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์ เรียกที่รัก
“ช่างเถอะ ลูกเลิกแล้วกันไป ก็ยังเป็นเพื่อนกันได้”“หนูว่าคงไม่หรอกค่ะ ณาไม่อยากเป็นเพื่อนกับคนแบบนั้น”“จะยังไงเราก็ต้องมีวันบังเอิญได้เจอกันอยู่ดี ไม่วันนี้ก็วันใดวันหนึ่ง อ้อ ว่าแต่แม่กับพ่อเราจะกลับมาไทยไหม”“เห็นว่าจะกลับมาช่วงใกล้ถึงวันเกิดเจ้าแฝดแสนแสบนี้แหละค่ะ คุณย่ามีอะไรหรือเปล่าคะ”“ไม่มีอะไรหรอกลูก เห็นไปนาน ไม่คิดถึงหลานหรอกหรือ”นับดาวชักสีหน้าเล็กน้อย...“โอ๊ย โทรมาหาทุกวันค่ะ ถามหาแต่หลาน ห่วงแต่หลาน กับลูกล่ะไม่ค่อยห่วง”“เขาก็ห่วงอยู่นั่นแหละ แต่คนแก่จะหลงหลานมากกว่าเท่านั้นเอง อ้าว จริงไหมแก้มป่องของย่า ฮึ”ก่อนคุณย่ารักษ์สินีจะหันไปหยอกเหลนสาวที่ตาโต แก้มป่อง ยังกับตุ๊กตา ที่นับวันน่าเกลียดน่าชัง คุยกำลังเก่งใครเห็นต่างตกหลุมรักแทบถอนตัวไม่ขึ้น โดยเฉพาะผู้เป็นพ่อจะหลงลูกสาวกว่าใคร นับดาวคุยกับคุณย่ารักษ์สินีนานพอควรวรางคณาเดินลงบันไดเห็นเข้า จึงเข้าไปนั่งร่วม“วันนี้ไม่ออกไปไหนเหรอ ณา”
พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์ ลงโทษเมีย
มือจับศีรษะหญิงสาวให้รับจูบ กลิ่นหอมอ่อนจากร่างบางทำใจชายหนุ่มเต้นกระหน่ำ แม้จะอยู่กันมาจนลูกจะสองขวบ หมอราเชนทร์ยอมรับหลงนับดาวมากขึ้น“อืม” เมื่อชายหนุ่มลากเรียวลิ้นผ่านซอกคอลงมาละเลงเนินหน้าอกขาวผ่อง ใบหน้าหล่อเหลาซุกซนลงเต้าอวบใหญ่ ขบเม้มสร้างรอยฝากฝัง“อย่า ดูด มันเสียวนะคะ”“ฮึ ฮึ” ชายหนุ่มขันลอดไรฟัน ก่อนละใบหน้า“ไปอาบน้ำกัน” หมอราเชนทร์อุ้มนับดาว สองเท้าเกี่ยวเอวสอบแน่น ทั้งสองแลกจูบอย่างเมามันความขมของเหล้า ไม่ได้มีส่วนให้ทั้งมึนเมา แต่กลับเสพสุขอย่างดุเดือด“อ๊ะ” นับดาวถูกจับหน้าเข้ากำแพง“พี่เชนทร์ เบาค่ะ” เมื่อถูกชายหนุ่มบีบขยำเนื้อตัว สะโพกกลมนุ่มนิ่ม พร้อมไล่จูบซับตามแผ่นหลังขาวลออนวลเนียนไร้ที่ติ มือสอดแทรกขึ้นบีบเต้าอวบ บีบบี้ยอดถันที่ตั้งชันรอการเชยชม“พี่เชนทร์เสียวจังค่ะ” นับดาววางมือบนหลังมือหมอราเชนทร์เคลื่อนยามที่เขานำพา ชายหนุ่มคลอเคลียต้นคอขึ้นตามไรผม วกมายังติ่งหูขบเม้มสร้างความสยิวแก่หญิงสาว“พี่เชนทร์” น้ำ
พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์ ตามเมีย
“อย่าแตะต้องเธอแม้แต่ปลายเล็บ” ระพีภัทรเค้นเสียงเข้ม ยืนต่อหน้าสายฟ้าวรางคณามองการกระทำของชายหนุ่ม เขาเป็นเพื่อนของพี่ชาย ก่อนที่อะไรจะบานปลาย วรางคณาชวนนับดาวกลับโต๊ะ“ขอให้โชคดีนะอีหนู” นับดาวตะโกนบอกความมึนเมาทำให้นับดาวชี้หน้าด่าสายฟ้า เธอแค้นแทนเพื่อน จนสายฟ้าแทบคุมสติไม่ไหว เกือบทำร้ายหญิงสาวแต่พอเห็นหน้าหมอราเชนทร์เท่านั้น ทำให้ต้องถอยไม่ต่างกับนับดาวขนลุกเกรียว...เมื่อเห็นหน้าชายหนุ่ม ความมึนเมาแทบหายเป็นปริทิ้ง พี่ปุ๊กยิ้มแห้งไม่อยากคิดจะเกิดอะไรขึ้น ทุกคนต่างแยกย้าย ก่อนจะเกิดเรื่องบานปลายด้านวรางคณา เธอไม่อยากอยู่ตรงนี้จึงขอตัวไปเข้าห้อง ยอมรับใจยังไม่เข้มแข็งดีพอ เมื่อเจอผู้หญิงของสายฟ้า เธอร้องไห้อยู่ในห้องน้ำ คนด้านนอกได้ยิน“โอ๊ย” ความมืดทำให้วรางคณามองไม่เห็นทาง เธอสะดุดล้ม“ระวังณา” ระพีภัทรซึ่งยืนสูบบุหรี่ รีบคว้าเอวเธอไว้ และดันเข้ามุมมืด“พี่ระพี”“ยังรักมันอยู่หรือณา”“อะ อะไรคะ พี่ระ&hellip
พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์ ตามมาเที่ยว
ผับระพีภัทรสองสาวเพื่อนชี้เลือกโต๊ะด้านหลังสุด ซึ่งเป็นโต๊ะที่นับดาวกับกลุ่มพี่ปุ๊กนั่งบ่อยสมัยก่อน“นับ เธอไม่บอกพี่เชนทร์ก่อนเหรอ”“บอกก็ไม่ได้มาสิ แต่บอกคุณปู่คุณย่าไว้แล้ว”“งานนี้ เราคงต้องโดนบ่นหูชาชัวร์ พาเมียเขาหนีเที่ยว” วรางคณาหัวเราะ“เราเคลียร์เอง”“อื้อ พี่ปุ๊กมากี่โมง นี่มันทุ่มละนะ” วรางคณาดูเวลา“เดี๋ยวคงถึง”ไม่ถึงสิบนาที พี่ปุ๊กก็ตามมาที่โต๊ะ นับดาวสั่งเครื่องดื่ม ก่อนจะพากันพูดคุยเรื่อยเปื่อย พี่ปุ๊กแปลกใจที่เห็นสองคนมาด้วยกัน“สรุปยังไงกันยะ”“ก็อย่างที่เห็นค่ะ พวกเราคืนดีกันแล้วค่ะ”วรางคณาจับมือนับดาว“ดีแล้ว เพื่อนกันมันตัดไม่ขาดหรอก”“ค่ะ ณาคงพลาดโอกาสที่ผ่านมา”ระหว่างกำลังคุยกัน เสียงคล้ายเหมือนมาหลายคนดังมาทางโต๊ะที่สามสาวนั่งดื่มกันอยู่กลุ่มนั้นเดินผ่านไปยังโต๊ะในสุด มีกระถางต้นไม้กั้นระหว่างโต๊ะด้วยความที่คุยกันเสียงดัง นับดาวจึงมอง เห็นชายหน้าคุ้นมาก เธอเพ่งมองจนแน่ใจใช่...สายฟ้า แต่มากับสาวหุ่นอวบ“โลกมันกลมนะ”
พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์ ไปผับ
“คู่จ้ะ”(“ไม่น่าจะรอดค่ะพี่ปุ๊ก”) สายตาเบนไปในห้อง“อ้าว ทำไมละ” พี่ปุ๊กเสียดายงานนี้มาก(“ก็มีอย่างเดียวที่รู้ ๆ กันแหละค่ะ”)“คุณหมอ”(“จะใครอีกละคะ นับแทบจะเป็นง่อยตายละค่ะ ไม่ยอมให้หยิบจับอะไรเลยค่ะ หาผัวใหม่ดีไหมคะ”) นับดาวพูดหยอก หัวเราะร่วน“ชาตินี้คงได้แค่ฝันละย่ะ” พี่ปุ๊กเบะปาก(“นั่นสิคะ”)“ลองดูนะนับ เผื่อได้ถ่ายชุดสวย ๆ”(“นับจะลองดูค่ะ แต่เตรียมพร้อมให้นับได้เลยค่ะ นับมีวิธีให้คุณหมอยอมแต่โดยดีค่ะ”)“ตัวเข้าแลกตามเคย” เป็นที่รู้กัน เพราะนับดาวเป็นคนตรง(“เบื่อจัง คนรู้ทัน”)“ไม่รู้ทันหรอก นับป่าวประกาศซะขนาด เด็กรถก็รู้ย่ะ” ก่อนพากันหัวเราะ และวางสายนับดาวทำปากจู๋ ที่เหลือคงต้องจัดการเอง เธอถอนหายใจอย่างท้อแท้ คงเปลืองตัวให้หมอจอมหื่นละคราวนี้นับดาวเดินเข้ามาในห้องนอน เข้าไปนั่งข้างลูก สายตาหมอเชนทร์มองนับดาว คล้ายมีเ
พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์ เพื่อน
“อื้อ” นับดาวพยักหน้า“ทำไมพี่สายฟ้า ถึงทำกับเราแบบนี้นับ”“เวรกรรมมั้ง” นับดาวพูดไม่คิด“คงจะใช่ เราเคยแย่งพี่สายฟ้ามาจากเธอ” วรางคณาน้ำตาไหลผ่านแก้ม“สันดานมากกว่า”นับดาวไม่ได้สนใจว่าอดีตเพื่อน จะโกรธหรือไม่โกรธ ใบหน้าเสียใจ รู้สึกผิดจริง ๆ“ผิดที่เราเองแหละ ทำให้ทุกอย่างมันเลวร้ายแบบนี้”“ฉันทำให้เธอกับพี่สายฟ้าต้องเลิกกัน”“เราดู ๆ แล้ว ถึงไม่มีเธอ พี่สายฟ้าก็ต้องมีคนอื่นอยู่ดี คนมักมากมันก็มีไปทั่ว ไม่รู้จักพอ อันไหนที่คลำไม่มีหาง มันเอาได้หมดแหละ”นับดาวมองหน้าวรางคณา“เธอว่าพี่สายฟ้าเป็นหมาหรือเปล่า นับ”ประโยคที่นับดาวพูดมันคุ้นหู“เราไม่ได้พูดซะหน่อย” นับดาวอมยิ้ม“นับ”“ฮึ”“เราขอโทษ บางทีพี่สายฟ้าอาจยังรักเธออยู่ก็ได้”“โอ๊ย ทำให้เห็นขนาดนี้ มันรักตรงไหน เห็นแก่ตัวละไม่ว่า ถึงวันนี้ฉันคงรักใครไม่ได้อีก
Anda juga akan menyukai
หย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย381.7K Dibacaเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน82.3K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat109.8K DibacaBad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด229.4K Dibacaรักอับปาง
เขียว_หวาน92 DibacaThe Host’s Beloved คนโปรดของโฮสต์
Molin-T226 Dibacaรักกันเมื่อวันที่สายไป
PAIZAY59 DibacaCherish you ขอรักหน่อยได้หรือเปล่า?
SUNISAYOK181 Dibaca
