ログインในความเงียบของห้องโดยสาร มีเพียงเสียงเครื่องยนต์แผ่วเบาและเสียงลมหายใจของคนทั้งสาม ชายหนุ่มรู้ดี...ในวินาทีนั้น เขาคือผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกเพราะมีทั้ง “เธอ” และ “ลูกชาย” อยู่เคียงข้างบนเส้นทางกลับ “บ้าน” ........................ เมื่อทั้งสามคนเดินทางกลับมาถึงฟาร์มที่สระบุรี ชีวิตก็กลับมาดำเนิน
..............หนึ่งสัปดาห์ที่ซานฟรานซิสโกผ่านไปราวกับความฝัน เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขและอบอุ่นที่สุดในชีวิตของธนินทร์และพิม พวกเขาทั้งห้าคนได้ใช้เวลาร่วมกันอย่างเต็มที่ในฐานะครอบครัวที่มีความสุข แต่แล้ว...ทุกความสุขก็ต้องมีวันจากลา เช้าวันเดินทางกลับมาถึง ธิตายืนอยู่ที่หน้าบ้าน น้ำตาคลอเบ้า เธอยัง
บทที่ 325 บทสรุป ทั้งสองคนเดินทางมาถึงซานฟรานซิสโกในที่สุด หลังจากใช้เวลากว่าหนึ่งเดือนในการท่องเที่ยวและพักฟื้นร่วมกัน เมื่อก้าวเท้าออกจากสนามบิน ธนินทร์ก็จับมือของหญิงสาวไว้แน่น ก่อนจะพากันตรงไปยังบ้านของธิตาทันที ทันทีที่ประตูบ้านเปิดออก ร่างเล็กของทีโอรีบวิ่งเข้ามาด้วยรอยยิ้มกว้าง ใบหน้าของเ
ระหว่างที่รถแล่นกลับโรงแรม ธนินทร์ขับอย่างเงียบ ๆ ดวงตาคมเหลือบมองพิมเป็นระยะ ร่างบางนั่งพิงเบาะ หลับตาแต่ยังยิ้มบาง ๆ “ขอบคุณนะคะ” เธอเอ่ยเสียงเบา “ไม่ต้องขอบคุณพี่หรอก” เขาตอบด้วยเสียงอ่อนโยน “แค่พิมดูแลตัวเองให้ดีที่สุด พี่ก็พอใจแล้ว” เมื่อกลับถึงโรงแรม ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะประคองคนตัวเล็กเข้าห
บทที่ 324 ดิสนีย์แลนด์ พิมพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลนานถึงเจ็ดวัน จนกระทั่งถึงวันนัดตัดไหม แผลภายนอกเริ่มแห้งดี เหลือเพียงรอยบาง ๆ บนผิวเนื้อ ซึ่งหญิงสาวไม่ได้ใส่ใจนัก เพราะรู้ดีว่าสามารถเลเซอร์ให้หายได้ในภายหลัง แต่ภายในยังคงเจ็บแปลบอยู่เป็นระยะ คุณหมอจึงกำชับให้งดเดินเยอะต่ออีกหนึ่งสัปดาห์ ก่อนจ
บทที่ 323 ใจกลับมา วันถัดมา…ธนินทร์ได้รับอนุญาตให้เข้าไปเยี่ยมพิมในห้อง ICU ได้อีกรอบ เขาเดินเข้าไปในห้องด้วยหัวใจที่เต้นรัวอย่างน่ากลัว ภาพที่เห็นยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง พิมยังคงนอนหลับไม่ได้สติอยู่บนเตียงผู้ป่วย ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยสายระโยงระยางและเครื่องมือทางการแพทย์มากมาย ร่างสูงเดิน
บทที่79 มูฟออน เช้าวันเสาร์ ท้องฟ้าโปร่งใสแสงแดดอ่อนๆ สาดส่องเข้ามาในห้องนอนอย่างอบอุ่น วันนี้พิมไม่ต้องตื่นเช้าเหมือนทุกวัน เพราะน้องทีโอไม่ต้องไปโรงเรียนทำให้เธอนอนตื่นสายได้เต็มที่ เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาเธอรู้สึกสดชื่น แม้ความเศร้าจะยังคงมีอยู่บ้าง แต่ก็เป็นความเศร้าที่จางลงไปมากแล้ว สิ่งที่ธ
ระหว่างที่ทำอาหารธนินทร์ก็จะ เงยหน้ามองนาฬิกาเป็นระยะและบางครั้งก็ เหลือบมองไปยังบันไดเหมือนจะเฝ้ารอคอยว่าเธอจะลงมาเมื่อไหร่เขายังได้โทรศัพท์สั่งคนของเขาให้ไปรับชุดและรองเท้าของพิมตามโลเคชันที่เธอส่งมา โดยกำชับให้ดูแลอย่างดีที่สุดและให้รีบนำกลับมาที่ฟาร์มทันทีหญิงสาวมองภาพธนินทร์ในครัว สายตาของเธอ
บทที่ 71 การขี่ม้าครั้งแรกพิมเดินตามธนินทร์เข้าไปใกล้นาคิส เธอค่อยๆ ยื่นมือออกไปลูบที่แผงคอย่างนุ่มนวล นาคิสสะบัดหัวเล็กน้อยคล้ายจะทักทายทำให้หญิงสาวยิ้มออกมาได้"นาคิสเป็นม้าที่ใจดีมาก" ธนินทร์บอก "เขาจะรู้ว่าใครกลัวหรือไม่กลัว"เขาอธิบายต่อถึงวิธีการสื่อสารกับม้าด้วยเสียงและท่าทางเบื้องต้น พิมตั้
บทที่ 68 แม้แต่ม้ายังเป็นใจ mini NC+ หัวใจของพิมเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากอก ความร้อนผ่าวแผ่ซ่านขึ้นมาบนใบหน้าของเธอ รู้สึกได้ถึงแก้มที่เริ่มแดงก่ำความใกล้ชิดของเขาที่โอบล้อมจากด้านหลัง และมือของเขาที่แตะอยู่บนเอวทำให้ร่างกายของเธออ่อนระทวยลงเล็กน้อย หญิงสาวไม่ได้หันไปมองหน้าธนินทร์ตรงๆ และที่สำ







